Hebreus 4
yer (YER) vs NAA
1 Ka̱kul nva̱ ta te, re i nəm dakdak, ka̱kul le kan a wa a yà pa̱ uro ka̱ ashe wo a chu nyiya ka̱t. Ka̱kul nsar nnap-nlà ngga ntar ka̱ ashe njul Inan nna watar chit ka̱t.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Ma là nnap-nlà Inan ngga nchang nfe là ayi na kpa wa nji oza̱. Nnap nlà va̱ ta yà ka̱ nka̱mshi oro ka̱ ashe oza̱ jiwo ka̱t. Ka̱kul oza̱ va̱ fe nnap-nlà va̱ ta te, oza̱ ya ka̱ nna nnandər ngga nkəka̱m ka̱t.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Mmayi va̱ i na nnandər na ka̱ te, i tan chit ka̱ ashe njul wa nva Inan là a. Nna pa̱,
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Ka̱kul uza̱ là nnap là ka̱ atak ro ka̱ ashe nnap-nlà wò ka̱ apal ishi nnap ilum iga ifangshat pa̱,
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ka̱ ashe atak azəngtəng va̱ ta te, uza̱ ləla kpa pa̱,
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Asa̱l na yà bol ka̱kul ntan ka̱ ashe njul va̱ ta. Onəm va̱ matmat ma là nnap-nlà Inan ngga nchang nfe ôza̱ kan oza̱ tan ka̱ ashe njul va̱ ta ka̱t te, nlan nkpak nnap nnəm oza̱ nna nak.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 A nak te, Inan pak ilum ro kà̱ɗi va mí wór pa̱ nda ta̱. A gba̱ng nva̱ng te, uza̱ là nnap-nlà ka̱ atak nnəm inok ká̱ uDawuda wa nva ma là chit pa̱,
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ka̱ ya pa̱ uJoshuwa tan ka̱ oIsa̱rila ka̱ ashe njul va̱ ta chit na nnandər te, Inan ka̱ là nnap ngga mɓa ro ka̱t.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ka̱kul nva̱ ta te, ilum iga njul ka̱kul onəm Inan i ya ɓur.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Unəm va pa̱ kpaktak tar ka̱ ashe njul Inan te, ya uza̱ jul chit ká̱ inok na kpa, wa nva Inan jul ka̱ nva̱n nnəm inok ijiwò a.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Ka̱kul nva̱ ta te, re i ɗak na i tan ka̱ ashe njul va̱ ta. Ka̱kul le kan ntar ka̱ ashishe a ma̱t ka̱kul nyar nnap nnəm oza̱ ngga nlan nkpak nnap nnəm ka̱t.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Ka̱kul nnap-nlà Inan ká̱ irirì. Kang i nəm inok pa̱ gənggəng kpa. Á ri ji nza̱ ndokchi nrírí ngga anung pa̱ parəm ji. I pa atak, i va̱n irirì anəm i le ká̱ izər aruhu, ká̱ mɓan izər, ká̱ nvil. Á nyi nrəng nnap anəm ká̱ iya̱m va̱ unəm ɗom pa̱ kpaktak.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Iya̱m ro yà ibwambwam ka̱ atak Inan ka̱ ashe nkpaktak iya̱m va̱ uza̱ nəm ka̱t. Nza̱ iya̱m nggo te, a ra pa̱ jakjai ka̱ mpyal Inan. Oza̱ pəl mpəlpəl ka̱ mpyal anəm va nkpak pa̱ i nyám ishi yi ka̱ mpipyal a.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ka̱kul pa̱ nna i yà ká̱ uponzhi onəm oga mpyal awop uchumchum va kyen ɓa ga apaɓur uwa uYesu uYa Inan te, re i bur pa̱ gənggəng iya̱m va̱ i là pa̱ i məma̱n ka̱ a.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 UPonzhi onəm oga mpyal awop yi va̱ ta̱ pa te, uza̱ unəm va nlan ìkàm yi nəm nkun á na ka̱t ɗò ka̱t. Uza̱ pa te, unəm va mmà ka̱ ka̱ nza̱ asa̱l-awu nggo te, a ya na ya wa nva ya yi kpa a. ká̱ nnà te, ka̱ pa̱ ɗa̱p uza̱ nəm nnap mɓá̱ngɓa̱ng jiwo ka̱t.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Ka̱kul nva̱ ta te, re i ga mpyal itok aPonzhi Inan iga nnap nnəna̱n ka̱ ashe nləp ikwoksok na i ya nnyám nrwa ìgwak nzəng ka̱ nnap nnəna̱n va i ka̱mshi yi ilum va pa̱ kpaktak ka̱ ashe nlan a.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.