Juízes 11
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NVT
1 UJefta unəm uga aGileyat pa te, unəm uga ǹnyi ashar ìkum ukamkam. Upupo uGileyat, kang unənang te, uchar umaimai.
1 Jefté era um guerreiro corajoso. Era filho de Gileade, mas sua mãe era uma prostituta.
2 Uchar aGileyat mar ovan onunggwan á na kpa. Kang awalang va̱ oza̱ rup, te oza̱ wà uJefta pa̱, <<Ɓu ya ká̱ nrì iya̱mkup apo yi nzəng ká̱ yi ka̱t, ka̱kul mmaɓu uya achar ro pa̱ɗi.>>
2 A esposa de Gileade teve muitos filhos, e quando esses meios-irmãos cresceram, expulsaram Jefté, dizendo: “Você não receberá parte alguma da herança de nosso pai, pois é filho de outra mulher”.
3 Te uJefta chə́r ka̱ atak ogənang wó, uza̱ ga təm ka̱ mbin aTop. Ka̱ ta te, ovan oga ayə́r oro ɓa ɓut ka̱ atətak kang oza̱ i ranggang nzəng ká̱ na.
3 Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Em pouco tempo, passou a chefiar um bando de desocupados que se uniram a ele.
4 Mmá ka̱ ashe ntəm te, ovan oga oAmmon ɓa ru oga aIsa̱rila ká̱ ìkum.
4 Por essa época, os amonitas começaram a guerrear contra Israel.
5 Kang awalang va̱ oAmmon ru onəm oga aIsa̱rila chit ká̱ ìkum te, onəmgbak oga aGileyat ga mbin aTop pa̱ na ó le ká̱ uJefta ka̱ aGileyat.
5 Quando os amonitas atacaram, os líderes de Gileade mandaram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 Te oza̱ là ûJefta pa̱, <<Ɓa na u yà unəm uga mpyal ìkum á yi, na i nəm ìkum ká̱ onəm oga aAmmon.>>
6 “Venha e seja nosso comandante!”, disseram. “Ajude-nos a lutar contra os amonitas!”
7 Te uJefta là ônəmgbak oga aGileyat pa̱, <<Mmawo na ka̱ ó yang ká̱ mi, ó wà mi ka̱ ashe nzhi apo mi ka̱t ɗò? Iza̱ nak kang ó ɓa atak mi ǹyangmata̱ va̱ mmawó ka̱ ashe nɗaktak yà?>>
7 Mas Jefté lhes disse: “Não são vocês os mesmos que me odiavam e que me expulsaram da casa de meu pai? Por que me chamam agora que estão em apuros?”.
8 Te onəmgbak oga Gileyat là ûJefta pa, <<Ká̱ nna kpa te, í le chit í ɓa ka̱ atak ɓu ǹyangmata̱. A yà pa̱ ɓu ga nzəng ká̱ yi na i lung ìkum ká̱ onəm oga aAmmon te, mmaɓu na ɓu yà unəm uga mpyal onəm oga aGileyat pa̱ kpaktak.>>
8 “Porque precisamos de você”, responderam os líderes. “Se você nos comandar na batalha contra os amonitas, nós o proclamaremos governante de todo o povo de Gileade.”
9 Te uJefta na ama̱n ônəmgbak oga aGileyat pa̱, <<A yà pa̱ ó le ká̱ mi ka̱ nzhi pa̱ n lung ìkum ká̱ onəm oga aAmmon, kang uYawe ga na oza̱ ka̱ ashe awo mi te, mi yà unəm uga mpyal wó yà na ɗò?>>
9 Jefté lhes disse: “Quer dizer que se eu for com vocês e o S enhor me der a vitória sobre os amonitas, governarei todo o povo?”.
10 Te onəmgbak oga aGileyat na ama̱n ûJefta pa̱, <<UYawe uwa unəm uga nshet nnap ka̱ ishimshe yi. Nnandər, iya̱m va ɓu là te, nna i nəm.>>
10 Os líderes de Gileade responderam: “O S enhor é nossa testemunha de que faremos exatamente como você disse”.
11 Te uJefta ga nzəng ká̱ onəmgbak oga aGileyat, kang onəm va̱ ta nak na sat unəm uga mpyal oza̱ ká̱ unəm uga mpyal ìkum oza̱ kpa. Te uJefta le là nkpaktak oga nnap-nlà wò va̱ ka̱ mpyal aYawe ka̱ aMizpa.
11 Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez governante e comandante do exército. Em Mispá, na presença do S enhor , Jefté repetiu o que tinha dito aos líderes.
12 Te uJefta re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ atak aponzhi oga aAmmon pa̱, <<Iza̱ gwang mi ká̱ ɓu, kang ɓu ɓa pa̱ na u lung ìkum ká̱ mbin mi yà?>>
12 Jefté enviou mensageiros ao rei de Amom para perguntar: “Por que você saiu para guerrear contra minha terra?”.
13 Te uponzhi oAmmon na ama̱n ônəm oga nre aJefta pa̱, <<Awalang va̱ oIsa̱rila fa ka̱ aMasar te, oza̱ vyat mbin mi á ɓan ka̱ aArnon ɓa chu aJabok, kang a lyam ga aUrdun. Ǹyangmata̱ te, le ká̱ mbin va̱ ta á mi ka̱ ashe inal.>>
13 O rei de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “Quando saíram do Egito, os israelitas roubaram minhas terras desde o rio Arnom até o rio Jaboque, e até o Jordão. Agora, devolva-nos pacificamente esse território”.
14 Te uJefta re onəm oga nre kà̱ɗi ga atak aponzhi oAmmon,
14 Jefté enviou a seguinte mensagem em resposta ao rei amonita:
15 ká̱ nnap-nlà pa̱, <<Iya̱m va ta̱ uJefta là. Onəm oga aIsa̱rila vyat mbin oMowap, ka̱t te oAmmon ka̱t.
15 “Assim diz Jefté: Israel não roubou terra alguma de Moabe nem de Amom.
16 Ǹnyi te awalang va̱ oza̱ fa ka̱ ashe aMasar te, oIsa̱rila wòl ashe nzam mmaləng ga chu Ìwa Irəzang, kang oza̱ ga aKadesh.
16 Quando o povo de Israel veio do Egito e chegou a Cades, depois de atravessar o mar Vermelho,
17 Te oIsa̱rila re onəm oga nre ga atak aponzhi oga aEdom pa̱, <Kusuk, re yi na í watar ka̱ ashe mbin ɓu,> ǹnyi te, uponzhi oga aEdom ma̱n ka̱t. Te wa nnà ta oza̱ re nre ûponzhi oga aMowap kpa, kang uza̱ yang. A nak te, oIsa̱rila təm ka̱ aKadesh.
17 enviou mensageiros ao rei de Edom e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra’. Contudo, seu pedido foi negado. Então fizeram o mesmo pedido ao rei de Moabe, mas ele também não os deixou passar. Por isso, o povo de Israel ficou em Cades.
18 Te oza̱ kak ashe nzam oza̱ gang mbin aEdom ká̱ aMowap, oza̱ wòl asa̱l nfa alum mbin aMowap, kang oza̱ ləp apa̱k ka̱ agwong aArnon. Oza̱ tar ashe mbin aMowap ka̱t, ka̱kul aArnon na aswari ga aMowap.
18 “Depois, passaram pelo deserto, contornando Edom e Moabe. Acompanharam a divisa de Moabe a leste e acamparam do outro lado do rio Arnom. Em momento algum atravessaram o Arnom para entrar em Moabe, pois o Arnom era a divisa de Moabe.
19 Te oIsa̱rila re onəm oga nre ga atak aSihon uponzhi oAmori uva i nəm iponzhi ka̱ aHeshbon, oza̱ là á na pa̱, <Re yi i watar ka̱ ashe mbin ɓu na i ga mbin yi.>
19 “Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, que governava em Hesbom, e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra, para chegarmos ao nosso destino’.
20 Ǹnyi te, uSihon ma̱n ôIsa̱rila pa̱ a watar ka̱ ashe mbin wò ka̱t. Uza̱ ɓut nkpaktak onəm wò, oza̱ ga ləp apa̱k ka̱ aJahat, kang oza̱ ru oIsa̱rila ká̱ ìkum.
20 O rei Seom, porém, não confiava em Israel o suficiente para deixar o povo passar por seu território. Em vez disso, mobilizou seu exército em Jaza e atacou Israel.
21 <<Te uYawe, Inan oIsa̱rila, na uSihon ká̱ nkpaktak onəm wò ka̱ ashe awo oIsa̱rila kang oza̱ ri oza̱ ká̱ ìkum. OIsa̱rila kwom nkpaktak mbin oAmori, ova ka̱ ntəm ka̱ ashe mbin va̱ ta,
21 Mas o S enhor , o Deus de Israel, entregou o rei Seom nas mãos de seu povo, que derrotou os amorreus. Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus que viviam naquela região,
22 kang oza̱ kwom nkpaktak mbin oAmori va̱ ta, ɓan ka̱ aArnon ga chu aJabok, kang a ɓan ka̱ nzam mmaləng ga chu aUrdun.
22 desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Ǹyangmata̱ te, uYawe, Inan oIsa̱rila wà oAmori chit fa ka̱ mpyal onəm wò oIsa̱rila. Nza̱ ichumchum mmaɓu ká̱ pa̱ u vyat ká̱ yi yà?
23 “Como você vê, foi o S enhor , o Deus de Israel, que tirou a terra dos amorreus e a entregou a Israel. Por que, então, haveríamos de devolvê-la?
24 Ɓu kpán iya̱m va̱ inan ɓu uKemosh na ɓu ka̱t ɗò? Wa nnà ta kpa í kpán nkpaktak oga iya̱m va̱ uYawe, Inan yi na á yi.
24 Fique com o que seu deus Camos lhe der, e nós ficaremos com o que o S enhor , nosso Deus, nos der.
25 U ji uBalak uya aZipo uponzhi oga aMowap ji ɗò? Uza̱ kpán ìkwoksok chit ká̱ oIsa̱rila, ka̱t te, uza̱ lung ìkum ká̱ oza̱ chit ɗak ɓo?
25 Acaso você é melhor que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Ele tentou disputar esses territórios com Israel? Entrou em guerra contra os israelitas?
26 Izun chit ìgba̱l pa̱ ishatɗing nva̱ oIsa̱rila ka̱ ntəm ka̱ ashe aHeshbon ká̱ aAroyer, ká̱ oga ivan itong oza̱, ká̱ nkpaktak oga itong va̱ ka̱ anung awang aArnon. Iza̱ nak kang ó ɗak pa̱ na ó ka̱m oza̱ ka̱ ashe awalang va̱ ta ka̱t yà?
26 “Israel vive aqui há trezentos anos. Habita em Hesbom e nos povoados ao redor, até Aroer e seus povoados, e todas as cidades às margens do rio Arnom. Por que, até agora, vocês não fizeram esforço algum para reaver esse território?
27 N nəm mpat nro á ɓu ka̱t, ǹnyi te, mmaɓu ka̱ nnəm mpat á mi, ka̱ atak nru mi ká̱ ìkum. Re uYawe, uga nnap-akwali, a kat ishimshe onəm oga aIsa̱rila ká̱ oga aAmmon ká̱ nda va̱ ta̱.>>
27 Portanto, não pequei contra você. Pelo contrário, você fez mal ao me atacar. Que o S enhor , o Juiz, decida hoje qual de nós está certo: Israel ou Amom”.
28 Ǹnyi te, uponzhi onəm oga aAmmon gwong achwang ka̱ nre va̱ uJefta re nre á na ká̱ ka̱t.
28 Mas o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Te aRuhu aYawe fə́r ka̱ apal aJefta, kang uza̱ watar aGileyat ká̱ aManase, lyam ga ashe aMizpa aga aGileyat i ɓut oshozha. Kang uza̱ wong ka̱ ta ga ìkum ka̱ onəm oga aAmmon.
29 Então o Espírito do S enhor veio sobre Jefté. Ele atravessou o território de Gileade e Manassés, incluindo Mispá em Gileade, e dali avançou contra os amonitas.
30 Kang uJefta sóng anung ûYawe pa̱, <<A yà pa̱ ɓu na onəm oga aAmmon ka̱ ashe awo mi te,
30 Jefté fez um voto ao S enhor : “Se entregares os amonitas em minhas mãos,
31 iya̱m va pa̱ káp i fa ka̱ anung nzhi mi pa̱ na o gwang mi awalang va̱ n le ká̱ ikángkáng ka̱ atak nlung ìkum ká̱ oAmmon te, mi yichi na iya̱m inana iga nshì ûYawe.>>
31 darei ao S enhor o que sair primeiro de minha casa quando eu regressar vitorioso. Eu o oferecerei como holocausto”.
32 Te uJefta pa̱l ga atak onəm oga aAmmon pa̱ na o lung ìkum ká̱ oza̱, kang uYawe na oza̱ ka̱ ashe awuwo.
32 Jefté saiu com seu exército para combater os amonitas, e o S enhor os entregou em suas mãos.
33 Uza̱ lung oza̱ ɓan ka̱ aAroyer ga chu nkap mbin aMinnit, lyam ga chu aAbel-Keramim. Uza̱ zhì oga itong ìsəm pa̱ ìparəm, uza̱ gbá̱ng oza̱ pa̱ makmak. Wa nnà ta onəm oga aIsa̱rila nəm igwan ka̱ apal oAmmon.
33 Ele aniquilou os amonitas e destruiu vinte cidades, desde Aroer até os arredores de Minite, chegando até Abel-Queramim. Assim, os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Awalang va̱ uJefta le nzhi wò ka̱ aMizpa te, uyiyen uyenchar fa pa̱ na ô gwang na, ká̱ iya̱m nnə́m ká̱ nza̱m. Uwa ta uyiyen byet, uza̱ yà ká̱ ovan onunggwan, ka̱t te ovan ochar oro ka̱t.
34 Quando Jefté voltou para casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, tocando tamborim e dançando. Era sua única filha; ele não tinha nenhum outro filho nem filha.
35 Awalang va̱ uza̱ ya na te, uza̱ kakchi ilukwan wò ka̱ ashe nlak igwak, kang uza̱ ləp achu pa̱, <<Áyen mi, u gbá̱l mi chit. U ɓa ká̱ nɗaktak á mi chit. Ka̱kul n sóng anung ûYawe chit, nva mi ya ká̱ mɓəkchiɓəkchi ka̱t á.>>
35 Quando Jefté a viu, rasgou as próprias roupas e gritou. “Ah, minha filha! Você acabou comigo! Trouxe desgraça sobre mim! Fiz um voto ao S enhor e não posso voltar atrás!”.
36 Te uza̱ na ama̱n á na pa̱, <<Ápo mi, u yar nsar nnap-nlà ûYawe chit. Nəm á mi wa nva u là ká̱ anung ɓu á, ka̱kul uYawe na igwan á ɓu chit ka̱ apal okpa ìkum ɓu oAmmon.>>
36 Ela disse: “Pai, se fez um voto ao S enhor , faça comigo o que prometeu, pois o S enhor lhe deu grande vitória sobre seus inimigos, os amonitas.
37 Ǹnyi te, uza̱ là ûpo wò pa̱, <<Na ape á mi pa̱ parəm na n ga ashe oga aɗuktum, n yə́ng ikú nzəng ká̱ okpa mi, ka̱kul mi ga nkú na nyà uyenɓyen.>>
37 Mas, primeiro, permita que eu ande pelos montes e chore com minhas amigas por dois meses, pois morrerei virgem”.
38 Te uza̱ là á na pa̱, <<Ga.>> Kang uza̱ re na ga nzəng ká̱ okpa wò ape pa̱ parəm. Oza̱ ga ashe oga aɗuktum kang oza̱ yə́ng ikú, ka̱kul pa̱ uza̱ i kú uwa ya uyenɓyen.
38 “Pode ir”, disse Jefté, e deixou que ela se ausentasse por dois meses. Ela e suas amigas foram para os montes e lamentaram, pois ela jamais teria filhos.
39 Kang ka̱ nkur ape pa̱ parəm va̱ ta te, uza̱ le ɓa atak apo wò, kang upupo nəm á na wa nva uza̱ ka̱ sóng anung á. Uza̱ wa nyi ununggwan chit ka̱t. Iya̱m va̱ ta sat nnap-nnəm ka̱ ashe aIsa̱rila pa̱,
39 Quando ela voltou para casa, seu pai cumpriu o voto que havia feito, e ela morreu sem ter tido relações com homem algum. Por isso, tornou-se costume em Israel
40 ka̱ ashe nza̱ ìzun nggo te, ovanchar oga aIsa̱rila i fa i rəng ká̱ ikú aya aJefta uga Gileyat ka̱ apal nra pa̱ nneɗing.
40 as moças israelitas saírem por quatro dias todos os anos para lamentar o destino da filha de Jefté, de Gileade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.