Atos 25
Iamalele NT (YML_TBL) vs VC
1 Mulieta Fesito i leꞌwa Sisalia bega ꞌawalawanina ꞌana toveimea. I miamia ꞌaiata ꞌaitonu, i ꞌaꞌava mulieta i laka Ielusalema.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Me Diu ꞌadi toꞌedakumetavo wata tovelomu ꞌadi toꞌedakumetavo matatabudi i maia Fesito ꞌwaineye, i vevita-maimaiga Faulo faifaina.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Fai nuanuadi Faulo i na nikei ꞌedeye, Fesito i lukakadeni i vo, Nuanuama ꞌu da vesauluva ꞌatumaina ꞌwaimeye bega vona ꞌu da vetunei Faulo i da mieni Ielusalema.”
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Fesito i vo, Faulo Sisalia i miamia vanuga ꞌeba yogona ꞌwaineye, yau saiꞌafoga wata a na vilaku bei.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Bega yami toꞌedakumetavo ꞌwa na vonedi taiadi ꞌa na nagoi Sisalia, tomogonina ꞌaiꞌedi ma yana sakona bei i na vevitai matakuye.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Fesito i miamia Ielusalema baniꞌodi ꞌaiata 8 ꞌalo 10 mulieta i obu Sisalia. I ꞌatai, i luku ꞌeba vonayavuga nageneye i miabui i veimea Faulo i na mieni.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Tutuyanina Faulo i leꞌwa me Diu Ielusalemega i tovififineni nani fuedi sakoidi ꞌwaidiega i vevitai siwe kebu tamu avaꞌai i da veni bega toveimea i na veꞌawamogitana.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Weꞌe Faulo i veꞌewa i vo, Yau kebu tamu me Diu yama veꞌetoboda a da geuya, wata vanuga ꞌeba veluꞌui a da ꞌiveyokei, wata a da vesauluva sakoina Loma gabemani ꞌwaidie.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Fesito nuanuana me Diu i na awaꞌaiꞌaia bega Faulo i velutolieni i vo, Nuanuamu ta na nagoi Ielusalema bei ꞌu na vonayavuga matakuye me Diu i vevitamuga faifaina?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Siwe Faulo yana vona i tutuli i vo, ꞌAkonadi a tovotovoi Loma gabemani yadi toveimea bwaikaotogina Sisa yana ꞌeba vonayavuga ꞌwaineye, wata avaꞌai ꞌeba vonayavuga ta na lualeni? ꞌAkonadi ꞌu ꞌaseta-ꞌatumaia kebu tamu yaku sakona me Diu ꞌwaidie.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 ꞌAiꞌedi veꞌetoboda bwaikidi a da geudiga i lubwaineku a da wafa, ꞌako kebu a da baila. Weꞌe ꞌaiꞌedi i vevita-maimaigiku, kebu tamu aitoi ꞌana fata i na ꞌaniveleneku me Diu ꞌwaidie. ꞌOmu kebu ꞌu na ꞌaniveleneku me Diu ꞌwaidie, nuanuaku a na nago a na vonayavuga Loma yadi toveimea bwaikaotogina Sisa mataneye.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Fesito i nogai bega i veifufu yana kaniselovo taiadi, mulieta Faulo i voneni i vo, Fai nuanuamu Sisa, ꞌatumaina, Sisa ꞌwaineye ꞌu na nago.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 ꞌAkonadi ꞌaiata fuedi i ꞌaꞌava, Kini Akalifa ma novuna Benaisa i maia Sisalia bega i na vekaiwa Fesito ꞌwaineye i maiga faifaina.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Bei i miamia ꞌaiata ꞌifwaidi i ꞌaꞌava, Fesito i veifufu kininina ꞌwaineye Faulo faifaina. I vo, Sino tamu tomogo i miamia vanuga ꞌeba yogona nageneye Filikesa yana tutuye i veimea i luku.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Tutuyanina a nago Ielusalema me Diu yadi tovelomu ꞌadi toꞌedakumetavo wata ꞌifwaidi toꞌedakumeta ꞌauꞌauveadi yadi vevita tomogonina faifaina i luꞌivona ꞌwaikuye nuanuadi a na veimea i na wafa.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Siwe a vonedi a vo, ꞌIma me Loma kebu baniꞌodi yama sauluvaga. ꞌAiꞌedi tomogo yogoyogonina ꞌana tovevita kebu taiadi i na vonayavuga wata kebu ꞌama fata ꞌa na veimea i na wafa. I lubwaineni nagami i na vonayavuga, bega ta na ꞌasetai i veꞌewa mogitana ꞌalo i vevekali.”
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 A vonedi i na maia deꞌe bei i na vonayavuga. Tutuyanina i maia kebu a da ꞌivogavogana. A ꞌeno i ꞌatai a nago ꞌeba vonayavuga ꞌwaineye a miabui a veimea tomogonina i mieni.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Yaku nuanua a vo ꞌana tovevitavo yana sakona fuedi faifaidi i na luꞌivona siwe i tovoi i vona-ꞌavoꞌavovo yadi tafalolo ꞌana veimea faifaidi wata tamu towafa ꞌana wagava Iesu faifaina. Faulo i vonaga tomogonina i yawasa-vaitugana ma yawaina.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 — ausente —
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Yau a venuanaluga baniꞌodi a na munega bega a na ꞌaseta-ꞌatumaia nani deꞌe faifaidi, faifainanina Faulo a velutolieni a vo, Nuanuamu ꞌu na nago Ielusalema bei ꞌu na vonayavuga i vevitamuga faifaina?”
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Siwe Faulo i baila nuanuana i na vonayavuga Sisa mataneye. Bega tolugaviavo a vonedi i na ꞌiꞌisaveꞌavini vanuga ꞌeba yogona ꞌwaineye, mulieta a na vetunei Sisa ꞌwaineye.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Akalifa i vo, Yau wata nuanuaku tomogonina bonana a na nogai.” Nika Fesito i vo, ꞌAwaꞌawai bonana ꞌu na nogai.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 I ꞌatai, Akalifa ma novuna Benaisa i lukuluku vanuga ꞌeba mia vaꞌauta ꞌwaineye matatabudi i veꞌililibuyedi fai taunina tomogo bwaikina wata ma yana ꞌaiꞌaiwabu. Toeva biola ꞌifwaidi wata ꞌifwaidi tomotoga bwaikidi ꞌatamananina ꞌana toꞌedakumetavo taiadi i luku. I luku i miabui, mulieta Fesito yana vona i vetunei Faulo i mieni.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Fesito i velamu i veifufu i vo, Kini Akalifa wata ꞌomi matatabumi taiadi ta maia, side tomogonina me Diu matatabudi deꞌe bei wata Ielusalema ꞌwaineye faifaina i luꞌivona ꞌwaikuye. Matatabudi i vegolegole i vo, I lubwaineni wafa, kebu nuanuama taiadi ta na miamia.”
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Siwe kebu tamu yana sakona bwaikina a da veluagai bega a na veimea i na wafa. Taunina i vonaga nuanuana i na vonayavuga Sisa mataneye, faifainanina a nuani a na vetunei i na nago ꞌwaineye.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Fai yana sakona kebu a da veluagai, kebu ꞌaku fata yana sakonanidi faifaidi leta a na kilumi Sisa ꞌwaineye. Begaidi Faulo a mieni, Kini Akalifa matamuye wata matatabumi matamie yana vona ta na nogai mulieta ꞌaku fata faifaina a na kiluma a na veifufu Sisa ꞌwaineye.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Kebu ꞌana ꞌisa ꞌatumaina ꞌwaikuye ꞌaiꞌedi tamu tomogo yogoyogonina a na vetuneimo i na nago Sisa ꞌwaineye kebu yana lamunaga.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.