Atos 14
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NVT
1 Ka̱ Ika̱niya te, uBulus ku uBarnaba ga nzhi Inan oYahudi. Oza̱ là nnap aYesu pa̱ gənggəng. A nak te, oYahudi ka̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t, na nnandər pa̱ makmak.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 OYahudi va̱ yan ka̱ nna nnandər te, oza̱ nok onəm va̱ oYahudi ka̱t, pa̱ oza̱ a vyap ntəm ogənan ka̱ ashe aKəristi.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 UBulus ku uBarnaba oza̱ təm ka̱ ta nra pa̱ makmak. Oza̱ ka̱ nla nnap-nlà Inan ónəm ka̱ ashe nkam-ìgwak ka̱ atak ichumchum aPonzhi-Yesu. Ka̱kul uza̱ nak ma nyi nnandər nnap-nlà wo ngga nnap nnəna̱n ka̱ atak iya̱m ichumchum iga nɗaktak va̱ uza̱ nəm ka̱ atak aBulus ku uBarnaba a.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Onəm oga atak va̱ ta oza̱ kap izər. Oro ma̱n ka̱ oYahudi, oro ma̱n ka̱ onəm oga nre aYesu kəristi va̱ ta.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Onəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ oYahudi, ka̱ onəm ochumchum oza̱ gwang anung pa̱ o ɓək anung úBulus ku uBarnaba o *kwan oza̱ ká̱ ipán.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Oza̱ fe te, oza̱ chən ga itong aLika̱niya va aListəra ka̱ aDarba, ká̱ iván itong va̱ gang oza̱.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Ka̱ ta na oza̱ ga mpyal ka̱ nla nnap-nlà ngga nchang nfe ónəm.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ka̱ aListəra te, unəm ro uwa ya uva ma mar na ashar kuku ka̱ na. Uza̱ nyi iya̱m va̱ mí wór pa̱ achen ka̱t.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 UBulus ka̱ nla nnap-nlà te, unəm va̱ ta gwong achwang pa̱ dakdak. UBulus dər na pa̱ ɗóng te, uza̱ ya pa̱ uwa ya ka̱ nna nnandər va kukur pa̱ ma tan na.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Te uBulus ləp achu pa̱, <<Won sat ga akul.>> Te unəm va̱ ta won ta byet ɓan nchen.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Onəm ya iya̱m va̱ uBulus nəm te, oza̱ won ka̱ achu nkpaktak oza̱ i là ka̱ ashe achu oza̱ pa̱, <<Akwam ka̱t. Iya̱m iwopwop à ɓa ayi ka̱ ashe izər wa onəm.>>
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Oza̱ pa aɗin úBarnaba pa̱ uZeyus. UBulus nnyi te, pa̱ uHamisa. Ka̱kul uwa unəm uga nla nnap oza̱.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Te uponzhi nnap awop aZapsa va atətak ka̱nun-asa̱l ìtong va̱ ta te, uza̱ ɓa ká̱ ina inunggwan, ka̱ azàn. Ka̱kul uza̱ ka̱ aɓo onəm ɗom pa̱ o pà óza̱.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Nva̱n va̱ onəm oga nre aYesu Kəristi va̱ ta̱ uBulus ka̱ uBarnaba fe iya̱m va̱ ta te, oza̱ kan ilukwán oza̱ ka̱ ashe nlak ìgwak. Oza̱ tar ka̱ ashe onəm i là nnap ka̱ achu pa̱,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 <<Iza̱ nak kan o nəm iya̱m wa iva̱ ta̱ yà? Mmayi onəm wa nji wo na kpa. I ɓa ka̱ nnap-nlà ngga nchang nfe awo pa̱ o ga̱ɓa̱n o ga ka̱ atak Inan uga Iriri va fa ka̱ apaɓur ka̱ apambin, ká̱ iwá ka̱ nkpaktak iya̱m va̱ ka̱ ashe oza̱. Na o re nnəm iya̱m ilakchi.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ka̱ ashe nra ngga mpyal te, uza̱ re onəm nəm iya̱m va oza̱ ɗom.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Ka̱ nna kpa te, uza̱ kap ka̱ nnyam ishi wo ónəm ka̱sa̱l pa̱ ɗongɗong chit ka̱t. Ka̱kul uza̱ ka̱ nnyam nnap nnəna̱n wo. Uza̱ i na iva̱r va fa ka̱paɓur. Uza̱ i na iya̱m-nrì ka̱ atak oza̱. Uza̱ i na iya̱m-nrì ónəm i ri i yichi oza̱. Uza̱ i na nchang ìgwak awo kpa.>>
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Kap ka̱ nnap-nlà va̱ ta te, ngwar nlim kan oza̱ ɗa̱t oza̱ ka̱ mpà iya̱m pa̱ o wop oza̱ ka̱.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Te oYahudi ro fa ka̱ aAntakiya ka̱ aIkoniya ɓa. Oza̱ byèt nnap-nlà aBulus. Oza̱ là nnap óza̱ ka̱ nchang-anung. A nak te, ma kwan uBulus ká̱ ipán. Ma dap na ma mandar ka̱ nsəm ìtong. Nrəng oza̱ pa̱ uza̱ ku chit.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Nva̱n va̱ onəm áYesu kəristi gang na te, uza̱ won tar ashe ìtong. Ìpin fa kpa̱k te, uza̱ ga aDarba nzəng ku uBarnaba.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Oza̱ là nnap-nlà Inan ngga nchang nfe ka̱ atak va̱ ta. Oza̱ ya onəm pa̱ makmak va na nnandər ku uYesu. Te oza̱ le aListəra ka̱ aIkoniya, ka̱ Antakiya.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Oza̱ pak inok nkam onəm áYesu kəristi. Oza̱ i là óza̱ pa̱ oza̱ a tong a kam ka̱ ashe nna nnandər oza̱. Oza̱ là kpa pa̱ nzəng ka̱ mɓək anung kan mí tar ka̱ ashe iponzhi Inan.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Te oza̱ kyep onəmgbak óza̱ ka̱ ashe nza̱ ikilisiya nggo. Ka̱ atak aduwa ka̱ ndan ishi ká̱ iya̱m-nrì na oza̱ nak oza̱ ka̱ ashe awo aPonzhi-Yesu va oza̱ na nnandər ka̱ na a.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Nva̱n va̱ oza̱ ra nggang chit ka̱ ashe mbin aPisidiya te, oza̱ ga chu mbin aPamfiliya.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Oza̱ là nnap-nlà aYesu ka̱ aPerga te, oza̱ ga Ataliya.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Oza̱ won ka̱ ta te, oza̱ tan agirgi ndəng oza̱ ga Antakiya. Atak va ta ma ka̱ nəm aduwa óza̱ pa̱ nnap nnəna̱n Inan a kpak oza̱ ka̱ ashe inok va̱ oza̱ gba̱l nnənəm ta̱ a.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Oza̱ chu te, oza̱ ɓut ikilisiya, oza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ Inan nəm ka̱ atak nnəm inok ka̱ oza̱, ka̱ asa̱l va̱ Inan bol kpa ónəm va̱ oYahudi ka̱t, aga nna nnandər a.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Oza̱ təm ka̱ ta nzəng ka̱ onəm áYesu kəristi a ya nra yà pa̱ ɗa̱p.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.