Josué 2
yer (YER) vs ARC
1 UJoshuwa uya aNun re nre ká̱ onəm oga nsòng mbin ká̱ ayi pa̱ oparəm ka̱ aShitim. Uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó ga na ó sòng mbin va̱ ta jwakjwak aJariko.>> Te oza̱ ga tar ashe nzhi achar umaimai uro, aɗiɗin pa̱ uRahap, kang oza̱ ra ka̱ ta.
1 E enviou Josué, filho de Num, dois homens desde Sitim a espiar secretamente, dizendo: Andai e observai a terra e a Jericó. Foram, pois, e entraram na casa de uma mulher prostituta, cujo nome era Raabe, e dormiram ali.
2 Te mma là ûponzhi uga aJariko pa̱, <<Dər, onəm oga aIsa̱rila oro mma táng ka̱ ashe ìtong va̱ ta̱ ka̱ ìzwam pa̱ na ó sòng mbin va̱ ta̱.>>
2 Então, deu-se notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que esta noite vieram aqui uns homens dos filhos de Israel para espiar a terra.
3 Te uponzhi uga aJariko re nre ga atak aRahap pa̱, <<Fa ká̱ onungwan va̱ ɓa atak ɓu kang oza̱ táng nzhi ɓu, ka̱kul oza̱ ɓa nsòng nkpaktak mbin yi.>>
3 Pelo que enviou o rei de Jericó a Raabe, dizendo: Tira fora os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 Ǹnyi te, uchar va̱ ta ka̱ bwam onunggwan oga oparəm va̱ ta chit. Uza̱ là pa̱, <<À, onunggwan va̱ ta ɓa atak mi ɓa, ǹnyi te, n nyi atak va̱ oza̱ fa kà̱ ka̱t.
4 Porém aquela mulher tomou a ambos aqueles homens, e os escondeu, e disse: É verdade que vieram homens a mim, porém eu não sabia de onde eram.
5 Kang mí kùk anung asa̱l ìtong ká̱ anung arurong te, onunggwan va̱ ta fa chit. N nyi asa̱l va̱ oza̱ wòl kà̱ ka̱t. Ó ga ká̱ nggha̱n ka̱ nva̱ng oza̱, mwote, ó ɓan oza̱ nggo.>>
5 E aconteceu que, havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, aqueles homens saíram; não sei para onde aqueles homens se foram; ide após eles depressa, porque vós os alcançareis.
6 Ǹnyi te, uza̱ ka̱ ga ká̱ oza̱ chit ka̱ apal nzhi, uza̱ bwam oza̱ ka̱ akum akun ǹsàmsam va uza̱ ka̱ nak ka̱ ta.
6 Porém ela os tinha feito subir ao telhado e os tinha escondido entre as canas do linho, que pusera em ordem sobre o telhado.
7 Te onunggwan va̱ ta fa wa nva̱ng onəm oga nsòng mbin, i mwo oza̱ ga chu asa̱l aga mpa̱l Awang aUrdun. Ká̱ nfa onəm va̱ ta byet te, mma kùk anung asa̱l.
7 E foram-se aqueles homens após os espias, pelo caminho do Jordão, até aos vaus; e fechou-se a porta, havendo saído os que iam após eles.
8 Kang onəm oga nsòng mbin va̱ ta ì ra nda te, uRahap ga ka̱ atak oza̱ ka̱ apal nzhi va̱ ta,
8 E, antes que eles dormissem, ela subiu a eles sobre o telhado
9 uza̱ là oza̱ pa̱, <<N nyinyi pa̱ uYawe na mbin va̱ ta̱ a wo chit, kang ayər wó nəm yi chit, nkpaktak onəm ka̱ ashe mbin va̱ ta̱ ìchəgwak la̱p oza̱ pa gənggəng ka̱kul wó.
9 e disse aos homens: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor de vós caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra estão desmaiados diante de vós.
10 I fe iya̱m va̱ chit uYawe nəm, á nak ndəng ngga ìWa Isəksək wom ka̱kul wó awalang va̱ ó fa ka̱ aMasar á, ká̱ nkpaktak iya̱m va̱ ó nəm ûSihon ká̱ uOk, oponzhi oga oparəm oga aAmori ova ka̱ asa̱l nfa alum aUrdun, ova ó zhì oza̱ pa̱ kpaktak.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saíeis do Egito, e o que fizestes aos dois reis dos amorreus, a Seom e a Ogue, que estavam dalém do Jordão, os quais destruístes.
11 Awalang va̱ í fe te, ìchəgwak la̱p yi, ayər nəm yi ka̱kul wó kang unəm uro ka̱ ashe yi yà ká̱ nkam igwak lap ka̱t. Ka̱kul uYawe Inan wó, uza̱ Inan ka̱ apaɓur ká̱ apambin.
11 Ouvindo isso, desmaiou o nosso coração, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor , vosso Deus, é Deus em cima nos céus e embaixo na terra.
12 <<Ǹyangmata̱ te, ó sóng anung á mi ka̱ ashe aɗin aYawe pa̱, wa nva n nəm ikin a wó te, wa nnà ta kpa, ó nəm n̂zhi apo mi. Ó nyám ìpir nnàp á mi va̱ i nak mi na nnandər ká̱ wó,
12 Agora, pois, jurai-me, vos peço, pelo Senhor , pois que vos fiz beneficência, que vós também fareis beneficência à casa de meu pai, e dai-me um sinal certo,
13 pa̱ ó re upo mi, ká̱ unang mi, ká̱ ogənang mi onunggwan, ká̱ ogənang mi ochar ká̱ irirì, ká̱ nkpaktak onəm va̱ oji oza̱. Kang ó re yi i kú ka̱t.>>
13 de que dareis a vida a meu pai e a minha mãe, como também a meus irmãos e a minhas irmãs, com tudo o que têm, e de que livrareis as nossas vidas da morte.
14 Te onəm va̱ ta là ûRahap pa̱, <<Irirì yi ka̱ anung irirì ɓu, a yà pa̱ u fa ká̱ ìjili yi kà̱ nnap va̱ ta̱ ka̱t, te i nəm iya̱m inəna̱n a ɓu ká̱ nnandər awalang va̱ uYawe á na mbin va̱ ta̱ á yi chit á.>>
14 Então, aqueles homens responderam-lhe: A nossa vida responderá pela vossa até ao ponto de morrer, se não denunciardes este nosso negócio; e será, pois, que, dando-nos o Senhor esta terra, usaremos contigo de beneficência e de fidelidade.
15 Nna chit te, uRahap fər ká̱ oza̱ ká̱ asang ka̱ mɓol ayir nzhi, ka̱kul mmá me nzhizhi ka̱ izər akamsəlang ìtong.
15 Ela, então, os fez descer por uma corda pela janela, porquanto a sua casa estava sobre o muro da cidade, e ela morava sobre o muro.
16 Te uza̱ là ôza̱ pa̱, <<Ó ga ka̱ ashe oga aɗuktum le kang onəm oga ngwa nva̱ng wó a ya wó ka̱t. Ó bwam ka̱ ta nra pa̱ nshatɗing, nva̱ngva̱ onəm oga ngwa nva̱ng wó a le chit, te ó kpán asa̱l wó ɗak.>>
16 E disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que, porventura, vos não encontrem os perseguidores; e escondei-vos lá três dias, até que voltem os perseguidores, e, depois, ide pelo vosso caminho.
17 Te onəm va̱ ta là ûRahap pa̱, <<Nsóng anung va̱ u nak yi i sóng te, i təm wa nnà ta.
17 E disseram-lhe aqueles homens: Desobrigados seremos deste teu juramento que nos fizeste jurar,
18 Iya̱m va ta̱ ɓu nəm awalang va̱ i táng ashe mbin va̱ ta̱. Te wa ran afini arəzang va̱ ta̱ ka̱ mɓol ayir nzhi va̱ u re yi i fəng kà̱. Wa ɓa ká̱ upo ɓu, ká̱ unang ɓu, ká̱ ogənang ɓu onunggwan, ká̱ nkpaktak nzhi oza̱ ka̱ nzhi ɓu.
18 se, vindo nós à terra, não atares este cordão de fio de escarlata à janela por onde nos fizeste descer; e se não recolheres em casa contigo a teu pai, e a tua mãe, e a teus irmãos, e a toda a família de teu pai.
19 A yà pa̱ unəm uro a fa agbai anung nzhi ɓu te, nchə̀r oza̱ i təm ka̱ apal ishishi, í yà ká̱ mpat ka̱t. Ǹnyi te, a yà pa̱ mma nak awo ûnəm uro uva uwa yà nzəng ka̱ ɓu ka̱ ashe nzhi te, nchə̀r oza̱ i təm ka̱ apal ishi yi.
19 Será, pois, que qualquer que sair fora da porta da tua casa, o seu sangue será sobre a sua cabeça, e nós seremos sem culpa; mas qualquer que estiver contigo em casa, o seu sangue seja sobre a nossa cabeça, se nele se puser mão.
20 Ǹnyi te, a yà pa̱ u là ûnəm uro iya̱m va̱ ɓa ká̱ yi, te nsóng anung va̱ u nak yi i sóng te, i kpán yi ka̱t.>>
20 Também, se tu denunciares esse nosso negócio, seremos desobrigados do teu juramento, que nos fizeste jurar.
21 URahap na ama̱n pa̱, <<Re á təm wa nva ó là.>>
21 E ela disse: Conforme as vossas palavras, assim seja. Então, os despediu; e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 Awalang va̱ oza̱ fa te, oza̱ ga ashe oga aɗuktum kang oza̱ təm ka̱ ta nra pa̱ nshatɗing, ga chu awalang va̱ onəm oga ngwa nva̱ng mwo oga atak pa̱ kpaktak ka̱ apal asa̱l, kang oza̱ ya oza̱ ka̱t, oza̱ le pa.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, e ficaram ali três dias, até que voltaram os perseguidores; porque os perseguidores os buscaram por todo o caminho, porém não os acharam.
23 Te onunggwan oga oparəm va̱ ta̱ fəng ka̱ apal oga aɗuktum, pa̱ng awang le ga atak aJoshuwa uya aNun ununggwan, kang oza̱ là á na nkpaktak iya̱m va̱ ya oza̱.
23 Assim, aqueles dois homens voltaram, e desceram do monte, e passaram, e vieram a Josué, filho de Num, e contaram-lhe tudo quanto lhes acontecera;
24 Oza̱ là ûJoshuwa pa̱, <<Nnandər, uYawe na nkpaktak mbin va̱ ta chit, ka̱ ashe awo yi. Nkpaktak onəm oga mbin va̱ ta ka̱ ntán ká̱ ayər ka̱kul yi.>>
24 e disseram a Josué: Certamente o Senhor tem dado toda esta terra nas nossas mãos, pois até todos os moradores estão desmaiados diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.