Lucas 23
yns (YNS) vs ARIB
1 Yàmɛnà naa un'kàbɔ a baar wanswà kàkyer ambarà, waa kàsyen Yɛsu kusà a Pilatu.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Akun, ba bàsɛmà mukun'füün abà: « Bi kan'man mbuur wà wàmutwaal lingyoomà uboo a un'sɛŋ abi: Nde akatsuŋà baar mufur itɛr akà Sɛzar, nde kan'tɛn sye naa nde wà Klistɔ, mfum! »
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Apan Pilatu kun'fuul naa: « Nkye ngye awà mfum a Ayudà? » Yɛsu waa kun'fuur naa: « Ngye ŋakwo an'tɛn. »
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Pilatu kàtɛn a amfum a angaŋ anà un'kàbɔ a baar naa: « Mɛ in'manà anki undiir kan'kwo mɛ mupà mbuur wà ikwàndwà. »
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Wɛɛ ba bàsi unkiiŋ mutɛn naa: « Nde ayimbaar baar mukyer ube unsà an'lɔɔŋ ande u Yuday lanswà sɛmà u Ngalilɛ tii apà. »
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Mpal kàwem Pilatu ndaa ayi, nde kafuul naa nkye mbuur awà wà un'nsi Ngalilɛ.
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Umpal kàyöb nde naa nde wà mbuur a ikal ufàyaal Ɛlɔdi, nde kun'töm akà Ɛlɔdi. Taaŋ nsil alan Ɛlɔdi kàkäl u Yɛlusàlɛm.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Ɛlɔdi kàkäl unsà un'sak mbɔɔn muman Yɛsu, ntɔn sɛmà itaan nde kàkwen mukun'man, ntɔn yinà kàweemà nde, nde kàleŋà naa nde utàman akà impà mwɛy.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Nde kun'si mfuul mbɔɔn, wɛɛ Yɛsu kàsàfuur anki akà ikikye.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Taaŋ nsil alan, amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàmbärà paa, bàmukun'füünà a nkyɛl.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Apan, Ɛlɔdi anà aŋità ande bun'mɛn asànaa undiir a bunàbun, waa bun'sɛɛ, bun'bwää inkur aŋàbwaŋ. Ɛlɔdi kun'fuur akà Pilatu.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Ɛlɔdi anà Pilatu bàkäl ayiiŋ, wɛɛ sɛmà ilä akin ba bàbulà asam.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Abun, Pilatu kàbel amfum a angaŋ, abyääl anà un'sɛŋ,
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 waa kàtɛn a ba naa: « Bɛ lan'twääl mbuur wà naa nde wàmubuul an'kyän a un'sɛŋ. Wɛ mɛ, mɛ amun'fuul u mii abɛ, mɛ in'sàman anki undiir kan'kyer nde uboo a indiir byanswà lun'füünà bɛ.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Ɛlɔdi sye usàman anki ube ande, lalan kàman'fuur nde awà. Abun, mbuur wà undiir ukyer nde watɛy awà ban'kwo mukun'dwa.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Mɛ in'swaŋ baar amɛ bun'käm an'füm, waa mɛ un'wɛy. »
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 Kà un'kyɔm a Pak wanswà Pilatu kàkäl anà nkääl mukatsuuŋ mbuur a bɔlokà mwɛy.
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Wɛɛ un'sɛŋ wanswà kàsɛmà musà in'kwɛŋ: « Idwääl mbuur wà! Un'tsuuŋ Barabas! »
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Barabas awà bun'si ba u bɔlokà ntɔn lingyoomà làbü uboo a bul anà nde sye kàdwä mbuur.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Wɛ Pilatu kàkwen muwɛy Yɛsu, waa kàfàtɛn mbalà asin a ba,
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 wɛɛ ba bàkuub in'kwɛŋ, waa bàtɛn naa: « Un'bɛɛrà u kulunsi! Un'bɛɛrà u kulunsi! »
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Wɛɛ nde kàfafuul mbalà yàtär: « Ube nà nde kan'kyer? Mɛ in'sàman anki akà ube mwɛy ntɔn nde ukwe mukwà. Abun, mɛ in'pà mbwo naa bun'pɛ an'füm waa mɛ un'wɛy. »
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Wɛɛ ba bàsi unkiiŋ u ndaa a ngwal naa bun'bɛɛrà u kulunsi. In'kwɛŋ aba myàwɛl iböŋ.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Lalan Pilatu kàyer akyey nde ndɔ̈ɔ̈m aba.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Nde kàtsuuŋ mbuur kàbilà bɔlokà ntɔn lingyoomà anà nkweel a mbuur mwɛy, waa kapɛ Yɛsu ntɔn ba bun'kyer undiir bàkweenà ba.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Wɛɛ mpal bàkäl ba mukun'syen, ba bàbweey anà mbuur mwɛy kàkäl u mbwo kàfü nde itsuŋ a ndwà, ikɔb ande Simɔn un'nsi Sirɛn, ba bun'siinà a ngwal mubay Yɛsu musyen kulunsi ungö.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Un'kàbɔ a baar kàkäl muyilab. Akaar sye bàkäl mbɔɔn muyilel anà muman ntaan ntɔn nde.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Yɛsu kàbulà ntsü akà ba, waa kàtɛn a ba naa: « Akaar a Yɛlusàlɛm, twon lan'lel ntɔn mɛ! Làlel ntɔn bɛ ŋakwo anà baan abɛ,
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 ntɔn le, làyöb naa ilä iyàyà bàyàtɛn naa: "Un'sak akà akaar ikɔb anà akaar mpa bàbör anà mpa bànüü baan."
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Apan baar bàsàbulà mutɛn a myɔŋ a bwɛlàbwɛl naa: "Làbü udu a bi!" A myɔŋ a ikökö: "Lifwee!"
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Ntɔn isàkal naa un'te a un'bu bàmukyer abà, ya isàkal aben ntɔn un'te aŋàyɔm? »
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Yàmɛnà sye naa ba bàsyen, mbwo mwɛy anà Yɛsu, baar bɔ̈ɔ̈l bàfakyerà baar ube, ntɔn bàkadwa sye.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Mpal bàtöl ba kà ikal mwɛy ikɔb akya « Bɔl a un'tswe », ba bàbɛɛrà Yɛsu u kulunsi anà baar bööl abà, umwɛy u kɔɔ ande là ibaal, wumwɛy u kɔɔ ande là ikaar.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Waa Yɛsu kàtɛn naa: « Taa, adwääl nkul, ntɔn ba bàyöb anki ndaa bàkyerà ba. » Ba bàkäb ipfɛy ande mutà löb.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Un'sɛŋ kàkäl paa muleerà. Wɛɛ abyääl bàkäl musɛɛ nde, waa bàtɛɛnà naa: « Nde kàtsü baar asin mɔ̈ɔ̈, wɛy nde utsü mɔ̈ɔ̈ nde ŋakwo isàkal naa nde wà Klistɔ, mbuur kàsɔ̈ɔ̈l Nzam. »
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Aŋità sye bàkäl mukun'sɛɛ. Ba bàsin tsütsü apà nde, waa bun'pɛɛ man a nkyään,
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 waa bàtɛɛnà naa: « Isàkal naa ngye awà mfum a Ayudà, tswà mɔ̈ɔ̈ ngye ŋakwo. »
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Udu a nde yàkäl anà ndaa aŋàsɔn abà: « Mbuur wà, wà mfum a Ayudà. »
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Umwɛy uboo a baar abe bàkäl u kulunsi waa kun'töö, waa kàtɛn a nde naa: « Nkye ngye kà Klistɔ anki? Tswà mɔ̈ɔ̈ ngye ŋakwo anà bi mwo sye. »
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Wɛɛ wumwɛy waa kun'pɛl, kàtɛn a nde naa: « Ngye Nzam bɔɔmà un'tiin anki, ngye mbuur an'wal ntaaŋàmbar nsil ya?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Akà bi, bi ube abi kan'fur, wɛ nde undiir ube ukyer nde watɛy. »
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Waa kàkwɛy naa: « Yɛsu, ngyɔbà mpal asàyà ngye kà imwol angye. »
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Yɛsu waa kun'fuur naa: « Mɛ ndandaa akyään, ŋabawà ngye akal u du anà mɛ. »
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Sɛmà tsütsü a taaŋ a midi tii taaŋ làtär ungö a midi làpib làkyer abwà u nsi yanswà.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Taaŋ làkäl lan'minà, rido a kölàköl làkäl uboo a ndwà a Nzam làkyer akaamà u boboo.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Apan Yɛsu kàsi in'kwɛŋ waa kàtɛn naa: « Taa, mɛ mɔ̈ɔ̈ amɛ an'fuur akà ngye. » Ungö mutɛn ndaa ayi, laa kàkü nde.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Muman ndaa yàlyaaŋ yi, kaptɛn a Lɔmà kàsi Nzam làkoo anà kàtɛn naa: « Ndandaa mbuur wà kàkäl mbuur a balàbal. »
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ungö apan, in'kàbɔ a baar myanswà myàyi muyàler ibaŋ a ndaa aki, bàfurà bàmuyibɛɛrà kà itɔl.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Asam a Yɛsu banswà anà akaar bàyilabà nde sɛmà Ngalilɛ, bàmbärà ukwɛl mulerà ndaa yàlyaaŋà.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Yàmɛnà naa kàkäl anà mbuur mwɛy ikɔb ande Yɔsɛfi, nde kàkäl mbuur a làbay a nsaŋ a kölàköl, mbuur aŋàbwaŋ anà wàbalàbal.
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 Nde kàkäl anki un'sak anà atɔŋ ande baar a Làbay a Nsaŋ a kölàköl ntɔn ayà bàtsül ba anà bàkyer ba. Nde kàkäl mbuur a bul a Yuday ikɔb la Arimatay, waa kàdilà ngyeel a Imwol a Nzam.
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Nde kàkàlɔm ndür a Yɛsu akà Pilatu.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Ungö mutɔl ya u kulunsi, nde kàläl ya uboo a làpye a ntal, waa kàsi ya kà an'dii akün bàfuun uboo a nkɔŋ anà mpa aŋàtàsà mbuur.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Kya kyàkäl ilä muyöŋà ntɔn saba làkäl tsütsü musɛmà.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Akaar bàläbà Yɛsu sɛmà Ngalilɛ bàläb Yɔsɛfi. Ba bàleerà an'dii anà muyöb naa ba ndür a Yɛsu bàtɔl aben.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Ungö, bàfurà ba ndwà aba, ba bàyilà may a usɔŋ anà an'nanàsi. Apan waa bàkyɛɛl saba asànaa Un'kɔɔn utɛɛnà wa.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.