Mateus 14
Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC
1 Masa miyaˈan Sultan Herod magbayaˈ si lahat Jalilin. Manjari takalene sabab meˈ hinangan si Isahin.
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 Paˈin si Herod si meˈ bagellalnen, “Aˈa miyaˈan asal iye ne teˈed si Yahiya magpandi-pandi meˈ aˈahin. Ellum iye balik. Hangkan hep tahinangne meˈ hinangan balakatan miyaˈ an.”
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 Peggeˈ bakas dinaˈak hep weˈ Sultan Herod siniggew si Yahiya duk iningketan duk kinalabusu. Kuweˈ inin kahalanne miyaˈan: Si Sultan Herod inin magkabayaˈ duk ipalnen Herodiyas, bu ellum pe salinen si Pilip, ella Herodiyasin. Manjari sakaliˈ ne siye magdambuwaˈ, inamāhan sultanin weˈ si Yahiya. Paˈin Yahiya si iye, “Gaˈi halal bang kew magdambuwaˈ duk anda pungtinaˈinun. Magduse kew.”
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Kemuwe miyaˈan mabayaˈ papatey si Herod Yahiya, saguwaˈ tinalew iye si meˈ aˈahin peggeˈ kahagad meˈ aˈahin weˈ nabi si Yahiya.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Manjari dambuwaˈ ellew ngahinang si Herod pagjamu-jamuhan panābu ellew panganak si iyehin. Mansak anak Herodiyas dendehin duk mayam meˈ aˈa malaˈihin. Sinna manamal si Herod
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 hangkan paˈinne si dendehin, “Sapahanku ine-ine pākunu, asal pangurungku teˈed kaˈu.”
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Peggeˈ bakas sinessaˈan andang weˈ saˈinen dendehin, hangkan paˈinne si sultanin, “Pangurungun aku kuweˈitu kōk Yahiya magpandi-pandi aˈahin binettad diyataˈ talam.”
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Magsusun teˈed sultanin, saguwaˈ peggeˈ bakas iye napa si panaˈanan meˈ bisitanen, hangkan dinaˈak ne weˈ ne pinangurung si dendehin pinākunen.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Dinaˈak weˈ ne dambuwaˈ sundalunen munggelan Yahiya laˈi dem kalabusu.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Ubus binoˈo ne kōknen diyataˈ talam duk pinangurung si budjangin. Manjari binoˈo weˈ budjangin pī si saˈinen.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Pagubus miyaˈan, tekka meˈ tindeg Yahiyahin ngeddoˈ bangkeynen duk kinubul weˈ de. Ubus hap pī siye ngakahan si Isa.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Pagkale si Isa aka-aka sabab Yahiyahin, tahalaˈ iye magbangkaˈ pī si lahat makagindew-gindew, iye dendangan. Sakaliˈ inin takale weˈ meˈ aˈa mabanesin, tahalaˈ siye amban meˈ kalumaˈanin duk paturul siye amban higad lamew.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Pagtakas si Isa, banes teˈed aˈa kitene duk maˈaseˈ iye si siye duk pinakoleˈ weˈ ne meˈ masakihin.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Pagkohap ne, pī meˈ tindegnen si iye duk paˈinde, “Lahat gaˈi hep inin tantu papituhan aˈa bu iyuˈ ne kohap teˈed. Daˈakun meˈ aˈa inin pī si meˈ kalumaˈan duk siye makabelli kinakande.”
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Paˈin si Isa, “Gaˈi siye subey tahalaˈ. Kaˈam ne mamakan siyehin.”
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Paˈin meˈ tindegnen, “Luwal maniyaˈ si kamitu, lime kayuˈ pan duk duwe kenna.”
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Paˈin si Isa, “Boˈohun bi pitu si aku.”
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Manjari dinaˈak weˈ si Isa meˈ aˈahin ningkoloˈ diyataˈ balili. Ubus miyaˈan ineddoˈ weˈ ne pan lime kayuˈin duk kenna duwehin duk mayam iye magdiyataˈ langit magpasalamat si Tuhan. Ubus bu binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne panin duk pinangurung weˈ ne si meˈ tindegnen duk pangurungde isab si meˈ aˈahin.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Mangan siye kēmon duk esso siye. Pagubus siye mangan tinipun weˈ meˈ tindeg si Isahin lukasden, sampūˈ duk duwe bakaˈ pennoˈ.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Meˈ aˈa bakas mamanganin niyaˈ siye lime ngibu lellahin bukut meˈ dendehin duk meˈ mākanakin.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Puwas miyaˈan dinaˈak weˈ si Isa meˈ tindegnen pasakey dem bangkaˈ. Pinadehellu siye weˈ ne pī si dambiyaˈ lamew sābune pe mapoleˈ meˈ aˈahin.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Pagubus ne siye patahalaˈne, pī iye si punu dendang-dendangan missā si Tuhan. Pagsangem ne, laˈi iye dendangan.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 Na, bangkaˈin tala ne amban higad bu tewwaˈ weˈ goyak peggeˈ pasumbal si siye baliyuhin.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Pagdayiˈ ellew ne, pī si Isa si siye lumengngan diyataˈ kuwit-kuwit lamewin.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Pagkite meˈ tindegnen iye lumengngan diyataˈ kuwit-kuwit lamewin, kadahitan siye manamal peggeˈ kannalde weˈ panyataˈ iye. Magkilahap teˈed siye peggeˈ kaˈumagadan siye.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Saguwaˈ magtawus missā si Isa si siye, paˈ inne, “Pahagetun bi ateybin. Aku hep ituˈ. Daˈa kaˈam tinalew.”
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Manjari ngalingan si Petros, paˈinne, “Tuwan, bang kaˈu iyan, daˈakun ku piyu si kaˈu lumengngan diyataˈ boheˈ.”
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Paˈin si Isa, “Pitu ne kew.” Hangkan duwaˈi si Petros amban bangkaˈ bu lumengngan diyataˈ boheˈ hap pī pu si Isa.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Saguwaˈ pagkitene goyak mahadjehin, tinalew iye duk palenneb ne iye. Magtawus iye ngalingan, paˈinne, “Tuwan, timbulun ku.”
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Manjari magtawus iye inantan weˈ si Isa bu inonot. Ubus paˈin si Isa, “Gaˈi kew tantu sandel si aku. Weˈey magduwe-duwe pikilannun?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Manjari pagdiyalemde dem bangkaˈ, padeheng ne baliyuhin.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Pasujud si iye meˈ lella dem bangkaˈin duk paˈinde, “Bennal Anak Tuhanin kew.”
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Pagsakaliˈ ne siye lumipag, tekka siye si lahat Gennesaret.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Takilale si Isa weˈ meˈ aˈa lahat miyaˈan, hangkan pinasan weˈ de meˈ aˈa masaki si meˈ kalahatan mapaliputin duk binoˈo weˈ de pu si Isa.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Pabuyuˈ-buyuˈ siye pu si Isa bang makajari antan meˈ masakihin bisan hadja tuggu semmeknen. Na, kēmon makaˈantan iyehin kawuliˈan.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.