Ezequiel 33
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs ACF
1 UYawe là nnap ká̱ mi kà̱ɗi pa̱,
1 E veio a mim a palavra do SENHOR, dizendo:
2 <<Á ya anəm, là nnap ká̱ onəm ɓu, là ôza̱ pa̱, <A yà pa̱ m ɓa ká̱ ndokchi ka̱ apal ishi mbin, kang onəm oga mbin va̱ ta yak unəm ka̱ ashe oza̱, kang á nak na ta̱l unəm uga mpángchí oza̱,
2 Filho do homem, fala aos filhos do teu povo, e dize-lhes: Quando eu fizer vir a espada sobre a terra, e o povo da terra tomar um homem dos seus termos, e o constituir por seu atalaia;
3 kang a yà pa̱ uza̱ ya mmá kà̱ mɓa ká̱ ìkum m̂bin va̱ ta, te uza̱ ɓur agbəshi ka̱kul pa̱ na ô won onəm,
3 E, vendo ele que a espada vem sobre a terra, tocar a trombeta e avisar o povo;
4 te a yà pa̱ unəm va̱ fe nnáp agbəshi te nak ishi ká̱ ka̱t, kang ndokchi ɓa gba̱l na, te nsur nchìchər i le ka̱ apal ishishi.
4 Se aquele que ouvir o som da trombeta, não se der por avisado, e vier a espada, e o alcançar, o seu sangue será sobre a sua cabeça.
5 Ka̱kul uza̱ fe nnáp agbəshi fe kang uza̱ nak ishi ká̱ ka̱t, te nsur nchìchər i təm ûwa ka̱ ishi. A yà ǹnyi pa̱ uza̱ nak ishi nak ká̱ ìwon va̱ ta, te uza̱ i lár.
5 Ele ouviu o som da trombeta, e não se deu por avisado, o seu sangue será sobre ele; mas o que se dá por avisado salvará a sua vida.
6 A yà pa̱ unəm uga mpángchí atak va̱ ta ya ndokchi ya kà̱ mɓa te uza̱ ɓur agbəshi pa̱ na ô won onəm va̱ ta ka̱t, kang ndokchi va̱ ta a ɓa a gba̱l unəm uro ka̱ ashe oza̱ kang unəm va̱ ta kú ka̱ ashe mpat wò, te mi ram nsur nchìchər ka̱ awó anəm uga mpángchí atak va̱ ta.>
6 Mas, se quando o atalaia vir que vem a espada, e não tocar a trombeta, e não for avisado o povo, e a espada vier, e levar uma vida dentre eles, este tal foi levado na sua iniqüidade, porém o seu sangue requererei da mão do atalaia.
7 <<Ǹyangmata̱ te, á ya anəm, n nak ɓu chit unəm uga mpángchí nzhi àIsa̱rila. Awalang va kpaktak u fe nnap-nlà ka̱ anung mi te ɓu na ìwon mi ôza̱.
7 A ti, pois, ó filho do homem, te constituí por atalaia sobre a casa de Israel; tu, pois, ouvirás a palavra da minha boca, e lha anunciarás da minha parte.
8 A yà pa̱ n là pa̱ unəm uga nnap mɓá̱ngɓa̱ng i kú, kang u na ìwon pa̱ na uza̱ á ga̱ɓa̱n á re asa̱l wò aɓá̱ngɓa̱ng ka̱t, te unəm uga nnap mɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta i kú ka̱ ashe mpat wò, kang mi ram nsur nchìchər ka̱ awó ɓu.
8 Se eu disser ao ímpio: Ó ímpio, certamente morrerás; e tu não falares, para dissuadir ao ímpio do seu caminho, morrerá esse ímpio na sua iniqüidade, porém o seu sangue eu o requererei da tua mão.
9 A yà ǹnyi pa̱ u won unəm uga nnap mɓá̱ngɓa̱ng won pa̱ na uza̱ á ga̱ɓa̱n á re asa̱l wò aɓá̱ngɓa̱ng, kang à ga̱ɓa̱n ka̱t, te uza̱ i kú ka̱ ashe mpat wò, te u fa ká̱ ishi ɓu chit.
9 Mas, se advertires o ímpio do seu caminho, para que dele se converta, e ele não se converter do seu caminho, ele morrerá na sua iniqüidade; mas tu livraste a tua alma.
10 <<Mmaɓu, á ya anəm, là nnap ká̱ nzhi àIsa̱rila pa̱, <Dər, ka̱ ó là chit pa̱, <<Oga mpat yi ká̱ oga nnap mɓá̱ngɓa̱ng yi ka̱ apal yi, á vyap yi chit. Te ǹyangmata̱ te í nəm sang kang í lár yà?>> >
10 Tu, pois, filho do homem, dize à casa de Israel: Assim falais vós, dizendo: Visto que as nossas transgressões e os nossos pecados estão sobre nós, e nós desfalecemos neles, como viveremos então?
11 Là ôza̱ pa̱, <Nva̱ nna n yà, mmami, uNəm uga nzhi uYawe, n fe nchang ikú anəm uga nnap mɓá̱ngɓa̱ng ka̱t, n ɗòm pa̱ uza̱ á ga̱ɓa̱n á re asa̱l wò aɓá̱ngɓa̱ng na uza̱ á lár. Ó ga̱ɓa̱n, ó ga̱ɓa̱n, ó re nnap nnəm wó mɓá̱ngɓa̱ng, ka̱kul iza̱ kang ó kú yà, á nzhi àIsa̱rila?>
11 Dize-lhes: Vivo eu, diz o Senhor DEUS, que não tenho prazer na morte do ímpio, mas em que o ímpio se converta do seu caminho, e viva. Convertei-vos, convertei-vos dos vossos maus caminhos; pois, por que razão morrereis, ó casa de Israel?
12 <<Mmaɓu, á ya anəm, là ônəm ɓu pa̱ nnap nnəna̱n anəm unəna̱n i nak na i lár ka̱t, ka̱ nda va̱ uza̱ nəm mpat á. Iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng anəm uɓá̱ngɓa̱ng ǹnyi te i nak uza̱ i kú ka̱t, a yà pa̱ uza̱ re iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng wò á. Inəna̱n anəm unəna̱n i nak na i lár ka̱t, ka̱ nda va̱ uza̱ tar nnəm iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng á.
12 Tu, pois, filho do homem, dize aos filhos do teu povo: A justiça do justo não o livrará no dia da sua transgressão; e, quanto à impiedade do ímpio, não cairá por ela, no dia em que se converter da sua impiedade; nem o justo poderá viver pela sua justiça no dia em que pecar.
13 A yà pa̱ n là ûnəm unəna̱n pa̱ uza̱ i lár, a yà pa̱ uza̱ da̱r nkàm wò kà̱ inəna̱n kang à le nəm iɓá̱ngɓa̱ng, te mi yà ká̱ nrəng oga nnap nnəna̱nnəna̱n mmatmat va̱ cho ka̱t. Uza̱ i kú ka̱kul iɓá̱ngɓa̱ng va̱ uza̱ nəm á.
13 Quando eu disser ao justo que certamente viverá, e ele, confiando na sua justiça, praticar a iniqüidade, não virão à memória todas as suas justiças, mas na sua iniqüidade, que pratica, ele morrerá.
14 A yà pa̱ n là ûnəm uɓá̱ngɓa̱ng pa̱ nkpak uza̱ i kú, te a yà pa̱ uza̱ ga̱ɓa̱n re nnap mɓá̱ngɓa̱ng wò, kang à nəm iya̱m inəna̱n ká̱ nnandər,
14 Quando eu também disser ao ímpio: Certamente morrerás; se ele se converter do seu pecado, e praticar juízo e justiça,
15 a yà pa̱ unəm unga yə́l nsar nnap va̱ uza̱ yar kang à le ká̱ iya̱m va̱ uza̱ vyat ká̱ ìfan, uza̱ kpak oga nnap mpakpak ngga irirì, uza̱ re nnəm iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng, te nkpak uza̱ i lár, uza̱ i kú ka̱t.
15 Restituindo esse ímpio o penhor, indenizando o que furtou, andando nos estatutos da vida, e não praticando iniqüidade, certamente viverá, não morrerá.
16 Mi yà ká̱ nrəng ká̱ oga mpat va̱ uza̱ nəm chit matmat ka̱t, ka̱kul uza̱ nəm iya̱m inəna̱n ká̱ nnandər, nkpak uza̱ i lár.
16 De todos os seus pecados que cometeu não se terá memória contra ele; juízo e justiça fez, certamente viverá.
17 <<Kang onəm ɓu là pa̱, <Asa̱l aYawe dakdak ka̱t,> nnandər te a ji oza̱ na dakdak ka̱t.
17 Todavia os filhos do teu povo dizem: Não é justo o caminho do Senhor; mas o próprio caminho deles é que não é justo.
18 Awalang va̱ unəm unəna̱n re nnəm inəna̱n wò, kang à nəm iɓá̱ngɓa̱ng, te uza̱ i kú ka̱kukul.
18 Desviando-se o justo da sua justiça, e praticando iniqüidade, morrerá nela.
19 Awalang va̱ unəm uɓá̱ngɓa̱ng re nnəm iɓá̱ngɓa̱ng wò, kang à nəm iya̱m inəna̱n ká̱ nnandər, te uza̱ i lár ka̱kukul.
19 E, convertendo-se o ímpio da sua impiedade, e praticando juízo e justiça, ele viverá por eles.
20 Káp ká̱ nna kpa te, ó là pa̱, <Asa̱l aYawe dakdak ka̱t.> Á nzhi àIsa̱rila, mi nap akwali ûdanggo i mal ká̱ nnap nnənəm.>>
20 Todavia, vós dizeis: Não é justo o caminho do Senhor; julgar-vos-ei a cada um conforme os seus caminhos, ó casa de Israel.
21 Kà̱ nra ngga ntukun, ka̱ ape aga agba̱pchi, ka̱ ìzun iga ìgba̱pchi ama̱n pa̱ parəm iga ntəm izwal yi, te unəm uro uga nchə́r ìkum ka̱ aUrushelima ɓa ka̱ atak mi, á là á mi pa̱, <<Mmá nəm igwan chit ka̱ aUrushelima.>>
21 E sucedeu que, no ano duodécimo do nosso cativeiro, no décimo mês, aos cinco do mês, veio a mim um que tinha escapado de Jerusalém, dizendo: A cidade está ferida.
22 Ka̱ arurong va̱ ta kang unəm uga nchə́r ìkum va̱ ta ì ɓa ì chu te, awó áPonzhinan nna yà ka̱ apal mi, á bol anung á mi chit ka̱ awalang va̱ unəm uga nchə́r ìkum va̱ ta ɓa ka̱ atak mi ka̱ ìpin á. Anung mi ka̱ bol chit, mmami akpa̱ng lap ka̱t.
22 Ora, a mão do Senhor estivera sobre mim pela tarde, antes que viesse o que tinha escapado; e ele abrira a minha boca antes que esse homem viesse ter comigo pela manhã; e abriu-se a minha boca, e não fiquei mais calado.
23 UYawe là nnap ká̱ mi pa̱,
23 Então veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:
24 <<Á ya anəm, onəm oga ntəm ka̱ oga atak alaklak va̱ ka̱ ashe mbin aIsa̱rila ka̱ nlà pa̱, <UAbəraham ká̱ nkukwa wò na, káp ká̱ nnà te mmá na mbin va̱ ta̱ á na ta̱l njini, kang mmayi va i yiyəl, te nkpaktak mbin va̱ ta̱ mmá na ka̱kul mmayi.>
24 Filho do homem, os moradores destes lugares desertos da terra de Israel falam, dizendo: Abraão era um só, e possuiu esta terra; mas nós somos muitos, esta terra nos foi dada em possessão.
25 Ka̱kul nva̱ ta te, là ôza̱ pa̱, <UNəm uga nzhi uYawe là pa̱, <<Mmawo ka̱ nrí ìzhe ká̱ nchə̀r, ó nak oga iwú wó ka̱ oga ichər wó, kang ó táng nchə̀r kpa, káp ká̱ nnà te mmawó kà̱ nɗòm pa̱ ó rí iya̱m akup ká̱ mbin va̱ ta̱ ɗò?
25 Dize-lhes portanto: Assim diz o Senhor DEUS: Comeis a carne com o sangue, e levantais os vossos olhos para os vossos ídolos, e derramais o sangue! Porventura possuireis a terra?
26 Ó da̱r kà̱ ndokchi, ó nəm oga ajan, kang nza̱ uzəngtəng wó nggo nəm mmai ká̱ uchar anəm uga ngba̱k nzhi wò, káp ká̱ nnà te mmawó kà̱ nɗòm pa̱ ó rí iya̱m akup ká̱ mbin va̱ ta̱ ɗò?>> >
26 Vós vos estribais sobre a vossa espada, cometeis abominação, e cada um contamina a mulher do seu próximo! E possuireis a terra?
27 <<Là ôza̱ pa̱, <UNəm uga nzhi uYawe, là pa̱, <<Nva̱ nna n yà, ovəngva̱ ka̱ ashe oga atak alaklak mí gbá̱ng ká̱ ndokchi, kang ovəngva̱ ka̱ ashe mpom te mi nak ìzhe iga anyin i rí oza̱. Kang oro va̱ kà̱ nzhi ngga mbwam ká̱ ovəngva̱ ka̱ ashe oga agba̱k, te oza̱ i kú ka̱ atak arwa aɓá̱ngɓa̱ng.
27 Assim lhes dirás: Assim disse o Senhor DEUS: Vivo eu, que os que estiverem em lugares desertos, cairão à espada, e o que estiver em campo aberto o entregarei às feras, para que o devorem, e os que estiverem em lugares fortes e em cavernas morrerão de peste.
28 Kang mi nak mbin va̱ ta i təm agúng, i yà atak lakchi, te ìkəkam va̱ uza̱ i fam ká̱ i kùr. Kang oga aɓam aIsa̱rila i sat agúng, unəm uro yà i watar ka̱ ashishe ka̱t.
28 E tornarei a terra em desolação e espanto e cessará a soberba do seu poder; e os montes de Israel ficarão tão desolados que ninguém passará por eles.
29 Ka̱ awalang va̱ n nak mbin va̱ ta ta̱l agúng, atak lakchi ka̱kul nkpaktak oga ajan va̱ oza̱ nəm, te oza̱ i nyi pa̱ mmami na uYawe.>> >
29 Então saberão que eu sou o Senhor, quando eu tornar a terra em desolação e espanto, por causa de todas as abominações que cometeram.
30 <<Kang mmaɓu, á ya anəm, onəm ɓu ɓut chit kà̱ nlà nnap ɓu kà̱ ngba̱k oga akamsəlang, ka̱ anung asa̱l oga nzhi, i là ôwan oza̱ pa̱, <Ó ɓa, na i ga i fe nnap-nlà va̱ fa ka̱ atak aYawe.>
30 Quanto a ti, ó filho do homem, os filhos do teu povo falam de ti junto às paredes e nas portas das casas; e fala um com o outro, cada um a seu irmão, dizendo: Vinde, peço-vos, e ouvi qual seja a palavra que procede do Senhor.
31 Oza̱ ɓa ka̱ atak ɓu, kang oza̱ təm kà̱ mpyal ɓu wa onəm mi, oza̱ i fe nnap-nlà ɓu, te oza̱ i kpak ka̱t, ka̱kul oza̱ i nyám mma̱n ngga anung, oza̱ nak ìgwak oza̱ kà̱ nram mmak ngga asa̱l anandər ka̱t.
31 E eles vêm a ti, como o povo costumava vir, e se assentam diante de ti, como meu povo, e ouvem as tuas palavras, mas não as põem por obra; pois lisonjeiam com a sua boca, mas o seu coração segue a sua avareza.
32 Ka̱ atak oza̱ te, mmaɓu wa ánəm uga ǹnyi nshì nnap-nshì mma̱n, ká̱ ìchu ìlukutlukut iga nchang nfe, va gwang ká̱ iya̱m nnə́m ichángchàng. Ka̱kul oza̱ i fe oga nnap-nlà ɓu, te oza̱ nəm inok ká̱ ka̱t.
32 E eis que tu és para eles como uma canção de amores, de quem tem voz suave, e que bem tange; porque ouvem as tuas palavras, mas não as põem por obra.
33 <<Awalang va̱ iya̱m va̱ ta̱ i ɓa i yə́l, kang kà̱ ngga nyə́l, te oza̱ i nyi pa̱ unəm uga nlà ìchu Inan uwa ka̱ yà ka̱ ashe oza̱.>>
33 Mas, quando vier isto (eis que está para vir), então saberão que houve no meio deles um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.