Mateus 9

yns (YNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yɛsu kàbilà u bwaar, waa kàfàsabà ɛwà ntɔn mukyà bul ande.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Apan bun'twääl mbuur mwɛy wàŋàkwɛkà wàŋàbɔ̈ɔ̈n udu a ipɔy. Umpal kàmɛn Yɛsu làkwikilà aba, nde kàtɛn a mbuur aŋàkwɛkà naa: « Mwan amɛ, sà un'kanà! Bàmadwääl nkul a man'be angye! »
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Wɛɛ alɔɔŋ a in'kɔɔn bàtɛɛnà ba a ba naa: « Mbuur wà an'bɛy Nzam! »
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Yɛsu kàkyer ayöb an'kyän aba, waa kàtɛn naa: « Ntɔn nkye làwe bɛ anà an'kyän an'be u mpem abɛ?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Nkye byan'söön ubwaŋ, mutɛn naa: "Ube angye ban'wà", lɛɛ mutɛn naa: "Mbarà, kyen"?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Yà ubwaŋ naa bɛ, bɛ làyöb naa Mwan a mbuur we anà ikɔ̈b adwääl baar nkul u mɛɛn pà. » Apan, nde kàtɛn a mbuur aŋàkwɛkà naa: « Mɛ amaswaŋ: Mbarà, sɛn ipɔy angye, furà ndwà angye! »
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Mbuur awun waa kàmbarà, waa kàkyen ndwà ande.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Mpal kyàmɛn iköŋ a baar ndaa ayi, kya kyàkäl u bɔɔmà, waa kyàkömà Nzam ntɔn kàpɛ nde ikɔ̈b atub aki akà baar.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ungö apan, Yɛsu waa kàkyen. Mpal kàkäl nde mulyaŋ, nde kàmɛn mbuur mwɛy kàkyàbwaay kà ikal bàfàfur itɛr, ikɔb ande Màtay. Nde kàtɛn a nde naa: « Yan'läb! » Mbuur awà waa kàmbarà, waa kun'läb.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Yɛsu kàkäl mudyà u ndwà. Afüür a itɛr mbɔɔn anà baar abe bàyàdyà mɛsà mwɛy anà Yɛsu anà alɔŋki ande.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Mpal bàmɛn Amfarisi abun, ba bàfuul alɔŋki ande naa: « Ntɔn nkye Un'lɔɔŋ abɛ udyaa nde ikal imwɛy anà afüür a itɛr anà baar abe? »
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Wɛɛ Yɛsu, mpal kàwem nde abwɛy, nde kàtɛn naa: « Mfun a ungaŋ yatɛy akà baar mpa abye anà ukyal, wɛɛ akà abɛy.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Abun, làkyen kàlalɔŋkà mbuul a ndaa yi: "Mɛ, mɛ in'kwen nsyääm, wɛɛ kà ibɔɔn anki." Ntɔn mɛ, mɛ kàyi anki mubel baar a balàbal, wɛɛ baar abe. »
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Apan, alɔŋki a Ywan bàyi apà Yɛsu, waa bun'fuul naa: « Ntɔn nkye bi anà Amfarisi, bi ifàkin udyà, wɛɛ alɔŋki angye bàfàkin anki udyà? »
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Yɛsu kafuur naa: « Nkye asam a mbuur kan'tà bɔr ban'kwo bàkäl u ngyɛb umpal awà nde apà ba? Wɛɛ ilä ikyer asàyà bàsun'lwom ba uboboo a ba, apan ba bàsàkin udyà. »
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 « Akà mbuur mwɛy ukwe anki mubaay ipfɛy aŋànün anà ikaam a ipfɛy akün, ntɔn kya iyàkaam ipfɛy aŋànün, abun tuun a ipfɛy làyàbulà làkölàköl.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Vin akün bàfàsà anki u mbeen aŋànün manà mbeen iyàbölà, manà man iyàpää anà mbeen iyàkyà bwà. Wɛɛ vin akün bàfàsà u mbeen akün, waa vin anà mbeen byàsàkal aŋàtii ubwaŋ. »
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Umpal kàtɛɛnà Yɛsu a ba abà, un'byääl mwɛy kàyàbwà an'köm kusà a nde, waa kàtɛn a nde naa: « Mwan amɛ wà un'kaar kan'kwà itaan a mbɔɔn tɛy. Wɛɛ yun'si an'kɔɔ, waa nde ufàyàkal anà mɔ̈ɔ̈. »
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Apan, Yɛsu waa kàmbarà, waa kun'läb anà alɔŋki ande.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Taaŋ nsil alan, un'kaar mwɛy awàkàyitoo an'kil mbul kwem aŋiyweel, kàyàsin tsütsü ungö a Yɛsu, waa kàtɛ làpaan a ipfɛy ande mpi.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Ntɔn nde kàtɛɛnà naa: « Isàkal naa mɛ an'tà làpaan a ipfɛy ande mpi, mɛ in'kyer akɔɔrà. »
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Mpal kàbulà Yɛsu anà kun'mɛn nde, nde kàtɛn a nde naa: « Mwan amɛ, sà un'kanà! Làkwikilà angye làmakɔɔr. » Taaŋ nsil alan, un'kaar awà waa kàkɔɔrà.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Umpal kàkɔlà Yɛsu u ndwà a un'byääl awà anà kàmɛn nde abɛɛrà a mfuŋ anà mini a iköŋ a baar,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 nde kàtɛn a ba naa: « Làlwomà, ntɔn mwan un'kaar ŋàkwà tɛy, nde wàmubɔ̈ɔ̈n. » Wɛɛ ba waa bun'sɛɛ.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ungö bàtwey ba iköŋ a baar, nde waa kàbilà, kàtɛ kɔɔ a mwan un'kaar awun mpi, mwan un'kaar waa kàwiyà.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Làsaŋ a ndaa ayi làkyer apää kun'tà awun.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Umpal kàkyen Yɛsu, ikwàmii abɔ̈ɔ̈l waa bàyun'labà bàmuyisà in'kwɛŋ: « Mwan a David, iweem ngyɛb! »
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Umpal kàbilà nde u ndwà, ikwàmii bàyàsin tsütsü apà nde, waa Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Nkye bɛ lan'sà làkwikilà naa mɛ an'kwo in'kyer ya? » Ba bun'fuur naa: « Inye, Mwol. »
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Apan, Yɛsu waa kàbä mii aba, waa kàtɛn naa: « Wɛy ya ikäl asànaa alà làkwikilà abɛ! »
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Waa mii aba myàyaanà. Yɛsu kaswɛŋ a ngwal naa: « Làkäl kà igyɛɛŋ, wɛy akà mbuur mwɛy ukɔɔn ayöb! »
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Wɛɛ ba, pa làtoo, laa bàpay ba làsaŋ ande u nsi yanswà.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Umpal bàkäl ba mukyà, baar bun'twääl nkiin mwɛy kàkäl anà unsɔŋà.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Pa kàböŋ Yɛsu unsɔŋà awun, nkiin waa kàsɛmà musà ndaa. In'kàbɔ a baar bàmɛn ndaa yubem, waa bàtɛɛnà naa: « Ndaa atub ayi ŋàtàbwà anki kà Isàlɛl. »
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Wɛɛ Amfarisi bàtɛn naa: « Nde an'dweelà an'be ayiböŋ unsà ikɔ̈b a mfum a an'dweelà an'be. »
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Yɛsu kàyilyaŋà kà an'bul a kölàköl anà mà ikikye. Nde kàyilɔɔŋà u ndwà a nköŋ a Ayudà aba, mukyään Làsaŋ Aŋàbwaŋ là Imwol a du anà mukɔɔr ukyal banswà anà too lanswà.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Umpal kàmɛn nde iköŋ a baar, laa kàkyɛɛr nde, ntɔn baar abà bàkäl aŋàyɔn anà ndür aŋàkwamà, asànaa in'kɔk ikɔ̈ɔ̈n un'seey.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Apan nde kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Mbɛŋ aŋàsöŋ yà mbɔɔn, wɛɛ baar a isal abwo ya bà ikikye.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Làlɔ̈ɔ̈m akà ŋaywaŋ mutɔm baar a isal mbɔɔn u ywaŋ ande. »
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.