Juízes 18
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NTLH
1 Ka̱ ashe oga nra va̱ ta te, oIsa̱rila yà ká̱ uponzhi ka̱t. Kang akum ìjili aDan oma ka̱ yà ka̱ mmwo atak îshi oza̱ pa̱ na ó təm kà̱, ka̱kul oma ka̱ ya iya̱mkup iji oza̱ chit ka̱ ashe oga akum ìjili oIsa̱rila ka̱t.
1 Naquele tempo não havia rei em Israel. E a tribo de Dã estava procurando uma terra para morar, terra que fosse só deles. Isso porque até aquela ocasião eles não tinham recebido a parte da terra que devia ser deles, embora as outras tribos de Israel já tivessem recebido a sua parte.
2 Te onəm aDan yak onunggwan okamkam pa̱ otukun ka̱ aZora ká̱ aEshtawol pa̱ oza̱ á ga á song kang i gbap mbin va̱ ta. Onəm va̱ ta sat ka̱ anung nkpaktak akum ijili aDan. Oza̱ là ôza̱ pa̱ <<Ó ga na ó song mbin va̱ ta.>> Oza̱ ga chu aɗuktum aEfrayim, te oza̱ ga nzhi aMika, oza̱ ra ka̱ ta.
2 Então o povo de Dã escolheu cinco homens de valor entre todas as famílias da tribo. Eles foram mandados das cidades de Zora e Estaol para espiar e conhecer a terra. Foram para a região montanhosa de Efraim e ficaram na casa de Mica.
3 Awalang va̱ oza̱ ga dat ká̱ nzhi aMika te, oza̱ nyi uyenza̱m uga aLawi va̱ ta ka̱ atak ichəchu, kang oza̱ ga ɓəp na pa̱, <<Uda ɓa ká̱ ɓu ka̱ ta̱ yà? Iza̱ mmaɓu ka̱ nnənəm ka̱ atak va̱ ta̱ yà? Sang mmaɓu ka̱ ta̱ yà?>>
3 Enquanto estavam lá, perceberam, pelo jeito de o jovem levita falar, que ele não era dali. Então chegaram perto dele e perguntaram: — O que é que você está fazendo aqui? Quem trouxe você para cá?
4 Uza̱ là ôza̱ iya̱m va̱ uMika ka̱ nəm á na chit pa̱, <<Uza̱ yar mi chit unəm uga mpyal awuwop, i mwa mi.>>
4 Ele respondeu: — Eu fiz um trato com Mica. Ele me paga para ser sacerdote dele.
5 Te oza̱ là á na pa̱, <<Mmayi ka̱ nchal ɓu, ɓəp Inan, na í nyi mwote achen yi va̱ ta̱ i yìyà ká̱ igwan ɗò?>>
5 Aí disseram ao moço: — Então pergunte a Deus se nós seremos bem-sucedidos na nossa viagem.
6 Te unəm uga mpyal awop va̱ ta na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Ó ga ká̱ ikángkáng, ka̱kul uYawe uwa yà nzəng ká̱ wó ka̱ ashe achen wó.>>
6 O sacerdote respondeu: — Não se preocupem. O
7 Te onəm oga otukun va̱ ta wong ga, kang oza̱ ɓa chu aLayish. Oza̱ ya onəm va̱ ta ka̱ ntəm pa̱ shat wa onəm oga aSidon, oza̱ ka̱ ntəm ká̱ ikángkáng kang oza̱ ka̱ ntəm pa̱ shat. Oza̱ lang iya̱m iro ka̱ mbin oza̱ ka̱t, kang oza̱ dur byet. Kà̱ɗi te, oza̱ ra gbà̱ng ká̱ oSidon, kang oza̱ ka̱ nnəm ntəm nzəng ká̱ unəm uro ka̱t.
7 Então os cinco homens saíram dali e foram para a cidade de Laís. Chegando lá, viram que o povo daquele lugar vivia em segurança, como os sidônios. Eram pacíficos e calmos e não tinham brigas com ninguém. Eles tinham tudo o que precisavam. Moravam longe dos sidônios e viviam afastados dos outros povos.
8 Awalang va̱ onəm va̱ ta le ga atak ogənang oza̱ ka̱ aZora ká̱ aEshtawol te, oza̱ ɓəp oza̱ pa̱, <<Ó ga ó ya sang yà?>>
8 Quando os cinco homens voltaram para Zora e Estaol, a sua gente perguntou o que eles haviam descoberto.
9 Te oza̱ na ama̱n pa̱, <<Ó wong, í ga í ru oza̱ ká̱ ìkum, ka̱kul í ya mbin va̱ ta chit, kang á ɓyen byet. Kang ó kali pa mwang ka̱t, ó ga na ó ri mbin va̱ ta á yà nji wó.
9 E eles responderam: — Vamos atacar! Nós vimos a terra, e ela é muito boa! Não fiquem aí parados! Vão depressa e tomem a terra!
10 Awalang va̱ ó ga ó chu atak va̱ ta te, ó ga nya onəm va̱ ta ka̱ ntəm pa̱ shat. Mbin va̱ ta bál byet, mbin ndopdop nva mí lang iya̱m iro ka̱ ashishe ka̱t, kang Inan na mbin va̱ ta chit ka̱ ashe awo wó.
10 Lá vocês vão ver que o povo não desconfia de nada. A terra deles é grande e tem tudo o que é preciso. E Deus a está dando a vocês.
11 Te, onunggwan ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing ka̱ akum ìjili aDan, ova gbar izər chit ká̱ oga iya̱mɓáng wong ka̱ aZora ká̱ aEshtawol,
11 Então seiscentos homens da tribo de Dã saíram de Zora e Estaol, prontos para a luta.
12 oza̱ ga ləp apa̱k ka̱ asa̱l ntar alum aKiriyat-Jeyarim ka̱ ashe mbin aYahuda. Nna nak kang mí wór atak va̱ ta pa̱ aMahane Dan ɓa chu nda va̱ ta̱.
12 Subiram e acamparam a oeste da cidade de Quiriate-Jearim, na região de Judá. É por isso que aquele lugar é chamado até hoje de “Campo de Dã”.
13 Oza̱ wong ka̱ ta te, oza̱ ga ìtong iga aɗuktum aEfrayim, kang oza̱ ɓa chu nzhi aMika.
13 Dali foram para a região montanhosa de Efraim e chegaram à casa de Mica.
14 Te onunggwan oga otukun va̱ ka̱ ga ka̱ sòng mbin aLayish, là ôgənang oza̱ pa̱, <<Ó nyinyi pa̱ ka̱ ashe oga nzhi va̱ ta̱ te, nzhi nro na yà ká̱ ìlukwan ìkwoksok, ká̱ oga ichər ikpákpà, ká̱ ala̱ka̱n ìchər va mmá kpà ká̱ akun kang mmá ɓam izəzər ká̱ aazurfa ka̱ ashishe ɗò? Ǹyangmata̱ te, ó rəng iya̱m va̱ ó ga nnənəm.>>
14 Aqueles cinco homens que haviam ido espiar a terra ao redor de Laís disseram aos seus companheiros: — Vocês sabiam que numa dessas casas há um ídolo de madeira folheado a prata? Há também outros ídolos e uma roupa de sacerdote. O que vocês acham que devemos fazer?
15 Te oza̱ lyep ka̱ ta, oza̱ ga re anung ûyenza̱m uLawi va̱ kà̱ nzhi aMika á.
15 Então eles entraram na casa de Mica, onde morava o jovem levita, e o cumprimentaram.
16 Kang onəm aDan oga ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing va̱ ka̱ gbar izər ká̱ iya̱mɓáng ka̱kul ìkum tong ka̱ anung asa̱l aga ntar nzhi va̱ ta.
16 Enquanto isso, os seiscentos soldados da tribo de Dã estavam esperando no portão, prontos para combater.
17 Onunggwan oga otukun va̱ ka̱ ga nsòng mbin va̱ ta táng ashe nzhi kang oza̱ wur oga ichər ikpákpà, ká̱ ala̱ka̱n ìchər va̱ mmá kpà ká̱ akun kang mmá ɓam izəzər ká̱ aazurfa, ká̱ ìlukwan ìkwoksok ìyə́ryər. Ǹnyi te, unəm uga mpyal awop uwa sat ka̱ anung asa̱l aga ntar nzhi va̱ ta nzəng ká̱ onəm ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing ova gbar izər ká̱ oga iya̱m-wór ka̱kul ìkum va̱ á.
17 Os cinco espiões entraram na casa, pegaram o ídolo de madeira folheado a prata, os outros ídolos e a roupa de sacerdote. O sacerdote tinha ficado no portão com os seiscentos soldados armados.
18 Awalang va̱ onunggwan oga otukun va̱ ta̱ táng ashe nzhi aMika wur oga ichər ikpákpà ká̱ ala̱ka̱n ìchər va̱ mmá kpà ká̱ akun kang mmá ɓam izəzər ká̱ aazurfa, ká̱ ìlukwan ìkwoksok ìyə́ryər te, unəm uga mpyal awop ɓəp oza̱ pa̱, <<Iza̱ mmawó ka̱ nnənəm yà?>>
18 Quando os homens entraram na casa de Mica e pegaram os objetos sagrados, o sacerdote perguntou: — O que vocês estão fazendo?
19 Te oza̱ na ama̱n á na pa̱, <<Ma̱r, kpán anung ɓu. Ga nzəng ká̱ yi, na ú yà upo ká̱ unəm uga mpyal awop á yi. Kapkap pa̱ ú yà unəm uga mpyal awop âkum ìjili aIsa̱rila ká̱ nva̱ pa̱ ú yà unəm uga mpyal awop n̂zhi anəm pa̱ uzəng ka̱t ɗò?>>
19 Eles responderam: — Fique quieto. Não diga nada. Venha com a gente e seja o nosso sacerdote e conselheiro. Você não gostaria de ser o sacerdote de uma tribo inteira, em vez de ser sacerdote de apenas uma família?
20 Awalang va̱ unəm uga mpyal awop va̱ ta fe pa te, ìgwak chàng na. Te uza̱ wur oga ichər ikpákpà, ká̱ ala̱ka̱n ìchər va̱ mmá kpà ká̱ akun kang mmá ɓam izəzər ká̱ aazurfa, ká̱ ìlukwan ìkwoksok ìyə́ryər, uza̱ ga nzəng ká̱ oza̱.
20 O sacerdote ficou muito contente, pegou os objetos sagrados e foi com os espiões e os soldados.
21 Te oza̱ le ga nva̱ng, oza̱ nak ovan oza̱, ká̱ iya̱mkang oza̱, ká̱ nkpaktak iya̱m oza̱ ka̱ mpyal.
21 Eles deram meia-volta, puseram na frente as crianças, o gado e os seus bens e partiram.
22 Awalang va̱ onəm aDan ga chit gbà̱ng ɗa̱p ká̱ nzhi aMika te, mmá wór onəm va̱ ra dát ká̱ nzhi aMika fa ɓut, oza̱ ɓàk nva̱ng onəm aDan ga ɓan oza̱.
22 Já estavam longe quando os vizinhos de Mica, que haviam sido chamados para lutar, alcançaram os homens da tribo de Dã.
23 Nva̱ oza̱ ka̱ nnə́m achu í ɓàk nva̱ng oza̱ te, onəm aDan ga̱ɓa̱n ɓəp uMika pa̱, <<Iza̱ nɗaktak ɓu, kang u ɓut nggatək va̱ ta̱ ɓu ɓàk nva̱ng yi ká̱ yà?>>
23 Estes, ao ouvirem os gritos dos que vinham atrás deles, deram meia-volta e perguntaram a Mica: — O que é que há? Para que toda essa gente?
24 Te uMika na ama̱n pa̱, <<Ó wur oga inan mi va̱ n nəm ká̱ unəm uga mpyal awop mi ó ga ká̱, ó re iya̱m iro á mi ka̱t. Te sang kang ó ɓəp mi pa̱, <Iza̱ nɗaktak mi yà á?>>
24 Ele respondeu: — Vocês ainda me perguntam o que é que há? Vocês me tomaram os deuses que eu fiz e o meu sacerdote e foram embora! O que foi que sobrou para mim?
25 Te onəm aDan na ama̱n pa̱, <<Kang wa dap ká̱ yi ka̱t, ka̱t te ìgwak i wong i lak onəm oro kang oza̱ i ru ɓu ká̱ ìkum, te mmaɓu ká̱ nzhi ɓu ó zhì.>>
25 Os homens de Dã disseram: — É melhor você não falar mais nada porque estes homens podem ficar zangados e acabar atacando vocês. Nesse caso você e toda a sua família morreriam.
26 Te onəm aDan ga mpyal ká̱ achen oza̱. Awalang va̱ uMika ya pa̱ oza̱ ji nkam wò ji te, uza̱ ga̱ɓa̱n le ga nzhi wò.
26 Depois de dizerem isso, os homens de Dã partiram. Mica viu que eles eram mais fortes; então voltou para casa.
27 Te onəm aDan wur oga ichər aMika ká̱ unəm uga mpyal awuwop, kang oza̱ kyén ga aLayish, atak va onənəm ka̱ ntəm ká̱ ikángkáng kang pa̱ shat á. Oza̱ ru oza̱ ká̱ ìkum gbá̱ng oza̱ ká̱ ndokchi, kang oza̱ pwak ìtong va̱ ta ká̱ apər.
27 Os homens da tribo de Dã levaram as coisas que Mica havia feito e também o sacerdote dele. Aí foram e atacaram Laís, aquela cidade de povo pacífico e calmo. Mataram os seus moradores e queimaram a cidade.
28 Unəm uro yà pa̱ á ka̱m ishi onəm va̱ ta ka̱t, ka̱kul oza̱ ra gbà̱ng ká̱ aSidon, kang oza̱ yà ká̱ ngwang ishi ká̱ unəm uro ka̱t. Ìtong va̱ ta̱ ka̱ ashe aba̱nda̱m aro va dát ká̱ aBet-Rehop. Te onəm aDan le me ìtong va̱ ta kang oza̱ təm ka̱ ashishe.
28 Não havia ninguém para salvar aquela gente, pois Laís ficava longe de Sidom, e eles não tinham contato com outros povos. A cidade ficava no vale, perto de Bete-Reobe. A tribo de Dã construiu de novo Laís e ficou morando ali.
29 Oza̱ ga̱ɓa̱n aɗin îtong va̱ ta le wór pa̱ aDan wa aɗin akəka oza̱ uDan, uva mmá mar ûIsa̱rila. Ka̱ yà te, mí wór ìtong va̱ ta pa̱ aLayish.
29 Deram à cidade o nome de Dã porque assim se chamava o fundador da tribo, que era filho de Jacó.
30 Te onəm aDan pak ìchər va̱ ka̱ ta, pa̱ na ó wop, kang oza̱ kyer uJonatan uya aGershom ununggwan, uya aMusa ununggwan, ká̱ ovəvan onunggwan sat onəm oga mpyal awop âkum ìjili aDan ga chu awalang va̱ mmá wur oza̱ ka̱ mbin va̱ ta ga izwal.
30 E os homens de Dã levantaram o ídolo para adorá-lo. Jônatas, filho de Gérson e neto de Moisés, foi sacerdote da tribo de Dã. Ele e os seus descendentes foram sacerdotes da tribo de Dã até que o povo foi levado como prisioneiro para fora da sua terra.
31 Oza̱ ga mpyal ká̱ ngwop ìchər va̱ aMika ka̱ nəm, ka̱ ashe nkpaktak awalang va̱ nzhi Inan ka̱ aShilo.
31 E o ídolo feito por Mica ficou com eles durante todo o tempo em que a casa de Deus esteve em Siló.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.