Atos 7

The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 UPonzhi onəm oga mpyal awop ɓəp uIstifanus pa̱, <<Iya̱m va̱ ma là ta̱ te, wanta na ɗò?>>
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Te uIstifanus là pa̱, <<Ógənang mi ka̱ opo mi, o gwong achwang o fe. UPonzhi Inan uga ichumchum nyám ishi wo úkəka yi uAbəraham ka̱ ashe mbin aMasipotamiya kan uza̱ re atak va̱ ta uza̱ ga aHaran.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Inan ka̱ là á na pa̱, <Won re mbin ɓu ka̱ onal ɓu na u ga mbin va mi nyám aɓu.>
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 A nak te, uza̱ re mbin oza̱ onəm oga aKaldiya uza̱ ga təm ka̱ aHaran. Ka̱ nva̱n ikú apupon te, Inan won ka̱ na ka̱ ta ɓa ka̱ na ka̱ mbin va̱ mmawó ka̱ ntəm ka̱ ashishe ǹyangmata̱ a.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Inan na mbin va̱ ta̱ á na pa̱ njini ngga ipəpa̱n ka̱t. Ko Inan kpal mbin va̱ ta̱ ka̱ ashe ndon awo na á na ka̱t. Iya̱m va̱ Inan nəm te, uza̱ sar nnap-nlà pa̱ o na mbin va̱ ta̱ á na ka̱ akum ìjili jili oza̱ i təm ka̱ ashishe. Nna kap ka̱ nva̱ pa̱ uwa ka̱ ya ku uyen chit ka̱t a.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Iya̱m va̱ Inan là úIbərahim te, pa̱ onəm oga akum ìjili jili i tong onəmchən ka̱ ashe mbin va njo oza̱ ka̱t. Onəm oga mbin va̱ ta i nyám izwal óza̱. Oza̱ i nyan ka̱ oza̱ pa̱ zhalat zhalat i nəm izun igba̱l pa̱ ineɗən.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Inan là kpa pa̱ onəm va̱ i nyám izwal va̱ ta óza̱ te, ò nap akwali óza̱. Ka̱ nvəva̱ng te, oza̱ i re mbin va̱ ta i ɓa i wop wo ka̱ atak va̱ ta̱.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Inan là úIbərahim pa̱ uza̱ a pà ache. Mpà ache va i nyám nsar nnap-nlà va̱ ká̱ ishimshe oza̱ a. A nak te, ma mar uIshaku nəm nra pa̱ nna̱nne te, uAbəraham pà ache á na. UIshaku mar uYakup te, uza̱ nəm á na pa na kpa. UYakup mar okəka yi oga ogba̱pchi ama̱n pa̱ parəm va̱ te, uza̱ nəm óza̱ pa kpa.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 <<Okəka yi va̱ ta̱ ka̱kul pa̱ ìkpar aYusufu nəm oza̱ te, oza̱ kpán na oza̱ yap ka̱. Ma ga ka̱ na ka̱Masar.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 ká̱ nnà te, Inan ka̱mshishi ka̱ ashe nkpaktak nɗaktak va̱ ya na. Inan nak na ká̱ *izhan ka̱ mpyal aFirauna uga aMasar. (AFirauna pa te, aɗin iponzhi iga aMasar.) Uza̱ na aghan á na kpa. A nak te, uponzhi va̱ ta kyer na sat unəm uga nnəm ka̱ mbin aMasar ka̱ ashe nzhi iponzhi wo.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 <<A nəm te, ayan fa ka̱ ashe nkpaktak mbin aMasar ka̱ aKanana. A ɓa ka̱ mɓək anung ónəm pa̱ makmak. A nak te, okəka yi lan iya̱m-nrì.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 UYakup won fe pa̱ iya̱m-nrì na ya ka̱ aMasar te, uza̱ re okəka yi ga nram iya̱m-nrì ka̱ atak va̱ ta. Nggà oza̱ va̱ ta nggà nggà ngəshi.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Oza̱ le ga mpəpar te, uYusufu nyám ishi wo ógənang wo. A nak te, uFirauna nyi akum ìjili jili kpa.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Te uYusufu re nre ûpo wo uYakup pa̱ uza̱ a vang ka̱ nkpaktak onəm wo. Iyəl oza̱ onəm ìsəm pa̱ ifangshat ka̱ ama̱n pa̱ tukun.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Te uYakup won nzhi ga aMasar. Ka̱ ta na uza̱ kú. Okəka yi kú ka̱ ta na kpa.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Ma wur akúm oza̱ ma le ka̱ aShekem ma li ka̱ ashe awap va uAbəraham ka̱ yap ka̱ azurfa ka̱ atak ovan aHamor a.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 <<Ilum n-yəl nsar nnap-nlà va̱ Inan ka̱ yar úIbərahim ɓa dat chit ka̱ nchu te, onəm yi yəl ka̱ ashe mbin aMasar pa̱ makmak.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Nəm te, unəm ro va nyi iya̱m ro ka̱ apal ishi aYusufu ka̱t te, a ri iponzhi.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Uponzhi va̱ ta mam aghan aɓá̱ngɓa̱ng kò onəm yi. Uza̱ lam oza̱. Uza̱ nyan ka̱ okəka yi pa̱ zhalat zhalat, uza̱ nak mí swan ovanba̱k pa̱ kan a lár ka̱t.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Ka̱ ashe nra va̱ ta te, ma mar uMusa. Uyen va̱ ta ɓyen pa̱ gənggəng. Ma kan na ka̱ nzhi apupon apye pa̱ shaɗən.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Te ma ga ma re na ka̱ ashe ǹzam wa aɗor mmandar na te, uya aFirauna uyen ɓyen ga vek na. Uza̱ yar na kan na wa ayen wo.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ma na nkpaktak nnyi ngga aMasar á na. Uza̱ sat unəm uga nnyi nnap-nlà ngga anung ka̱ nnəm nnap kpa.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 <<Ka̱ nva̱ngva̱ uMusa nəm izun chit ìsəm pa̱ ineɗən te, uza̱ yar ka̱ ashe ìgwak wo pa̱ o ga atak ogənan wo oIsa̱rila, na o ya apir mɓək anung va̱ oza̱ ka̱ ashishe.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Uza̱ ga te, uza̱ ga ya unəm uga aMasar ro ka̱ nnyan ku unəm uga aIsa̱rila. Uza̱ ka̱m ikukum har uza̱ pyát akəkat á na kpa ka̱ atak ngba̱l unəm uga aMasar va̱ ta.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Nrəng aMusa pa̱ apir nnap nnəm wo va̱ ta̱ i nak aghan i ga onəm wo oIsa̱rila pa̱ mmawó na Inan ka̱ nnəm inok ka̱, na o ka̱mshi oza̱. ká̱ nnà te, a ghan ga oza̱ ka̱t.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ìpin fa kpa̱k kà̱ɗi te, uMusa ɓa ya oIsa̱rila pa̱ oparəm ka̱ nlun ikum. Uza̱ ɗak pa̱ na o dan oza̱. Te uza̱ là óza̱ pa̱, <Ónəm va̱ ta̱, mmawó ogənan te, o nyi ka̱t ɗò? Sang kang o ɗom nnak aɓang ówan wo yà?>
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Te unəm va̱ ji nkam awan wo ji te, uza̱ da̱n uMusa le á na ka̱ cho. Uza̱ là á na kpa pa̱, <Uda nak ɓu unəm uga nnəm ichumchum ka̱ yi yà? Uda nak ɓu ka̱ nkat akwali ayi yà?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 U ɗom pa̱ u gba̱l mi wa nva ku u gba̱l unəm uga aMasar ka̱ nlam ɗò?>
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 UMusa fe nnap va̱ ta̱ wanta̱ te, uza̱ chər ga təm ka̱ mbin aMidiyan. Ka̱ ta na uza̱ mar ovan wo onunggwan pa̱ oparəm.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 <<Ka̱ nva̱n izun ìsəm pa̱ ineɗən te, umaleka ro fa nyám ishi wo úMusa ka̱ ashe aməlam apər aga nri iya-kun ro ka̱ ashe ǹzam aƁam aSinayi.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 UMusa ya te, a sat iya̱m iga nɗak na. Uza̱ sən ga dat na o dər te, uza̱ fe achu aPonzhi Inan pa̱,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 <Mmami na Inan okəka ɓu. Inan aIbərahim, ku uIshaku, ku uYakup.> Te izər ɓan ntan ku uMusa. Igwak kam na pa̱ uza̱ a dər apər va̱ ta lap ka̱t.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Te uPonzhi-Inan là á na pa̱, <Zəp akwap aga ashar ɓu. Ka̱kul atak va̱ u ta̱l ka̱ ta̱ te, atak yə́ryər.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 N ya mɓək anung va̱ ya mí na onəm mi ka̱Masar. N fe nɗum ká̱ izər-nrwa oza̱ fe. A nak te, n fər chit n vang pa̱ ń ka̱mshi oza̱. Ɓa na ń re ɓu u ga aMasar.>
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 <<UMusa va ta̱ oza̱ ka̱ yan ka̱ na oza̱ là á na pa̱, <Uda nak ɓu unəm uga nnəm ichumchum ka̱ yi yà? Uda nak ɓu ka̱ nkat akwali ayi yà?> Te uwa Inan re nre ka̱ na ta̱l unəm uga nnəm ichumchum ka̱ oza̱. Uwa kpa unəm uga nka̱mshi oza̱. Inan na inok úMusa ka̱ atak nre umaleka wò va nyám ishi wo úMusa ka̱ ashe iya-kun iga nri apər va̱ a.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 UMusa uwa fa ka̱ oza̱ ka̱ ashe mbin aMasar nva̱ngva̱ uza̱ nəm iya̱m-chumchum iga nɗaktak pa̱ ɗongɗong chit ka̱ ashe aMasar ká̱ Iwa Irəzan a. Uza̱ nəm iya̱m pa̱ ɗongɗong kpa ka̱ ashe anyin har izun ìsəm pa̱ ineɗən.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 UMusa va ta̱ ka̱ là óIsa̱rila pa̱, <Inan i ga nre nre awo ku unəm uga nka̱m nre ka̱tətak uva uzəntən ka̱ ashe wo wa nva̱ uza̱ re nre ka̱ mi a.>
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 UMusa ka̱ ya ka̱ ashe onəm Inan ka̱ ashe anyin nzəng ka̱ okəka yi ku umaleka va̱ ka̱ là nnap ka̱ na ka̱ apal aɓam aSinayi. Uwa kpa ka̱m nnap-nlà ngga iriri ka̱ atak Inan a na ayi.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Ka̱ nna kpa te, okəka yi yan ka̱ nkpak nnap nnəm á na. Oza̱ yan ka̱ na le ka̱ na re, oza̱ na igwák oza̱ ka̱ nnap nle mbin aMasar.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Oza̱ là úHaruna pa̱, <Nəm iyá̱m-ngwop ayi va oza̱ i lim mpyal ayi. Ka̱kul uMusa va̱ fa ka̱ yi ka̱ ashe mbin aMasar te, i nyi iya̱m va̱ ya na ka̱t.>
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Ka̱ ashe nra va ta na oza̱ lá ichər iya-na. Oza̱ pà iya̱m oza̱ wop ichər va̱ ta ka̱. Oza̱ nəm nchang-izər ngga nna ichumchum íya̱m va awo oza̱ a nəm a.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Ka̱kul nva̱ ta te, Inan ga̱ɓa̱n asəm na óza̱. Uza̱ re oza̱ ka̱ ngwop iya̱m iga apaɓur wa izhán wa nva ma lir ka̱ ashe atakarda onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan pa̱,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 — ausente —
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 <<Matmat te, okəka yi oma ka̱ ya ka̱ aghal aga awa va nyám pa̱ Inan nzəng ka̱ oza̱ ka̱ ashe anyin. Ma ka̱ aghal va̱ ta wa nva ma là úMusa. Aghal va̱ ta pa̱ səlak wa nva uMusa ka̱ ya ká̱ iwu.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Okəka yi ka̱ ashe nra aYoshuwa te, oma ka̱ ya ka̱ aghal va̱ ta. Aghal va oza̱ kəkam a. Oza̱ ɓa tar ka̱ ka̱ ashe mbin va̱ Inan ɓak onəm oga ashishe fa le óza̱. Aghal va̱ ta nná ka̱ ya har ɓa chu nra aDawuda
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 va Inan fe nchang fe ka̱ na. Uza̱ chál Inan pa̱ uza̱ a ma̱n awo u me nzhi nra á na. Uza̱ va Inan aYakubu a.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 ká̱ nnà te, uSolomon a won a me nzhi va̱ ta íNan.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Ka̱ nna kpa te, uPonzhi-Inan va ji pa̱ kpaktak te, uza̱ i təm ka̱ ashe nzhí va onəm a me ka̱t. wantana uYeshayah unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ là pa̱,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 <<Ónəm oga nkak ishi oga anung igwák itwattwat. Achwang wo kpəkpa̱ng kpa. O ɗongɗong ka̱ okəka wo ka̱t. Pa̱ ɗəkər mmawó ka̱ nlyat izər o yang nnap aRuhu-Nəna̱n.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Ka̱ ashe nkpaktak onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan te, nza̱ uzəngtəng ka̱ ashe oza̱ okəka wo na idumdum á na ka̱t yà? Onəm oga nla nnáp mɓa Anəm-Nəna̱n va̱ ta̱ te, oza̱ gba̱ng oza̱. Uwa ǹyangmata̱ o mwàn na o gba̱l.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Mmawo na o ka̱m nnap-mpakpak aMusa va̱ oma̱leka a ɓa ka̱. Ka̱ nna kpa te, o kpak ka̱t.>>
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Onəm-chumchum oYahudi fe wanta̱ te, a ra̱m oza̱ pa̱ zhalat zhalat. Oza̱ məmchi anung oza̱ i kyen ká̱ inyin ka̱kul ìgwak lak oza̱.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 UIstifanus jiwo te, aRuhu-Nəna̱n yəl na. Uza̱ pak iwu i dər apaɓur, uza̱ ya ichumchum Inan va ɓyen pa̱ gənggəng, ku uYesu təm ka̱wo ari Inan.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Te uza̱ là pa̱, <<Dər kan, mmami ka̱ nya apaɓur bol. N ya uYesu Kəristi təm ka̱wo ari Inan.>>
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Te oza̱ won ka̱ ngham achu pa̱ gba̱ngba̱n. Oza̱ zwan achwang oza̱ ká̱ ifán ka̱kul kan o fe iya̱m va̱ uza̱ ka̱ nləla ka̱t. Oza̱ ɓa ka̱nun-zəntən oza̱ ɓa gún na.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Oza̱ fa ka̱ na ka̱ nsəm nzhi. Ma kwan na ká̱ ipán. Onəm va̱ ka̱ là iya̱m va̱ oza̱ nyi ka̱ apal ishishi te, oza̱ zəp ilukwán oza̱ nak úyenza̱m ro aɗiɗin pa̱ uShawulu pa̱ a panchi óza̱.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Te oza̱ pak inok nkwan uIstifanus ká̱ ipán. Uza̱ nnyi te, ka̱ ya ka̱ nchal Inan pa̱, <<ÁPonzhi-Inan ka̱m aruhu mi.>>
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Te uza̱ ɓəram ka̱ mbin uza̱ là nnap ka̱ achu akámkám pa̱, <<ÁPonzhi-Inan, kan nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta̱ a təm óza̱ ká̱ ishi ka̱t.>> Ka̱ nva̱ngva̱ uza̱ gba̱l ka̱ nnap-nlà va̱ ta̱ te, uza̱ ru ka̱ mbin ku.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.