1 Samuel 30
The Holy Bible in the Tarok language of Nigeria (YER_LIS) vs ACF
1 Ka̱ nva̱ngva̱ uDawuda ká̱ onunggwan wò ɓa chu aZiklak kà̱ nra ngga nshatɗing te, oza̱ ya oAmalek ru aNegep ká̱ aZiklak chit ká̱ ìkum. Oza̱ pwak aZiklak pa̱ chatchat,
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens ao terceiro dia a Ziclague, já os amalequitas tinham invadido o sul, e Ziclague, e tinham ferido a Ziclague e a tinham queimado a fogo.
2 kang oza̱ wur ochar ká̱ nkpaktak onəm va̱ ka̱ ashe ìtong va̱ ta, ovan ká̱ onəmgbak. Oza̱ gbá̱l unəm uro ka̱t, ǹnyi te, oza̱ wur oza̱ ga ká̱.
2 E tinham levado cativas as mulheres, e todos os que estavam nela, tanto pequenos como grandes; a ninguém, porém, mataram, tão-somente os levaram consigo, e foram o seu caminho.
3 Awalang va̱ uDawuda ká̱ onəm wò chu aZiklak te, oza̱ ya mmá pwak ìtong va̱ ta chit, kang mmá wur ochar oza̱ ká̱ ovan ochar, ká̱ ovan onunggwan oza̱ chit ka̱ ìkum.
3 E Davi e os seus homens chegaram à cidade e eis que estava queimada a fogo, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas tinham sido levados cativos.
4 Te uDawuda nzəng ká̱ onəm wò yə́ng pa̱ gənggəng, oza̱ ga lang ìkam iga ayə́ng.
4 Então Davi e o povo que se achava com ele alçaram a sua voz, e choraram, até que neles não houve mais forças para chorar.
5 Mmá ka̱ wur ochar aDawuda oga oparəm uAhinoyam uga aJezerel ká̱ uAbigel uwa uɓəɓar ka̱ yà uNabal unəm uga aKarmel á.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas; Ainoã, a jizreelita, e Abigail, a mulher de Nabal, o carmelita.
6 UDawuda yà ka̱ ashe nɗaktak pa̱ gənggəng, ka̱kul onəm kà̱ nlà pa̱ ó gwan na ká̱ ipang, ka̱kul udanggo ka̱ ashe nlak ìgwak, nva̱ oza̱ lang ovan oza̱ onunggwan ká̱ ochar. Ǹnyi te, uDawuda da̱r nkàm ka̱ atak aYawe Inan wò.
6 E Davi muito se angustiou, porque o povo falava de apedrejá-lo, porque a alma de todo o povo estava em amargura, cada um por causa dos seus filhos e das suas filhas; todavia Davi se fortaleceu no Senhor seu Deus.
7 Te uDawuda là ûAbiyatar unəm uga mpyal awop uyen nunggwan aAhimelek pa̱, <<Ɓa ká̱ ìlukwan ìkwoksok á mi.>> Kang uAbiyatar ɓa ká̱ á na,
7 E disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me, peço-te, aqui o éfode. E Abiatar trouxe o éfode a Davi.
8 kang uDawuda ɓəp uYawe pa̱, <<M ɓàk nva̱ng onəm va̱ ta̱ ɓa ru yi ká̱ ìkum ɗò? Mi ɓàn oza̱ ɓàn ɗò?>> Kang uYawe na ama̱n pa̱, <<Ga, ɓàk nva̱ng oza̱, ɓu ɓàn oza̱ ɓàn kang ɓu vyat nkpaktak iya̱m va̱ oza̱ wur ká̱ ìkum.>>
8 Então consultou Davi ao Senhor, dizendo: Perseguirei eu a esta tropa? Alcançá-la-ei? E lhe disse: Persegue-a, porque decerto a alcançarás e tudo libertarás.
9 UDawuda ká̱ onunggwan wò ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing va̱ nzəng ká̱ na ru asa̱l ngga, kang oza̱ ɓa chu awang aBesor te, oro tong ka̱ta.
9 Partiu, pois, Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde pararam os que ficaram atrás.
10 Onəm ìgba̱l pa̱ ìparəm ɓa bəlak mpa̱ng awang ma̱t oza̱, ǹnyi te, uDawuda ká̱ onəm ìgba̱l pa̱ ìneɗing ga mpyal ká̱ mɓàk oza̱.
10 E perseguiu-os Davi, ele e os quatrocentos homens, pois que duzentos homens ficaram, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 Onəm aDawuda ga ya unəm uga aMasar uro ka̱ ashe nzam, kang oza̱ ɓa ká̱ na ka̱ atak aDawuda. Oza̱ na ndəng á na ká̱ iya̱m-nrì pa̱ á ri,
11 E acharam no campo um homem egípcio, e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão, e comeu, e deram-lhe a beber água.
12 oza̱ na awar ìpipyan iɓitɓit á na ká̱ awar ìba̱ngba̱ng iɓitɓit pa̱ ìparəm. Nva̱ngva̱ uza̱ ri te, nnap nnənəm ɓa, ka̱kul nra pa̱ ishatɗing uwa ri iya̱m iro ka̱t te wa iya̱m iro chit ka̱t ìzwam ká̱ alum.
12 Deram-lhe também um pedaço de massa de figos secos e dois cachos de passas, e comeu, e voltou-lhe o seu espírito, porque havia três dias e três noites que não tinha comido pão nem bebido água.
13 UDawuda ɓəp na pa̱, <<Uda unəm uga nzhi ɓu yà? U fa ka̱ che yà?>> Uza̱ na ama̱n pa̱, <<Mmami unəm uga aMasar, uzwal anəm uga aAmalek uro. Unəm uga nzhi mi re mi kà̱ nva̱ng nra chit pa̱ nshatɗing ka̱kul n rurwa.
13 Então Davi lhe disse: De quem és tu, e de onde és? E disse o moço egípcio: Sou servo de um homem amalequita, e meu senhor me deixou, porque adoeci há três dias.
14 I ru aNegep aga aKeret ká̱ ìkum, ká̱ aNegep aga mbin aYahuda, ká̱ aNegep aga mbin aKalep. Kang í pwak aZiklak kpa.>>
14 Nós invadimos o lado do sul dos queretitas, e o lado de Judá, e o lado do sul de Calebe, e pusemos fogo a Ziclague.
15 UDawuda ɓəp na pa̱, <<Ɓu məma̱n ɓu ga ká̱ mi ka̱ atak onəm ìkum va̱ ta ɗò?>> Uza̱ na ama̱n pa̱, <<A yà pa̱ ɓu sóng anung á mi ká̱ aɗin Inan pa̱ ɓu ya ka̱ ngbá̱l mi ka̱t, ka̱t te ɓu na mi ka̱ ashe awo anəm uga nzhi mi ka̱t, te mi ga ká̱ ɓu ka̱ atak oza̱.>>
15 E disse-lhe Davi: Poderias, descendo, guiar-me a essa tropa? E disse-lhe: Por Deus jura-me que não me matarás, nem me entregarás na mão de meu senhor, e, descendo, te guiarei a essa tropa.
16 Uza̱ ga ká̱ uDawuda ka̱ atak oza̱, kang uza̱ ya oza̱ pəl chit ka̱ ashe agbagba, oza̱ ka̱ nri ká̱ ngwa ka̱ ngba̱p nza̱m ká̱ nchang izər ka̱kul nkpaktak iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum va̱ oza̱ wur ka̱ mbin aFilisti ká̱ mbin aYahuda á.
16 E, descendo, o guiou e eis que estavam espalhados sobre a face de toda a terra, comendo, e bebendo, e dançando, por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 UDawuda ru oza̱ ká̱ ìkum ká̱ arurong va̱ ta ga chu arurong aga ìpin ìkpa̱kkpa̱k. Unəm uro yà lár ka̱t, ya ovan nza̱m oro ìgba̱l pa̱ ìneɗing ova chəng ka̱ apal oga alakəmi oza̱ chwat.
17 E feriu-os Davi, desde o crepúsculo até à tarde do dia seguinte; nenhum deles escapou, senão só quatrocentos moços que, montados sobre camelos, fugiram.
18 UDawuda vyat nkpaktak iya̱m va̱ oAmalek wur, nzəng ká̱ ochar wò va̱ pa̱ oparəm.
18 Assim salvou Davi tudo quanto tomaram os amalequitas; também as suas duas mulheres salvou Davi.
19 Iya̱m iro yà lar ka̱t, iɓwakan ka̱t te ichumchum, ovan onunggwan ka̱t te ovan ochar. UDawuda le ká̱ nkpaktak iya̱m va̱ oAmalek wur ká̱ ìkum.
19 E ninguém lhes faltou, desde o menor até ao maior, e até os filhos e as filhas; e também desde o despojo até tudo quanto lhes tinham tomado, tudo Davi tornou a trazer.
20 Uza̱ wur nkpaktak itam ká̱ iɓəl, ina ká̱ alakəmi oAmalek nak kà̱ mpyal iji oza̱ kang onənəm wà nggatək iya̱m nkang va̱ ta nzəng ká̱ iji oza̱, i là pa̱, <<Iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum aDawuda nna ta̱.>>
20 Também tomou Davi todas as ovelhas e vacas, e levavam-nas adiante do outro gado, e diziam: Este é o despojo de Davi.
21 Te uDawuda le atak onunggwan oga igba̱l pa̱ ìparəm ova̱ ka̱ bəlak chit, achen ma̱t oza̱ kang mmá ka̱ re ka̱ nva̱ng ka̱ awang aBesor. Oza̱ fa pa̱ ó gwang uDawuda ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na. Nva̱ngva̱ uDawuda ká̱ onəm wò ɓa chu te, a re anung ôza̱.
21 E, chegando Davi aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não puderam seguir a Davi, e que deixaram ficar no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; e, chegando-se Davi com o povo, os saudou em paz.
22 Ǹnyi te, nkpaktak onəm onga ká̱ onəm olakchilakchi ka̱ ashe onəm aDawuda là pa̱, << Ka̱kul oza̱ ga nzəng ká̱ yi ka̱t te, i yà ká̱ nkap iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum nzəng ká̱ oza̱ ka̱t. Ká̱ nna te, nza̱ unəm nggo a yar uchar wò ká̱ ovan wò na á ga.>>
22 Então todos os maus e perversos, dentre os homens que tinham ido com Davi, responderam, e disseram: Visto que não foram conosco, não lhes daremos do despojo que libertamos; mas que leve cada um sua mulher e seus filhos, e se vá.
23 Ǹnyi te, uDawuda na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Pa ka̱t, ogənang mi, kang o nəm pa ká̱ iya̱m va̱ uYawe na á yi ka̱t. Uza̱ kpak yi kang à na okpa ìkum yi chit ka̱ ashe awo yi, ova̱ ɓa ru yi ká̱ ìkum á.
23 Porém Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor, que nos guardou, e entregou a tropa que contra nós vinha, nas nossas mãos.
24 Uda i gwong achwang ka̱ iya̱m va̱ ta̱ mmawó ka̱ nləla yà? Unəm va̱ gà ìkum ká̱ unəm va̱ təm mpángchí ayì te, mí kap iya̱m nkár.>>
24 E quem vos daria ouvidos nisso? Porque qual é a parte dos que desceram à peleja, tal também será a parte dos que ficaram com a bagagem; igualmente repartirão.
25 Á ɓàn ka̱ n̂da va̱ ta ɓa chu n̂da va̱ ta̱, uDawuda nak iya̱m va̱ ta sat nnap mpakpak ká̱ nnap nnəm ka̱ ashe oIsa̱rila.
25 O que assim foi desde aquele dia em diante, porquanto o pôs por estatuto e direito em Israel até ao dia de hoje.
26 Awalang va̱ uDawuda chu aZiklak te, uza̱ re ǹre ka̱ iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum iro ônəm oga mpyal oYahuda, ova okpəkpa, uza̱ là pa̱, <<Imwa nata̱ ka̱kul wó, í wur ka̱ atak okpa ìkum aYawe.>>
26 E, chegando Davi a Ziclague, enviou do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis aí para vós uma bênção do despojo dos inimigos do Senhor;
27 Uza̱ re ǹre ká̱ imwa va̱ ta ônəm oga mpyal oga itong va̱ ta̱, aBetel, ká̱ aRamot Negep, ká̱ aJatir,
27 Aos de Betel, e aos de Ramote do sul, e aos de Jater,
28 ká̱ aAroya, ká̱ aSipmot, ká̱ aEshtemowa,
28 E aos de Aroer, e aos de Sifmote, e aos de Estemoa,
29 ká̱ aRakal, ká̱ oga itong oJeramel, ká̱ itong oKeni,
29 E aos de Racal, e aos que estavam nas cidades jerameelitas e nas cidades dos queneus,
30 ká̱ aHorma, ká̱ aBor Ashan, ká̱ aAtak,
30 E aos de Hormá, e aos de Corasã, e aos de Ataca,
31 ká̱ aHebron ká̱ nkpaktak aɓoshi oga atak va̱ uDawuda ká̱ onəm wò chen kà̱.
31 E aos de Hebrom, e a todos os lugares em que andara Davi, ele e os seus homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.