Deuteronômio 32

Biblica® ní oore ọ̀fẹ́ láti lo Bíbélì Mímọ́ ní Èdè Yorùbá Òde-Òní (YOR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Fetísílẹ̀, ẹ̀yin ọ̀run, èmi yóò sọ̀rọ̀;
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 Jẹ́ kí ẹ̀kọ́ ọ̀ mi máa rọ̀ bí òjò,
2 Goteje a minha doutrina como a chuva, destile o meu dito como o orvalho, como chuvisco sobre a erva e como gotas de água sobre a relva.
3 Èmi yóò kókìkí orúkọ Olúwa.
3 Porque apregoarei o nome do Senhor ; dai grandeza a nosso Deus.
4 Òun ni àpáta, iṣẹ́ ẹ rẹ̀ jẹ́ pípé,
4 Ele é a Rocha cuja obra é perfeita, porque todos os seus caminhos juízo são; Deus é a verdade, e não há nele injustiça; justo e reto é.
5 Wọ́n ti ṣe iṣẹ́ ìbàjẹ́ sọ́dọ̀ ọ rẹ̀;
5 Corromperam-se contra ele; seus filhos eles não são, e a sua mancha é deles; geração perversa e torcida é.
6 Ṣé báyìí ni ẹ̀yin yóò ṣe san an fún Olúwa,
6 Recompensais, assim, ao Senhor , povo louco e ignorante? Não é ele teu Pai, que te adquiriu, te fez e te estabeleceu?
7 Rántí ìgbà láéláé;
7 Lembra-te dos dias da antiguidade, atenta para os anos de muitas gerações; pergunta a teu pai, e ele te informará, aos teus anciãos, e eles to dirão.
8 Nígbà tí Ọ̀gá-ògo fi ogún àwọn orílẹ̀-èdè fún wọn,
8 Quando o Altíssimo distribuía as heranças às nações, quando dividia os filhos de Adão uns dos outros, pôs os termos dos povos, conforme o número dos filhos de Israel.
9 Nítorí ìpín Olúwa ni àwọn ènìyàn an rẹ̀,
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 Ní aginjù ni ó ti rí i,
10 Achou-o na terra do deserto e num ermo solitário cheio de uivos; trouxe-o ao redor, instruiu-o, guardou-o como a menina do seu olho.
11 Bí idì ti í ru ìtẹ́ rẹ̀ ti ó sì ń
11 Como a águia desperta o seu ninho, se move sobre os seus filhos, estende as suas asas, toma-os e os leva sobre as suas asas,
12 Olúwa ṣamọ̀nà;
12 assim, só o Senhor o guiou; e não havia com ele deus estranho.
13 Ó mú gun ibi gíga ayé
13 Ele o fez cavalgar sobre as alturas da terra e comer as novidades do campo; e o fez chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira,
14 Pẹ̀lú u wàràǹkàṣì àti wàrà àgùntàn
14 manteiga de vacas e leite do rebanho, com a gordura dos cordeiros e dos carneiros que pastam em Basã e dos bodes, com a gordura da flor do trigo; e bebeste o sangue das uvas, o vinho puro.
15 Jeṣuruni sanra tán ó sì tàpá;
15 E, engordando-se Jesurum, deu coices; engordaste-te, engrossaste-te e de gordura te cobriste; e deixou a Deus, que o fez, e desprezou a Rocha da sua salvação.
16 Wọ́n sì fi òrìṣà mú un jowú,
16 Com deuses estranhos o provocaram a zelos; com abominações o irritaram.
17 Wọ́n rú ẹbọ sí iwin búburú, tí kì í ṣe Ọlọ́run,
17 Sacrifícios ofereceram aos diabos, não a Deus; aos deuses que não conheceram, novos deuses que vieram há pouco, dos quais não se estremeceram seus pais.
18 Ìwọ kò rántí àpáta, tí ó bí ọ;
18 Esqueceste-te da Rocha que te gerou; e em esquecimento puseste o Deus que te formou.
19 Olúwa sì rí èyí ó sì kọ̀ wọ́n,
19 O que vendo o Senhor , os desprezou, provocado à ira contra seus filhos e suas filhas;
20 Ó sì wí pé, “Èmi yóò pa ojú mi mọ́ kúrò lára wọn,
20 e disse: Esconderei o meu rosto deles e verei qual será o seu fim; porque são geração de perversidade, filhos em quem não há lealdade.
21 Wọ́n fi mí jowú nípa ohun tí kì í ṣe Ọlọ́run,
21 A zelos me provocaram com aquilo que não é Deus; com as suas vaidades me provocaram à ira; portanto, eu os provocarei a zelos com os que não são povo; com nação louca os despertarei à ira.
22 Nítorí pé iná kan ràn nínú ìbínú mi,
22 Porque um fogo se acendeu na minha ira, e arderá até ao mais profundo do inferno, e consumirá a terra com a sua novidade, e abrasará os fundamentos dos montes.
23 “Èmi yóò kó àwọn ohun búburú lé wọn lórí
23 Males amontoarei sobre eles; as minhas setas esgotarei contra eles.
24 Èmi yóò mú wọn gbẹ,
24 Exaustos serão de fome, comidos de carbúnculo e de peste amarga; e entre eles enviarei dentes de feras, com ardente peçonha de serpentes do pó.
25 Idà ní òde, àti ẹ̀rù nínú ìyẹ̀wù,
25 Por fora, devastará a espada, e, por dentro, o pavor: ao jovem, juntamente com a virgem, assim à criança de mama, como ao homem de cãs.
26 Mo ní èmi yóò tú wọn ká
26 Eu disse que por todos os cantos os espalharia; faria cessar a sua memória dentre os homens,
27 nítorí bí mo ti bẹ̀rù ìbínú ọ̀tá,
27 se eu não receara a ira do inimigo, para que os seus adversários o não estranhem e para que não digam: A nossa mão está alta; o Senhor não fez tudo isso.
28 Wọ́n jẹ́ orílẹ̀-èdè tí kò ní ìmọ̀,
28 Porque são gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 Bí ó ṣe pé wọ́n gbọ́n, kí òye yìí sì yé wọn
29 Tomara eles fossem sábios, que isso entendessem e atentassem para o seu fim!
30 Báwo ni ẹnìkan ṣe lè lé ẹgbẹ̀rún (1,000),
30 Como pode ser que um só perseguisse mil, e dois fizessem fugir dez mil, se a sua Rocha os não vendera, e o Senhor os não entregara?
31 Nítorí pé àpáta wọn kò dàbí àpáta wa,
31 Porque a sua rocha não é como a nossa Rocha, sendo até os nossos inimigos juízes disso.
32 Igi àjàrà a wọn wá láti igi àjàrà Sodomu
32 Porque a sua vinha é a vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas de fel, cachos amargosos têm.
33 Ọtí wáìnì wọn ìwọ ti dragoni ni,
33 O seu vinho é ardente veneno de dragões e peçonha cruel de víboras.
34 “Èmi kò to èyí jọ ní ìpamọ́
34 Não está isso encerrado comigo, selado nos meus tesouros?
35 Ti èmi ni láti gbẹ̀san. Èmi yóò san án fún wọn
35 Minha é a vingança e a recompensa, ao tempo em que resvalar o seu pé; porque o dia da sua ruína está próximo, e as coisas que lhes hão de suceder se apressam a chegar.
36 Olúwa yóò ṣe ìdájọ́ àwọn ènìyàn an rẹ̀
36 Porque o Senhor fará justiça ao seu povo e se arrependerá pelos seus servos, quando vir que o seu poder se foi e não há fechado nem desamparado.
37 Yóò wí pé, “Òrìṣà wọn dà báyìí,
37 Então, dirá: Onde estão os seus deuses, a rocha em quem confiavam,
38 ọlọ́run tí ó jẹ ọ̀rá ẹran ẹbọ wọn
38 de cujos sacrifícios comiam a gordura e de cujas libações bebiam o vinho? Levantem-se e vos ajudem, para que haja para vós escondedouro.
39 “Wò ó báyìí pé, Èmi fúnra à mi, Èmi ni!
39 Vede, agora, que eu, eu o sou, e mais nenhum deus comigo; eu mato e eu faço viver; eu firo e eu saro; e ninguém há que escape da minha mão.
40 Mo gbé ọwọ́ mi sókè ọ̀run mo sì wí pé,
40 Porque levantarei a minha mão aos céus e direi: Eu vivo para sempre.
41 nígbà tí mo bá pọ́n idà dídán mi
41 Se eu afiar a minha espada reluzente e travar do juízo a minha mão, farei tornar a vingança sobre os meus adversários e recompensarei os meus aborrecedores.
42 Èmi yóò mú ọfà mu ẹ̀jẹ̀,
42 Embriagarei as minhas setas de sangue, e a minha espada comerá carne; do sangue dos mortos e dos prisioneiros, desde a cabeça, haverá vinganças do inimigo.
43 Ẹ yọ̀ ẹ̀yin orílẹ̀-èdè, pẹ̀lú àwọn ènìyàn rẹ̀
43 Jubilai, ó nações, com o seu povo, porque vingará o sangue dos seus servos, e sobre os seus adversários fará tornar a vingança, e terá misericórdia da sua terra e do seu povo.
44 Mose sì wá ó sì sọ gbogbo ọ̀rọ̀ òfin yìí ní etí àwọn ènìyàn náà, òun, àti Hosea ọmọ Nuni.
44 E veio Moisés e falou todas as palavras deste cântico aos ouvidos do povo, ele e Oseias, filho de Num.
45 Nígbà tí Mose parí i kíka gbogbo ọ̀rọ̀ wọ̀nyí sí Israẹli.
45 E, acabando Moisés de falar todas estas palavras a todo o Israel,
46 Ó sọ fún un pé, “Ẹ gbé ọkàn an yín lé gbogbo ọ̀rọ̀ tí mo ti sọ láàrín yín lónìí, kí ẹ̀yin lè pàṣẹ fún àwọn ọmọ yín láti gbọ́rọ̀ àti láti ṣe gbogbo ọ̀rọ̀ inú òfin yìí.
46 disse-lhes: Aplicai o vosso coração a todas as palavras que hoje testifico entre vós, para que as recomendeis a vossos filhos, para que tenham cuidado de cumprir todas as palavras desta lei.
47 Wọn kì í ṣe ọ̀rọ̀ asán fún ọ, ìyè e yín ni wọ́n. Nípa wọn ni ẹ̀yin yóò gbé pẹ́ lórí ilẹ̀ tí ẹ̀yin ń gòkè e Jordani lọ láti gbà.”
47 Porque esta palavra não vos é vã; antes, é a vossa vida; e por esta mesma palavra prolongareis os dias na terra, a que, passando o Jordão, ides para possuí-la.
48 Ní ọjọ́ kan náà, Olúwa sọ fún Mose pé,
48 Depois, falou o Senhor a Moisés, naquele mesmo dia, dizendo:
49 “Gòkè lọ sí Abarimu sí òkè Nebo ní Moabu, tí ó kọjú sí Jeriko, kí o sì wo ilẹ̀ Kenaani, ilẹ̀ tí mo ń fi fún àwọn ọmọ Israẹli, bí ìní i wọn.
49 Sobe o monte de Abarim, o monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que darei aos filhos de Israel por possessão.
50 Ní orí òkè tí ìwọ ń gùn lọ ìwọ yóò kùú níbẹ̀, kí a sì sin ọ́ pẹ̀lú àwọn ènìyàn rẹ, gẹ́gẹ́ bí arákùnrin in rẹ Aaroni ti kú ní orí òkè Hori tí a sì sin ín pẹ̀lú àwọn ènìyàn an rẹ̀.
50 E morre no monte, ao qual subirás; e recolhe-te ao teu povo, como Arão, teu irmão, morreu no monte de Hor e se recolheu ao seu povo,
51 Ìdí ni pé ẹ̀yin méjèèjì ṣẹ̀ sí mi láàrín àwọn ọmọ Israẹli ní ibi omi Meriba Kadeṣi ní aginjù Sini àti nítorí ẹ̀yin kò yà mí sí mímọ́ láàrín àwọn ọmọ Israẹli.
51 porquanto prevaricastes contra mim no meio dos filhos de Israel, nas águas da contenção, em Cades, no deserto de Zim, pois me não santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Nítorí náà, ìwọ yóò rí ilẹ̀ náà ní ọ̀kánkán, o kì yóò wọ inú rẹ̀ ilẹ̀ ti mo ti fi fún àwọn ọmọ Israẹli.”
52 Pelo que verás a terra diante de ti, porém não entrarás nela, na terra que darei aos filhos de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.