Lucas 18
ymp (YMP) vs ACF
1 Yisu henang ambô dôhô te hêndêng ya ŋa hîndông vo eteng mek îtôm wak nômbêng iti sapêng me dô kapôlôŋing injap andô.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Be henang bêŋiti, “Melak lông te me jas te hîmô. Yêni thak mî hêkô Wapômbêng amî me thak hîpôlîk ethak avîlanô hiving.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Me avî tôp te hîmô long êng. Be yêni hê hêndêng jas êng lômbôlông be henang nena, ‘Yêi lêk ŋakyo te ayê i kambom be nôlêm opesang. Be ditu nôlêm ondaŋô yînîng ambô be nopesang.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Metom jas hêndô avî tôp êng ya ambô hîtôm bôlô bêng anông.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 metom ya handô avî tôp iti nêlêm wak nômbêng iti sapêng be nimbuling yînîng auk. Bêng be yandaŋô yêni ya ambô be ya pesang ketheng vo dô ni be nêlêm emba be tem nembong be ya kapôlông injap.’ ”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Me Anômbêng henang nena, “Umbua auk ethak jas kambom iti ya ambô.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Bêng yom Wapômbêng tem nendaŋô ya avîlanô takatu be bôk hîtôk loho yôv ining athêng atu be eleng êndêng bîlîvông be lêkwak be nepesang mesa mî? Me tem nendaŋô long vambô mesa? Mî anông!
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ya hanang avanông bing nena tem nendaŋô ketheng be nepesang. Metom wakma Anô Ya Nakandung atu hele hêlêm pîk hethak loŋbô, êng me tem ninjê nena avîlanô êv iving doho îmô mesa mî?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Me Yisu henang ambô dôhô te hêndêng avîlanô takatu be êyê i hîtôm avîlanô thêthôp me avîlanô viyang mî. Êng me Yisu henang nena,
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Anô yi ê melak matheng vo eteng mek. Anô yang me Palisi me yang me anô hiwa takis.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Palisi êng da heva be heteng mek bêŋiti nena, ‘Wapômbêng, mavî anông vo ya anô mavî me ya mî hîtôm anô vi amî. Loho me ŋa vanî lêk ŋa kambom lêk ŋa evong sek mayaliv. Metom ya mî anông, me ya mî hîtôm anô hiwa takis iti amî.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Sonda te ya wak yi me thak ya hatip ethak nôm. Me nômkama nômbêng atu be ya hauwa me thak ya havanî tham hê ondong lauming be ya hêv ondong te hêndêng ong.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 “Metom anô hiwa takis heva dêim me moma be hêkô vo ninjê leng. Me hikum be hetak bang luvi hêk mandaluk thing me henang nena, ‘Wapômbêng, ya anô kombom kambom be nôŋgêv kapôlôm vo ya.’ ”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Êng me Yisu henang nena, “Ya hanang ethak môlô nena, anô hiwa takis hîvô hê ya melak me lêk hivutak anô thêthôp hêk Wapômbêng mandaluk. Metom anô yang êng me mî. Ôpatu be hêv ya athêng ling me Wapômbêng tem netaving ya athêng. Metom ôpatu be hetaving i me tem Wapômbêng êŋgêv ya athêng ling.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Avîlanô iwa ining sêiknena ê hêndêng Yisu vo netak bang êyônjêk loho. Me ya ŋa hîndông êyê be ethang loho.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Metom Yisu helam sêiknena takatu êlêm me henang nena, “Otak sêiknena vo êlêm êndêng ya me dô omba long thing andô, vômbê nena avîlanô takatu be athêng mî hîtôm sêiknena takiti me Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng me loho ning.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ya hanang avanông ethak môlô nena, ôpatu be mî hiwa Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng hîtôm sêiknena amî me mî hîtôm nimbutak êyô long êng kapô bini amî. Mî anông.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Avaka te henang ik Yisu ling nena, “Kîdôŋga mavî, tem yambong ômbête vo yambua lêkmala îtôm wak nômbêng iti sapêng?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Me Yisu henang viyang êndêng yêni nena, “Bisête be holam nena mavî? Anô te mî mavî amî me Wapômbêng yom ditu mavî.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Ambô balambung me bôk hoyala yôv: ‘Dô nombong sek imbing anô yang yanavî andô. Me dô nuŋgik anô vônô paling andô. Me dô nombong vanî andô. Me dô nonang ambô yôhîng ethak anô vi be nombong ambô vo loho andô. Me nondovak lemambô lo lemtambô ning ambô.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Me avaka êng henang nena, “Waklavông ya yaôna hele be hêyô lêk me thak ya hasopa ambô balambung takêng sapêng.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Me Yisu helaŋô be henang ethak ôpêng nena, “Metom ong nômate mî denang. Nu me nôŋgêv yong nômkama sapêng vo avîlanô êŋgêv vuli me numbua valuseleng takêng sapêng be nôŋgêv êndêng ŋa siv. Hovong bêng me tem yong nômkama mavî lomaloma nîmô melak leng. Me nôlêm osopa ya.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Yêni me anô lêk nômkama bêng anông, be ditu helaŋô ambô êng be hêv malêing bêng hêndêng yêni be hê lêk la malêing.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yisu hêyê ôpêng la malêing be henang nena, “Ŋa lêk nômkama bêng tem êpôm malêing bêng vo imbutak êyô Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô bini.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Avanông bing nena vumeng vo bok kamel imbutak êyô lôvîk indi kwak ya ambuang bini, metom malêing bêng anông vo anô lêk nômkama bêng te tem nimbutak êyô Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô bini.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Avîlanô elaŋô ambô êng me enang ik i ling nena, “Bêng be opalê hîtôm nimbua lêkmala wak nômbêng iti sapêng?”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Me henang nena, “Nôm takatu be anô mî hîtôm embong amî me Wapômbêng yom hîtôm nembong.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Me Pita henang nena, “Nondaŋô! Bôk yoôtak yoô ning nômkama sapêng be alêm vo asopa ong.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Me Yisu henang ethak loho nena, “Ya hanang avanông bing ethak môlô nena, anô te la hêv Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng be hetak ya melak lêk yanavî lêk nali lêk viyaŋi me lambô lo talêmbô be hevong yêni ya ku,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 êng me waklavông ôpêng hîmô pîk denang me Wapômbêng tem nêŋgêv ya nômkama sapêng êndêng inda, me tem nêŋgêv bêng anông êyômô long imbing, me heveng yam me tem nêŋgêv lêkmala atu be tem nîmô îtôm wak nômbêng iti sapêng êndêng inda imbing.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Yisu hiwa ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu hethak tom me henang nena, “Ondaŋô. Aô na daku Jelusalem vo ambô taksêmbôk be plopet ekavu hethak Anô Ya Nakandung atu tem nimbutak avanông.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Tem êŋgêv yêni îndôk ŋa long bôyang baheŋing. Me tem emalîk ethak inda be enang ambô lomaloma ethak yêni me îsuvapôk ethak inda.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Me tem embali inda be iŋgik yêni vônô me hêndêng wak ali lô me tem nimbiyô ethak loŋbô.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Metom loho mî eyala ambô êng bôte amî. Me ambô êng ya ondong sapêng me hîmô kapô be mî eyala amî me îthông paling.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Yisu hêyô bidong Jeliko me anô mandaluk pusip te hîmô loŋdaŋlê dang be hepetenak avîlanô vo êŋgêv nômkama êndêng yêni.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ôpêng helaŋô avîlanô bêng anông ele me henang ik loho ling nena, “Ômbête hivutak?”
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Me loho nang ethak yêni nena, “Yisu nang Nasalet hêlêm.”
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Êng me anô mandaluk pusip atu helam nena, “Yisu, Devit Lim Lêkmuk, lem iŋgik ong ethak ya!”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Avîlanô takatu be imung ethang yêni be enang nena, “Ong bonong.” Metom helam lêkwaê nena, “Devit Lim Lêkmuk, lem iŋgik ong ethak ya!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Êng me Yisu heva me henang vo lohombua ôpêng êlêm. Ôpêng hêyô me Yisu henang ik inda ling nena,
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Lem hiving yambong ômbête êndêng ong?”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Me Yisu henang ethak ôpêng nena, “Nôŋgô tak. Yong hôêv iving hevong be lêk huvutak mavî.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Me ketheng oyang me ôpêng mandaluk hipuak be hêyê tak. Me yêni hesopa Yisu be hêv Wapômbêng ya athêng ling. Me avîlanô êyê nôm êng me êv Wapômbêng ya athêng ling ethak leng.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.