2 Coríntios 1

Iamalele NT (YML_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Emavo, yau Faulo iada Timoti taiadi ꞌa vekaiwa ꞌwaimie. Yaubada nuanuana, bega a vetomataꞌaulele Iesu Keliso faifaina, weꞌe ꞌomi Yaubada yana ꞌAilaꞌa ꞌwa miamiani ꞌatamana Kolinita ꞌwaineye, kumanimiavo ꞌwa vetumaganaga Keliso ꞌwaineye wata Yaubada yana tomotoga matatabumi ꞌawalawa Gulisi nageneye, a kilukiluma ꞌwaimie.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 ꞌA veveluꞌui faifaimi, nuanuama Yaubada Tamada wata ꞌada Toveimea Iesu Keliso ma yadi nuakalikali i na vevesauluva ꞌatumaina ꞌwaimie wata nuanua bikana, mia ꞌatumaina taiadi i na velevelemi.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Yaubada ta na subisubiai, taunina ꞌada Toveimea Iesu Keliso yana Yaubada wata Tamana. Taunina Tamada, ꞌada Toꞌisanuakalikali, ꞌaiseotogina ꞌwainega ꞌaivaita ta veveluagadi.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 ꞌAda vita matatabuna ꞌwaidie i kikiavefaꞌalida wata nuada i ꞌiveagiagidi bega tovetumagana ꞌifwaidi vita tulina tulina i na veluagadiga, ꞌada fata ta na ꞌivaisedi ꞌaivaitanidi ta veluagadiga ꞌwaidiega.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Vita wata veviga Keliso i veluagadi faifaida, ꞌida wata baniꞌodi vita bwaikidi ta veveluagadi faifaina. Mogitana ta veveluagadi siwe wata ꞌaivaita bwaika-falafaladi ta veveluagadi fai Keliso taiadi ta miaveꞌitubama.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Fai Iesu Valana ꞌAtumaina ꞌa lalauꞌage vita bwaikidi ꞌa veveluagadi, siwe kebu ꞌa da veluaga-maimaigidi, fai yama lauꞌagenidi ꞌwaidiega ꞌwa vetumagana Iesu Valana ꞌwaineye nika Yaubada i ꞌivaisemi wata i ꞌitaꞌitaꞌiemi. Fai Yaubada i ꞌiꞌivaisema vita ꞌadi tutuye, ꞌomi wata baniꞌodi ꞌaivaita ꞌwa na veluagadi nuami i na veꞌatumai. Mogitana vitanidi ꞌa veveluagadiga ꞌomi wata ꞌwa veveluagadi siwe ꞌami ꞌaivaitanidi ꞌwaidiega Yaubada i na kiavetoketokemi i na nagoga ma yami tokemaiga ꞌwa na tovotovoi faꞌalina.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 ꞌA nuani mogitana ꞌwa na tovotovoi faꞌalina. Avinodi ꞌada vita i vesala, siwe wata ꞌada ꞌaivaita Yaubada ꞌwainega i vesala.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Emavo, vita bwaikaotogidi ꞌa veluagadi ꞌawalawa Eisia nageneye, nuanuama ꞌwa na ꞌaseta-ꞌatumaidi. Mogitana vitanidi vitaotogidi ꞌwa da vo i da akufwasema ꞌa vo ꞌako, ꞌWainega ꞌa na wafa.”
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 ꞌA vebaemaga ꞌwa da vo mali tomotoga i da veimea ꞌa na wafa. Siwe vitanidi i souyediga ꞌwaimeye bega kebu taunima yama toketokena ꞌa na vetumaganeni, weꞌe mogitana ma yama vetumagana taunima ꞌa tauyema Yaubada ꞌaiseotogina ꞌwaineye, ꞌa na wafaga kebu tamu avaꞌai, fai taunina towafa ꞌadi tosivetovoi.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Vitanidi ꞌeba wafa ꞌwaidiega i ꞌitaꞌitaꞌiemaga wata ꞌawaie i na ꞌitaꞌitaꞌiema. ꞌOmi ꞌwa na ꞌiꞌivaisema yami veluꞌui ꞌwaidiega, ꞌa nuani mogitana tutuya matatabuna i na ꞌiꞌitaꞌitaꞌiema. ꞌAiꞌedi fuemi ꞌwa na veveluꞌui faifaima Yaubada yami veluꞌuinidi i na tutulidi ma yana nuakalikali, i na vesauluva ꞌatumaina ꞌwaimeye, ꞌomi wata mali tomotoga ꞌwa na ꞌiseni ꞌwa na vevekaiwa ꞌwaineye yana nuakalikalinina ꞌwaimeye faifaina.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 — ausente —
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 ꞌAma fata ꞌa na awaꞌaiꞌaima fai ꞌama vebae ꞌwaineye ꞌa lutonovi yama sauluva ꞌatumaidi mali tomotoga matadie weꞌe mogitana ꞌomi me Kolinita matamie. Yaubada yana toketokena ꞌwainega yama sauluva i tonova, kebu ꞌa da luwanawana sauluva sakoidi wata ꞌatumaidi taiadi. Yama sauluvanidi kebu tomia fwayafwaya yadi nuanua baniꞌodiga, weꞌe mogitana Yaubada yana nuakalikali i veveimeyema bega yama sauluva tonovidi.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Yama leta matatabuna ꞌwaimie kebu tamu vona givagivana ꞌa da kilumiga, weꞌe mogitana avaꞌai ꞌa kilumiga ꞌami fata ꞌwa na luꞌiawawadi wata ꞌwa na ꞌasetadi. Tutuya deꞌe yami ꞌaseta faifaima saiꞌafo, nuanuaku yami ꞌasetanina i na vevebwaika i na nagoga yama nuanua matatabuna ꞌwa na ꞌasetaꞌaꞌavadi, bega ꞌaiatanina ꞌada Toveimea Iesu i na vila-vaitugani ꞌami fata ꞌwa na awaꞌaiꞌaima, ꞌima ꞌa na awaꞌaiꞌaimiga baniꞌodi.
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Fai a nuani mogitana nuanuami yau, bega yaku nuanua a ꞌidewai a vo, A na nunagoga ꞌawalawa Masidonia, nagami a na nago me Kolinita ꞌwaidie, mulieta yaku lauvivila i na ꞌaꞌava, a na vilaku a na mai wata a na ꞌisedi. A na miamia, mulieta yadi ꞌaivaita ꞌwainega a na tauya a na nago ꞌawalawa Iudia.” A vo, Deꞌe baniꞌodi a na nagoyediga tutuya ꞌailuga a na ꞌisedi, wata tutuya ꞌailuga i na sosoana.”
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 — ausente —
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Fai a vo, A na nago me Kolinita ꞌwaidie,” siwe kebu a da wai, voke yami nuanua ꞌwa vo, Faulo tovekali.” Tomotoga fuedi ꞌawadi i na vo, Eꞌe, ꞌa na ꞌidewai,” siwe yadi nuanua ꞌwaidie i vo, Kebu ꞌa na ꞌidewaiga.” Weꞌe yau, kebu baniꞌodi yaku sauluvaga.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Avaꞌai Yaubada i na voneyeniga, mogitana i na ꞌidewai, ꞌima wata baniꞌodi kebu ꞌa da vekaliemiga. Nagami ꞌa vonemi ꞌa vo, Eꞌe, ꞌa na ꞌidewai,” siwe yama nuanua ꞌwaineye kebu ꞌa da vo, Kebu.”
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 ꞌIma kebu tovekaliga fai Iesu Keliso Yaubada Natuna, kumanina faifaina yau, Sailasa, Timoti taiadi ꞌa lauꞌage ꞌwaimie, kebu tovekaliga. Kelisonina i na vo, Eꞌe, a na ꞌidewai,” weꞌe yana nuanua kebu tulineamo i da nunago. Avaꞌai i voneyediga, matatabuna i na ꞌidewadi wata ꞌawaie i na ꞌidewadi.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Yaubada yana vonaꞌawaufaufa fuedi, siwe Keliso ꞌaitamogana ꞌaitamogana i ꞌidewadi. Begaidi Yaubada ta subisubiai ta vo, Vona mogitana, Yaubada i na ꞌidewadi Keliso ꞌwainega.”
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Yaubada ꞌaiseotogina ꞌima wata ꞌomi yada miaveꞌitubama Keliso ꞌwaineye, ꞌana tokiavefaꞌala. Wata Yaubada ꞌaiseotogina i venuaꞌivineda yana nuanua ta na ꞌidewadi wata yana tugusa i yatoi ꞌwaideye bega ꞌida yana tomotoga mogitana. Tugusanina, ꞌAnuꞌanunu ꞌAtumaina i ageda, yada ꞌeba ꞌisa ꞌawaie ꞌada veuveuta ta na veluagadi ꞌwainega.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 — ausente —
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Yaubada ꞌaku toꞌaseta a vona mogitana ꞌwaimie kebu a da vekali. Fai a nuanidi yami sauluva kebu ꞌatumaidiga, yaku lauvivila ꞌana tutuye kebu a da wai ꞌwaimie. A da waiga yami sauluva sakoidi a da ꞌisedi, faifaidi a da awavesakoyemi.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 ꞌAkonadi ꞌwa vetumagana Keliso ꞌwaineye ꞌwa tovotovoi faꞌalina, bega kebu nuanuama ꞌa na veimeyemi ꞌa na vo, Side naninidi ꞌwaidie ꞌwa na vetumagana.” Weꞌe mogitana ꞌima wata ꞌomi ma fueda ta folofolova yami sosoana faifaina.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.