Juízes 8
yer (YER) vs ARA
1 Te onəm oga aEfrayim là ûGidiyon pa̱, <<Sang kang u nəm á yi wa nta̱, u wór yi ka̱t awalang va̱ mmaɓu ka̱ nlung ìkum ká̱ oMidiyan ka̱t yà?>> Kang oza̱ ra̱n ká̱ na pa̱ gənggəng.
1 Então, os homens de Efraim disseram a Gideão: Que é isto que nos fizeste, que não nos chamaste quando foste pelejar contra os midianitas? E contenderam fortemente com ele.
2 Te uGidiyon na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Iza̱ n nəm va̱ ji iji wó yà? Oga iya̱m ìchakchak ìba̱ngba̱ng aEfrayim ɓyen ji iya̱m mɓən iga ìba̱ngba̱ng aAbiyezer ka̱t ɗò?
2 Porém ele lhes disse: Que mais fiz eu, agora, do que vós? Não são, porventura, os rabiscos de Efraim melhores do que a vindima de Abiezer?
3 Inan na oponzhi oMidiyan uOrep ká̱ uZeyep ka̱ ashe awo wó na. Iza̱ iya̱m va̱ n nəm va ji ivəngva̱ ó nəm yà?>> Nna chit te, nlak ìgwak oza̱ rusok ɗak.
3 Deus entregou nas vossas mãos os príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; que pude eu fazer comparável com o que fizestes? Então, com falar-lhes esta palavra, abrandou-se-lhes a ira para com ele.
4 Te uGidiyon ga aUrdun kang a pa̱l, uza̱ ká̱ onunggwan igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ nzəng ká̱ na, oza̱ bəlak chit, ká̱ nna te, oza̱ ga mpyal ká̱ nwà nva̱ng okpa ìkum oza̱.
4 Vindo Gideão ao Jordão, passou com os trezentos homens que com ele estavam, cansados mas ainda perseguindo.
5 Kang uza̱ là ônunggwan oga aSukkot pa̱, <<Kusuk, ó na nzəngkəng ônəm mi va̱ ta̱ va̱ ka̱ nva̱ng mi á, ka̱kul oza̱ bəlak chit, kang na mmami ka̱ mwà nva̱ng aZeba ká̱ uZalmuna, oponzhi oMidiyan.>>
5 E disse aos homens de Sucote: Dai, peço-vos, alguns pães para estes que me seguem, pois estão cansados, e eu vou ao encalço de Zeba e Salmuna, reis dos midianitas.
6 Ǹnyi te, onəm oga mpyal aSukkot là pa̱, <<U kpán uZeba ká̱ uZalmuna chit ka̱ ashe awo ɓu ɗò? Ka̱kul iza̱ kang í na nzəngkəng ônəm oga lung ìkum ɓu yà?>>
6 Porém os príncipes de Sucote disseram: Porventura, tens já sob teu poder o punho de Zeba e de Salmuna, para que demos pão ao teu exército?
7 Te uGidiyon na ama̱n pa̱, <<Ka̱kul nva̱ ta te, awalang va̱ uYawe á na uZeba ká̱ uZalmuna ka̱ ashe awo mi te, mi cha izər wó ká̱ izu iga ashe nzam kang ká̱ mmər.>>
7 Então, disse Gideão: Por isso, quando o Senhor entregar nas minhas mãos Zeba e Salmuna, trilharei a vossa carne com os espinhos do deserto e com os abrolhos.
8 Te uGidiyon wong ka̱ ta ga aPeniyel, kang uza̱ ɓəp iya̱m izəngtəng va ta ka̱ atak oza̱, kang onunggwan oga aPeniyel na ama̱n á na wa nva̱ onunggwan oga aSukkot ka̱ na ama̱n á na á.
8 Dali subiu a Penuel e de igual modo falou a seus homens; estes de Penuel lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
9 Te uza̱ là ônunggwan oga aPeniyel pa̱, <<Awalang va̱ mi le ka̱ ashe igwan te, mi shin nzhi nkúrkúr va̱ ta̱.>>
9 Pelo que também falou aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, derribarei esta torre.
10 Ǹyangmata̱ te, uZeba ká̱ uZalmuna oma ka̱ aKarkor nzəng ká̱ onəm oga nlung ìkum oza̱, onunggwan ìkalong pa̱ igba̱pchi ama̱n pa̱ tukun, oma onəm va̱ re ka̱ ashe nkpaktak onəm ìkum ovan oga asa̱l nfa alum, ka̱kul onəm ìkalong igba̱l ká̱ ìsəm pa̱ ìparəm tak chit ka̱ ashe onunggwan va̱ zəp ndokchi.
10 Estavam, pois, Zeba e Salmuna em Carcor, e os seus exércitos, com eles, uns quinze mil homens, todos os que restaram do exército de povos do Oriente; e os que caíram foram cento e vinte mil homens que puxavam da espada.
11 Te uGidiyon wòl asa̱l onəm oga ntəm ka̱ ashe aghal va ka̱ asa̱l nfa alum aNoba ká̱ aJokbeha, kang uza̱ mul onəm oga nlung ìkum va̱ ta na pa ká̱ ìkum.
11 Subiu Gideão pelo caminho dos nômades, ao oriente de Noba e Jogbeá, e feriu aquele exército, que se achava descuidado.
12 UZeba ká̱ uZalmuna, oponzhi oMidiyan oga oparəm va̱ ta chəng, ǹnyi te, uza̱ ɓak nva̱ng oza̱ ga wur oza̱, kang uza̱ nak nkpaktak onəm oga nlung ìkum va̱ ta zwar.
12 Fugiram Zeba e Salmuna; porém ele os perseguiu, e prendeu os dois reis dos midianitas, Zeba e Salmuna, e desbaratou todo o exército.
13 Te uGidiyon uya aJowash ununggwan le ka̱ atak ìkum va̱ ta, uza̱ wòl asa̱l va i kyén i ga aHeret.
13 Voltando, pois, Gideão, filho de Joás, da peleja, pela subida de Heres,
14 Uza̱ kpán uyenza̱m uro uga aSukkot kang uza̱ kat na. Te uyenza̱m va̱ ta lir aɗin oponzhi oga aSukkot á na, oma onəmgbak oga ìtong va̱ ta á, onunggwan ìsəm pa̱ ìfangshat ama̱n pa̱ fangshat.
14 deteve a um moço de Sucote e lhe fez perguntas; o moço deu por escrito o nome dos príncipes e anciãos de Sucote, setenta e sete homens.
15 Te uGidiyon ɓa chu atak onunggwan oga aSukkot, kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó dər, uZeba ká̱ uZalmuna oma ta̱, ova ka̱ ó nap avyal á mi, nva̱ ó là pa̱,<U kpán uZeba ká̱ uZalmuna chit ka̱ ashe awo ɓu ɗò? Ka̱kul iza̱ kang í na nzəngkəng ônunggwan ɓu va̱ bəlak chit yà?
15 Então, veio Gideão aos homens de Sucote e disse: Vedes aqui Zeba e Salmuna, a respeito dos quais motejastes de mim, dizendo: Porventura, tens tu já sob teu poder o punho de Zeba e Salmuna para que demos pão aos teus homens cansados?
16 Te uza̱ wur onəmgbak oga ìtong va̱ ta, kang uza̱ ɗyang ntàn ônəm oga aSukkot ká̱ izu iga ashe nzam ká̱ oga mmər.
16 E tomou os anciãos da cidade, e espinhos do deserto, e abrolhos e, com eles, deu severa lição aos homens de Sucote.
17 Uza̱ shin nzhi nkúrkúr ngga aPeniyel kpa, kang uza̱ gbá̱ng onunggwan oga ashe ìtong va̱ ta.
17 Derribou a torre de Penuel e matou os homens da cidade.
18 Te uza̱ ɓəp uZeba ká̱ uZalmuna pa̱, <<Nza̱ apir onəm ó gbá̱ng ka̱ aTabor yà?>>
18 Depois disse a Zeba e a Salmuna: Que homens eram os que matastes em Tabor? Responderam: Como tu és, assim eram eles; cada um se assemelhava a filho de rei.
19 Te uGidiyon na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Ogənang mi ta, ovan anang mi. N sóng anung ká̱ uYawe, ká̱ yà pa̱ ó re oza̱ re ká̱ irirì te, ka̱ n gbá̱ng wó ka̱t.>>
19 Então, disse ele: Eram meus irmãos, filhos de minha mãe. Tão certo como vive o Senhor , se os tivésseis deixado com vida, eu não vos mataria a vós outros.
20 Uza̱ là ûJeter uyiyen ugəshi pa̱, <<Wóng, na u gbá̱ng oza̱.>> Ǹnyi te, uyenza̱m va̱ ta tur ndokchi wò ka̱t, ka̱kul uza̱ wa yà uyen uga iɓəl, kang ayər ka̱ nnəm na.
20 E disse a Jéter, seu primogênito: Dispõe-te e mata-os. Porém o moço não arrancou da sua espada, porque temia, porquanto ainda era jovem.
21 Te uZeba ká̱ uZalmuna là pa̱ <<Wong ká̱ ishi ɓu na u gba̱l yi, ka̱kul unəm i kur ununggwan kang i nəm nnap onunggwan.>> Te uGidiyon wong gba̱l uZeba ká̱ uZalmuna, kang uza̱ fən oga iya̱m isham va̱ ka̱ ishak oga alakəmi oza̱.
21 Então, disseram Zeba e Salmuna: Levanta-te e arremete contra nós, porque qual o homem, tal a sua valentia. Dispôs-se, pois, Gideão, e matou a Zeba e a Salmuna, e tomou os ornamentos em forma de meia-lua que estavam no pescoço dos seus camelos.
22 Te onəm oga aIsa̱rila là ûGidiyon pa̱, <<Nəm iponzhi ka̱ apal yi, mmaɓu ká̱ ovan ɓu, ká̱ okəka ɓu kpa, ka̱kul u ka̱m ishi yi chit ka̱ ashe awo oMidiyan.>>
22 Então, os homens de Israel disseram a Gideão: Domina sobre nós, tanto tu como teu filho e o filho de teu filho, porque nos livraste do poder dos midianitas.
23 Ǹnyi te, uGidiyon là ôza̱ pa̱, <<Mi yà ka̱ nnəm iponzhi ka̱ apal wó ka̱t, kang uyen mi i yà ka̱ nnəm iponzhi ka̱ apal wó ka̱t na kpa, uYawe uwa i nəm iponzhi ka̱ apal wó.>>
23 Porém Gideão lhes disse: Não dominarei sobre vós, nem tampouco meu filho dominará sobre vós; o Senhor vos dominará.
24 Kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Mmami ka̱ nchal wó pa̱, nza̱ unəm nggo ka̱ ashe wó, á na iya̱m achwang á mi ka̱ ashe iyəya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum.>> Ka̱kul oMidiyan oma ka̱ oga iya̱m achwang iga azənariya, wa nva nnap-nnəm oIshəmayel á.
24 Disse-lhes mais Gideão: Um pedido vos farei: dai-me vós, cada um as argolas do seu despojo (porque tinham argolas de ouro, pois eram ismaelitas).
25 Te oza̱ na ama̱n pa̱, <<Í məma̱n, í na oza̱ na ká̱ kpaktak ìgwak.>> Te oza̱ nàr inang ìlukwan, kang nza̱ unəm nggo mang iya̱m achwang va̱ uza̱ ya ka̱ atak ìkum ka̱ apəpal.
25 Disseram eles: De bom grado as daremos. E estenderam uma capa, e cada um deles deitou ali uma argola do seu despojo.
26 Iɗək iya̱m achwang iga azənariya va̱ uza̱ chal te, ashekel ìkalong pa̱ izəng ká̱ igba̱l pa̱ ifangshat aga azənariya. Iya̱m nza̱m pa̱ kpa te a yà kà̱ ka̱t, wa iya̱m ishak, ká̱ ìlukwan irəzang pa̱ bit iga mpa oponzhi uga aMidiyan, ká̱ oga iya̱m ishak oga alakəmi oza̱
26 O peso das argolas de ouro que pediu foram mil e setecentos siclos de ouro (afora os ornamentos em forma de meia-lua, as arrecadas e as vestes de púrpura que traziam os reis dos midianitas, e afora os ornamentos que os camelos traziam ao pescoço).
27 UGidiyon la ìchər ká̱ azənariya va̱ ta, kang uza̱ pak ka̱ ashe ìtong wò, aOfəra. Nkpaktak oIsa̱rila nəm mmai ka̱ atak ngwop ìchər va̱ ta, a le ta̱l ajəp ûGidiyon ká̱ nzhizhi.
27 Desse peso fez Gideão uma estola sacerdotal e a pôs na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel se prostituiu ali após ela; a estola veio a ser um laço a Gideão e à sua casa.
28 Wa nnà ta, onəm oga aIsa̱rila nəm igwan ká̱ oMidiyan, kang oMidiyan wong ká̱ ishi lap ka̱t. Te, mbin təm ká̱ ikángkáng ìzun ìsəm pa̱ ineɗing ka̱ ashe nra aGidiyon.
28 Assim, foram abatidos os midianitas diante dos filhos de Israel e nunca mais levantaram a cabeça; e ficou a terra em paz durante quarenta anos nos dias de Gideão.
29 Te uJerup-Baal uya aJowash ununggwan le ga təm ka̱ nzhi wò.
29 Retirou-se Jerubaal, filho de Joás, e habitou em sua casa.
30 UGidiyon ká̱ ovan onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat ova oji na, ka̱kul uza̱ ká̱ ochar pa̱ kyák.
30 Teve Gideão setenta filhos, todos provindos dele, porque tinha muitas mulheres.
31 Uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk ka̱ aShekem te, á mar uyen ununggwan á na kpa, kang uza̱ sok aɗin á na pa̱ uAbimelek.
31 A sua concubina, que estava em Siquém, lhe deu também à luz um filho; e ele lhe pôs por nome Abimeleque.
32 Te uGidiyon uya aJowash gbák pa̱ gənggəng kang a kú, te oza̱ li na ka̱ awap apupo uJowash, ka̱ aOfəra aga akum aAbiyezer.
32 Faleceu Gideão, filho de Joás, em boa velhice; e foi sepultado no sepulcro de Joás, seu pai, em Ofra dos abiezritas.
33 Ka̱ nva̱ng ikú aGidiyon na byet te, onəm oga aIsa̱rila ga̱ɓa̱n le nəm mmai ka̱ atak ngwop ìchər aBaal. Oza̱ nak ìchər aBaal-Berit sat inan oza̱,
33 Morto Gideão, tornaram a prostituir-se os filhos de Israel após os baalins e puseram Baal-Berite por deus.
34 kang onəm oga aIsa̱rila rəng uYawe Inan oza̱ lap ka̱t, uva ka̱ fa ká̱ oza̱ ka̱ ashe awo nkpaktak okpa ìkum oza̱, ova gáng oza̱ ka̱ nza̱ ngba̱k nggo á.
34 Os filhos de Israel não se lembraram do Senhor , seu Deus, que os livrara do poder de todos os seus inimigos ao redor;
35 Kà̱ɗi te, oza̱ nəm iya̱m inəna̱n iro n̂zhi aJerup-Baal ka̱t, uwa aGidiyon á, káp ka̱ nkpaktak oga iya̱m inəna̱n va̱ uza̱ ka̱ nəm ôIsa̱rila á.
35 nem usaram de benevolência com a casa de Jerubaal, a saber, Gideão, segundo todo o bem que ele fizera a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.