Marcos 12

Iamalele NT (YML_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mulieta Iesu i vona-awatabai ꞌwaidie i vo, Tamu tomogo kalefa talagina i yatoi wata i kalieni. Vuagina ꞌana ꞌeba vatanitani i ꞌidewai kileuyega, wata kileu i didigi tabwaneye ꞌeba ꞌatuꞌai i yogoni. I ꞌaꞌavana, tofolovavo i vonedi i na ꞌisaveꞌavini, weꞌe i tauya i nago mali ꞌawalaweye.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Kalefa yana kumaga ꞌana tutuya i leꞌwa, tonibakula tamu yana tofolova i voneni i nago yana bakula ꞌana toꞌisaveꞌavinavo ꞌwaidie, vuaga ꞌifwaidi i na miedi faifaina.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Toꞌisaveꞌavinanidi tofolova i ꞌiveꞌavini i nikei i vevilai nimaꞌavaꞌavana.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Mulieta wata tamu tofolova i vetunei. Tofolovanina ꞌunuꞌununeye i ꞌaitalaga wata i ꞌivekokovaotogi.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Wata tamu i vetuneiga i luvewafaotogi. Wata fuedi i vetunedi, ꞌifwaidi i nikedimo weꞌe ꞌifwaidi i luvewafadi.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 ꞌAitamogana i miamia bega ꞌeba veꞌaꞌavaotoga i vetunei taunina natuna nuafouna i vo, Deꞌe natuku i na veꞌililibuyeni.”
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Siwe toꞌisaveꞌavinanidi i ꞌiseni i mimai ꞌaiseꞌavadi i veifufu i vo, Noꞌo tonibakula natuna, bola nani matatabuna i na ꞌewadi i na veimeyedi. ꞌWa maia ta na luvewafai bega naninidi ta na ꞌewadi.”
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 I ꞌiveꞌavini, i luvewafai i taweni kalimulie.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Mulieta Iesu me Diu toꞌedakumeta i velutoliedi i vo, Tonibakula, yana toꞌisaveꞌavinavo baniꞌodi i na munegidi? I na vilai toꞌisaveꞌavinanidi matatabudi i na leodi mulieta tomotoga ꞌifwaidi i na vonedi i na vetoꞌisaveꞌavina.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Mulieta Iesu tamu vona-vagata Yaubada yana Buki ꞌwainega i voneyeni ꞌwaidie toꞌedakumetanidi i na baileniga faifaina. I vo, ꞌOmi ꞌwa da vo deꞌe vonanina kebu ꞌwa da luꞌiawawaiga i vo, Toꞌaiyogona folova tamu i ꞌiseni siwe i baileni. Folovanina taunina ꞌunututu.
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Yada ꞌAuvea folovanina i vetovoi-vaitugani, ꞌAna ꞌisa ꞌwaideye ꞌeba nuaꞌewa.”
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Me Diu yadi toꞌedakumetavo i ꞌasetai Iesu i vona-awatabaiedi taunidi baniꞌodi toꞌaiyogonanidi wata toꞌisaveꞌavinavo sakoidi, igodi i da ꞌiveꞌavini, siwe kebu ꞌadi fata fai ꞌailaꞌa nuanuadi Iesu begaidi i kololo i baileni.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Mulieta me Diu yadi toꞌedakumetavo Diu totafalolo Falisi wata ꞌifwaidi Kini Elodi ꞌana ꞌailaꞌavo i vetunedi i nagoi Iesu ꞌwaineye nuanuadi i na velutolieni bonana na nogai, ꞌaiꞌedi i na vekali ꞌadi fata i na ꞌiveꞌavini.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 I maia Iesu i voneni i vo, Tove, yamu sauluva tonovidi, kebu ꞌu da vevekaliga. ꞌA ꞌasetamu tomotoga toketokedi kebu ꞌu da kololoyediga ꞌu lulumatanidi weꞌe tomotoga sakoidi kebu ꞌu da vivieyediga, siwe ꞌu veve mogitana Yaubada yana nuanua tomotoga ꞌwaimeye.
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 ꞌU da nuani, i lubwaineda ꞌida me Diu ta na takesi Loma yadi toveimea bwaikina Sisa ꞌwaineye ꞌalo kebu? Nuanuama ꞌa na ꞌasetai.” Iesu yadi bavuseba ꞌakonadi i ꞌasetai begaidi i vonedi i vo, ꞌOmi tovekali, igodi ꞌwa sisiloloku. Maninina ꞌwainega ta yatoyato takesi, ꞌwa na mieni ta na ꞌiseni.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Maninina i mieni i ꞌiseni i velutoliedi i vo, Deꞌe mani ꞌwaineye, aitoi ꞌanununa wata ꞌana wagava?” I vo, Sisa.”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Bega Iesu i vonedi i vo, Vetuma ꞌaiꞌedi avaꞌai Sisa faifaina, ꞌwa na ꞌaniveleneni ꞌwaineye, weꞌe avaꞌai Yaubada faifaina, ꞌwa na ꞌaniveleneni ꞌwaineye.” Iesu yana vona i nogai, nuadi i voganidi.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 ꞌIfwaidi Diu totafalolo ꞌadi wagava Sadusi i maia Iesu ꞌwaineye, taunidi tovona igodina towafa kebu i na yawasa-vaitugana.
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 Tomotoganidi Iesu i velutolieni i vo, Tove, basenadiotoga Mosese yada veimea i kilumi i vo, ꞌAiꞌedi tamu tomogo i na wafaga siwe kebu natunavoga, ꞌwabulina taina i na nagidi bega kwakwama i na vetubugidi tatana ꞌana wagava wata ꞌana wauma faifaidi.”
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Weꞌe tamu tomogo ma tainavo ꞌadi ꞌailaꞌa 7, tulaiotogina i nagi kebu tamu natunaga i wafa.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 ꞌWabula yadi bwa i nagia, kebu tamu natuna wata i wafa. ꞌAdi vetonu yadi bwa i nagidi, i nagoga taidiavo matatabudi ꞌwabulanidi taiadi i nagi. Mulieta ꞌeba veꞌaꞌava ꞌwaineye vavine yawaidi i ꞌaꞌava.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 — ausente —
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 ꞌOmi ꞌwa vonaga ꞌawaie towafa matatabudi i na yawasa-vaitugana, ꞌaiatanina ꞌwaineye aitoi mogitana yana vavine fai matatabudi taiadi i nagi?”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Iesu yadi velutoli i tutuli i vo, ꞌOmi ꞌwa vekali mogitana fai Yaubada yana Buki wata yana toketokena ꞌwa bavuyedi.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Tutuyanina towafa i na yawasa-vaitugana nagi kebu, yadi sauluva baniꞌodi anelose abame.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 ꞌOmi yami vona ꞌana nogaya ꞌwa vo, Towafa kebu i na tovoi-vaitugana,” siwe a na vonemi. ꞌAiꞌedi Mosese ꞌana kilukiluma ꞌwa da luꞌiawawa-dewai ꞌwa da ꞌiseni Yaubada i vonavona ꞌwaimie yawasa-vaitugana faifaina. Yaubada i veifufu Mosese ꞌwaineye ꞌai-ꞌalaꞌalata ꞌwainega. I vo, Yau Ebelamo, Aisake, wata Iakobo yadi Yaubada.”
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Deꞌe baniꞌodi Yaubada i voneyediga fai tomotoganidi basenadiotoga i wafa siwe ꞌasiau ma yawaidi taiadi i miamiani. Begaidi egavo ꞌakonadi i wafaga ꞌasiau ma yawaidi i miamiani, kebu tamu aitoi wafawafanaga Yaubada mataneye. ꞌOmi ꞌwa vekaliotoga.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Tamu veꞌetoboda ꞌadi tove taiadi, i nogai veifufunina. I ꞌiseni Iesu Sadusi yadi velutoli i tutula-ꞌatumaia, bega i velutolieni i vo, Veimeanidi Mosese ꞌwainega i maiga, avaꞌai veimeaga mogitana bwaikina?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Iesu i vo, Side veimeanina bwaikina, i vo, Me Isileli ꞌwa veꞌwada a na vonemi, ꞌAuvea yada Yaubada, ꞌAuvea ꞌaitamogaotogina.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 ꞌAuvea yami Yaubada ꞌwa na nuakalikalieni mogitana nuamiega, ꞌanuꞌanunumiega, yami nuanua ꞌwaidiega wata tutuya fuedi yami toketokena ꞌwa na tauyedi ꞌwaineye.”
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Veimea bwaikina ꞌana veluga side baniꞌodi, i vo, Emiavo ꞌwa na nuakalikaliedi taunimi ꞌami nuakalikali baniꞌodi.” Deꞌe veimeanidi ꞌailuga bwaikidi, kebu wata tamu baniꞌodiga.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Veꞌetoboda ꞌadi tove Iesu i voneni i vo, Tove, ꞌu vonaga ꞌatumaiꞌavana. Mogitana ꞌaiseotogina Yaubada, kebu tamu wataꞌe.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 ꞌU vona mogitana Yaubada ta na nuakalikalieni nuadega, ꞌanuꞌanunuda ꞌwaidiega, yada nuanua ꞌwaidiega wata yada toketokena ta na tautauyedi ꞌwaineye. Edavo ta na nuakalikaliedi taunida ꞌada nuakalikali baniꞌodi. Velomu wata ꞌanivelena-maimaiga mogitana nani bwaikidi Yaubada ꞌwaineye, siwe veimeanidi ꞌailuga bwaikaotogidi.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Iesu i nogai tomogonina i vona mogitana, faifainanina i voneni i vo, ꞌOmu ꞌakonadi taunimu ꞌu tautauyemu Yaubada ꞌwaineye bega saiꞌafoga i na veimeyemu.” Iesu i vonaꞌaꞌava mulieta kebu tamu aitoi i da vetoketoke bega i na velutolieni.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Iesu vanuga ꞌeba veluꞌui ꞌwaineye i veve i velutoliedi i vo, Veꞌetoboda ꞌadi tovevo i vonaga Keliso, taunina Yaubada ꞌana Venuaꞌivina, Kini Devida tubuna. Awale baniꞌodi i voneyedi?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Basenadi ꞌAnuꞌanunu ꞌAtumaina yana venuayato ꞌwainega Devida i kilumi Yaubada ꞌana Venuaꞌivina faifaina i vo, Yaubada i vona ꞌaku Toveimea ꞌwaineye, i vo, Veimea a velemuga bega ꞌu na miabui ꞌaku ꞌatagiega. I na nagoga ꞌamu gaviavo a na leodi bega ꞌu na veveimeyedi.”
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Keliso mogitana Devida ꞌana wauma ꞌwainega i souyeni, siwe i vebwaika-ꞌiaweni Devida, faifainanina Devida i veꞌawa-Toveimea Keliso ꞌwaineye.” ꞌAilaꞌa bwaikina Iesu yana vonanina i nogai sosoana.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Iesu i veve ꞌwaidie i vona i vo, ꞌWa na ꞌisaꞌisa veꞌetoboda ꞌadi tovevo, nuanuadi yaba kaleko manamanawedi i veveꞌwesenedi bega ꞌailaꞌa bwaikina ma yadi veꞌililibu i na vevekaiwa ꞌwaidie.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Nuanuadi toꞌedakumeta bwaikidi taiadi i na mimiabui ꞌeba miavaꞌauta ꞌwaidie wata sakali ꞌwaidie nuanuadi i na mimiabui ma ꞌadi wagava taiadi.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Weꞌe ꞌwabuꞌwabulavo i vevekaliedi yadi vanuga i eloelodi wata yadi veluꞌui i lulumanamanawedi bega tomotoga i na subiadi, i na vo ꞌako, Yaubada yana tofolovavo ꞌatumaidi.” Siwe bola ꞌadi vematavuloga bwaikaotogina i na veluagai Yaubada ꞌwainega.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Iesu i miabui vanuga ꞌeba veluꞌui nageneye ꞌeba yato lilivaneye, ꞌailaꞌa i ꞌiseꞌisedi mani i yatoyato ꞌeba yato ꞌwaineye. ꞌAiꞌaiwabu fuedi mani bwaikina i yato, weꞌe tamu ꞌwabula i vewekowekomaga mani ꞌailuga ꞌwauꞌwaugidi i yatodi.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 — ausente —
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Yana tovetutuyamavo i goledi i maia ꞌwaineye i vonedi i vo, A vona mogitana tomotoga i yatoga ꞌeba yato ꞌwaineye, ꞌwabulanidi bwaikaotogina i yato.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 ꞌIfwaidi i yatoga siwe wata yadi mani bwaikina i ꞌenoꞌenovi, weꞌe ꞌwabulanidi yadi mani i lusaweni. Kebu wata tamu mani ꞌwaidie i da ꞌenoꞌeno ꞌadiꞌadi faifaina.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.