Juízes 11

The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 UJefta unəm uga aGileyat pa te, unəm uga ǹnyi ashar ìkum ukamkam. Upupo uGileyat, kang unənang te, uchar umaimai.
1 Jefté, o galaadita, era. um valente guerreiro, filho de Galaad e duma meretriz.
2 Uchar aGileyat mar ovan onunggwan á na kpa. Kang awalang va̱ oza̱ rup, te oza̱ wà uJefta pa̱, <<Ɓu ya ká̱ nrì iya̱mkup apo yi nzəng ká̱ yi ka̱t, ka̱kul mmaɓu uya achar ro pa̱ɗi.>>
2 A mulher de Galaad deu-lhe filhos, e estes, tendo crescido, expulsaram Jefté, dizendo: Tu não herdarás nada na casa de nosso pai, porque és um bastardo.
3 Te uJefta chə́r ka̱ atak ogənang wó, uza̱ ga təm ka̱ mbin aTop. Ka̱ ta te, ovan oga ayə́r oro ɓa ɓut ka̱ atətak kang oza̱ i ranggang nzəng ká̱ na.
3 Jefté afastou-se de seus irmãos e fixou-se na terra de Tob. Alguns homens miseráveis reuniram-se a ele e tomaram parte em suas incursões.
4 Mmá ka̱ ashe ntəm te, ovan oga oAmmon ɓa ru oga aIsa̱rila ká̱ ìkum.
4 Algum tempo depois, os amonitas entraram em luta contra Israel.
5 Kang awalang va̱ oAmmon ru onəm oga aIsa̱rila chit ká̱ ìkum te, onəmgbak oga aGileyat ga mbin aTop pa̱ na ó le ká̱ uJefta ka̱ aGileyat.
5 Os habitantes de Galaad, vendo-se assim atacados, foram em busca de Jefté na terra de Tob
6 Te oza̱ là ûJefta pa̱, <<Ɓa na u yà unəm uga mpyal ìkum á yi, na i nəm ìkum ká̱ onəm oga aAmmon.>>
6 e disseram-lhe: Vem: serás o nosso chefe, e combateremos os amonitas.
7 Te uJefta là ônəmgbak oga aGileyat pa̱, <<Mmawo na ka̱ ó yang ká̱ mi, ó wà mi ka̱ ashe nzhi apo mi ka̱t ɗò? Iza̱ nak kang ó ɓa atak mi ǹyangmata̱ va̱ mmawó ka̱ ashe nɗaktak yà?>>
7 Jefté, porém, respondeu: Vós, que sois meus inimigos, tendo-me expulsado da casa de meu pai, por que vindes a mim agora que estais em aperto?
8 Te onəmgbak oga Gileyat là ûJefta pa, <<Ká̱ nna kpa te, í le chit í ɓa ka̱ atak ɓu ǹyangmata̱. A yà pa̱ ɓu ga nzəng ká̱ yi na i lung ìkum ká̱ onəm oga aAmmon te, mmaɓu na ɓu yà unəm uga mpyal onəm oga aGileyat pa̱ kpaktak.>>
8 Os anciãos de Galaad disseram-lhe: Foi {precisamente} por isso que viemos agora ter contigo, para que venhas conosco e combatas contra os filhos de Amon, e sejas o nosso chefe, o chefe de todo o povo de Galaad.
9 Te uJefta na ama̱n ônəmgbak oga aGileyat pa̱, <<A yà pa̱ ó le ká̱ mi ka̱ nzhi pa̱ n lung ìkum ká̱ onəm oga aAmmon, kang uYawe ga na oza̱ ka̱ ashe awo mi te, mi yà unəm uga mpyal wó yà na ɗò?>>
9 Jefté disse-lhes: Se vós me conduzirdes para lutar contra os amonitas, e o Senhor mos entregar nas mãos, serei o vosso chefe.
10 Te onəmgbak oga aGileyat na ama̱n ûJefta pa̱, <<UYawe uwa unəm uga nshet nnap ka̱ ishimshe yi. Nnandər, iya̱m va ɓu là te, nna i nəm.>>
10 Os anciãos responderam-lhe: O Senhor seja testemunha entre nós de que faremos tudo o que disseste!
11 Te uJefta ga nzəng ká̱ onəmgbak oga aGileyat, kang onəm va̱ ta nak na sat unəm uga mpyal oza̱ ká̱ unəm uga mpyal ìkum oza̱ kpa. Te uJefta le là nkpaktak oga nnap-nlà wò va̱ ka̱ mpyal aYawe ka̱ aMizpa.
11 E Jefté partiu com os anciãos de Galaad. O povo proclamou-o seu chefe e general, e Jefté repetiu diante do Senhor, em Masfa, tudo o que acabara de dizer.
12 Te uJefta re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ atak aponzhi oga aAmmon pa̱, <<Iza̱ gwang mi ká̱ ɓu, kang ɓu ɓa pa̱ na u lung ìkum ká̱ mbin mi yà?>>
12 Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas para lhe dizer: Que tens tu contra mim para que me venhas combater em minha terra?
13 Te uponzhi oAmmon na ama̱n ônəm oga nre aJefta pa̱, <<Awalang va̱ oIsa̱rila fa ka̱ aMasar te, oza̱ vyat mbin mi á ɓan ka̱ aArnon ɓa chu aJabok, kang a lyam ga aUrdun. Ǹyangmata̱ te, le ká̱ mbin va̱ ta á mi ka̱ ashe inal.>>
13 O rei respondeu-lhes: Israel, vindo do Egito, tomou a minha terra desde o Arnon até Jaboc e até o Jordão. Devolve-mo agora, pois, pacificamente.
14 Te uJefta re onəm oga nre kà̱ɗi ga atak aponzhi oAmmon,
14 Jefté mandou nova embaixada ao rei dos amonitas,
15 ká̱ nnap-nlà pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uJefta là. Onəm oga aIsa̱rila vyat mbin oMowap, ka̱t te oAmmon ka̱t.
15 dizendo-lhe: Assim fala Jefté: Israel não se apoderou nem do território de Moab, nem da terra dos filhos de Amon.
16 Ǹnyi te awalang va̱ oza̱ fa ka̱ ashe aMasar te, oIsa̱rila wòl ashe nzam mmaləng ga chu Ìwa Irəzang, kang oza̱ ga aKadesh.
16 Quando saiu do Egito, Israel marchou pelo deserto até o mar Vermelho, e chegou a Cades.
17 Te oIsa̱rila re onəm oga nre ga atak aponzhi oga aEdom pa̱, <Kusuk, re yi na í watar ka̱ ashe mbin ɓu,> ǹnyi te, uponzhi oga aEdom ma̱n ka̱t. Te wa nnà ta oza̱ re nre ûponzhi oga aMowap kpa, kang uza̱ yang. A nak te, oIsa̱rila təm ka̱ aKadesh.
17 Mandou então mensageiros ao rei de Edom, pedindo-lhe a permissão de passar pela sua terra; mas o rei de Edom não o consentiu. Fez o mesmo pedido ao rei de Moab, que tampouco lhe deu passagem. Israel deteve-se, pois, em Cades.
18 Te oza̱ kak ashe nzam oza̱ gang mbin aEdom ká̱ aMowap, oza̱ wòl asa̱l nfa alum mbin aMowap, kang oza̱ ləp apa̱k ka̱ agwong aArnon. Oza̱ tar ashe mbin aMowap ka̱t, ka̱kul aArnon na aswari ga aMowap.
18 Retomou em seguida sua marcha pelo deserto, e contornou as terras de Edom e de Moab; chegando à parte oriental da terra de Moab, acampou na outra banda do Arnon, sem contudo penetrar na terra de Moab, cuja fronteira é o Arnon.
19 Te oIsa̱rila re onəm oga nre ga atak aSihon uponzhi oAmori uva i nəm iponzhi ka̱ aHeshbon, oza̱ là á na pa̱, <Re yi i watar ka̱ ashe mbin ɓu na i ga mbin yi.>
19 Dali, Israel mandou ainda mensageiros a Seon, rei dos amorreus, em Hesebon pedindo-lhe que os deixasse passar pela sua terra, para que chegassem à deles.
20 Ǹnyi te, uSihon ma̱n ôIsa̱rila pa̱ a watar ka̱ ashe mbin wò ka̱t. Uza̱ ɓut nkpaktak onəm wò, oza̱ ga ləp apa̱k ka̱ aJahat, kang oza̱ ru oIsa̱rila ká̱ ìkum.
20 Seon, porém, não teve bastante confiança em Israel para deixá-lo atravessar o seu território; antes, ajuntando todas as suas tropas, acampou em Jasa, e atacou Israel.
21 <<Te uYawe, Inan oIsa̱rila, na uSihon ká̱ nkpaktak onəm wò ka̱ ashe awo oIsa̱rila kang oza̱ ri oza̱ ká̱ ìkum. OIsa̱rila kwom nkpaktak mbin oAmori, ova ka̱ ntəm ka̱ ashe mbin va̱ ta,
21 O Senhor, Deus de Israel, entregou-o com todo o seu povo nas mãos de Israel, que o derrotou, e conquistou todas as terras dos amorreus que habitavam naquela região;
22 kang oza̱ kwom nkpaktak mbin oAmori va̱ ta, ɓan ka̱ aArnon ga chu aJabok, kang a ɓan ka̱ nzam mmaləng ga chu aUrdun.
22 tomou toda a terra dos amorreus, desde o Arnon até Jaboc, e desde o deserto até o Jordão.
23 Ǹyangmata̱ te, uYawe, Inan oIsa̱rila wà oAmori chit fa ka̱ mpyal onəm wò oIsa̱rila. Nza̱ ichumchum mmaɓu ká̱ pa̱ u vyat ká̱ yi yà?
23 Agora que o Senhor, Deus de Israel, expulsou os amorreus diante de seu povo de Israel, tu pretendes possuir a sua terra?
24 Ɓu kpán iya̱m va̱ inan ɓu uKemosh na ɓu ka̱t ɗò? Wa nnà ta kpa í kpán nkpaktak oga iya̱m va̱ uYawe, Inan yi na á yi.
24 Porventura não tens a posse do que te deu a conquistar o teu deus Camos? E nós, por que não possuiríamos tudo aquilo que o Senhor, nosso Deus, expulsou diante de nós?
25 U ji uBalak uya aZipo uponzhi oga aMowap ji ɗò? Uza̱ kpán ìkwoksok chit ká̱ oIsa̱rila, ka̱t te, uza̱ lung ìkum ká̱ oza̱ chit ɗak ɓo?
25 Serias tu melhor do que Balac, filho de Sefor, rei de Moab? Porventura disputou ele com os israelitas, ou combateu contra eles?
26 Izun chit ìgba̱l pa̱ ishatɗing nva̱ oIsa̱rila ka̱ ntəm ka̱ ashe aHeshbon ká̱ aAroyer, ká̱ oga ivan itong oza̱, ká̱ nkpaktak oga itong va̱ ka̱ anung awang aArnon. Iza̱ nak kang ó ɗak pa̱ na ó ka̱m oza̱ ka̱ ashe awalang va̱ ta ka̱t yà?
26 Eis já trezentos anos que Israel habita em Hesebon e em suas aldeias, em Aroer e em suas aldeias, e em todas as cidades banhadas pelo Arnon. Por que não lhe tiraste estas terras durante todo esse tempo?
27 N nəm mpat nro á ɓu ka̱t, ǹnyi te, mmaɓu ka̱ nnəm mpat á mi, ka̱ atak nru mi ká̱ ìkum. Re uYawe, uga nnap-akwali, a kat ishimshe onəm oga aIsa̱rila ká̱ oga aAmmon ká̱ nda va̱ ta̱.>>
27 Não sou eu, pois, que te faço dano, mas és tu mesmo que te prejudicas, declarando-me guerra. Que o Senhor, o Juiz, se pronuncie hoje entre os israelitas e os amonitas!
28 Ǹnyi te, uponzhi onəm oga aAmmon gwong achwang ka̱ nre va̱ uJefta re nre á na ká̱ ka̱t.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir nada do que Jefté lhe mandara dizer.
29 Te aRuhu aYawe fə́r ka̱ apal aJefta, kang uza̱ watar aGileyat ká̱ aManase, lyam ga ashe aMizpa aga aGileyat i ɓut oshozha. Kang uza̱ wong ka̱ ta ga ìkum ka̱ onəm oga aAmmon.
29 O Espírito do Senhor desceu sobre Jefté, e ele, atravessando Galaad e Manassés, passou dali até Masfa de Galaad, de onde marchou contra os amonitas.
30 Kang uJefta sóng anung ûYawe pa̱, <<A yà pa̱ ɓu na onəm oga aAmmon ka̱ ashe awo mi te,
30 Jetfé fez ao Senhor este voto:
31 iya̱m va pa̱ káp i fa ka̱ anung nzhi mi pa̱ na o gwang mi awalang va̱ n le ká̱ ikángkáng ka̱ atak nlung ìkum ká̱ oAmmon te, mi yichi na iya̱m inana iga nshì ûYawe.>>
31 Se me entregardes nas mãos os amonitas, aquele que sair das portas de minha casa ao meu encontro, quando eu voltar vitorioso dos filhos de Amon, será consagrado ao Senhor, e eu o oferecerei em holocausto.
32 Te uJefta pa̱l ga atak onəm oga aAmmon pa̱ na o lung ìkum ká̱ oza̱, kang uYawe na oza̱ ka̱ ashe awuwo.
32 Jefté marchou contra os amonitas, e o Senhor lhos entregou.
33 Uza̱ lung oza̱ ɓan ka̱ aAroyer ga chu nkap mbin aMinnit, lyam ga chu aAbel-Keramim. Uza̱ zhì oga itong ìsəm pa̱ ìparəm, uza̱ gbá̱ng oza̱ pa̱ makmak. Wa nnà ta onəm oga aIsa̱rila nəm igwan ka̱ apal oAmmon.
33 Ele os derrotou desde Aroer até as proximidades de Menit, e até Abel-Queramim, tomando-lhes vinte aldeias. E os amonitas, com este terrível golpe, foram humilhados perante Israel.
34 Awalang va̱ uJefta le nzhi wò ka̱ aMizpa te, uyiyen uyenchar fa pa̱ na ô gwang na, ká̱ iya̱m nnə́m ká̱ nza̱m. Uwa ta uyiyen byet, uza̱ yà ká̱ ovan onunggwan, ka̱t te ovan ochar oro ka̱t.
34 Ora, voltando Jefté para a sua casa em Masfa, eis que sua filha saiu-lhe ao encontro com tamborins e danças. Era a sua única filha, porque, afora ela, não tinha filho nem filha.
35 Awalang va̱ uza̱ ya na te, uza̱ kakchi ilukwan wò ka̱ ashe nlak igwak, kang uza̱ ləp achu pa̱, <<Áyen mi, u gbá̱l mi chit. U ɓa ká̱ nɗaktak á mi chit. Ka̱kul n sóng anung ûYawe chit, nva mi ya ká̱ mɓəkchiɓəkchi ka̱t á.>>
35 Quando a viu, rasgou as suas vestes: Ah, minha filha, exclamou ele, tu me acabrunhas de dor, e estás no número daqueles que causam a minha infelicidade! Fiz ao Senhor um voto que não posso revogar.
36 Te uza̱ na ama̱n á na pa̱, <<Ápo mi, u yar nsar nnap-nlà ûYawe chit. Nəm á mi wa nva u là ká̱ anung ɓu á, ka̱kul uYawe na igwan á ɓu chit ka̱ apal okpa ìkum ɓu oAmmon.>>
36 Meu pai, disse ela, se fizeste um voto ao Senhor, trata-me segundo o que prometeste, agora que o Senhor te vingou de teus inimigos, os amonitas.
37 Ǹnyi te, uza̱ là ûpo wò pa̱, <<Na ape á mi pa̱ parəm na n ga ashe oga aɗuktum, n yə́ng ikú nzəng ká̱ okpa mi, ka̱kul mi ga nkú na nyà uyenɓyen.>>
37 E ajuntou: Concede-me somente isto: Deixa-me que vá sobre as colinas durante dois meses, para chorar a minha virgindade com as minhas amigas.
38 Te uza̱ là á na pa̱, <<Ga.>> Kang uza̱ re na ga nzəng ká̱ okpa wò ape pa̱ parəm. Oza̱ ga ashe oga aɗuktum kang oza̱ yə́ng ikú, ka̱kul pa̱ uza̱ i kú uwa ya uyenɓyen.
38 Vai, disse-lhe ele. E deu-lhe dois meses de liberdade. Ela foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade sobre as colinas.
39 Kang ka̱ nkur ape pa̱ parəm va̱ ta te, uza̱ le ɓa atak apo wò, kang upupo nəm á na wa nva uza̱ ka̱ sóng anung á. Uza̱ wa nyi ununggwan chit ka̱t. Iya̱m va̱ ta sat nnap-nnəm ka̱ ashe aIsa̱rila pa̱,
39 Passado o prazo, voltou para seu pai, e ele cumpriu o voto que tinha feito. Ela não tinha conhecido varão.
40 ka̱ ashe nza̱ ìzun nggo te, ovanchar oga aIsa̱rila i fa i rəng ká̱ ikú aya aJefta uga Gileyat ka̱ apal nra pa̱ nneɗing.
40 Daqui veio este costume, em Israel, que todos os anos as jovens israelitas reúnem-se para chorar durante quatro dias a filha de Jefté, o galaadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.