Atos 23

yns (YNS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pɔl kàler làbay a nsaŋ a kölàköl a tɔŋtɔŋ, waa kàtɛn naa: « Atɔŋ abaal, yà unsà an'kyän a duu mɛ kàsyääl Nzam tii ŋàbawà. »
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Wɛɛ Undweer a ngaŋ Ananyas kàswɛŋ baar bàkäl tsütsü apà nde mukun'kam mbar u mun ande.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pɔl kàtɛn a nde naa: « Ubwaŋ a nsà, Nzam ayapà mbar! Ngye an'bwaay mukan'tsüül nsaŋ unsà un'kɔɔn, wɛɛ ngye, ngye awàmubɛy un'kɔɔn, ngye aswaŋ baar ban'käm mbar! »
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Baar bàkäl tsütsü apà nde bàtɛn a nde naa: « Ngye awàmuto undweer a angaŋ a Nzam! »
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pɔl kàtɛn naa: « Atɔŋ, mɛ in'yayöb anki naa nde wà undweer a angaŋ, ntɔn bàsön naa: "Ngye asun'to anki mfum a un'sɛŋ angye!" »
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pɔl kàkyer ayöb naa Làbay a Nsaŋ a kölàköl làkäl an'kab mɔ̈ɔ̈l: ndam yà Asadusi, ndam yà Amfarisi. Lalan kàkuub nde in'kwɛŋ kusà a ba: « Atɔŋ abaal, mɛ, mɛ in'wà un'mfarisi, mwan a amfarisi. Ntɔn làkyän unsà ngwiiyà a akü, ba bàman'sà u làbay a nsaŋ. »
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Pa kàmay nde mutɛn, mbaaŋ yàbü uboo a Amfarisi anà Asadusi, lalan nköŋ yàkaabà ya.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ntɔn Asadusi bàfàtɛn naa itàkal ngwiiyà kà ukwà, itàkal un'kyeey, itàkal dweelà batɛy, wɛɛ Amfarisi bàfàkyey naa ba bà mwo.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 In'kwɛŋ myàkyer asöönà mbɔɔn, alɔɔŋ a in'kɔɔn amwɛy uboo a Amfarisi waa bàmbarà, bàtɛn a ngwal naa: « Bi akà ndaa mwɛy yà ube imanà anki unsà mbuur wà. Taaŋ lumwɛy dweelà làmwɛy akɔ̈ɔ̈n sye un'kyeey mwɛy kun'kyään ndaa! »
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Mbaaŋ yàbulà yà ngwal. Ntɔn bɔɔmà muman naa ba ban'kwo musay Pɔl, mfum a nsaab kàswɛŋ aŋità ande mutyà anà mukun'lwom uboo a ba anà mukun'syen u fɔrtɛrɛs.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 U mpib yàlääb paa, Mwol kàyàmɛnà akà Pɔl, waa kàtɛn a nde naa: « Tsim! Ngye an'tà imbäl amɛ apà u Yɛlusàlɛm, ngye akyer afàkàtà sye u Lɔmà. »
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Taaŋtyà, Ayudà bàkyer adirà, waa bàdi kyän naa ba bàdyà anki anà bànwà anki tii mpal bàsàdwa ba Pɔl.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Baar bàdirà ndaa ayi bàkäl aŋàsöön ankweem an'nà.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Apan, ba bàkàman amfum a angaŋ anà andweer, waa bàtɛn naa: « Bi kan'bɔl un'kaan anà kan'dyà kyän naa bi undiir idyà anki kusà mudwa Pɔl.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Wɛɛ akà bɛ apanà, mbwo mwɛy anà Làbay a Nsaŋ a Kölàköl, làkyen kàlalɔ̈m mfum a aŋità naa nde kàlatwääl awà asànaa bɛ làkwen mulab ndaa ande pànsi pànsi. Wɛɛ bi, bi indiir byanswà ikyàlɔn ntɔn mukun'dwa kusà nde muyàkɔlà apà. »
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Wɛɛ mwanàmpääŋ a Pɔl wàbaal kàwem ndiirà ayi, nde kàkyen fɔrtɛrɛs, waa kàbilà ntɔn mukyään Pɔl naa nde ukäl kà igyɛɛŋ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pɔl kàbel umwɛy uboo a aŋità, waa kàtɛn a nde naa: « Lun'syen mwan baal wà akà mfum a aŋità ntɔn nde we anà ndaa mukun'kyään. »
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Kaptɛn awà kàsyen mwan baal awun akà mfum a nsaab, waa kàtɛn naa: « Mbuur a bɔlokà Pɔl akyer an'bel, waa kan'lɔ̈ɔ̈m mukatwääl mwan baal wà awe anà undiir akakyään. »
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Mfum a nsaab kàtɛ mwan baal awun mpi u kɔɔ, kun'syen u mpey, waa kun'fuul naa: « Ininà ngye awe awà mukan'kyään? »
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Nde kun'fuur naa: « Ayudà ban'lwɛɛŋ naa ba bàyàlɔm akà ngye naa ngye asyen Pɔl nkàswo u Làbay a Nsaŋ a Kölàköl asànaa ba bàkwen ulab ndaa ande pànsi pànsi.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Wɛɛ ngye, ngye twɔn amakyey, ntɔn aŋàsöön baar an'kwem an'nà uboo a ba bàkun'diil ndɔɔŋ u mbwo. Ba bàdi kyän naa ba bàdyà anki anà bànwà anki tii mpal bàyun'dwa ba. Ba ndaa yanswà ban'yöŋà, yan'sal nkyeey angye mpɛl. »
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Apan mfum a nsaab kàfuur mwan baal awun ungö akun'swaŋ naa: « Twɔn an'kyään akà mbuur mwɛy naa mɛ an'yöb ndaa ayi. »
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Ungö apan, mfum a nsaab kàbel baar bɔ̈ɔ̈l uboo a an'kaptɛn, waa kàtɛn a ba naa: « Làsɔ̈ɔ̈l aŋità nkam yweel, asyeen a mpoonà an'kwem nsambwaar anà aŋanwɛŋ nkam yweel, ntɔn u taaŋ làwà là mpib ba bàkyà Sɛzarɛ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Làlɔ̈ɔ̈n sye mpoonà ntɔn musyen Pɔl ntɔn nde ukàtol unsà ubwaŋ banswà akà kuvɛrnɔ̈ɔ̈r Filikisi. »
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Apan, nde kàsön un'kaan abà:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 « Kɔlɔdɛ Lizyasi akà mwol Filikisi, làköm angye!
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Mbuur wà, Ayudà bakyer un'kɔr anà bàkyer alun'dwa. Mpal kàwem mɛ naa nde wà un'lɔmà, mɛ kàkyen anà aŋità ntɔn mukun'lwom kan'kɔɔ aba.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Mɛ kàkwen muyöb isin a ndaa bun'füün ba, lalan kun'syen mɛ kusà a Làbay a Nsaŋ a Kölàköl.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Mɛ, mɛ kàmɛn naa ba bun'füün ntɔn ndaa a un'kɔɔn aba, wɛɛ akà ube mwɛy kàkyer nde batɛy ntɔn bun'dwä itàkal bun'bäm in'siŋ.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Kan'wem mɛ sye naa Ayudà bàmulɛɛ untaam, lalà amatööm mɛ awà anà an'swaŋ mɛ baar bun'füün naa ba ŋakwo bun'füün akà ngye. »
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Aŋità bàläb ndaa baswɛŋ, waa bàwɛl Pɔl, bun'syen u mpib u Antipatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Taaŋtyà, ba bàwɛy asyeen a mpoonà mulab mbwo anà Pɔl, waa bàfurà fɔrtɛrɛs.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Mpal bàtöl ba Sɛzarɛ, asyeen a mpoonà bàpɛ mfum un'kaan, waa bun'swɛŋ Pɔl sye.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Ungö kàtäŋ nde un'kaan, nde kàfuul naa Pɔl wà mbuur a itiir a nsi nà. Mpal kàwem nde naa nde wà mbuur a Silisi,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 nde kàtɛn naa: « Mɛ in'yawem mpal bàyàyà sye baar bafüün. » Apan, nde kàswɛŋ naa bun'si u làpaŋ a Ɛlɔdi.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.