Lucas 7

ymp (YMP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yisu henang ambô takêng hêndêng avîlanô yôvêm me hê Kapenaom.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Me anô vovak lêik te nang Lom hîmô be yêni thak la hiving ya anô ku te bêng anông, metom ya anô ku êng hêpôm kômbôk kambom be hevong ema.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Anô vovak lêik atu helaŋô Yisu ya kôkôthing, êng me yêni hêv ŋa Juda ning avaka doho be ê hêndêng Yisu vo enang iŋgik yêni ling vo nêlêm embong ya anô ku êng mavî.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Loho yô vo Yisu me enang lêk kapôlôŋing malêing nena, “Ôpiti me anô mavî, be ditu mavî vo nôŋgêv yêni livung.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Ôpêng thak la hiving aô ŋa Juda be bôk helav aô ning melak yeng.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Êng me Yisu hê hiving loho. Be ê êyô bidong anô vovak lêik ya melak me ôpêng hêv ya ŋa môlôô doho be ê hêndêng Yisu be enang ethak inda nena, “Anô vovak lêik henang bêŋiti, ‘Anômbêng, dô nôlêm andô. Ya mî anô mavî vo nôlêm yînîng melak kapô amî, be ditu dô.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 — ausente —
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 — ausente —
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Yisu helaŋô ôpêng ya ambô be hesong kambom be hik i lîlîng hîvô hê me henang ethak avîlanô nômbêng atu be eveng yêni yam nena, “Ya hanang avanông bing ethak môlô nena bôk mî ya hayê anô Islael te ya hêv iving hîtôm ôpiti amî!”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Me ŋa takatu be enang ambô hiving Yisu îvôê melak me êyê nena anô ku atu lêk hivutak mavî.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Vauyaŋna me Yisu hê melak lông te be ya athêng nena Nain. Me ya ŋa hîndông lêk avîlanô bêng anông ê hiving yêni.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Loho ê bidong melak êng ya bandêng ambôlêk me avîlanô melak lông êng iwa anô hema te be ele yêing. Ôpêng me avî tôp te nakandung tomêng yom. Me avîlanô melak lông êng bêng anông ê hiving avî tôp êng.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Anômbêng hêyê yêni me lahiki be henang ethak inda nena, “Dô nondeng andô.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Me Yisu hê me hetak bang hêyô hêk balê me ŋa takatu be evak ôpêng eva tiŋeng. Me henang nena, “Anô muk, ya hanang ethak ong nena numbiyô!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Me anô hema êng hiviyô hîmô me henang ambô me Yisu hêv ôpêng hêndêng talêmbô.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Me avîlanô sapêng êyê be êkô me êv Wapômbêng ya athêng ling be enang nena, “Plopet bêng te lêk hivutak aô lîvông” me “Wapômbêng lêk hêlêm vo nêŋgêv ya avîlanô livung.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Êng me kôkôthing ethak Yisu ya ku hê be heveng avîlanô Judia ning long sapêng lêk long bôyang takatu be hîmô bidong hiving.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Jon ya ŋa hîndông enang nôm takatu be Yisu hevong hethak inda. Êng me helam lokwaŋyi hêlêm
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 me hêv thêi be ê vo enang iŋgik Yisu ling nena, “Ong Mesaya atu be Wapômbêng bôk hevak ambô vo nêŋgêv ong êlêm mesa yoô yambing anô yaŋda?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Anô yi êng êyô vo Yisu me enang nena, “Jon Anô Hithik Avîlanô hêv yêi be alêm vo anang iŋgik ong ling nena, ‘Ong Mesaya atu be Wapômbêng bôk hevak ambô vo nêŋgêv êlêm mesa yoô yambing anô yaŋda?’ ”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Wakma thêi yô me êyê Yisu hevong avîlanô lêk kômbôk lomaloma mavî lêk hêv gôk kambom bêng anông vê hêk avîlanô. Me hevong ŋa maleŋing pusip bêng anông êyê tak.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Yôvêm me henang ethak thêi nena, “Mamumbunnu me onang ethak Jon ethak nôm takatu be lêk mamu yê lo olaŋô. Ŋa maleŋing pusip êyê tak, me ŋa veŋing kambom eveng, me ŋa kômbôk lepla ivutak lithing, me ŋa liŋdong putup elaŋô ambô, me ŋa ema iviyô hethak loŋbô me ŋa siv elaŋô Wapômbêng ya Ambô Mavî.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Be ditu mavî vo ŋa takatu be êv iving ya me mî kapôlôŋing yi amî.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Me Jon ya anô yi atu be iwa ambô be ê vo Yisu îvôê yôv me Yisu henang ik avîlanô ling ethak Jon nena, “Bôk môlô ô long thiliv vo ôyê ômbête? Môlô ô vo ôyê lovak hiyuv beselak mesa?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Mî. Betha ô vo ôyê anô te hik kwêv kêkêlô lomaloma e? Mî. Ŋa takatu be ik kwêv kêkêlô lêk iwa nômkama mavî mavî me thak îmô ŋa bêŋbêng lêk king ining melak yom.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Môlô ô long thiliv vo ôyê ômbête? Plopet te mesa? Avanông! Metom ya hanang ethak môlô nena Jon me bêng vo plopet sapêng.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Bôk ekavu hethak ôpêng hêk Wapômbêng ya kapua nena,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 “Ya hanang ethak môlô nena Jon me bêng vo avîlanô pîk sapêng. Metom ôpatu be yaônalêk hêk Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng, ôpêng me bêng vo Jon.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 (Sêmbôk me Jon ithik avîlanô lêk ŋa iwa takis hiving, be ditu elaŋô ambô atu be Yisu henang ethak Jon me enang nena, “Wapômbêng ya kombom me thêthôp anông.”
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Metom Palisi lêk kîdôŋga ambô balambung êndô Jon ithik loho, be ditu êv dômîng hêndêng loŋdaŋlê atu be Wapômbêng hik thô hêndêng loho.)
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Me Yisu henang nena, “Tem ya nang bisête ethak avîlanô bôlô tiêng? Me loho hîtôm ômbête?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Loho me hîtôm sêiknena takatu be îmô long ethak tom hîlôk me elam hê vo sêiknena vi nena,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 “Bêng yom me Jon Anô Hithik Avîlanô hêlêm me thak hitip ethak nôm lêk waing. Me môlô pôlîk ethak yêni be onang nena gôk kambom hîmô hiving yêni.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Metom Anô Ya Nakandung hêlêm me heyang nôm lêk hinum waing. Me môlô nang nena, ‘Ôŋgô! Ôpiti êng me thak heyang nôm lêk hinum waing bêng anông. Yêni me ŋa iwa takis lêk ŋa evong kombom kambom ining anô môlôô.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Metom Wapômbêng nali takatu be iwa yêni ya auk thêthôp me loho ning ku tem niŋgik thô nena auk êng me thêthôp anông.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Palisi te helam Yisu be hê vo ninjang nôm imbing yêni. Êng me yêni hê hêyô vo ôpêng ya melak me hîlôk îmô vo ninjang nôm.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Me avî hevong kombom kambom te nang long êng helaŋô nena Yisu lêk heyang nôm hîmô Palisi atu ya melak. Êng me hiwa wel uv mavî hîlôk kolopak kêkêlô te be hê hêyô melak êng.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Me hêlêm eva Yisu dôm bidong va me heleng be mathôk hêv yak hêyô hîmô Yisu vakapô. Me heyav mathôk vê hethak yêni da kwandôk ŋaung. Me hiŋgu Yisu vakapô lômbôlông me hiwa wel uv mavî atu be hithik Yisu vakapô hethak.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Palisi atu be helam Yisu hêlêm heyang nôm hiving inda hêyê nôm êng be la hêv nena, “Betha anô ti me plopet te ma, êng me tem neyala nena avî atu be hêthôm yêni me avî hevong kombom kambom te.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Yisu heyala ôpêng ya auk be henang nena, “Saimon, yînîng ambô te hêk vo ya nang ethak ong.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Me Yisu henang nena, “Anô yi bôk iwa valuseleng hêk anômbêng te. Anô yang hiwa hîtôm 500 me yang hiwa hîtôm 50 be thêi ning tôp hêk denang.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Me thêi mî hîtôm êŋgêv valuseleng êng viyang amî. Be ditu anômbêng êng henang ethak thêi luvi nena, ‘Tôp viyang dô lêk.’”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Me Saimon enang viyang nena, “Betha yang atu be hiwa valuseleng bêng ma.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Me Yisu hik i lîlîng me hêyê avî êng be henang ethak Saimon nena, “Nôŋgô avî ti. Ya havutak ayô yong melak kapô me mî hôêv ŋanam be ya hathik yaveng amî. Metom avî ti hithik yaveng hethak yêni da mathôk be heyav vê hethak kwandôk ŋaung.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Me ya hayô athak yong melak kapô me mî huŋgu ya amî, metom wakma êng ele be diti me mîng avî ti hiŋgu yaveŋkapô lômbôlông me mî hetak amî.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Me mî huwa wel be hoŋgathô hêyô hîmô ya kwandôk amî, metom avî ti hiwa wel uv mavî be heŋgathô hêyô hîmô yaveŋkapô.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Be ya hanang ethak ong nena avî ti la hiving ya bêng anông, be ditu aô yala nena ya kambom bêng anông lêk hêv yak yôv. Metom avîlanô takatu leŋing êv nena ining kambom takatu be Wapômbêng hêv vê me doke yom, êng me tem leŋing imbing yêni doke bêng yom.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Me Yisu henang ethak avî êng nena, “Yong kambom sapêng lêk hêv yak yôv.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Me avîlanô takatu be îmô Saimon ya melak elaŋô ambô êng me enang ethak i nena, “Ôpiti me opalê be ditu hêv kambom vê?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Me Yisu henang ethak avî êng nena, “Ong da yong hôêv iving hevong be lêk ong mavî. Nu lêk lembali.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.