Juízes 11

yer (YER) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 UJefta unəm uga aGileyat pa te, unəm uga ǹnyi ashar ìkum ukamkam. Upupo uGileyat, kang unənang te, uchar umaimai.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Uchar aGileyat mar ovan onunggwan á na kpa. Kang awalang va̱ oza̱ rup, te oza̱ wà uJefta pa̱, <<Ɓu ya ká̱ nrì iya̱mkup apo yi nzəng ká̱ yi ka̱t, ka̱kul mmaɓu uya achar ro pa̱ɗi.>>
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Te uJefta chə́r ka̱ atak ogənang wó, uza̱ ga təm ka̱ mbin aTop. Ka̱ ta te, ovan oga ayə́r oro ɓa ɓut ka̱ atətak kang oza̱ i ranggang nzəng ká̱ na.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Mmá ka̱ ashe ntəm te, ovan oga oAmmon ɓa ru oga aIsa̱rila ká̱ ìkum.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Kang awalang va̱ oAmmon ru onəm oga aIsa̱rila chit ká̱ ìkum te, onəmgbak oga aGileyat ga mbin aTop pa̱ na ó le ká̱ uJefta ka̱ aGileyat.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 Te oza̱ là ûJefta pa̱, <<Ɓa na u yà unəm uga mpyal ìkum á yi, na i nəm ìkum ká̱ onəm oga aAmmon.>>
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Te uJefta là ônəmgbak oga aGileyat pa̱, <<Mmawo na ka̱ ó yang ká̱ mi, ó wà mi ka̱ ashe nzhi apo mi ka̱t ɗò? Iza̱ nak kang ó ɓa atak mi ǹyangmata̱ va̱ mmawó ka̱ ashe nɗaktak yà?>>
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Te onəmgbak oga Gileyat là ûJefta pa, <<Ká̱ nna kpa te, í le chit í ɓa ka̱ atak ɓu ǹyangmata̱. A yà pa̱ ɓu ga nzəng ká̱ yi na i lung ìkum ká̱ onəm oga aAmmon te, mmaɓu na ɓu yà unəm uga mpyal onəm oga aGileyat pa̱ kpaktak.>>
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Te uJefta na ama̱n ônəmgbak oga aGileyat pa̱, <<A yà pa̱ ó le ká̱ mi ka̱ nzhi pa̱ n lung ìkum ká̱ onəm oga aAmmon, kang uYawe ga na oza̱ ka̱ ashe awo mi te, mi yà unəm uga mpyal wó yà na ɗò?>>
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Te onəmgbak oga aGileyat na ama̱n ûJefta pa̱, <<UYawe uwa unəm uga nshet nnap ka̱ ishimshe yi. Nnandər, iya̱m va ɓu là te, nna i nəm.>>
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Te uJefta ga nzəng ká̱ onəmgbak oga aGileyat, kang onəm va̱ ta nak na sat unəm uga mpyal oza̱ ká̱ unəm uga mpyal ìkum oza̱ kpa. Te uJefta le là nkpaktak oga nnap-nlà wò va̱ ka̱ mpyal aYawe ka̱ aMizpa.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Te uJefta re nre ká̱ onəm oga nre ka̱ atak aponzhi oga aAmmon pa̱, <<Iza̱ gwang mi ká̱ ɓu, kang ɓu ɓa pa̱ na u lung ìkum ká̱ mbin mi yà?>>
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Te uponzhi oAmmon na ama̱n ônəm oga nre aJefta pa̱, <<Awalang va̱ oIsa̱rila fa ka̱ aMasar te, oza̱ vyat mbin mi á ɓan ka̱ aArnon ɓa chu aJabok, kang a lyam ga aUrdun. Ǹyangmata̱ te, le ká̱ mbin va̱ ta á mi ka̱ ashe inal.>>
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Te uJefta re onəm oga nre kà̱ɗi ga atak aponzhi oAmmon,
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 ká̱ nnap-nlà pa̱,
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Ǹnyi te awalang va̱ oza̱ fa ka̱ ashe aMasar te, oIsa̱rila wòl ashe nzam mmaləng ga chu Ìwa Irəzang, kang oza̱ ga aKadesh.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Te oIsa̱rila re onəm oga nre ga atak aponzhi oga aEdom pa̱, <Kusuk, re yi na í watar ka̱ ashe mbin ɓu,> ǹnyi te, uponzhi oga aEdom ma̱n ka̱t. Te wa nnà ta oza̱ re nre ûponzhi oga aMowap kpa, kang uza̱ yang. A nak te, oIsa̱rila təm ka̱ aKadesh.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 Te oza̱ kak ashe nzam oza̱ gang mbin aEdom ká̱ aMowap, oza̱ wòl asa̱l nfa alum mbin aMowap, kang oza̱ ləp apa̱k ka̱ agwong aArnon. Oza̱ tar ashe mbin aMowap ka̱t, ka̱kul aArnon na aswari ga aMowap.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 Te oIsa̱rila re onəm oga nre ga atak aSihon uponzhi oAmori uva i nəm iponzhi ka̱ aHeshbon, oza̱ là á na pa̱, <Re yi i watar ka̱ ashe mbin ɓu na i ga mbin yi.>
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Ǹnyi te, uSihon ma̱n ôIsa̱rila pa̱ a watar ka̱ ashe mbin wò ka̱t. Uza̱ ɓut nkpaktak onəm wò, oza̱ ga ləp apa̱k ka̱ aJahat, kang oza̱ ru oIsa̱rila ká̱ ìkum.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 <<Te uYawe, Inan oIsa̱rila, na uSihon ká̱ nkpaktak onəm wò ka̱ ashe awo oIsa̱rila kang oza̱ ri oza̱ ká̱ ìkum. OIsa̱rila kwom nkpaktak mbin oAmori, ova ka̱ ntəm ka̱ ashe mbin va̱ ta,
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 kang oza̱ kwom nkpaktak mbin oAmori va̱ ta, ɓan ka̱ aArnon ga chu aJabok, kang a ɓan ka̱ nzam mmaləng ga chu aUrdun.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Ǹyangmata̱ te, uYawe, Inan oIsa̱rila wà oAmori chit fa ka̱ mpyal onəm wò oIsa̱rila. Nza̱ ichumchum mmaɓu ká̱ pa̱ u vyat ká̱ yi yà?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 Ɓu kpán iya̱m va̱ inan ɓu uKemosh na ɓu ka̱t ɗò? Wa nnà ta kpa í kpán nkpaktak oga iya̱m va̱ uYawe, Inan yi na á yi.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 U ji uBalak uya aZipo uponzhi oga aMowap ji ɗò? Uza̱ kpán ìkwoksok chit ká̱ oIsa̱rila, ka̱t te, uza̱ lung ìkum ká̱ oza̱ chit ɗak ɓo?
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Izun chit ìgba̱l pa̱ ishatɗing nva̱ oIsa̱rila ka̱ ntəm ka̱ ashe aHeshbon ká̱ aAroyer, ká̱ oga ivan itong oza̱, ká̱ nkpaktak oga itong va̱ ka̱ anung awang aArnon. Iza̱ nak kang ó ɗak pa̱ na ó ka̱m oza̱ ka̱ ashe awalang va̱ ta ka̱t yà?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 N nəm mpat nro á ɓu ka̱t, ǹnyi te, mmaɓu ka̱ nnəm mpat á mi, ka̱ atak nru mi ká̱ ìkum. Re uYawe, uga nnap-akwali, a kat ishimshe onəm oga aIsa̱rila ká̱ oga aAmmon ká̱ nda va̱ ta̱.>>
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Ǹnyi te, uponzhi onəm oga aAmmon gwong achwang ka̱ nre va̱ uJefta re nre á na ká̱ ka̱t.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Te aRuhu aYawe fə́r ka̱ apal aJefta, kang uza̱ watar aGileyat ká̱ aManase, lyam ga ashe aMizpa aga aGileyat i ɓut oshozha. Kang uza̱ wong ka̱ ta ga ìkum ka̱ onəm oga aAmmon.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Kang uJefta sóng anung ûYawe pa̱, <<A yà pa̱ ɓu na onəm oga aAmmon ka̱ ashe awo mi te,
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 iya̱m va pa̱ káp i fa ka̱ anung nzhi mi pa̱ na o gwang mi awalang va̱ n le ká̱ ikángkáng ka̱ atak nlung ìkum ká̱ oAmmon te, mi yichi na iya̱m inana iga nshì ûYawe.>>
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Te uJefta pa̱l ga atak onəm oga aAmmon pa̱ na o lung ìkum ká̱ oza̱, kang uYawe na oza̱ ka̱ ashe awuwo.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 Uza̱ lung oza̱ ɓan ka̱ aAroyer ga chu nkap mbin aMinnit, lyam ga chu aAbel-Keramim. Uza̱ zhì oga itong ìsəm pa̱ ìparəm, uza̱ gbá̱ng oza̱ pa̱ makmak. Wa nnà ta onəm oga aIsa̱rila nəm igwan ka̱ apal oAmmon.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Awalang va̱ uJefta le nzhi wò ka̱ aMizpa te, uyiyen uyenchar fa pa̱ na ô gwang na, ká̱ iya̱m nnə́m ká̱ nza̱m. Uwa ta uyiyen byet, uza̱ yà ká̱ ovan onunggwan, ka̱t te ovan ochar oro ka̱t.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Awalang va̱ uza̱ ya na te, uza̱ kakchi ilukwan wò ka̱ ashe nlak igwak, kang uza̱ ləp achu pa̱, <<Áyen mi, u gbá̱l mi chit. U ɓa ká̱ nɗaktak á mi chit. Ka̱kul n sóng anung ûYawe chit, nva mi ya ká̱ mɓəkchiɓəkchi ka̱t á.>>
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Te uza̱ na ama̱n á na pa̱, <<Ápo mi, u yar nsar nnap-nlà ûYawe chit. Nəm á mi wa nva u là ká̱ anung ɓu á, ka̱kul uYawe na igwan á ɓu chit ka̱ apal okpa ìkum ɓu oAmmon.>>
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 Ǹnyi te, uza̱ là ûpo wò pa̱, <<Na ape á mi pa̱ parəm na n ga ashe oga aɗuktum, n yə́ng ikú nzəng ká̱ okpa mi, ka̱kul mi ga nkú na nyà uyenɓyen.>>
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 Te uza̱ là á na pa̱, <<Ga.>> Kang uza̱ re na ga nzəng ká̱ okpa wò ape pa̱ parəm. Oza̱ ga ashe oga aɗuktum kang oza̱ yə́ng ikú, ka̱kul pa̱ uza̱ i kú uwa ya uyenɓyen.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Kang ka̱ nkur ape pa̱ parəm va̱ ta te, uza̱ le ɓa atak apo wò, kang upupo nəm á na wa nva uza̱ ka̱ sóng anung á. Uza̱ wa nyi ununggwan chit ka̱t.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 ka̱ ashe nza̱ ìzun nggo te, ovanchar oga aIsa̱rila i fa i rəng ká̱ ikú aya aJefta uga Gileyat ka̱ apal nra pa̱ nneɗing.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.