Mateus 14
Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ
1 Masa miyaˈan Sultan Herod magbayaˈ si lahat Jalilin. Manjari takalene sabab meˈ hinangan si Isahin.
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 Paˈin si Herod si meˈ bagellalnen, “Aˈa miyaˈan asal iye ne teˈed si Yahiya magpandi-pandi meˈ aˈahin. Ellum iye balik. Hangkan hep tahinangne meˈ hinangan balakatan miyaˈ an.”
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 Peggeˈ bakas dinaˈak hep weˈ Sultan Herod siniggew si Yahiya duk iningketan duk kinalabusu. Kuweˈ inin kahalanne miyaˈan: Si Sultan Herod inin magkabayaˈ duk ipalnen Herodiyas, bu ellum pe salinen si Pilip, ella Herodiyasin. Manjari sakaliˈ ne siye magdambuwaˈ, inamāhan sultanin weˈ si Yahiya. Paˈin Yahiya si iye, “Gaˈi halal bang kew magdambuwaˈ duk anda pungtinaˈinun. Magduse kew.”
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Kemuwe miyaˈan mabayaˈ papatey si Herod Yahiya, saguwaˈ tinalew iye si meˈ aˈahin peggeˈ kahagad meˈ aˈahin weˈ nabi si Yahiya.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Manjari dambuwaˈ ellew ngahinang si Herod pagjamu-jamuhan panābu ellew panganak si iyehin. Mansak anak Herodiyas dendehin duk mayam meˈ aˈa malaˈihin. Sinna manamal si Herod
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 hangkan paˈinne si dendehin, “Sapahanku ine-ine pākunu, asal pangurungku teˈed kaˈu.”
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Peggeˈ bakas sinessaˈan andang weˈ saˈinen dendehin, hangkan paˈinne si sultanin, “Pangurungun aku kuweˈitu kōk Yahiya magpandi-pandi aˈahin binettad diyataˈ talam.”
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Magsusun teˈed sultanin, saguwaˈ peggeˈ bakas iye napa si panaˈanan meˈ bisitanen, hangkan dinaˈak ne weˈ ne pinangurung si dendehin pinākunen.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Dinaˈak weˈ ne dambuwaˈ sundalunen munggelan Yahiya laˈi dem kalabusu.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Ubus binoˈo ne kōknen diyataˈ talam duk pinangurung si budjangin. Manjari binoˈo weˈ budjangin pī si saˈinen.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Pagubus miyaˈan, tekka meˈ tindeg Yahiyahin ngeddoˈ bangkeynen duk kinubul weˈ de. Ubus hap pī siye ngakahan si Isa.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Pagkale si Isa aka-aka sabab Yahiyahin, tahalaˈ iye magbangkaˈ pī si lahat makagindew-gindew, iye dendangan. Sakaliˈ inin takale weˈ meˈ aˈa mabanesin, tahalaˈ siye amban meˈ kalumaˈanin duk paturul siye amban higad lamew.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Pagtakas si Isa, banes teˈed aˈa kitene duk maˈaseˈ iye si siye duk pinakoleˈ weˈ ne meˈ masakihin.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Pagkohap ne, pī meˈ tindegnen si iye duk paˈinde, “Lahat gaˈi hep inin tantu papituhan aˈa bu iyuˈ ne kohap teˈed. Daˈakun meˈ aˈa inin pī si meˈ kalumaˈan duk siye makabelli kinakande.”
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Paˈin si Isa, “Gaˈi siye subey tahalaˈ. Kaˈam ne mamakan siyehin.”
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Paˈin meˈ tindegnen, “Luwal maniyaˈ si kamitu, lime kayuˈ pan duk duwe kenna.”
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Paˈin si Isa, “Boˈohun bi pitu si aku.”
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Manjari dinaˈak weˈ si Isa meˈ aˈahin ningkoloˈ diyataˈ balili. Ubus miyaˈan ineddoˈ weˈ ne pan lime kayuˈin duk kenna duwehin duk mayam iye magdiyataˈ langit magpasalamat si Tuhan. Ubus bu binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne panin duk pinangurung weˈ ne si meˈ tindegnen duk pangurungde isab si meˈ aˈahin.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Mangan siye kēmon duk esso siye. Pagubus siye mangan tinipun weˈ meˈ tindeg si Isahin lukasden, sampūˈ duk duwe bakaˈ pennoˈ.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Meˈ aˈa bakas mamanganin niyaˈ siye lime ngibu lellahin bukut meˈ dendehin duk meˈ mākanakin.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Puwas miyaˈan dinaˈak weˈ si Isa meˈ tindegnen pasakey dem bangkaˈ. Pinadehellu siye weˈ ne pī si dambiyaˈ lamew sābune pe mapoleˈ meˈ aˈahin.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Pagubus ne siye patahalaˈne, pī iye si punu dendang-dendangan missā si Tuhan. Pagsangem ne, laˈi iye dendangan.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 Na, bangkaˈin tala ne amban higad bu tewwaˈ weˈ goyak peggeˈ pasumbal si siye baliyuhin.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Pagdayiˈ ellew ne, pī si Isa si siye lumengngan diyataˈ kuwit-kuwit lamewin.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Pagkite meˈ tindegnen iye lumengngan diyataˈ kuwit-kuwit lamewin, kadahitan siye manamal peggeˈ kannalde weˈ panyataˈ iye. Magkilahap teˈed siye peggeˈ kaˈumagadan siye.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Saguwaˈ magtawus missā si Isa si siye, paˈ inne, “Pahagetun bi ateybin. Aku hep ituˈ. Daˈa kaˈam tinalew.”
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Manjari ngalingan si Petros, paˈinne, “Tuwan, bang kaˈu iyan, daˈakun ku piyu si kaˈu lumengngan diyataˈ boheˈ.”
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Paˈin si Isa, “Pitu ne kew.” Hangkan duwaˈi si Petros amban bangkaˈ bu lumengngan diyataˈ boheˈ hap pī pu si Isa.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Saguwaˈ pagkitene goyak mahadjehin, tinalew iye duk palenneb ne iye. Magtawus iye ngalingan, paˈinne, “Tuwan, timbulun ku.”
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Manjari magtawus iye inantan weˈ si Isa bu inonot. Ubus paˈin si Isa, “Gaˈi kew tantu sandel si aku. Weˈey magduwe-duwe pikilannun?”
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Manjari pagdiyalemde dem bangkaˈ, padeheng ne baliyuhin.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Pasujud si iye meˈ lella dem bangkaˈin duk paˈinde, “Bennal Anak Tuhanin kew.”
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Pagsakaliˈ ne siye lumipag, tekka siye si lahat Gennesaret.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Takilale si Isa weˈ meˈ aˈa lahat miyaˈan, hangkan pinasan weˈ de meˈ aˈa masaki si meˈ kalahatan mapaliputin duk binoˈo weˈ de pu si Isa.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Pabuyuˈ-buyuˈ siye pu si Isa bang makajari antan meˈ masakihin bisan hadja tuggu semmeknen. Na, kēmon makaˈantan iyehin kawuliˈan.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.