1 Samuel 30

The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ka̱ nva̱ngva̱ uDawuda ká̱ onunggwan wò ɓa chu aZiklak kà̱ nra ngga nshatɗing te, oza̱ ya oAmalek ru aNegep ká̱ aZiklak chit ká̱ ìkum. Oza̱ pwak aZiklak pa̱ chatchat,
1 Aconteceu que, ao terceiro dia, quando Davi e os seus homens chegaram a Ziclague, os amalequitas já tinham invadido o Sul e a cidade de Ziclague. Tomaram Ziclague e a incendiaram.
2 kang oza̱ wur ochar ká̱ nkpaktak onəm va̱ ka̱ ashe ìtong va̱ ta, ovan ká̱ onəmgbak. Oza̱ gbá̱l unəm uro ka̱t, ǹnyi te, oza̱ wur oza̱ ga ká̱.
2 Levaram cativas as mulheres que lá estavam, mas não mataram ninguém, nem pequenos nem grandes; tão somente os levaram consigo e foram embora.
3 Awalang va̱ uDawuda ká̱ onəm wò chu aZiklak te, oza̱ ya mmá pwak ìtong va̱ ta chit, kang mmá wur ochar oza̱ ká̱ ovan ochar, ká̱ ovan onunggwan oza̱ chit ka̱ ìkum.
3 Davi e os seus homens chegaram à cidade, e viram que tinha sido queimada, e que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas haviam sido levados cativos.
4 Te uDawuda nzəng ká̱ onəm wò yə́ng pa̱ gənggəng, oza̱ ga lang ìkam iga ayə́ng.
4 Então Davi e o povo que estava com ele ergueram a voz e choraram, até não terem mais forças para chorar.
5 Mmá ka̱ wur ochar aDawuda oga oparəm uAhinoyam uga aJezerel ká̱ uAbigel uwa uɓəɓar ka̱ yà uNabal unəm uga aKarmel á.
5 Também as duas mulheres de Davi tinham sido levadas: Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
6 UDawuda yà ka̱ ashe nɗaktak pa̱ gənggəng, ka̱kul onəm kà̱ nlà pa̱ ó gwan na ká̱ ipang, ka̱kul udanggo ka̱ ashe nlak ìgwak, nva̱ oza̱ lang ovan oza̱ onunggwan ká̱ ochar. Ǹnyi te, uDawuda da̱r nkàm ka̱ atak aYawe Inan wò.
6 Davi ficou muito angustiado, pois o povo falava de apedrejá-lo, porque todos estavam amargurados, cada um por causa de seus filhos e suas filhas. Mas Davi se reanimou no Senhor , seu Deus.
7 Te uDawuda là ûAbiyatar unəm uga mpyal awop uyen nunggwan aAhimelek pa̱, <<Ɓa ká̱ ìlukwan ìkwoksok á mi.>> Kang uAbiyatar ɓa ká̱ á na,
7 Davi disse a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: — Traga aqui a estola sacerdotal. E Abiatar a trouxe a Davi.
8 kang uDawuda ɓəp uYawe pa̱, <<M ɓàk nva̱ng onəm va̱ ta̱ ɓa ru yi ká̱ ìkum ɗò? Mi ɓàn oza̱ ɓàn ɗò?>> Kang uYawe na ama̱n pa̱, <<Ga, ɓàk nva̱ng oza̱, ɓu ɓàn oza̱ ɓàn kang ɓu vyat nkpaktak iya̱m va̱ oza̱ wur ká̱ ìkum.>>
8 Então Davi consultou o Senhor , dizendo: — Devo perseguir esse bando? Conseguirei alcançá-lo? O — Persiga o bando, porque você certamente o alcançará e libertará os cativos.
9 UDawuda ká̱ onunggwan wò ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing va̱ nzəng ká̱ na ru asa̱l ngga, kang oza̱ ɓa chu awang aBesor te, oro tong ka̱ta.
9 Então Davi partiu, ele e os seiscentos homens que com ele estavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde os retardatários ficaram.
10 Onəm ìgba̱l pa̱ ìparəm ɓa bəlak mpa̱ng awang ma̱t oza̱, ǹnyi te, uDawuda ká̱ onəm ìgba̱l pa̱ ìneɗing ga mpyal ká̱ mɓàk oza̱.
10 Davi e quatrocentos homens continuaram a perseguição, mas duzentos ficaram atrás, por não poderem passar o ribeiro de Besor, de tão cansados que estavam.
11 Onəm aDawuda ga ya unəm uga aMasar uro ka̱ ashe nzam, kang oza̱ ɓa ká̱ na ka̱ atak aDawuda. Oza̱ na ndəng á na ká̱ iya̱m-nrì pa̱ á ri,
11 Encontraram no campo um homem egípcio e o trouxeram a Davi. Deram-lhe pão, e ele comeu, e deram-lhe água para beber.
12 oza̱ na awar ìpipyan iɓitɓit á na ká̱ awar ìba̱ngba̱ng iɓitɓit pa̱ ìparəm. Nva̱ngva̱ uza̱ ri te, nnap nnənəm ɓa, ka̱kul nra pa̱ ishatɗing uwa ri iya̱m iro ka̱t te wa iya̱m iro chit ka̱t ìzwam ká̱ alum.
12 Deram-lhe também um pedaço de pasta de figos secos e dois cachos de passas, e ele comeu. Assim, recobrou as forças, pois havia três dias e três noites que não comia pão, nem bebia água.
13 UDawuda ɓəp na pa̱, <<Uda unəm uga nzhi ɓu yà? U fa ka̱ che yà?>> Uza̱ na ama̱n pa̱, <<Mmami unəm uga aMasar, uzwal anəm uga aAmalek uro. Unəm uga nzhi mi re mi kà̱ nva̱ng nra chit pa̱ nshatɗing ka̱kul n rurwa.
13 Então Davi lhe perguntou: — De quem você é e de onde você vem? O moço egípcio respondeu: — Sou servo de um amalequita, e meu senhor me deixou aqui, porque adoeci há três dias.
14 I ru aNegep aga aKeret ká̱ ìkum, ká̱ aNegep aga mbin aYahuda, ká̱ aNegep aga mbin aKalep. Kang í pwak aZiklak kpa.>>
14 Nós invadimos o lado sul dos queretitas, o território de Judá e o lado sul de Calebe e pusemos fogo em Ziclague.
15 UDawuda ɓəp na pa̱, <<Ɓu məma̱n ɓu ga ká̱ mi ka̱ atak onəm ìkum va̱ ta ɗò?>> Uza̱ na ama̱n pa̱, <<A yà pa̱ ɓu sóng anung á mi ká̱ aɗin Inan pa̱ ɓu ya ka̱ ngbá̱l mi ka̱t, ka̱t te ɓu na mi ka̱ ashe awo anəm uga nzhi mi ka̱t, te mi ga ká̱ ɓu ka̱ atak oza̱.>>
15 Então Davi lhe perguntou: — Você poderia me levar até esse bando? Ele respondeu: — Jure por Deus que não vai me matar, nem me entregar nas mãos de meu senhor, e eu o levarei até esse bando.
16 Uza̱ ga ká̱ uDawuda ka̱ atak oza̱, kang uza̱ ya oza̱ pəl chit ka̱ ashe agbagba, oza̱ ka̱ nri ká̱ ngwa ka̱ ngba̱p nza̱m ká̱ nchang izər ka̱kul nkpaktak iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum va̱ oza̱ wur ka̱ mbin aFilisti ká̱ mbin aYahuda á.
16 E ele levou Davi até lá. Eis que os amalequitas estavam espalhados por toda a região, comendo, bebendo e fazendo festa por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 UDawuda ru oza̱ ká̱ ìkum ká̱ arurong va̱ ta ga chu arurong aga ìpin ìkpa̱kkpa̱k. Unəm uro yà lár ka̱t, ya ovan nza̱m oro ìgba̱l pa̱ ìneɗing ova chəng ka̱ apal oga alakəmi oza̱ chwat.
17 Davi os atacou e lutou contra eles, desde o crepúsculo até a tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, a não ser quatrocentos moços que montaram em camelos e fugiram.
18 UDawuda vyat nkpaktak iya̱m va̱ oAmalek wur, nzəng ká̱ ochar wò va̱ pa̱ oparəm.
18 Assim, Davi salvou tudo o que os amalequitas tinham levado. Também salvou as suas duas mulheres.
19 Iya̱m iro yà lar ka̱t, iɓwakan ka̱t te ichumchum, ovan onunggwan ka̱t te ovan ochar. UDawuda le ká̱ nkpaktak iya̱m va̱ oAmalek wur ká̱ ìkum.
19 Não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem os filhos, nem as filhas, nem o despojo, nada do que lhes haviam tomado: Davi trouxe tudo de volta.
20 Uza̱ wur nkpaktak itam ká̱ iɓəl, ina ká̱ alakəmi oAmalek nak kà̱ mpyal iji oza̱ kang onənəm wà nggatək iya̱m nkang va̱ ta nzəng ká̱ iji oza̱, i là pa̱, <<Iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum aDawuda nna ta̱.>>
20 Davi também tomou todas as ovelhas e o gado. Então levaram esses animais diante de Davi e disseram: — Este é o despojo de Davi.
21 Te uDawuda le atak onunggwan oga igba̱l pa̱ ìparəm ova̱ ka̱ bəlak chit, achen ma̱t oza̱ kang mmá ka̱ re ka̱ nva̱ng ka̱ awang aBesor. Oza̱ fa pa̱ ó gwang uDawuda ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na. Nva̱ngva̱ uDawuda ká̱ onəm wò ɓa chu te, a re anung ôza̱.
21 Quando Davi se aproximou dos duzentos homens que, de tão cansados que estavam, não o puderam seguir e ficaram no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que vinha com ele. Davi se aproximou deles e os saudou cordialmente.
22 Ǹnyi te, nkpaktak onəm onga ká̱ onəm olakchilakchi ka̱ ashe onəm aDawuda là pa̱, << Ka̱kul oza̱ ga nzəng ká̱ yi ka̱t te, i yà ká̱ nkap iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum nzəng ká̱ oza̱ ka̱t. Ká̱ nna te, nza̱ unəm nggo a yar uchar wò ká̱ ovan wò na á ga.>>
22 Então todos os perversos e malignos, dentre os homens que tinham ido com Davi, disseram: — Uma vez que não foram conosco, não lhes daremos nada do despojo que salvamos. Que cada um leve a sua mulher e os seus filhos e se vá embora.
23 Ǹnyi te, uDawuda na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Pa ka̱t, ogənang mi, kang o nəm pa ká̱ iya̱m va̱ uYawe na á yi ka̱t. Uza̱ kpak yi kang à na okpa ìkum yi chit ka̱ ashe awo yi, ova̱ ɓa ru yi ká̱ ìkum á.
23 Porém Davi disse: — Meus irmãos, não façam isto com o que o
24 Uda i gwong achwang ka̱ iya̱m va̱ ta̱ mmawó ka̱ nləla yà? Unəm va̱ gà ìkum ká̱ unəm va̱ təm mpángchí ayì te, mí kap iya̱m nkár.>>
24 E quem lhes daria ouvidos nisso? Porque a mesma parte que cabe aos que foram à batalha será também a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes iguais.
25 Á ɓàn ka̱ n̂da va̱ ta ɓa chu n̂da va̱ ta̱, uDawuda nak iya̱m va̱ ta sat nnap mpakpak ká̱ nnap nnəm ka̱ ashe oIsa̱rila.
25 E assim, desde aquele dia em diante, isso foi estabelecido por estatuto e direito em Israel, até o dia de hoje.
26 Awalang va̱ uDawuda chu aZiklak te, uza̱ re ǹre ka̱ iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum iro ônəm oga mpyal oYahuda, ova okpəkpa, uza̱ là pa̱, <<Imwa nata̱ ka̱kul wó, í wur ka̱ atak okpa ìkum aYawe.>>
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: — Este é um presente para vocês, tirado do despojo dos inimigos do
27 Uza̱ re ǹre ká̱ imwa va̱ ta ônəm oga mpyal oga itong va̱ ta̱, aBetel, ká̱ aRamot Negep, ká̱ aJatir,
27 Ele enviou esse presente aos anciãos de Betel, de Ramote do Neguebe, de Jatir,
28 ká̱ aAroya, ká̱ aSipmot, ká̱ aEshtemowa,
28 de Aroer, de Sifmote, de Estemoa,
29 ká̱ aRakal, ká̱ oga itong oJeramel, ká̱ itong oKeni,
29 de Racal, das cidades dos jerameelitas e dos queneus,
30 ká̱ aHorma, ká̱ aBor Ashan, ká̱ aAtak,
30 de Horma, de Borasã, de Atace,
31 ká̱ aHebron ká̱ nkpaktak aɓoshi oga atak va̱ uDawuda ká̱ onəm wò chen kà̱.
31 de Hebrom e de todos os lugares em que Davi tinha passado, ele e os seus homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.