Juízes 8
yer (YER) vs ARIB
1 Te onəm oga aEfrayim là ûGidiyon pa̱, <<Sang kang u nəm á yi wa nta̱, u wór yi ka̱t awalang va̱ mmaɓu ka̱ nlung ìkum ká̱ oMidiyan ka̱t yà?>> Kang oza̱ ra̱n ká̱ na pa̱ gənggəng.
1 Então os homens de Efraim lhe disseram: Que é isto que nos fizeste, não nos chamando quando foste pelejar contra Midiã? E repreenderam-no asperamente.
2 Te uGidiyon na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Iza̱ n nəm va̱ ji iji wó yà? Oga iya̱m ìchakchak ìba̱ngba̱ng aEfrayim ɓyen ji iya̱m mɓən iga ìba̱ngba̱ng aAbiyezer ka̱t ɗò?
2 Ele, porém, lhes respondeu: Que fiz eu agora em comparação ao que vós fizestes? Não são porventura os rabiscos de Efraim melhores do que a vindima de Abiezer?
3 Inan na oponzhi oMidiyan uOrep ká̱ uZeyep ka̱ ashe awo wó na. Iza̱ iya̱m va̱ n nəm va ji ivəngva̱ ó nəm yà?>> Nna chit te, nlak ìgwak oza̱ rusok ɗak.
3 Deus entregou na vossa mão os príncipes de Midiã, Orebe e Zeebe; que, pois, pude eu fazer em comparação ao que vós fizestes? Então a sua ira se abrandou para com ele, quando falou esta palavra.
4 Te uGidiyon ga aUrdun kang a pa̱l, uza̱ ká̱ onunggwan igba̱l pa̱ ishatɗing va̱ nzəng ká̱ na, oza̱ bəlak chit, ká̱ nna te, oza̱ ga mpyal ká̱ nwà nva̱ng okpa ìkum oza̱.
4 E Gideão veio ao Jordão e o atravessou, ele e os trezentos homens que estavam com ele, fatigados, mas ainda perseguindo.
5 Kang uza̱ là ônunggwan oga aSukkot pa̱, <<Kusuk, ó na nzəngkəng ônəm mi va̱ ta̱ va̱ ka̱ nva̱ng mi á, ka̱kul oza̱ bəlak chit, kang na mmami ka̱ mwà nva̱ng aZeba ká̱ uZalmuna, oponzhi oMidiyan.>>
5 Disse, pois, aos homens de Sucote: Dai, peço-vos, uns pães ao povo que me segue, porquanto está fatigado, e eu vou perseguindo a Zeba e Zalmuna, reis os midianitas.
6 Ǹnyi te, onəm oga mpyal aSukkot là pa̱, <<U kpán uZeba ká̱ uZalmuna chit ka̱ ashe awo ɓu ɗò? Ka̱kul iza̱ kang í na nzəngkəng ônəm oga lung ìkum ɓu yà?>>
6 Mas os príncipes de Sucote responderam: Já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão ao teu exército?
7 Te uGidiyon na ama̱n pa̱, <<Ka̱kul nva̱ ta te, awalang va̱ uYawe á na uZeba ká̱ uZalmuna ka̱ ashe awo mi te, mi cha izər wó ká̱ izu iga ashe nzam kang ká̱ mmər.>>
7 Replicou-lhes Gideão: Pois quando o Senhor entregar na minha mão a Zebá e a Zalmuna, trilharei a vossa carne com os espinhos do deserto e com os abrolhos.
8 Te uGidiyon wong ka̱ ta ga aPeniyel, kang uza̱ ɓəp iya̱m izəngtəng va ta ka̱ atak oza̱, kang onunggwan oga aPeniyel na ama̱n á na wa nva̱ onunggwan oga aSukkot ka̱ na ama̱n á na á.
8 Dali subiu a Penuel, e falou da mesma maneira aos homens desse lugar, que lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
9 Te uza̱ là ônunggwan oga aPeniyel pa̱, <<Awalang va̱ mi le ka̱ ashe igwan te, mi shin nzhi nkúrkúr va̱ ta̱.>>
9 Por isso falou também aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, derribarei esta torre.
10 Ǹyangmata̱ te, uZeba ká̱ uZalmuna oma ka̱ aKarkor nzəng ká̱ onəm oga nlung ìkum oza̱, onunggwan ìkalong pa̱ igba̱pchi ama̱n pa̱ tukun, oma onəm va̱ re ka̱ ashe nkpaktak onəm ìkum ovan oga asa̱l nfa alum, ka̱kul onəm ìkalong igba̱l ká̱ ìsəm pa̱ ìparəm tak chit ka̱ ashe onunggwan va̱ zəp ndokchi.
10 Zebá e Zalmuna estavam em Carcor com o seu exército, cerca de quinze mil homens, os restantes de todo o exército dos filhos do oriente; pois haviam caído cento e vinte mil homens que puxavam da espada.
11 Te uGidiyon wòl asa̱l onəm oga ntəm ka̱ ashe aghal va ka̱ asa̱l nfa alum aNoba ká̱ aJokbeha, kang uza̱ mul onəm oga nlung ìkum va̱ ta na pa ká̱ ìkum.
11 subiu Gideão pelo caminho dos que habitavam em tendas, ao oriente de Nobá e Jogbeá, e feriu aquele exército, porquanto se dava por seguro.
12 UZeba ká̱ uZalmuna, oponzhi oMidiyan oga oparəm va̱ ta chəng, ǹnyi te, uza̱ ɓak nva̱ng oza̱ ga wur oza̱, kang uza̱ nak nkpaktak onəm oga nlung ìkum va̱ ta zwar.
12 E, fugindo Zebá e Zalmuna, Gideão os perseguiu, tomou presos esses dois reis dos midianitas e desbaratou todo o exército.
13 Te uGidiyon uya aJowash ununggwan le ka̱ atak ìkum va̱ ta, uza̱ wòl asa̱l va i kyén i ga aHeret.
13 Voltando, pois, Gideão, filho de Joás, da peleja pela subida de Heres,
14 Uza̱ kpán uyenza̱m uro uga aSukkot kang uza̱ kat na. Te uyenza̱m va̱ ta lir aɗin oponzhi oga aSukkot á na, oma onəmgbak oga ìtong va̱ ta á, onunggwan ìsəm pa̱ ìfangshat ama̱n pa̱ fangshat.
14 tomou preso a um moço dos homens de Sucote, e o inquiriu; este lhe deu por escrito os nomes dos príncipes de Sucote, e dos seus anciãos, setenta e sete homens.
15 Te uGidiyon ɓa chu atak onunggwan oga aSukkot, kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó dər, uZeba ká̱ uZalmuna oma ta̱, ova ka̱ ó nap avyal á mi, nva̱ ó là pa̱,<U kpán uZeba ká̱ uZalmuna chit ka̱ ashe awo ɓu ɗò? Ka̱kul iza̱ kang í na nzəngkəng ônunggwan ɓu va̱ bəlak chit yà?
15 Então veio aos homens de Sucote, e disse: Eis aqui Zebá e Zalmuna, a respeito dos quais me escarnecestes, dizendo: Porventura já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão aos teus homens fatigados?
16 Te uza̱ wur onəmgbak oga ìtong va̱ ta, kang uza̱ ɗyang ntàn ônəm oga aSukkot ká̱ izu iga ashe nzam ká̱ oga mmər.
16 Nisso tomou os anciãos da cidade, e espinhos e abrolhos do deserto, e com eles ensinou aos homens de Sucote.
17 Uza̱ shin nzhi nkúrkúr ngga aPeniyel kpa, kang uza̱ gbá̱ng onunggwan oga ashe ìtong va̱ ta.
17 Também derrubou a torre de Penuel, e matou os homens da cidade.
18 Te uza̱ ɓəp uZeba ká̱ uZalmuna pa̱, <<Nza̱ apir onəm ó gbá̱ng ka̱ aTabor yà?>>
18 Depois perguntou a Zebá e a Zalmuna: Como eram os homens que matastes em Tabor? E responderam eles: Qual és tu, tais eram eles; cada um parecia filho de rei.
19 Te uGidiyon na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Ogənang mi ta, ovan anang mi. N sóng anung ká̱ uYawe, ká̱ yà pa̱ ó re oza̱ re ká̱ irirì te, ka̱ n gbá̱ng wó ka̱t.>>
19 Então disse ele: Eram meus irmãos, filhos de minha mãe; vive o Senhor, que se lhes tivésseis poupado a vida, eu não vos mataria.
20 Uza̱ là ûJeter uyiyen ugəshi pa̱, <<Wóng, na u gbá̱ng oza̱.>> Ǹnyi te, uyenza̱m va̱ ta tur ndokchi wò ka̱t, ka̱kul uza̱ wa yà uyen uga iɓəl, kang ayər ka̱ nnəm na.
20 E disse a Jeter, seu primogênito: Levanta-te, mata-os. O mancebo, porém, não puxou da espada, porque temia, porquanto ainda era muito moço.
21 Te uZeba ká̱ uZalmuna là pa̱ <<Wong ká̱ ishi ɓu na u gba̱l yi, ka̱kul unəm i kur ununggwan kang i nəm nnap onunggwan.>> Te uGidiyon wong gba̱l uZeba ká̱ uZalmuna, kang uza̱ fən oga iya̱m isham va̱ ka̱ ishak oga alakəmi oza̱.
21 Então disseram Zebá e Zalmuna: Levanta-te tu mesmo, e acomete-nos; porque, qual o homem, tal a sua força. Levantando-se, pois, Gideão, matou Zebá e Zalmuna, e tomou os crescentes que estavam aos pescoços dos seus camelos.
22 Te onəm oga aIsa̱rila là ûGidiyon pa̱, <<Nəm iponzhi ka̱ apal yi, mmaɓu ká̱ ovan ɓu, ká̱ okəka ɓu kpa, ka̱kul u ka̱m ishi yi chit ka̱ ashe awo oMidiyan.>>
22 Então os homens de Israel disseram a Gideão: Domina sobre nós, assim tu, como teu filho, e o filho de teu filho; porquanto nos livraste da mão de Midiã.
23 Ǹnyi te, uGidiyon là ôza̱ pa̱, <<Mi yà ka̱ nnəm iponzhi ka̱ apal wó ka̱t, kang uyen mi i yà ka̱ nnəm iponzhi ka̱ apal wó ka̱t na kpa, uYawe uwa i nəm iponzhi ka̱ apal wó.>>
23 Gideão, porém, lhes respondeu: Nem eu dominarei sobre vós, nem meu filho, mas o Senhor sobre vós dominará.
24 Kang uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Mmami ka̱ nchal wó pa̱, nza̱ unəm nggo ka̱ ashe wó, á na iya̱m achwang á mi ka̱ ashe iyəya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum.>> Ka̱kul oMidiyan oma ka̱ oga iya̱m achwang iga azənariya, wa nva nnap-nnəm oIshəmayel á.
24 Disse-lhes mais Gideão: uma petição vos farei: dá-me, cada um de vós, as arrecadas do despojo. {Porque os inimigos tinham arrecadas de ouro, porquanto eram ismaelitas} .
25 Te oza̱ na ama̱n pa̱, <<Í məma̱n, í na oza̱ na ká̱ kpaktak ìgwak.>> Te oza̱ nàr inang ìlukwan, kang nza̱ unəm nggo mang iya̱m achwang va̱ uza̱ ya ka̱ atak ìkum ka̱ apəpal.
25 Ao que disseram eles: De boa vontade as daremos. E estenderam uma capa, na qual cada um deles deitou as arrecadas do seu despojo.
26 Iɗək iya̱m achwang iga azənariya va̱ uza̱ chal te, ashekel ìkalong pa̱ izəng ká̱ igba̱l pa̱ ifangshat aga azənariya. Iya̱m nza̱m pa̱ kpa te a yà kà̱ ka̱t, wa iya̱m ishak, ká̱ ìlukwan irəzang pa̱ bit iga mpa oponzhi uga aMidiyan, ká̱ oga iya̱m ishak oga alakəmi oza̱
26 E foi o peso das arrecadas de ouro que ele pediu, mil e setecentos siclos de ouro, afora os crescentes, as cadeias e as vestes de púrpura que os reis de Midiã trajavam, afora as correntes que os camelos traziam ao pescoço.
27 UGidiyon la ìchər ká̱ azənariya va̱ ta, kang uza̱ pak ka̱ ashe ìtong wò, aOfəra. Nkpaktak oIsa̱rila nəm mmai ka̱ atak ngwop ìchər va̱ ta, a le ta̱l ajəp ûGidiyon ká̱ nzhizhi.
27 Disso fez Gideão um éfode, e o pôs na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel se prostituiu ali após ele; e foi um laço para Gideão e para sua casa.
28 Wa nnà ta, onəm oga aIsa̱rila nəm igwan ká̱ oMidiyan, kang oMidiyan wong ká̱ ishi lap ka̱t. Te, mbin təm ká̱ ikángkáng ìzun ìsəm pa̱ ineɗing ka̱ ashe nra aGidiyon.
28 Assim foram abatidos os midianitas diante dos filhos de Israel, e nunca mais levantaram a cabeça. E a terra teve sossego, por quarenta anos nos dias de Gideão.
29 Te uJerup-Baal uya aJowash ununggwan le ga təm ka̱ nzhi wò.
29 Então foi Jerubaal, filho de Joás, e habitou em sua casa.
30 UGidiyon ká̱ ovan onunggwan ìsəm pa̱ ifangshat ova oji na, ka̱kul uza̱ ká̱ ochar pa̱ kyák.
30 Gideão teve setenta filhos, que procederam da sua coxa, porque tinha muitas mulheres.
31 Uchəchar va̱ uza̱ nak ka̱ ashe nzhi pa kùk ka̱ aShekem te, á mar uyen ununggwan á na kpa, kang uza̱ sok aɗin á na pa̱ uAbimelek.
31 A sua concubina que estava em Siquém deu-lhe também um filho; e pôs-lhe por nome Abimeleque.
32 Te uGidiyon uya aJowash gbák pa̱ gənggəng kang a kú, te oza̱ li na ka̱ awap apupo uJowash, ka̱ aOfəra aga akum aAbiyezer.
32 Morreu Gideão, filho de Joás, numa boa velhice, e foi sepultado no sepulcro de seu pai Joás, em Ofra dos abiezritas.
33 Ka̱ nva̱ng ikú aGidiyon na byet te, onəm oga aIsa̱rila ga̱ɓa̱n le nəm mmai ka̱ atak ngwop ìchər aBaal. Oza̱ nak ìchər aBaal-Berit sat inan oza̱,
33 Depois da morte de Gideão os filhos de Israel tornaram a se prostituir após os baalins, e puseram a Baal-Berite por deus.
34 kang onəm oga aIsa̱rila rəng uYawe Inan oza̱ lap ka̱t, uva ka̱ fa ká̱ oza̱ ka̱ ashe awo nkpaktak okpa ìkum oza̱, ova gáng oza̱ ka̱ nza̱ ngba̱k nggo á.
34 Assim os filhos de Israel não se lembraram do Senhor seu Deus, que os livrara da mão de todos os seus inimigos ao redor;
35 Kà̱ɗi te, oza̱ nəm iya̱m inəna̱n iro n̂zhi aJerup-Baal ka̱t, uwa aGidiyon á, káp ka̱ nkpaktak oga iya̱m inəna̱n va̱ uza̱ ka̱ nəm ôIsa̱rila á.
35 nem usaram de beneficência para com a casa de Jerubaal, a saber, de Gideão, segundo todo o bem que ele havia feito a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.