Êxodo 9
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NVT
1 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Ga atak aFirona là á na pa̱, <Iya̱m va ta̱ uYawe, Inan oHiburu là, <<Re onəm mi á ga ka̱kul na oza̱ a wop mi.>>
1 O S enhor ordenou a Moisés: “Volte ao faraó e diga-lhe: ‘Assim diz o S enhor , o Deus dos hebreus: Deixe meu povo sair para me adorar.
2 Kang a yà pa̱ ɓu ga mpyal ká̱ nkpán oza̱, ɓu re oza̱ i ga ka̱t te,
2 Se você continuar a detê-lo e a recusar-se a deixá-lo sair,
3 uYawe i nak awo wò aga nɗaktak nɗəkɗək ka̱ apal iya̱m nkang wo va̱ ka̱ ashe ǹzam, ka̱ apal ipəri, azhaki, alakəmi, ína, oga inagàm ká̱ iɓəl.
3 a mão do S enhor ferirá com uma praga mortal todos os seus animais: cavalos, jumentos, camelos, bois e ovelhas.
4 Ká̱ nna te, uYawe i va̱n iya̱m nkang oIsa̱rila ka̱ ashe ijo oga aMasar, kang na iya̱m nkang oIsa̱rila iro pa̱ izəng á kú ka̱t.> >>
4 Mais uma vez, porém, o S enhor fará distinção entre os animais dos israelitas e os dos egípcios. Não morrerá um só animal de Israel.
5 Te uYawe nak awalang, á là pa̱, <<Ìpin te, uYawe i ga nnəm iya̱m ata̱ ka̱ ashe mbin.>>
5 O S enhor já definiu quando a praga começará: amanhã o S enhor ferirá a terra’”.
6 Ìpin kpa̱k te, uYawe nəm iya̱m ata. Nkpaktak iya̱m nkang oga aMasar kú, nnyi te, iya̱m nkang oga oIsa̱rila iro kú pa̱ izəng ka̱t.
6 O S enhor fez como tinha dito. Na manhã seguinte, todos os animais dos egípcios morreram, mas os israelitas não perderam um só animal.
7 Te uFirona re onəm ga sòng kang à ya pa̱, iya̱m nkang oga aIsa̱rila iro pa̱ izəng kú ka̱t. Káp ká̱ nna te, ìgwak àFirona twat, te uza̱ yang ká̱ ǹre onəm pa̱ á ga.
7 O faraó mandou investigar e confirmou que o povo de Israel não havia perdido um só animal. Ainda assim, o coração do faraó permaneceu endurecido, e ele continuou se recusando a deixar o povo sair.
8 Te uYawe là ûMusa ká̱ uHaruna pa̱, <<Ó kpa̱k ǹchwang ka̱ ashe achər ka̱ awo wà pa̱ súr na uMusa á swang á ga apal kà̱ ìwu aFirona.
8 O S enhor disse a Moisés e a Arão: “Peguem um punhado de cinzas de um forno de olaria. Moisés deve lançá-las no ar, diante dos olhos do faraó.
9 I wal mɓwang nnəna̱n ka̱ apal nkpaktak mbin aMasar, kang nsòmò nlóklok i fa ka̱ apal onəm ká̱ iya̱m nkang ka̱ ashe nkpaktak mbin aMasar.>>
9 As cinzas se espalharão sobre a terra do Egito como poeira fina e provocarão feridas purulentas nas pessoas e nos animais em todo o Egito”.
10 Te oza̱ kpa̱k nchwang ngga ashe achər sat ká̱ kà̱ mpyal aFirona, te uMusa swang á ga apaɓur, kang nòmò nlóklok fa ónəm ka̱ izər ká̱ oga iya̱m nkang.
10 Então Moisés e Arão pegaram um punhado de cinzas de um forno de olaria e se colocaram diante do faraó. Moisés lançou as cinzas no ar, e surgiram feridas tanto nas pessoas como nos animais.
11 Onəm omámmàm chu pa̱ o sat kà̱ mpyal aMusa ka̱t ka̱kul oga nsòmò. Oga nsòmò fa ónəm omámmàm ká̱ nkpaktak onəm oga aMasar.
11 Nem mesmo os magos conseguiram permanecer diante de Moisés, pois surgiram feridas neles, e também em todos os egípcios.
12 Ká̱ nnà te, uYawe nak ìgwak aFirona twat kang uza̱ yang ka̱ nggwong achwang, wa nva uYawe ka̱là ûMusa.
12 Mas o S enhor endureceu o coração do faraó e, como o S enhor tinha dito a Moisés, o faraó se recusou a ouvir.
13 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Wong ká̱ iɓotak ga atak aFirona. Là á na pa̱, <Iya̱m va ta̱ uYawe, Inan oHiburu là, <<Re onəm mi á ga ka̱kul na oza̱ a wop mi.
13 O S enhor disse a Moisés: “Amanhã, levante-se cedo, vá até o faraó e diga-lhe: ‘Assim diz o S enhor , o Deus dos hebreus: Deixe meu povo sair para me adorar.
14 Pá ka̱t te, mi ga nre ǹre ka̱ nkpaktak nɗaktak mi ka̱ apal ishi ɓu, ká̱ okpari ɓu, ká̱ onəm ɓu. Nnà chit te, ɓu nyi pa̱ unəm uro yà wa njem lap ka̱ ashe nkpaktak apambin ka̱t.
14 Do contrário, enviarei mais pragas sobre você, sobre seus oficiais e sobre seu povo. Então você saberá que não há ninguém como eu em toda a terra.
15 Wa ǹyangmata̱ te, ká̱ n yichi awo mi chit ká̱ ń ləp ɓu ká̱ onəm ɓu ká̱ nɗaktak, kang ká̱ n zhì wo chit ka̱ apambin.
15 A esta altura, eu poderia ter estendido minha mão e ferido você e seu povo com uma praga que os apagaria da face da terra.
16 Ká̱ nnà te, n re ɓu ka̱ irirì ka̱kul ìpir nnap va ta̱, pa̱ na ń nyám ichumchum mi a ɓu, na mmá shet aɗin mi ka̱ ashe nkpaktak apambin.
16 Mas eu o poupei a fim de lhe mostrar meu poder e propagar meu nome por toda a terra.
17 Ká̱ nnà te, mmaɓu kà̱ nnyám nggá̱r ka̱ apal onəm mi, u yang ka̱ ǹre oza̱ pa̱ á ga.
17 Ainda assim, você se exalta sobre meu povo, recusando-se a deixá-lo sair.
18 Ìpin ká̱ atak wa nta̱ te, mi pə̀ng aɗəɗal va nna ka̱ yà chit ka̱t kà̱ ǹra va̱ mmá pak aMasar ká̱ á, ya ǹyangmata̱.
18 Por isso, amanhã, a esta hora, enviarei a tempestade de granizo mais devastadora de toda a história do Egito.
19 Ka̱kul nva̱ ta te, nak mmá ɓa ká̱ iya̱m nkang ɓu ka̱ afo ká̱ nkpaktak iya̱m va mmaɓu ká̱ ka̱ ashe ǹzam. Nza̱ unəm nggo ká̱ iya̱m nkang va̱ ka̱ ashe ǹzam kang mmá ɓa ká̱ ka̱ ashe ka̱t te, i ga nkú a yà pa̱ aɗəɗal pə̀ng óza̱ á.>> > >>
19 Rápido! Mande seus animais e servos deixarem os campos e procurarem abrigo. Quando o granizo cair, todas as pessoas e animais que estiverem ao ar livre morrerão’”.
20 Onəm va̱ ka̱ ashe okpari áFirona va̱ nəm ayər nnap-nlà aYawe te, oza̱ nak ozwal oza̱ ká̱ iga iya̱m nkang chəng táng afo.
20 Alguns dos oficiais do faraó se atemorizaram com o que o S enhor tinha dito. Sem demora, recolheram seus servos e animais dos campos.
21 Te onəm va̱ gwong achwang kà̱ nnap-nlà aYawe ka̱t te, á re ozwal oza̱ ká̱ iya̱m nkang oza̱ ka̱ ashe ǹzam.
21 Mas aqueles que não deram atenção à palavra do S enhor deixaram seus rebanhos e servos no campo.
22 Te uYawe là ûMusa pa̱, <<Yichi awo ɓu á ga apaɓur na aɗəɗal á pə̀ng kà̱ nkpaktak mbin aMasar, ka̱ apal ánəmləbər ká̱ iya̱m nkang, ká̱ nkpaktak iya̱m nsuk ka̱ ashe íram oga aMasar.>>
22 Então o S enhor disse a Moisés: “Estenda a mão em direção ao céu para que caia granizo sobre toda a terra do Egito, sobre as pessoas, sobre os animais e sobre todas as plantas em toda a terra do Egito”.
23 Te uMusa yichi idari wò á ga apaɓur, te uYawe re ǹre ká̱ ìgbarman ká̱ aɗəɗal. UYawe fə́r ká̱ aməlam kang à pə̀ng aɗəɗal kà̱ mbin aMasar.
23 Moisés estendeu a vara em direção ao céu, e o S enhor mandou trovões e granizo, além de raios que caíam sobre a terra. O S enhor enviou uma horrível tempestade de granizo sobre todo o Egito.
24 Aɗəɗal ká̱ aməlam fə́r, apipir nnà yà chit ka̱ ashe aMasar ka̱t matmat nva̱ uza̱ ka̱ yà mbin á.
24 Nunca em toda a história do Egito houve uma tempestade como aquela, com granizo tão devastador e raios tão constantes.
25 Aɗəɗal chwan iya̱m va̱ ka̱ ashe ǹzam kà̱ nkpaktak mbin aMasar, á ɓan kà̱ unəmləbər, ká̱ iya̱m nkang, ká̱ iya̱m nsuk, kang à chwan ikún kpa.
25 A chuva de granizo deixou toda a terra do Egito em ruínas. Destruiu tudo que estava no campo, tanto pessoas como animais e plantas, e até mesmo as árvores foram despedaçadas.
26 Mbin aGoshen atak va̱ oIsa̱rila təm kà̱, nna byet aɗəɗal yà kà̱ ka̱t.
26 O único lugar em que não caiu granizo foi a região de Gósen, onde vivia o povo de Israel.
27 Te uFirona re ǹre kà̱ uMusa ká̱ uHaruna là ôza̱ pa̱, <<Ka̱ walang ata̱ mmami ká̱ mpat. UYawe uwa unəna̱n, kang mmami ká̱ onəm mi ì pəpat.
27 Então o faraó mandou chamar Moisés e Arão. “Desta vez eu pequei”, disse ele. “O S enhor é justo, e eu e meu povo somos culpados.
28 Chal uYawe, igbarman ká̱ aɗəɗal Inan kúr chit. Mi ga ǹre wó, ó ga, á mal pa̱ o kali lap ka̱t.>>
28 Por favor, supliquem ao S enhor que ele ponha fim à tempestade horrível de trovões e granizo. Já chega! Eu os deixarei ir. Não precisam mais ficar aqui.”
29 UMusa là á na pa̱, <<Mi re ìtong va̱ ta̱ i gbà̱ng nva̱ng ka̱t, mi gha̱p oga awo mi ûYawe te, igbarman i sat, kang aɗəɗal i yà lap ka̱t. Te ɓu nyi pa̱ apambin nja aYawe.
29 Moisés respondeu: “Assim que eu sair da cidade, estenderei as mãos ao S enhor . Os trovões e o granizo cessarão, e o faraó saberá que a terra pertence ao S enhor .
30 Te n nyinyi pa̱ mmaɓu ká̱ okpari ɓu o nəm ayər áYawe, Inan chit ka̱t.>>
30 Mas sei que o faraó e seus oficiais ainda não temem o S enhor Deus.”
31 (Ǹyangmata̱ nfət ká̱ ibəshi chwan, ka̱kul ibəshi yál chit, kang nfət te kà̱ mba̱l.
31 (Todo o linho e a cevada foram destruídos pelo granizo, pois a cevada estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Izangzəng jote, á vyap ka̱t, ka̱kul i ya ɓwop chit ka̱t.)
32 O trigo comum e o trigo candeal, porém, foram poupados, pois ainda não tinham brotado do solo.)
33 Te uMusa re uFirona fa re ìtong, te uza̱ gha̱p oga awo wò ûYawe te, igbarman ká̱ aɗəɗal sat, iva̱r pə̀ng ka̱ apambin lap ka̱t.
33 Moisés deixou a corte do faraó e saiu da cidade. Quando estendeu as mãos ao S enhor , os trovões e o granizo cessaram, e a chuva torrencial parou.
34 Kà̱ nva̱ngva̱ uFirona ya pa̱ iva̱r, ká̱ aɗəɗal, ká̱ igbarman sat chit, te uza̱ nəm nnap mɓá̱ngɓa̱ng kà̱ɗi, uza̱ twat ìgwak, uza̱ ká̱ okpari wò.
34 Ao perceber que a chuva, o granizo e os trovões haviam cessado, o faraó voltou a pecar, e seu coração mais uma vez se endureceu, assim como o de seus oficiais.
35 Ìgwak aFirona twat, uza̱ yang ká̱ nre oIsa̱rila pa̱ á ga, dakdak wa nva uYawe ka̱ là ka̱ atak aMusa á.
35 Uma vez que seu coração continuava endurecido, o faraó se recusou a deixar o povo sair, como o S enhor tinha dito por meio de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.