Atos 17
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF
1 Manjari inin, lumengngan disi Paul pabutas amban puweblo Ampipolis duk puweblo Appolon. Ubus tekka siye si puweblo Tessalonika. Niyaˈ laˈi dambuwaˈ langgal Yahudi.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Sa hinangannen, hap pī si Paul si langgal. Tellu Sabtuˈ magturul-turul, magsuˈal iye duk meˈ Yahudihin sabab meˈ panoloˈ dem kitabin.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Pinahātihan weˈ ne si siye duk ngurung isab iye pureba amban dem kitab weˈ subey Almasihin makalabey kabinasahan duk pinapatey duk ellum du iye balik amban kamateynen. Ubus paˈinne, “Si Isa, minahalayakku si kaˈam inin, iye ne Almasihin.”
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Meˈ Yahudi sinduwehin kahagad duk patuhut ne pu si Paul duk si Silas. Duk ekka isab patuhut meˈ bangsa Girik, meˈ aˈa magsambahayang si Tuhan. Duk ekka du isab meˈ dende bangsahan patuhut.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Saguwaˈ meˈ Yahudi sinduwehin ngimbū, hangkan tinawag weˈ de meˈ aˈa dupang amban meˈ kalān-lānanin duk pinagtipun weˈ de bu jinabu weˈ de puweblo miyaˈan. Ginuhu weˈ de lumaˈ si Jasonin pamihahande si Paul duk si Silas, supaya siye taboˈode pī paluwas si meˈ aˈahin.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Saguwaˈ peggeˈ gaˈ siye kasuwaˈde, ilalas weˈ de si Jason duk meˈ tindeg si Isa sinduwehin pī si meˈ bagellalin. Ngalingan siye papales, paˈinde, “Tiyaˈ ne tekka si puweblote bi inin meˈ manasew kalahat-lahatanin.
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 Duk si Jason inin, inennaˈ siye weˈ ne dem lumaˈne. Kēmon siye inin langgalande saraˈ Sultan Nakuraˈin. Paˈinde weˈ niyaˈ koˈ sultan seddili, ēnnen si Isa.”
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Sabab bissāde miyaˈan, hewuhalaˈ ne meˈ aˈa mabanesin duk sampay meˈ bagellalin.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Manjari si Jason duk meˈ saweˈnen dinaˈak magbayed piyansa weˈ meˈ bagellalin, ubus bu pinapoleˈ ne siye.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Pagsangem ne, dinaˈak si Paul duk si Silas weˈ meˈ pagkaside tindeg si Isahin tahalaˈ hap Berea. Pagtekkade si Berea, hap pī siye si langgal Yahudi.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Meˈ Yahudi malaˈihin lunuk ateyden amban meˈ Yahudi si Tessalonikahin. Kēgan teˈed siye pakale si meˈ usihat disi Paulin, duk ellew-ellew hinapal weˈ de kitabin pamayamande bang asal toˈo ke panoloˈ si Paulin.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Ekka meˈ aˈa Bereahin sandel ne pu si Isa, sampay meˈ dende bangsahan amban bangsa Girik, duk meˈ lella Girik isab.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Saguwaˈ pagkale meˈ Yahudi si Tessalonikahin weˈ īˈ si Paul si Berea magmahalayak lapal Tuhanin, hap pī isab siye laˈi nasew duk ngawul meˈ aˈa malaˈihin.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Magtawus si Paul dinaˈak weˈ meˈ masandel pu si Isahin padurul pī si higad tahik. Saguwaˈ si Silas duk Timoteo paˈamban laˈi si Berea.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Tinuhutan si Paul hap pī si puweblo Aten. Ubus balik ne meˈ manuran iyehin hap Berea moˈo sessaˈ amban si Paul weˈ subey si Silas duk Timoteo paturul si iye mura.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Manjari inin, sābu si Paul laˈi si Aten ngagadan si Silas duk Timoteo, sasew teˈed ateynen pagkitene weˈ laˈi si puweblo miyaˈan ekka teˈed limbagan tuhan-tuhan.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Hap pī iye dem langgal duk magsuˈal iye laˈi duk meˈ Yahudi, duk meˈ aˈa bangsa seddili isab, meˈ manambahayang si Tuhanin. Ellew-ellew laˈi isab iye si tabuˈan magsuˈal duk meˈ aˈa malaˈihin.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Duk niyaˈ isab meˈ guru taboˈone magsuˈal. Meˈ guru miyaˈan, iye tinuhutden meˈ panoloˈ aˈa inēnan Epikuru duk panoloˈ meˈ aˈa inēnan Istoik. Pagkalede si Paul magusihat sabab si Isa duk sabab kaˈellumne mabalik amban kamateynen, paˈin meˈ sinduwehin, “Ine be pinoppot aˈa inin?” Paˈin sinduwehin isab, “Aˈa inin kuweˈ magpalataˈ sabab tuhan seddili gaˈi kataˈuhan tuˈu si lahatte bi inin.”
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Manjari binoˈo weˈ de si Paul pī si kakunsihalanin, magtipun laˈi si lugal ēnande Areopagus. Paˈinde pu si Paul, “Batang kami ngataˈu sabab toloˈ baˈahu binissānu miyaˈan.
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Meˈ bissānu miyaˈan gaˈ bakas takale kami, hangkan batang kataˈuhan kami hātinen.” (
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 Kēmon hep meˈ aˈa Atenin duk meˈ aˈa liyu-liyu mapatennaˈ malaˈihin, tagihan siye magheto-heto duk pakale-kale sabab ine-ine baˈahu.)
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Manjari nengge si Paul si harapan meˈ kakunsihalanin duk paˈinne, “Kaˈam meˈ aˈa Atenin, tapandogaku weˈ asal be-āgama teˈed kaˈam.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Peggeˈ sābuku miyaˈan lumengngan-lengngan tuˈu si puweblobi, takiteku meˈ bayuˈ-bayuˈan sinumbabin. Niyaˈ takiteku dambuwaˈ lugal panumbahanbi duk tasulat bissā inin laˈi, pinaˈin, ‘Iye inin lugal panumbahan tuhan manggaˈi kinataˈuhanten bi.’ Na,” paˈin si Paul, “tuhan manggaˈi kinataˈuhanbin saguwaˈ sinumba weˈ bi, iye ne inin Tuhan pinahātiku si kaˈam kuweˈitu inin.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 Iye inin Tuhan magpapanjari dunyahin duk kēmon bayuˈ-bayuˈan dem dunyahin. Iye magbayaˈ si surgaˈin duk si dunyahin. Gaˈi Tuhan inin patennaˈ dem meˈ lumaˈ panumbahan hinangan manusiyaˈ.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Duk gaˈi isab iye makitabang si manusiyaˈ peggeˈ gaˈ du niyaˈ kulang si iye. Bisan miyaˈan, iye pe mangurung umulin duk napasin duk kēmon bayuˈ-bayuˈan ginuna manusiyaˈin.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Aˈa tagnaˈ pinapanjari weˈ Tuhanin,” paˈin si Paul, “iye miyaˈan tagnaˈ meˈ kabangsa-bangsahanin kēmon duk pinalahat siye weˈ Tuhanin tuˈu si tibuˈukan dunya. Duk andang ne ginantaˈan weˈ ne bang saˈingge tiggelanden duk bang lahat ingge patennaˈanden.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Hinang Tuhanin inin si meˈ kabangsa-bangsahanin supaya du iye pihade duk si pagtuyuˈden kaw du iye kasuwaˈde. Saguwaˈ,” paˈin si Paul, “gaˈi du hep Tuhanin tala amban kite bi.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Peggeˈ hangkan kite bi ellum, hangkan kite bi tapaˈusaˈ, hangkan kite bi taga niyawa, sabab Tuhanin. Kuweˈ du isab pinaˈin meˈ aˈa magkata-katahin,
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Na, peggeˈ meˈ anak Tuhanin kite bi,” paˈin si Paul, “subey kite bi gaˈi magpikil weˈ Tuhanin kuweˈ bantuk meˈ limbagan bulawan atawa pilak atawa batu, hininang amban pikilan duk kapandeyan manusiyaˈ.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Matuˈuhin, peggeˈ awam pe meˈ aˈahin sabab Tuhanin, gaˈ ne hinang ine weˈ Tuhanin meˈ hinangande miyaˈan. Saguwaˈ kuweˈitu, iye pangandaˈakan Tuhanin si kēmon manusiyaˈ antag-antag, weˈ subey ne pagsusunande meˈ duseden duk lebbahande ne, gaˈi ne hininang-hinang balik.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Peggeˈ bakas kineddewan ne weˈ Tuhanin ellew pangahukumne manusiyaˈin kēmon, duk hukumannen bentel. Duk bakas tapeneˈne ne aˈa mangahukumin. Pinabugtuˈ weˈ Tuhanin si kēmon manusiyaˈ weˈ iye ne inin tapeneˈnen, sabab pinakellum weˈ ne balik aˈa inin amban kamateynen.”
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Pagkalede si Paul missā sabab ellum balik meˈ pateyin, sinduwehin hinangde hadja dagey si Paul. Saguwaˈ sinduwehin isab magpaˈin, “Bayaˈ kew pakale kami missā balik sabab inin.”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Manjari tahalaˈ ne si Paul amban pagtipunan miyaˈan.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Niyaˈ meˈ aˈahin patuhut si iye duk sandel ne pu si Isa. Sinduwehin siye disi Diyonisi, dambuwaˈ meˈ kakunsihalan miyaˈan, duk dambuwaˈ dende inēnan Damaris, duk niyaˈ pe isab meˈ sinduwe.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.