João 11

Yareba Nupela Testamen (YRB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mui amara danu ifuna Rasarosi, dawa ofe wouri. Dawaini danu aruma sadei, Merini Mata Beteni suro ibebita.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (I ofe wouri amaranu aruma, Meri, dawa Yesunu buriro bononawere ogo ma wegari uite Yesunu buri danu yafa fouma ijima maituri).
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 — ausente —
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 — ausente —
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesuma Mataini Merini Rasarosiba neno arama utebi.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Yesuma Rasarosi ofe woureta sina nauite sau Beteni suro anawa uite i suro kowa sadei ibi.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Kowa sadei me siniro Yesuma Danu iwata ueta uwaraba wei, Judia orofaro nono anibe wei.
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Weiro i iwata ueta uwarama weita, Tisa, i Ju uwarama A auboko iro gebiroma ufitae utade aneba iro anibasu weita?
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Eno weite emaba wei, yanu yaiye Rasarosina nauta ainibinuba animate dawa ma uyamau wei.
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Weiro i Danu iwata ueta uwarama weita, dawa nauta ainibifisuna wirofisu weita.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 — ausente —
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 — ausente —
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Na botai iro anawa ueba iro animate buna ueta derawere umauna yanu imueta ma buna ufoitaba iba yaru utatane weite wei, dawabai anibe wei.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Eno weiro, i sokaka waita amara Tomasima danu domayamutu iwata ueta uwaraba wei, yaini anibete dawa ma uifitae ufitaitana yaini nesia uifeisi wei.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesu Beteni suro ido ane farina Rasarosi uri ue oitaro kowa fo (4) uriro ainibi.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 — ausente —
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Yesu ido arasu weitaro Mata nauite durami ue ane Yesu ataniro Meri suro yaubi.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 — ausente —
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 — ausente —
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 — ausente —
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 — ausente —
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Weina Yesuma wei, Nana i uietaroma ma uyaretaini me ibene ibene ibetanu ubi weite nono wei, anama danu naueta Nabai odifite uifite nono uyafite me ibifisu wei.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ana anama me ibinitaro Na nautaitana da uifitate me ibene ibene ibifitaita. A imutasu wei?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Weiro Matama Dawaba wei, Dera Waria Amara, aiwia ina na imutatane. Ana i Mesaia imutatanete Ana Godibairoma ewa nasiniro fari Amara imutatane wei.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 — ausente —
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 (Yesuma i natofo suro ane farawa uite i botai Matama Dawa atani iro ibi).
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 I uieta suro yaubita Ju uwarama Merinu aneta etate we imuta, i aruma danu daenanu uri ue oeta kabesiro anibite daenaba iro i webie anasu we imutate danu buribi anita.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Merima Yesubai ane farite Danu buri gigiraribai arubi uteda wei, A auboko ewaro sau fafarona nanu eweri da uifite me ibifie wei.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 — ausente —
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 — ausente —
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 — ausente —
35 Jesus chorou.
36 — ausente —
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Eno weitaro moana uwarama weita, ewa amarama diti basugari amara ma wiroi rairo nono aneba Rasarosi webiro wirotawa ui weita?
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Eno weitaro nauite Yesu neno siosa nono uite ane Rasarosi uri ue oita kabesiro ane fari. I uiro uri ue oeta kabesina gebiro erabo.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Mui gebiroma i uri bebetoro garari ue oitaro ibiba Yesuma wei, i gebiro mune eta kebiro odiawe wei. Weiro i uiro uri ue oita amara dawaini uruama itasi aruma, Matama wei, danu uieta kowa nesia fo (4) me sininuba urara fafisu wei.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Eno weiro Yesuma i aruma dawaba wei, auboko Nana aba wene enanari kimuwere imufasuna Godinu buna derawere efasu wene wei.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Yesu eno weiba i gebiro ma ubere eta kebiro oita. Oitaro Yesuma diti etu urero erite guriguri uteda wei, Baba, awonana Na Ana Nanu sina nautasuro A we ma kobererau utatane.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Na iwata, A Na woroworo nautasuro ewa inaibinita uwarama Ana Na ewaro siaia uiro fare imufitae iba eno watane wei.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Eno weite sina derawere weda yua wei, Rasarosi, uriroma uyate wawaro amua wei.
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Eno weina i ba uiro uri ue oita amara Rasarosi dawa ba ido uietaroma uyarite amo fari. Danu buri age wadiama wayare wayare utate kofiri ibo nawata mui wadiama obari utate oitaro ainibi. Eno ainibebe eno bobo amo fari. Amo fariro Yesuma wei, i amaranu ofero ibinu wadia ma uregari uawero suro anibi wei.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 — ausente —
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 — ausente —
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 I eno ueta sina nautate iba i dera fuyo ode sina weta uwaraini Ferosi uwarama weita, kanisoro mitini ufe weitaba i kanisoro uwara ido fare guruguru uta. Ido fare guruguru utaro weita, i Amarama buna ueta faiyawere utasuba anene ufeisi weita?
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Weitate weita, me ere kodeibero Dana eno uteibisuna uwara faiyawere danu buribi anibitaitaba i Romani dera yawoeta uwarama emanu ami uwara siaia ufitaro fafitate yanu dera dubu suini yanu Ju uwaranu su nesia ma siosa ufitaita weita.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 — ausente —
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 — ausente —
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 (I oyaro, i amara Kaiyafasi dawa dera fuyo ode sina weta amaraba Godima Dawabai Danu imueta maiba iba Yesuma i Ju uwaraba uifisu we bou ui.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 I we bou uetana Ju uwara torowaba wiawa ui. Wiawa uite Godinu arumami adarabu aboro aboro ema nesiaba uifite Dana uwara nesia mune uwara demurai odifisu).
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Enoba i dera Ju uwarama weita, Yesu Dawa ma uifeisi weita.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 I kowaroma Yesuma i Ju uwarabai emanu iboro baworo inarawa ui. Idoba Yesu Jerusaremu su ekodite Efaramu suro ani. I suna eme ibawa orofa gigirariro ibebi. Yesu iro anite Dawaini Danu iwata ueta uwaraini iro ibebita.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Duburo i Godima Isaraero uwara Ijifiroma woure ani ogaro kowa baworo uiba uwara faiyawere aboro aboroma Jerusaremu suro emanu ogaroro kakara uroeta urofitae fata.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Iba iro fatate Yesu doberebe doberebe osi utate dera dubu su ubarero inatate weita, ya uwara ane imutaita? Yesu Dawa ogaro fafisu aba me weita?
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 I dera fuyo ode sina weta uwaraini Ferosi uwarama auboko weita, anama i amara Yesu efisuna yabai are webiro naufe weita. I weita ina emanu ununa Yesu yabae budari ufitae iba eno weita.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.