Romanos 7

yns (YNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Atɔŋ, ikamɛnà naa bɛ lan'diimà - mɛ in'tɛɛnà a baar bàyöb un'kɔɔn - naa nkye bɛ làyöb anki naa un'kɔɔn afàkal anà ikɔ̈b udu a mbuur nà utaaŋ awà nde anà mɔ̈ɔ̈?
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Abun, un'kaar aŋàbääl wà un'tüüb, unsà un'kɔɔn, anà mbääl ande utaaŋ awà nde anà mɔ̈ɔ̈. Wɛɛ nde usàkwà, nde ufàfàkal anki ungyɛl a un'kɔɔn a bɔr.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Abà, isàkal naa nde kan'wal un'dim asin utaaŋ awà mbuur awà anà mɔ̈ɔ̈, nde kan'tà inswem. Wɛɛ, isàkal naa un'dim kan'kwà, nde kan'bulà nsaay kusà a un'kɔɔn, apan nde uyàkal anki ŋinswem mubulà un'kyay a mbuur asin.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Abun sye ntɔn bɛ, atɔŋ amɛ, bɛ bàkyàlasà kà ukwà kusà a un'kɔɔn, u mbwo a ndür a Klistɔ, ntɔn mubulà baar a mbuur asin, Mbuur awà kàwiyà uboo a akü, ntɔn bi itwey mbɛŋ ntɔn Nzam.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Kyakin, utaaŋ kàkäl bi unsà in'twaŋ, ilään a man'be màfü unsà un'kɔɔn, màsyäälà itiir a ndür abi, ntɔn bi itwey mbɛŋ ntɔn ukwà.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Wɛɛ apanà, kàkü bi unsà ikɔ̈b kyàkäärà bi kà isɔ, bi kàkyàtoo nsaay kusà a un'kɔɔn. Ntɔn bi isäl ungyɛl a ikɔ̈b akün kyà Dweelà, wɛɛ kà ungyɛl a ikɔ̈b itaan kyà un'kɔɔn aŋàsɔn anki.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Abun, ininà bi itɛn? Nkye un'kɔɔn wà man'be? Kà abwɛy anki! Wɛɛ, yàlàkal naa un'kɔɔn watɛy, mɛ man'be kàlàyöb anki. Abun, mɛ kàlàyöb anki ngyööm a mpem, yàlàkal naa un'kɔɔn kàtɛɛn anki naa: "Twon an'yɔm mpem."
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Mulab ndaa ayi, man'be màbör amu mɛ ngyööm a mpem yà ifà ifà u mbwo a nswɛɛŋ. Ntɔn, yàlàkal naa un'kɔɔn ukɔ̈ɔ̈n, man'be màlàkal undiir aŋàkwà.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Itaan, mpal kàkɔ̈ɔ̈n un'kɔɔn, mɛ kàkäl anà mɔ̈ɔ̈. Wɛɛ mpal yàyi nswɛɛŋ, man'be màfàwal mɔ̈ɔ̈,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 mɛ waa kàkü: nswɛɛŋ yàlàsyeen u mɔ̈ɔ̈, yan'syeen kà ukwà.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Ntɔn man'be, u mbwo nsil ayin, laa man'kür ma, u mbwo a nswɛɛŋ, anà u mbwo a wa, waa kan'pɛ ukwà.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Abun, un'kɔɔn wà in'kyɛɛl, nswɛɛŋ yà in'kyɛɛl, balàbal anà ubwaŋ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Apan, nkye undiir aŋàbwaŋ kàkyàtwaal ukwà ntɔn mɛ? Kà ndandaa anki! Wɛɛ mà man'be: ma màsyääl undiir aŋàbwaŋ mukan'pà ukwà, ntɔn wa kàmɛnà asànaa man'be anà muswaŋ nkyɛl a man'be, u mbwo a nswɛɛŋ.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Ndandaa, bi bàkyàyöb naa un'kɔɔn wà wàdweelà. Wɛɛ mɛ, mɛ in'wà mbuur a un'sön a ndür, bàkyän'yälà u man'be asànaa un'sɔ.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Ntɔn, mɛ in'fàyöb anki ayà in'fàkyer mɛ: mɛ in'fàkyer anki ayà in'fàkwen mɛ, wɛɛ mɛ in'fàkyer ndaa in'fàtɔn mɛ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Abun, isàkal naa ayà mpa in'fàkwen mɛ, mɛ in'fàkyer ya, mɛ an'kyey naa un'kɔɔn wà ubwaŋ.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Kà mɛ anki in'kyer abun, wɛɛ man'be amà amu mɛ.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Ntɔn mɛ in'kyàyöb naa amu mɛ, - mɛ in'kwen mutɛn uboo a ndür amɛ - ubwaŋ batɛy: ukwen akyer ubwaŋ bàmwo, wɛɛ mɛ in'kakwo anki mukyer ba.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Kyakin ubwaŋ in'kwen mɛ mukyer, mɛ in'kyerà anki, wɛɛ ube mpa in'kwen mɛ, mɛ in'wàmukyer ba.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Kyekà, isàkal naa mɛ an'kyer ayà mpa in'kwen mɛ, kà mɛ anki an'kyer, wɛɛ man'be amà amu mɛ.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Apan, mɛ an'man un'kɔɔn wà: mpal in'kwen mɛ mukyer ubwaŋ, ube bàmanääm.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 U mpem amɛ, mɛ in'fàman un'sak ntɔn un'kɔɔn a Nzam.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Wɛɛ, uboo a itiir a ndür amɛ, mɛ an'fàman un'kɔɔn asin wàmunwan a un'kɔɔn a un'yɛnà amɛ, wa kàman'buul un'sɔ a un'kɔɔn a man'be amà uboo a itiir a ndür amɛ.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Ngyɛb akà mɛ! Nà asan'tsuuŋ u ndür a ukwà yi?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 An'tɔɔn akà Nzam u mbwo a Yɛsu Klistɔ, Mwol abi! Mutsülà, mɛ ŋakwo in'wà un'sɔ a un'kɔɔn a Nzam unsà un'yɛnà, un'sɔ a un'kɔɔn a man'be unsà ndür.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.