Hebreus 2
yer (YER) vs NVT
1 Ka̱kul nva̱ ta te, nkpak pa̱ i nakshi pa̱ dakdak ká̱ iya̱m va̱ i fe chit. Ka̱kul le kan won i nəm achen yi i gba̱ng ka̱ ka̱t.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Nnap nlà Inan va̱ oma̱leka vang ka̱ te, ma məma̱n ka̱. Unəm va̱ pat iya̱m va̱ ma là, ka̱t te uza̱ yang nkpəkpak te, uza̱ yà nnyám ntan va məmal.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Chit te, a yà pa̱ i nakshi ka̱ nnap irirì iga mbyet mbyet imakmak va̱ ta̱ ka̱t te, i yar sang kang mí nyám ntan á yi ka̱t yà? UPonzhi uYesu uwa ká̱ ishi wò ɓan nla nnap irirì va̱ ta. Onəm va̱ ǹnyi fe ka̱ atətak ká̱ achwang oza̱ te, oma là á yi na i nyi pa̱ kpátkpát.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Inan nyám nnap nji wò nyám kpa ka̱ apal ishi nnap irirì va̱ ta̱ nzəng ka̱ nji oza̱ va̱ ta. Uza̱ nyám ka̱ atak nnəm iya̱m ichumchum chumchum ká̱ iga nɗaktak, ká̱ iya̱m pa̱ ɗongɗong, ká̱ imwa pa̱ ɗongɗong ija aRuhu-Nəna̱n va uza̱ kap ônəm wa nva uza̱ ɗom a.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Ka̱kul oma̱leka na Inan nak nlok nnəm ichumchum ka̱ apambin va ka̱ mɓa ka̱t. Apal mbin va mmayi ka̱ nla nnənap a.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Ma nyám chit pa̱ kpátkpát ka̱ atak ro ka̱ ashe nnap-nlà Inan pa̱,
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 U nak na oma̱leka ji na ka̱kul nra pa̱ ɗa̱p.
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 U na ichumchum á na ka̱ apal ishi iya̱m pa̱ kpaktak.>>
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Ka̱ nna kpa te, mmayi ka̱ nya uYesu va ma nak oma̱leka ji na ka̱kul nra pa̱ ɗa̱p te, ma na ichumchum á na chit. Ma rup ka̱ na kpa ka̱kul ikú va̱ uza̱ kú. Iya̱m va̱ ta̱ pa̱ kpaktak nnap-nnəna̱n Inan, ná uYesu a kú ka̱kul nza̱ unəm nggo.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Ka̱kul nva̱ ta te, a məma ká̱ Inan pa̱ uYesu va iya̱m pa̱ kpaktak ma nəm ka̱kul a wà, kan iya̱m pa̱ kpaktak ma nəm nzəng ká̱ uwa kpa te, uwa a yà ishi ôza̱ ka̱ atak mɓək anung va kúr anung nnap nya irirì iga mbyet mbyet a. Mɓək anung va̱ ta̱ pa̱ kpaktak te, ka̱kul na Inan a ɓa ka̱ ovan wò pa̱ kyák a ya apir ichumchum chumchum.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Unəm va̱ i nal nnap-mɓá̱ngɓa̱ng onəm, ka̱ onəm va̱ uza̱ nal ôza̱ te, oza̱ fa ka̱ akum azəngtəng. Nna nak te, ìwuswa nəm uYesu ka̱ ngwór oza̱ pa̱ ogənan wò ka̱t.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Nna uza̱ là pa̱
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Uza̱ là kpa pa̱,
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Ka̱kul pa̱ ovan va̱ ta̱ onəm va izər va ìnyam na pa mwang ka̱ nchə̀r te, uYesu nyang unəm wa nji oza̱ na kpa. Na uza̱ a nəm igwan ka̱ apal ishi anəm uga ichumchum ikú ka̱ atak nkú na o wong. Unəm va̱ ta uwa uShetan.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Uza̱ nəm pa na uza̱ a fən nkpaktak onəm va̱ ma mar oza̱ na byet te, oma kap chit ká̱ izwal ka̱t, ka̱kul ayər ikú a.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 A ra ka̱ mban pa̱ jakjai pa̱ uza̱ vang ka̱kul nka̱mshi oma̱leka na ka̱t. Nnap akum ìjili aIbərahim nna rwa na.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Ka̱kul iya̱m va ta te, nkpak pa̱ uza̱ a yà wa aɓo ogənan wò na kpa, ka̱ atətak ro a ɓur ka̱t. Na uza̱ a ta̱l uponzhi onəm oga mpyal awop uga nrwa ìgwak, uga nnandər va ka̱ nnəm inok Inan. Na uza̱ a shi iya̱m inana Înan iga nyar nnap-mɓá̱ngɓa̱ng onəm.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Ka̱kul pa̱ uza̱ ká̱ ishi wò te, ma mà na mà ka̱ atak mɓək anung te, ya uwa yà ká̱ ichumchum iga nka̱mshi onəm va̱ ma ka̱ mmà oza̱ kpa a.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.