Atos 7

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Manjari tinilew Estepan weˈ imam nakuraˈin, paˈinne, “Bennal ke pinaˈinde miyaˈan?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Nambung Estepan, paˈinne, “Meˈ kapungtinaˈihanku duk meˈ kamatettoˈahan, pakalehun bi ku. Paˈessebante kaˈam sabab hininang meˈ kapapuˈante bi awwalley. Tuhan pinudjihin bakas hep pakite si papuˈten bi Ibrahim paglahatne si Mesopotamiyahin. Gaˈ pe iye miyaˈan maglahat si Haran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Paˈin Tuhanin si iye, ‘Ambananun lahatnu iyan duk meˈ kaˈusbahannun, duk hap pī kew si lahat panoloˈanku du kaˈu bang inggehin.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Hangkan tahalaˈ Ibrahim amban lahatnen duk laˈi iye maglahat si Haran. Pagmatey ne samanen, dinaˈak iye weˈ Tuhanin maglalin pitu si lahat paglahatanbi ne kuweˈitu inin.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Gaˈ pe miyaˈan Ibrahim kaˈurungan weˈ Tuhanin bisan dan dangew masagiˈ bulak lahat inin. Saguwaˈ nanggup Tuhanin weˈ pangurungne du lahat inin si iye, duk tepe si iye du duk si meˈ tubuˈnen. Pananggup Tuhan masa miyaˈan, gaˈ pe niyaˈ anak Ibrahim.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Paˈin Tuhanin pe si iye, ‘Maglahat du meˈ tubuˈnun si lahat bangsa seddili duk laˈi hinang banyagaˈ siye duk tiniksaˈ teˈed siye weˈ bangsa miyaˈan dem ampat hatus tahun.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Saguwaˈ leggaku du bangsa mamanyagaˈ meˈ tubuˈnun. Puwas miyaˈan, paluwasku du siye amban lahat pamanyagaˈan siye miyaˈan duk balik du siye pitu si lahat inin ngisbat aku,’ paˈin Tuhanin.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Manjari magjanjiˈ Tuhanin duk Ibrahim duk paˈin Tuhanin pu Ibrahim weˈ subey meˈ lellahin magislam tandaˈ weˈ pasulut siye si pagjanjiˈan miyaˈan. Hangkan paginanakan ne si Isahak, inislam iye weˈ Ibrahim kawalum bahanginen. Si Isahak isab inislam weˈ ne anaknen si Yakub, duk si Yakub inislam isab weˈ ne anakne sampūˈ duk duwehin. Siye ne inin kapapuˈan bangsate bi Yahudihin.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Manjari,” paˈin Estepan, “si Yusup kinimbūhan weˈ meˈ sakanen, meˈ anak si Yakub sinduwehin. Hangkan pinabellihan iye weˈ de hinang banyagaˈ laˈi si lahat Misil. Saguwaˈ Tuhanin laˈi si iye.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Pinaluwas iye weˈ Tuhanin amban kēmon kasusehan matekka si iyehin. Inurungan isab iye weˈ Tuhanin kataˈu duk sakaliˈ iye pī paharap si sultan Misilin, sinna sultanin si iye. Hangkan ginellal iye weˈ sultanin gubnul si lahat Misil miyaˈan duk pinabayaˈ iye si meˈ aˈa dem astanaˈnen.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Manjari, niyaˈ tekka unus si tibuˈukan lahat Misil duk sampay si lahat Kanaˈan, lahat disi Yakubin. Magtiksaˈ teˈed meˈ aˈahin. Meˈ kapapuˈanten bi gaˈ niyaˈ kapamangan kasuwaˈde.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Hangkan pagtakale si Yakub weˈ laˈi si lahat Misil niyaˈ kinakan, dinaˈak weˈ ne pī melli kapamangan meˈ anaknen, meˈ kapapuˈan bangsaten bi, duk inin tagnaˈ papīde si Misilin,” paˈin Estepan.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 “Kaminduwede ne pī, pakilale ne si Yusup si meˈ pungtinaˈinen. Duk inakahan isab weˈ si Yusup sultanin, hangkan kataˈuhan sultanin ne meˈ kaˈusbahan si Yusupin.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Manjari pinasan weˈ si Yusup samanen si Yakub. Dinaˈak weˈ ne si Yakub pī duk kēmon siye magtewtey-anakin hap Misil. Pitumpūˈ duk lime siye kēmon.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Hangkan hap pī ne disi Yakub hap Misil. Matey laˈi ne si Yakub si lahat īˈ, duk laˈi du isab matey meˈ anaknen, meˈ kapapuˈan bangsaten bi ne.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Tinuranan meˈ bangkeyden pī si Sekem duk laˈi siye kinubul si pagkubulan bakas binelli weˈ Ibrahim awwalley. Binelli miyaˈan weˈ ne amban meˈ kaˈanakan si Hamor laˈi si lahat Sekem.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Pagsōng taˈabut ne waktu pamaluwas siye amban Misilin sa pananggup Tuhan pu Ibrahimin, ekka ne teˈed bangsate bi si Misil.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Manjari, niyaˈ pagantiˈ magsultan si lahat Misil, gaˈ kataˈuhanne sabab si Yusup.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Inakkalan weˈ ne bangsaten bi duk bininasa manamal weˈ ne meˈ kapapuˈanten bi. Ginagahan siye dinaˈak pinaluwas meˈ anakde madikiˈ-dikiˈin amban dem lumaˈ bu inambanan duk siye ujud matey.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Masa miyaˈan, iye panganak pu si Musahin. Nakanak hāp teˈed lella si Musa miyaˈan. Dem tellum bulan katapukan pe iye dem lumaˈ matettoˈanen.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Puwas tellum bulan pinaluwas iye amban dem lumaˈ. Saguwaˈ takasuwaˈ iye weˈ anak sultan dayang-dayangin duk hinangne iye anak.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Kapanoloˈan si Musa kēmon pangadjiˈ bangsa Misilin duk bantu iye sabab meˈ bissānen duk meˈ hinangannen.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Pagampatptūˈ tahun ne umul si Musahin,” paˈin Estepan, “tapikilne pī mayaman meˈ pagkasine Yahudihin, bangsa Israˈilin.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Manjari niyaˈ takitene dambuwaˈ pinapeddiˈan weˈ aˈa bangsa Misil. Hap pī iye nabangan pagkasinen duk binalesan weˈ ne pinapatey aˈa Misilin.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Kannalne weˈ tahāti du weˈ meˈ bangsanen weˈ guna Tuhanin iye maluhaya siye, saguwaˈ gaˈ tahātide.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Pagsasumuhin, niyaˈ takitene duwangan aˈa Israˈil magsuntuk. Batang siye paghāpne. ‘Bagay,’ paˈinne, ‘saliˈ kaˈam bangsa Israˈil. Weˈey kaˈam magpapeddiˈ?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Saguwaˈ aˈa mamapeddiˈin, sinōgadan weˈ ne si Musa duk paˈinne, ‘Sine mangurungan kaˈu kapatut magnakuraˈ si kamihin? Weˈey kaˈu subey mangahukum kamihin?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Weˈ batang ku isab papateynu kuweˈ pamapateynu aˈa Misil diˈilewin?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Pagkale si Musa inin, talew iye peggeˈ kataˈuhan hatiˈ bakas pamapateyne aˈa Misilin. Hangkan lahi iye amban Misil duk maglahat iye si Midiyan. Paglaˈi iye, maganda iye duk anakan iye duwe lella.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Manjari,” paˈin Estepan, “paglabey ampatpūˈ tahun tiggelan si Musa laˈi si lahat Midiyan miyaˈan, niyaˈ malaˈikat Tuhanin pabagala si iye dem kayat ebbut si poˈon puhung. Laˈi miyaˈan si lahat makagindew-gindew tapit si punu Turusina.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ulaliˈ teˈed si Musa si takitene miyaˈan, hangkan pī iye patapit ngalilingne. Manjari takalene suwala Tuhanin amban dem ebbutin. Paˈin suwalahin,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Aku Tuhan inisbat weˈ meˈ kapapuˈannun, si Ibrahim, duk Isahak, duk si Yakub.’ Migpid si Musa hawal talewnen duk gaˈ iye makatawakkal mayam.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Paˈin Tuhanin si iye, ‘Luwasanun tehompaˈnun peggeˈ antag panenggehannu iyan bulak sutsi.’
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Manjari paˈin Tuhanin pe, ‘Takiteku paminasa si meˈ aˈaku laˈi si lahat Misilin. Takaleku pamuhunden duk duwaˈi ku pitu maluwas siye. Dayiˈ kew, daˈakte kew hap Misil.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Na,” paˈin Estepan, “si Musa hep inin bakas tinayikutan meˈ aˈa Israˈilin. Jinampa iye weˈ de. Paˈinde si iye, ‘Sine mangurungan kaˈu kapatut magnakuraˈ si kamihin? Weˈey kaˈu subey mangahukum kamihin?’ Si Musa hep dinaˈak Tuhan magnakuraˈin duk mamaluhaya meˈ kapapuˈanten bi,” paˈin Estepan. “Duk tinabangan iye weˈ malaˈikat takitene si poˈon puhung makayatin.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Binoˈo weˈ ne meˈ kapapuˈanten bi, meˈ bangsa Israˈilin, paluwas amban Misil, lahat pamanyagaˈan siyehin. Maghinang iye meˈ hinangan balakatan duk meˈ hinangan makaˈulaliˈ laˈi si Misil duk laˈi si Tahik Peyat, duk damikkiyan laˈi dem lahat makagindew-gindewin dem ampatpūˈ tahun.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Si Musa ne inin bakas magpaˈin si meˈ kapapuˈanten bi, bangsa Israˈil, ‘Si pasōngan mapiyu du Tuhanin si kaˈam dambuwaˈ nabi kuweˈ akuhin, duk aˈa bangsabi du iye.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Si Musa ne inin,” paˈin Estepan, “malaˈi magtuhut duk meˈ kapapuˈanten bi dem lahat makagindew-gindew īˈ. Duk laˈi isab iye duk malaˈikat mamissā si iye diyataˈ punu Turusinahin. Iye makasangka meˈ lapal Tuhan mangurung umulin supaya tapangurungne si kite bi.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Saguwaˈ meˈ kapapuˈanten bi,” paˈin Estepan, “gaˈ siye mabayaˈ patuhut pu si Musa. Tinayikutan iye weˈ de duk kabayaˈanden weˈ tabalik siye pī si lahat Misil.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Manjari peggeˈ tiggel si Musa laˈi diyataˈ punu, paˈinde pu si Harun, ‘Hinanganun kite bi meˈ tuhan-tuhan duk siye padehellu moˈo kite bi. Gaˈi kataˈuhante bi bang ine ne maˈumantag pu si Musa bakas mamoˈo kite bi paluwas amban Misilin.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Masa miyaˈan hep,” paˈin Estepan, “pangahinangde limbagan si bantuk anak sapiˈin. Magkuluban siye si limbagan miyaˈan duk maglami-lami siye pamahadjede hinangan bakas tanganden.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Hangkan hep tinayikutan siye, meˈ bangsa Israˈilin, weˈ Tuhanin. Duk pinasagadan siye weˈ ne numba meˈ poteˈan diyataˈ langitin. Inin pinasulat weˈ Tuhan dem kitab kanabihanin, pinaˈin,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 — ausente —
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Laˈi si lahat makagindew-gindew īˈ,” paˈin Estepan, “niyaˈ lumaˈ kuwit hayep panambahayangande Tuhanin peggeˈ si lumaˈ miyaˈan panaˈanan Tuhanin. Hininang lumaˈ miyaˈan sa pangandaˈakan Tuhan si Musahin, ilekkat bakas pinakitehan si iyehin.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Manjari lumaˈ miyaˈan inambanan weˈ de si meˈ tubuˈde magpangkat-mamangkatin. Duk binoˈo miyaˈan weˈ meˈ kapapuˈanten bi padiyalemde duk si Yussaˈ mapitu si lahat inin, pagubus ne patahalaˈ Tuhanin meˈ kabangsa-bangsahan seddili maglahat matuˈuhin. Duk lumaˈ miyaˈan tuˈu pe sampay masa pagsultan si Daˈudin.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Kasulutan Tuhanin pu si Daˈud. Maˈid si Daˈud ngahinang lumaˈ para si Tuhanin, iye isab asal pagtuhanan papuˈten bi, si Yakub.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Saguwaˈ iye mangahinangan Tuhan lumaˈin, si Sultan Sulaiman.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Saguwaˈ Tuhan Tamanan Malangkewin,” paˈin Estepan, “gaˈi patennaˈ dem meˈ lumaˈ hinangan manusiyaˈ. Bakas tasulat weˈ dambuwaˈ nabi pinaˈin Tuhanin. Paˈinne,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Manjari paˈin Estepan si meˈ kakunsihalanin duk si meˈ aˈahin, “Tuwas pahāp kōkbi iyan. Ateybin atey gaˈi nuhut Tuhan. Duk bisu pahāp meˈ tayingebi iyan. Gaˈi pakalebi lapal Tuhanin. Kuweˈ du kaˈam meˈ kapapuˈanbi masaley. Gaˈi du isab pakalebi Niyawa Sutsihin.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Niyaˈ ke bisan dambuwaˈ nabi gaˈ bininasa weˈ meˈ kapapuˈanbin? Gaˈ. Pinapatey weˈ de masa awwalley meˈ aˈa dinaˈak Tuhan malataˈ sabab papitu daraˈakanne mabentelin. Duk pagtapitu ne daraˈakanne miyaˈan, pinagbuddihan iye weˈ bi duk pinapatey weˈ bi.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Kaˈam iyan, kaˈam ne makasangka saraˈ Tuhan amban malaˈikatin, saguwaˈ kaˈam ne manggaˈi manuhut saraˈin.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Pagkale meˈ kakunsihalanin pinaˈin Estepan miyaˈan, astel teˈed siye duk pagtageˈotde meˈ impenden hawal astelden.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Saguwaˈ Estepan pagbayaˈan weˈ Niyawa Sutsihin; mayam iye padiyataˈ langit duk takitene sahaya Tuhanin duk si Isa nengge si kanawanan Tuhanin.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 “Payamanun bi,” paˈin Estepan. “Takiteku luka surgaˈin duk takiteku si Isa, Anak Manusiyaˈin, nengge si kanawanan Tuhanin.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Saguwaˈ magellang meˈ aˈahin papales. Tinampengan weˈ de meˈ tayingeden duk gaˈi takalede binissā Estepanin. Duk magtawus siye kēmon pī nudju iye.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Pinaglalasan iye weˈ de pī si luwasan puweblo Awrusalam miyaˈan. Manjari paglaˈi si luwasan tinagnaˈan ne weˈ de pinagtibagan si Estepan duk batu. Meˈ aˈa manaksiˈin, hātinen meˈ manibag iye duk batuhin, iluwasan weˈ de meˈ badjuˈden duk binettad weˈ de si antag bettis dambuwaˈ lella bataˈ inēnan si Saul.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Sasang si Estepan pinagtibagan weˈ de, nabbut iye si Panuhutanin, paˈinne, “O Isa, Panuhutankun, tayimaˈun niyawakun.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Manjari nengge iye duk tuˈutne duk ngalingan iye papales, paˈinne, “O Tuhan, daˈa siye leggahun sabab dusede inin.” Pagubus inin paˈinne, magtawus iye matey.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.