Marcos 11
Iamalele NT (YML_TBL) vs NVT
1 ꞌAkonadi saiꞌafo Ielusalema lilivaneye i leꞌwai ꞌatamana ꞌailuga ꞌwaidie Bedifegi wata Bedani. Bei ꞌOya Olive ꞌwaineye, Iesu tovetutuyamavo ꞌadi ꞌailuga i vonedi bega i na kumeta.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Wata i vonedi i vo, ꞌAtamana debanagomiega ꞌwaineye ꞌwa na nagoi. Tutuyanina ꞌwa na leꞌwai ꞌwa na ꞌiseni ꞌaisaya doniki natudi i luifweni i tovotovoi tamu vanuga ꞌwaineye, kebu aitoi kwavuneye i da lakaga. ꞌWa na yavuya ꞌwa na mieni ꞌwaikuye.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 ꞌAiꞌedi tamu aitoi i na vo, Awale ꞌwa ꞌewaꞌewai?” ꞌwa na vo, ꞌAuvea nuanuana, bola wata i na vevila-matayoꞌoi.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Tovetutuyamavo ꞌadi ꞌailuga i nagoi doniki i veluagai vanuga ꞌawana lilivaneye bei basenadi i luifweni. Tutuyanina i yavuyavuya, ꞌifwaidi tomotoga i tovotovoiga i vo, Awale ꞌwa yavuyavuya?”
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 — ausente —
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Tovetutuyamavo i vona baniꞌodi Iesu i vonedi bega doniki i tauyeni.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Doniki natudi i mieni Iesu ꞌwaineye, ꞌadi talauma kwavuneye i yatodi Iesu ꞌana ꞌivi bei i miabui.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Tomotoga fuedi ma yadi veꞌililibu yana ꞌeda i ꞌivivigavuya ꞌadi kalekoyega, weꞌe ꞌifwaidi welavi matoutoudi i kinidabadi i taꞌulidi ꞌedeye.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Bega fuedi bonadi bwaikinega i vegolegole tokumeta wata tovemuli i vo, Kaiwa, kaiwa,ꞌAuvea ꞌana wagavayega i mimai, Wata ma yana nuakalikali i na vevesauluva ꞌatumaina ꞌwaineye.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 I na veveimeyeda tubuda Kini Devida yana veimea baniꞌodi, Yaubada i na vevesauluva ꞌatumaina yana ꞌEba Veimeanina ꞌwaineye. Bega Yaubada tabwaotogineye ta na subisubiai.”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Iesu i nago Ielusalema i luku vanuga ꞌeba veluꞌui nageneye i vaiꞌala siwe ꞌakonadi tutuya i veꞌaleꞌusa fai i lavia bega i souyeni ma yana tovetutuyamavo i maia Bedani, kebu ꞌaniꞌie Ielusalema ꞌwainega.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 I ꞌatai Bedaniega i viladi i mimai Iesu i lase.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 ꞌAniꞌieyega i ꞌisanago ꞌalaꞌai i ꞌiseni bega i nago lilivaneye nuanuana i na ꞌiseni ma vuagina ꞌalo kebu. Siwe tutuyanina i mai lilivaneye i ꞌiseni lukuꞌavana fai kebu mogitana ꞌalaꞌai ꞌana tutuya.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Iesu ꞌalaꞌai ꞌwaineye i vona i vo, ꞌAsiau wata tutuya i mimai kebu tamu aitoi vuagimu i na ꞌaniꞌania,” weꞌe yana tovetutuyamavo yana vonanina ꞌalaꞌai ꞌwaineye i nogai.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Tutuyanina i leꞌwai Ielusalema, Iesu i luku vanuga ꞌeba veluꞌui nageneye i ꞌisedi tokimwane wata tovekimwane, matatabudi i sogiedi i obu. Wata mani tulina tulina ꞌadi tosivedavedamanayadi talalia i tutuviladi wata bunebune ꞌeba velomu faifaidi ꞌadi tosivedavedamana yadi ꞌeba miabui i tutufelefeledi.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Kebu tamu aitoi i da tauyeni bega tamu kukua i na lukuveni vanuga ꞌeba veluꞌui ꞌwaineye.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Iesu yana ve ꞌwaineye i vonedi i vo, Basenadiotoga Yaubada yana Buki ꞌwaineye i kilumi, Yaubada i vo, Yaku vanuga ꞌana wagava vanuga ꞌeba veluꞌui tomotoga ꞌailaꞌa tulina tulina faifaidi,” siwe ꞌomi ꞌwa sivilai, tovainago yadi ꞌeba giva.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Tovelomu ꞌadi toꞌedakumetavo wata veꞌetoboda ꞌadi tovevo ꞌakonadi i nogai i kololo bega ꞌaiseꞌavadi i veifufu baniꞌodi i na munega Iesu i na luvewafai. I kolologa fai tomotoga matatabudi nuanuadi Iesu weꞌe yana ve faifaina nuadi i voganidi.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 ꞌAkonadi inala i simwanuya, bega Iesu ma yana tovetutuyamavo Ielusalema i ꞌiaweni i viladi i nagoi Bedani.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 ꞌAwaꞌawaie Iesu ma enavo i nunagoi i ꞌiseni ꞌalaꞌai matatabuna i ꞌawagiꞌai.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Fita nuana i ꞌanitaꞌia bega Iesu i voneni i vo, Tove, ꞌalaꞌai ꞌu voneniga ꞌakonadi matatabuna i ꞌawagiꞌai.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Iesu yana tovetutuyamavo i vonedi i vo, A vona mogitana, ꞌaiꞌedi tamu tomotoga ma yana vetumagana Yaubada ꞌwaineye, ꞌana fata deꞌe ꞌOya Olive i na voneni i na obu eyage. ꞌAiꞌedi kebu ma yana venuanaluga, i na vona ma yana vetumagana, naninina faifaina i vonaga i na souyeni.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 — ausente —
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Faifainanina a na vonemi ꞌwa na veluꞌuiga Yaubada ꞌwaineye ꞌwa na voneni avaꞌai nuanuami. ꞌAiꞌedi ꞌwa na vetumagana naninina nuanuami ꞌakonadi ꞌwa veluagaiga, mogitana Yaubada i na velemi.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Tutuyanina ꞌwa na veveluꞌui, ꞌaiꞌedi ma yami nuasako tamu tomogo ꞌwaineye, nagami ꞌwa nuatavuni, bega Tamada abame yami sakona i na nuatavunidi.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Weꞌe kebu ꞌwa na nuatavuniga, wata Tamada abame yami sakona kebu i na nuatavunidi.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Wata i viladi i maia Ielusalema. Tutuyanina Iesu i nunago vanuga ꞌeba veluꞌui nageneamo, tovelomu ꞌadi toꞌedakumetavo, veꞌetoboda ꞌadi tovevo wata toꞌedakumeta ꞌauꞌauveadi i maia Iesu ꞌwaineye i velutolieni i vo, Nuanuama ꞌa na ꞌasetai aitoi i vetunemu bega naninidi ꞌu ꞌiꞌidewadi, ꞌalo aitoi veimea i velemu?”
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 — ausente —
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Iesu i vo, Nuanuaku tamu velutoli a na velemi, ꞌaiꞌedi yaku velutoli ꞌwa na tutuliga, a na vonemi aitoi veimea i veleku bega nani deꞌe a ꞌiꞌidewadi.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ꞌWa na voneku Ioni Tobafitaiso aitoi veimea i veleni bega tomotoga i bafitaisodi? Yaubada ꞌalo tomotoga?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Toꞌedakumetanidi ꞌaiseꞌavadi i veifufu i vo, Baniꞌodi ta na voneyedi? ꞌAiꞌedi ta na vo, Yaubada veimea Ioni i veleni,” ꞌako i na vo, Vetuma awale kebu Ioni yana vona ꞌwa da vetumaganeni?”
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Wata kebu ꞌada fata ta na vo, Tomotoga veimea Ioni i veleni.” Toꞌedakumetavonidi ꞌailaꞌa i kololoyedi, kebu nuanuadi Ioni i na awaobuobuyeni fai ꞌailaꞌa matatabudi i veꞌawamogitana Ioni Yaubada yana Vona ꞌana toluꞌivona.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Begaidi yadi tutula Iesu ꞌwaineye i vo, Kebu ꞌa da ꞌasetaiga.” Iesu i vo, Vetuma kebu a na vonemiga aitoi veimea i veleku bega nani deꞌe a ꞌiꞌidewadi.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.