Deuteronômio 32
Biblica® ní oore ọ̀fẹ́ láti lo Bíbélì Mímọ́ ní Èdè Yorùbá Òde-Òní (YOR) vs ARA
1 Fetísílẹ̀, ẹ̀yin ọ̀run, èmi yóò sọ̀rọ̀;
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 Jẹ́ kí ẹ̀kọ́ ọ̀ mi máa rọ̀ bí òjò,
2 Goteje a minha doutrina como a chuva, destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a relva e como gotas de água sobre a erva.
3 Èmi yóò kókìkí orúkọ Olúwa.
3 Porque proclamarei o nome do Senhor . Engrandecei o nosso Deus.
4 Òun ni àpáta, iṣẹ́ ẹ rẹ̀ jẹ́ pípé,
4 Eis a Rocha! Suas obras são perfeitas, porque todos os seus caminhos são juízo; Deus é fidelidade, e não há nele injustiça; é justo e reto.
5 Wọ́n ti ṣe iṣẹ́ ìbàjẹ́ sọ́dọ̀ ọ rẹ̀;
5 Procederam corruptamente contra ele, já não são seus filhos, e sim suas manchas; é geração perversa e deformada.
6 Ṣé báyìí ni ẹ̀yin yóò ṣe san an fún Olúwa,
6 É assim que recompensas ao Senhor , povo louco e ignorante? Não é ele teu pai, que te adquiriu, te fez e te estabeleceu?
7 Rántí ìgbà láéláé;
7 Lembra-te dos dias da antiguidade, atenta para os anos de gerações e gerações; pergunta a teu pai, e ele te informará, aos teus anciãos, e eles to dirão.
8 Nígbà tí Ọ̀gá-ògo fi ogún àwọn orílẹ̀-èdè fún wọn,
8 Quando o Altíssimo distribuía as heranças às nações, quando separava os filhos dos homens uns dos outros, fixou os limites dos povos, segundo o número dos filhos de Israel.
9 Nítorí ìpín Olúwa ni àwọn ènìyàn an rẹ̀,
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 Ní aginjù ni ó ti rí i,
10 Achou-o numa terra deserta e num ermo solitário povoado de uivos; rodeou-o e cuidou dele, guardou-o como a menina dos olhos.
11 Bí idì ti í ru ìtẹ́ rẹ̀ ti ó sì ń
11 Como a águia desperta a sua ninhada e voeja sobre os seus filhotes, estende as asas e, tomando-os, os leva sobre elas,
12 Olúwa ṣamọ̀nà;
12 assim, só o Senhor o guiou, e não havia com ele deus estranho.
13 Ó mú gun ibi gíga ayé
13 Ele o fez cavalgar sobre os altos da terra, comer as messes do campo, chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira,
14 Pẹ̀lú u wàràǹkàṣì àti wàrà àgùntàn
14 coalhada de vacas e leite de ovelhas, com a gordura dos cordeiros, dos carneiros que pastam em Basã e dos bodes, com o mais escolhido trigo; e bebeste o sangue das uvas, o mosto.
15 Jeṣuruni sanra tán ó sì tàpá;
15 Mas, engordando-se o meu amado, deu coices; engordou-se, engrossou-se, ficou nédio e abandonou a Deus, que o fez, desprezou a Rocha da sua salvação.
16 Wọ́n sì fi òrìṣà mú un jowú,
16 Com deuses estranhos o provocaram a zelos, com abominações o irritaram.
17 Wọ́n rú ẹbọ sí iwin búburú, tí kì í ṣe Ọlọ́run,
17 Sacrifícios ofereceram aos demônios, não a Deus; a deuses que não conheceram, novos deuses que vieram há pouco, dos quais não se estremeceram seus pais.
18 Ìwọ kò rántí àpáta, tí ó bí ọ;
18 Olvidaste a Rocha que te gerou; e te esqueceste do Deus que te deu o ser.
19 Olúwa sì rí èyí ó sì kọ̀ wọ́n,
19 Viu isto o Senhor e os desprezou, por causa da provocação de seus filhos e suas filhas;
20 Ó sì wí pé, “Èmi yóò pa ojú mi mọ́ kúrò lára wọn,
20 e disse: Esconderei deles o rosto, verei qual será o seu fim; porque são raça de perversidade, filhos em quem não há lealdade.
21 Wọ́n fi mí jowú nípa ohun tí kì í ṣe Ọlọ́run,
21 A zelos me provocaram com aquilo que não é Deus; com seus ídolos me provocaram à ira; portanto, eu os provocarei a zelos com aquele que não é povo; com louca nação os despertarei à ira.
22 Nítorí pé iná kan ràn nínú ìbínú mi,
22 Porque um fogo se acendeu no meu furor e arderá até ao mais profundo do inferno, consumirá a terra e suas messes e abrasará os fundamentos dos montes.
23 “Èmi yóò kó àwọn ohun búburú lé wọn lórí
23 Amontoarei males sobre eles; as minhas setas esgotarei contra eles.
24 Èmi yóò mú wọn gbẹ,
24 Consumidos serão pela fome, devorados pela febre e peste violenta; e contra eles enviarei dentes de feras e ardente peçonha de serpentes do pó.
25 Idà ní òde, àti ẹ̀rù nínú ìyẹ̀wù,
25 Fora devastará a espada, em casa, o pavor, tanto ao jovem como à virgem, tanto à criança de peito como ao homem encanecido.
26 Mo ní èmi yóò tú wọn ká
26 Eu teria dito: Por todos os cantos os espalharei e farei cessar a sua memória dentre os homens,
27 nítorí bí mo ti bẹ̀rù ìbínú ọ̀tá,
27 se eu não tivesse receado a provocação do inimigo, para que os seus adversários não se iludam, para que não digam: A nossa mão tem prevalecido, e não foi o
28 Wọ́n jẹ́ orílẹ̀-èdè tí kò ní ìmọ̀,
28 Porque o meu povo é gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 Bí ó ṣe pé wọ́n gbọ́n, kí òye yìí sì yé wọn
29 Tomara fossem eles sábios! Então, entenderiam isto e atentariam para o seu fim.
30 Báwo ni ẹnìkan ṣe lè lé ẹgbẹ̀rún (1,000),
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois fazerem fugir dez mil, se a sua Rocha lhos não vendera, e o
31 Nítorí pé àpáta wọn kò dàbí àpáta wa,
31 Porque a rocha deles não é como a nossa Rocha; e os próprios inimigos o atestam.
32 Igi àjàrà a wọn wá láti igi àjàrà Sodomu
32 Porque a sua vinha é da vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas de veneno, seus cachos, amargos;
33 Ọtí wáìnì wọn ìwọ ti dragoni ni,
33 o seu vinho é ardente veneno de répteis e peçonha terrível de víboras.
34 “Èmi kò to èyí jọ ní ìpamọ́
34 Não está isto guardado comigo, selado nos meus tesouros?
35 Ti èmi ni láti gbẹ̀san. Èmi yóò san án fún wọn
35 A mim me pertence a vingança, a retribuição, a seu tempo, quando resvalar o seu pé; porque o dia da sua calamidade está próximo, e o seu destino se apressa em chegar.
36 Olúwa yóò ṣe ìdájọ́ àwọn ènìyàn an rẹ̀
36 Porque o Senhor fará justiça ao seu povo e se compadecerá dos seus servos, quando vir que o seu poder se foi, e já não há nem escravo nem livre.
37 Yóò wí pé, “Òrìṣà wọn dà báyìí,
37 Então, dirá: Onde estão os seus deuses? E a rocha em quem confiavam?
38 ọlọ́run tí ó jẹ ọ̀rá ẹran ẹbọ wọn
38 Deuses que comiam a gordura de seus sacrifícios e bebiam o vinho de suas libações? Levantem-se eles e vos ajudem, para que haja esconderijo para vós outros!
39 “Wò ó báyìí pé, Èmi fúnra à mi, Èmi ni!
39 Vede, agora, que Eu Sou, Eu somente, e mais nenhum deus além de mim; eu mato e eu faço viver; eu firo e eu saro; e não há quem possa livrar alguém da minha mão.
40 Mo gbé ọwọ́ mi sókè ọ̀run mo sì wí pé,
40 Levanto a mão aos céus e afirmo por minha vida eterna:
41 nígbà tí mo bá pọ́n idà dídán mi
41 se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão exercitar o juízo, tomarei vingança contra os meus adversários e retribuirei aos que me odeiam.
42 Èmi yóò mú ọfà mu ẹ̀jẹ̀,
42 Embriagarei as minhas setas de sangue (a minha espada comerá carne), do sangue dos mortos e dos prisioneiros, das cabeças cabeludas do inimigo.
43 Ẹ yọ̀ ẹ̀yin orílẹ̀-èdè, pẹ̀lú àwọn ènìyàn rẹ̀
43 Louvai, ó nações, o seu povo, porque o tomará vingança dos seus adversários e fará expiação pela terra do seu povo.
44 Mose sì wá ó sì sọ gbogbo ọ̀rọ̀ òfin yìí ní etí àwọn ènìyàn náà, òun, àti Hosea ọmọ Nuni.
44 Veio Moisés e falou todas as palavras deste cântico aos ouvidos do povo, ele e Josué, filho de Num.
45 Nígbà tí Mose parí i kíka gbogbo ọ̀rọ̀ wọ̀nyí sí Israẹli.
45 Tendo Moisés falado todas estas palavras a todo o Israel,
46 Ó sọ fún un pé, “Ẹ gbé ọkàn an yín lé gbogbo ọ̀rọ̀ tí mo ti sọ láàrín yín lónìí, kí ẹ̀yin lè pàṣẹ fún àwọn ọmọ yín láti gbọ́rọ̀ àti láti ṣe gbogbo ọ̀rọ̀ inú òfin yìí.
46 disse-lhes: Aplicai o coração a todas as palavras que, hoje, testifico entre vós, para que ordeneis a vossos filhos que cuidem de cumprir todas as palavras desta lei.
47 Wọn kì í ṣe ọ̀rọ̀ asán fún ọ, ìyè e yín ni wọ́n. Nípa wọn ni ẹ̀yin yóò gbé pẹ́ lórí ilẹ̀ tí ẹ̀yin ń gòkè e Jordani lọ láti gbà.”
47 Porque esta palavra não é para vós outros coisa vã; antes, é a vossa vida; e, por esta mesma palavra, prolongareis os dias na terra à qual, passando o Jordão, ides para a possuir. O Último Dia da Vida de Moisés
48 Ní ọjọ́ kan náà, Olúwa sọ fún Mose pé,
48 Naquele mesmo dia, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
49 “Gòkè lọ sí Abarimu sí òkè Nebo ní Moabu, tí ó kọjú sí Jeriko, kí o sì wo ilẹ̀ Kenaani, ilẹ̀ tí mo ń fi fún àwọn ọmọ Israẹli, bí ìní i wọn.
49 Sobe a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que aos filhos de Israel dou em possessão.
50 Ní orí òkè tí ìwọ ń gùn lọ ìwọ yóò kùú níbẹ̀, kí a sì sin ọ́ pẹ̀lú àwọn ènìyàn rẹ, gẹ́gẹ́ bí arákùnrin in rẹ Aaroni ti kú ní orí òkè Hori tí a sì sin ín pẹ̀lú àwọn ènìyàn an rẹ̀.
50 E morrerás no monte, ao qual terás subido, e te recolherás ao teu povo, como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor e se recolheu ao seu povo,
51 Ìdí ni pé ẹ̀yin méjèèjì ṣẹ̀ sí mi láàrín àwọn ọmọ Israẹli ní ibi omi Meriba Kadeṣi ní aginjù Sini àti nítorí ẹ̀yin kò yà mí sí mímọ́ láàrín àwọn ọmọ Israẹli.
51 porquanto prevaricastes contra mim no meio dos filhos de Israel, nas águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim, pois me não santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Nítorí náà, ìwọ yóò rí ilẹ̀ náà ní ọ̀kánkán, o kì yóò wọ inú rẹ̀ ilẹ̀ ti mo ti fi fún àwọn ọmọ Israẹli.”
52 Pelo que verás a terra defronte de ti, porém não entrarás nela, na terra que dou aos filhos de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.