Juízes 18

The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ka̱ ashe oga nra va̱ ta te, oIsa̱rila yà ká̱ uponzhi ka̱t. Kang akum ìjili aDan oma ka̱ yà ka̱ mmwo atak îshi oza̱ pa̱ na ó təm kà̱, ka̱kul oma ka̱ ya iya̱mkup iji oza̱ chit ka̱ ashe oga akum ìjili oIsa̱rila ka̱t.
1 Naqueles dias, não havia rei em Israel, e nos mesmos dias a tribo dos danitas buscava para si herança para habitar; porquanto até àquele dia entre as tribos de Israel lhe não havia caído em herança bastante sorte.
2 Te onəm aDan yak onunggwan okamkam pa̱ otukun ka̱ aZora ká̱ aEshtawol pa̱ oza̱ á ga á song kang i gbap mbin va̱ ta. Onəm va̱ ta sat ka̱ anung nkpaktak akum ijili aDan. Oza̱ là ôza̱ pa̱ <<Ó ga na ó song mbin va̱ ta.>> Oza̱ ga chu aɗuktum aEfrayim, te oza̱ ga nzhi aMika, oza̱ ra ka̱ ta.
2 E enviaram os filhos de Dã da sua tribo cinco homens dos seus confins, homens valorosos, de Zorá e de Estaol, a espiar e rastejar a terra; e lhes disseram: Ide, rastejai a terra. E vieram à montanha de Efraim, até à casa de Mica, e passaram ali a noite.
3 Awalang va̱ oza̱ ga dat ká̱ nzhi aMika te, oza̱ nyi uyenza̱m uga aLawi va̱ ta ka̱ atak ichəchu, kang oza̱ ga ɓəp na pa̱, <<Uda ɓa ká̱ ɓu ka̱ ta̱ yà? Iza̱ mmaɓu ka̱ nnənəm ka̱ atak va̱ ta̱ yà? Sang mmaɓu ka̱ ta̱ yà?>>
3 E, quando eles estavam junto da casa de Mica, conheceram a voz do jovem, do levita; e chegaram-se para lá e lhe disseram: Quem te trouxe aqui, que fazes aqui e que é o que tens aqui?
4 Uza̱ là ôza̱ iya̱m va̱ uMika ka̱ nəm á na chit pa̱, <<Uza̱ yar mi chit unəm uga mpyal awuwop, i mwa mi.>>
4 E ele lhes disse: Assim e assim me tem feito Mica; pois me tem assalariado, e eu lhe sirvo de sacerdote.
5 Te oza̱ là á na pa̱, <<Mmayi ka̱ nchal ɓu, ɓəp Inan, na í nyi mwote achen yi va̱ ta̱ i yìyà ká̱ igwan ɗò?>>
5 Então, lhe disseram: Ora, pergunta a Deus, para que possamos saber se prosperará o caminho que levamos.
6 Te unəm uga mpyal awop va̱ ta na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Ó ga ká̱ ikángkáng, ka̱kul uYawe uwa yà nzəng ká̱ wó ka̱ ashe achen wó.>>
6 E disse-lhes o sacerdote: Ide em paz; o caminho que levardes está perante o Senhor .
7 Te onəm oga otukun va̱ ta wong ga, kang oza̱ ɓa chu aLayish. Oza̱ ya onəm va̱ ta ka̱ ntəm pa̱ shat wa onəm oga aSidon, oza̱ ka̱ ntəm ká̱ ikángkáng kang oza̱ ka̱ ntəm pa̱ shat. Oza̱ lang iya̱m iro ka̱ mbin oza̱ ka̱t, kang oza̱ dur byet. Kà̱ɗi te, oza̱ ra gbà̱ng ká̱ oSidon, kang oza̱ ka̱ nnəm ntəm nzəng ká̱ unəm uro ka̱t.
7 Então, foram-se aqueles cinco homens e vieram a Laís; e viram que o povo que havia no meio dela estava seguro, conforme o costume dos sidônios, quieto e confiado; nem havia possessor algum do reino que, por coisa alguma, envergonhasse a alguém naquela terra; também estavam longe dos sidônios e não tinham que fazer com ninguém.
8 Awalang va̱ onəm va̱ ta le ga atak ogənang oza̱ ka̱ aZora ká̱ aEshtawol te, oza̱ ɓəp oza̱ pa̱, <<Ó ga ó ya sang yà?>>
8 Então, voltaram a seus irmãos, a Zorá e a Estaol; e seus irmãos lhes disseram: Que dizeis vós?
9 Te oza̱ na ama̱n pa̱, <<Ó wong, í ga í ru oza̱ ká̱ ìkum, ka̱kul í ya mbin va̱ ta chit, kang á ɓyen byet. Kang ó kali pa mwang ka̱t, ó ga na ó ri mbin va̱ ta á yà nji wó.
9 E eles disseram: Levantai-vos, e subamos a eles; porque examinamos a terra, e eis que é muitíssimo boa; pois estareis tranquilos? Não sejais preguiçosos em irdes para entrar a possuir esta terra.
10 Awalang va̱ ó ga ó chu atak va̱ ta te, ó ga nya onəm va̱ ta ka̱ ntəm pa̱ shat. Mbin va̱ ta bál byet, mbin ndopdop nva mí lang iya̱m iro ka̱ ashishe ka̱t, kang Inan na mbin va̱ ta chit ka̱ ashe awo wó.
10 Quando lá chegardes, vereis um povo confiado, e a terra é larga de extensão; porque Deus vo-la entregou na mão; lugar em que não há falta de coisa alguma que há na terra.
11 Te, onunggwan ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing ka̱ akum ìjili aDan, ova gbar izər chit ká̱ oga iya̱mɓáng wong ka̱ aZora ká̱ aEshtawol,
11 Então, partiram dali, da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens armados de armas de guerra.
12 oza̱ ga ləp apa̱k ka̱ asa̱l ntar alum aKiriyat-Jeyarim ka̱ ashe mbin aYahuda. Nna nak kang mí wór atak va̱ ta pa̱ aMahane Dan ɓa chu nda va̱ ta̱.
12 E subiram e acamparam-se em Quiriate-Jearim, em Judá; pelo que chamaram a este lugar Maané-Dã, até ao dia de hoje; eis que está por detrás de Quiriate-Jearim.
13 Oza̱ wong ka̱ ta te, oza̱ ga ìtong iga aɗuktum aEfrayim, kang oza̱ ɓa chu nzhi aMika.
13 E dali passaram à montanha de Efraim; e vieram até à casa de Mica.
14 Te onunggwan oga otukun va̱ ka̱ ga ka̱ sòng mbin aLayish, là ôgənang oza̱ pa̱, <<Ó nyinyi pa̱ ka̱ ashe oga nzhi va̱ ta̱ te, nzhi nro na yà ká̱ ìlukwan ìkwoksok, ká̱ oga ichər ikpákpà, ká̱ ala̱ka̱n ìchər va mmá kpà ká̱ akun kang mmá ɓam izəzər ká̱ aazurfa ka̱ ashishe ɗò? Ǹyangmata̱ te, ó rəng iya̱m va̱ ó ga nnənəm.>>
14 Então, responderam os cinco homens que foram espiar a terra de Laís e disseram a seus irmãos: Sabeis vós também que naquelas casas há um éfode, e terafins, e uma imagem de escultura, e uma de fundição. Vede, pois, agora, o que haveis de fazer.
15 Te oza̱ lyep ka̱ ta, oza̱ ga re anung ûyenza̱m uLawi va̱ kà̱ nzhi aMika á.
15 Então, foram para lá, e vieram à casa do jovem, o levita, em casa de Mica, e o saudaram.
16 Kang onəm aDan oga ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing va̱ ka̱ gbar izər ká̱ iya̱mɓáng ka̱kul ìkum tong ka̱ anung asa̱l aga ntar nzhi va̱ ta.
16 E os seiscentos homens, que eram dos filhos de Dã, armados de suas armas de guerra, ficaram à entrada da porta.
17 Onunggwan oga otukun va̱ ka̱ ga nsòng mbin va̱ ta táng ashe nzhi kang oza̱ wur oga ichər ikpákpà, ká̱ ala̱ka̱n ìchər va̱ mmá kpà ká̱ akun kang mmá ɓam izəzər ká̱ aazurfa, ká̱ ìlukwan ìkwoksok ìyə́ryər. Ǹnyi te, unəm uga mpyal awop uwa sat ka̱ anung asa̱l aga ntar nzhi va̱ ta nzəng ká̱ onəm ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing ova gbar izər ká̱ oga iya̱m-wór ka̱kul ìkum va̱ á.
17 Porém, subindo os cinco homens, que foram espiar a terra, entraram nela, e tomaram a imagem de escultura, e o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, ficando o sacerdote em pé à entrada da porta, com os seiscentos homens que estavam armados com as armas de guerra.
18 Awalang va̱ onunggwan oga otukun va̱ ta̱ táng ashe nzhi aMika wur oga ichər ikpákpà ká̱ ala̱ka̱n ìchər va̱ mmá kpà ká̱ akun kang mmá ɓam izəzər ká̱ aazurfa, ká̱ ìlukwan ìkwoksok ìyə́ryər te, unəm uga mpyal awop ɓəp oza̱ pa̱, <<Iza̱ mmawó ka̱ nnənəm yà?>>
18 Entrando eles, pois, em casa de Mica e tomando a imagem de escultura, e o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, disse-lhes o sacerdote: Que estais fazendo?
19 Te oza̱ na ama̱n á na pa̱, <<Ma̱r, kpán anung ɓu. Ga nzəng ká̱ yi, na ú yà upo ká̱ unəm uga mpyal awop á yi. Kapkap pa̱ ú yà unəm uga mpyal awop âkum ìjili aIsa̱rila ká̱ nva̱ pa̱ ú yà unəm uga mpyal awop n̂zhi anəm pa̱ uzəng ka̱t ɗò?>>
19 E eles lhe disseram: Cala-te, e põe a mão na boca, e vem conosco, e sê-nos por pai e sacerdote; é- te melhor que sejas sacerdote da casa de um só homem do que ser sacerdote de uma tribo e de uma geração em Israel?
20 Awalang va̱ unəm uga mpyal awop va̱ ta fe pa te, ìgwak chàng na. Te uza̱ wur oga ichər ikpákpà, ká̱ ala̱ka̱n ìchər va̱ mmá kpà ká̱ akun kang mmá ɓam izəzər ká̱ aazurfa, ká̱ ìlukwan ìkwoksok ìyə́ryər, uza̱ ga nzəng ká̱ oza̱.
20 Então, alegrou-se o coração do sacerdote, e tomou o éfode, e os terafins, e a imagem de escultura, e entrou no meio do povo.
21 Te oza̱ le ga nva̱ng, oza̱ nak ovan oza̱, ká̱ iya̱mkang oza̱, ká̱ nkpaktak iya̱m oza̱ ka̱ mpyal.
21 Assim, viraram, e partiram, e os meninos, e o gado, e a bagagem puseram diante de si.
22 Awalang va̱ onəm aDan ga chit gbà̱ng ɗa̱p ká̱ nzhi aMika te, mmá wór onəm va̱ ra dát ká̱ nzhi aMika fa ɓut, oza̱ ɓàk nva̱ng onəm aDan ga ɓan oza̱.
22 E, estando já longe da casa de Mica, os homens que estavam nas casas junto à casa de Mica se reuniram e alcançaram os filhos de Dã.
23 Nva̱ oza̱ ka̱ nnə́m achu í ɓàk nva̱ng oza̱ te, onəm aDan ga̱ɓa̱n ɓəp uMika pa̱, <<Iza̱ nɗaktak ɓu, kang u ɓut nggatək va̱ ta̱ ɓu ɓàk nva̱ng yi ká̱ yà?>>
23 E clamaram após os filhos de Dã, os quais viraram o seu rosto e disseram a Mica: Que tens, que assim convocaste esse povo?
24 Te uMika na ama̱n pa̱, <<Ó wur oga inan mi va̱ n nəm ká̱ unəm uga mpyal awop mi ó ga ká̱, ó re iya̱m iro á mi ka̱t. Te sang kang ó ɓəp mi pa̱, <Iza̱ nɗaktak mi yà á?>>
24 Então, ele disse: Os meus deuses, que eu fiz, me tomastes, juntamente com o sacerdote, e vos fostes; que mais me fica agora? Como, pois, me dizeis: Que é o que tens?
25 Te onəm aDan na ama̱n pa̱, <<Kang wa dap ká̱ yi ka̱t, ka̱t te ìgwak i wong i lak onəm oro kang oza̱ i ru ɓu ká̱ ìkum, te mmaɓu ká̱ nzhi ɓu ó zhì.>>
25 Porém os filhos de Dã lhe disseram: Não nos faças ouvir a tua voz, para que, porventura, homens de ânimo amargoso não se lancem sobre vós, e tu percas a tua vida e a vida dos da tua casa.
26 Te onəm aDan ga mpyal ká̱ achen oza̱. Awalang va̱ uMika ya pa̱ oza̱ ji nkam wò ji te, uza̱ ga̱ɓa̱n le ga nzhi wò.
26 Assim, seguiram o seu caminho os filhos de Dã, e Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, voltou e tornou-se a sua casa.
27 Te onəm aDan wur oga ichər aMika ká̱ unəm uga mpyal awuwop, kang oza̱ kyén ga aLayish, atak va onənəm ka̱ ntəm ká̱ ikángkáng kang pa̱ shat á. Oza̱ ru oza̱ ká̱ ìkum gbá̱ng oza̱ ká̱ ndokchi, kang oza̱ pwak ìtong va̱ ta ká̱ apər.
27 Eles, pois, tomaram o que Mica tinha feito e o sacerdote que tivera, e vieram a Laís, a um povo quieto e confiado, e os feriram a fio de espada, e queimaram a cidade a fogo.
28 Unəm uro yà pa̱ á ka̱m ishi onəm va̱ ta ka̱t, ka̱kul oza̱ ra gbà̱ng ká̱ aSidon, kang oza̱ yà ká̱ ngwang ishi ká̱ unəm uro ka̱t. Ìtong va̱ ta̱ ka̱ ashe aba̱nda̱m aro va dát ká̱ aBet-Rehop. Te onəm aDan le me ìtong va̱ ta kang oza̱ təm ka̱ ashishe.
28 E ninguém houve que os livrasse, porquanto estavam longe de Sidom e não tinham que fazer com ninguém, e a cidade estava no vale que está junto a Bete-Reobe; depois, reedificaram a cidade e habitaram nela.
29 Oza̱ ga̱ɓa̱n aɗin îtong va̱ ta le wór pa̱ aDan wa aɗin akəka oza̱ uDan, uva mmá mar ûIsa̱rila. Ka̱ yà te, mí wór ìtong va̱ ta pa̱ aLayish.
29 E chamaram o nome da cidade Dã, conforme o nome de Dã, seu pai, que nascera a Israel, sendo, porém, dantes, o nome desta cidade Laís.
30 Te onəm aDan pak ìchər va̱ ka̱ ta, pa̱ na ó wop, kang oza̱ kyer uJonatan uya aGershom ununggwan, uya aMusa ununggwan, ká̱ ovəvan onunggwan sat onəm oga mpyal awop âkum ìjili aDan ga chu awalang va̱ mmá wur oza̱ ka̱ mbin va̱ ta ga izwal.
30 E os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem de escultura, e Jônatas, filho de Gérson, o filho de Manassés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas, até ao dia do cativeiro da terra.
31 Oza̱ ga mpyal ká̱ ngwop ìchər va̱ aMika ka̱ nəm, ka̱ ashe nkpaktak awalang va̱ nzhi Inan ka̱ aShilo.
31 Assim, pois, a imagem de escultura, que fizera Mica, estabeleceram para si, todos os dias que a casa de Deus esteve em Siló.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.