Hebreus 12
yer (YER) vs NTLH
1 Onəm yà chit pa̱ kpakpa wanta̱ onəm va í ɗyang nnap ka̱ oza̱ te, re i swang ka̱ cho iya̱m iga nɗak yi. I re nnəm nnap mɓá̱ngɓa̱ng va yang a yi ka̱ izər ka̱ nva̱ nyang ka̱t a. Re i chəng nchəng ngga mma nkələk va̱ ra a yi ka̱ mpyal nzəng ka̱ nka̱r ìgwak.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 I pak iwu ûYesu wa. Uza̱ va ɓan nnap nna nnandər yi kan uwa kpa kúr anung a. Ka̱kul nchang ìgwak va uza̱ nyi pa̱ o ga nyiya te, uza̱ ka̱r ìgwak ka̱ ikú iga apal akun. Apir ikú iga ìwuswa va̱ ta̱ ta̱l iya̱m ro va ɗak na ka̱t. Ǹyangmata̱ te, uza̱ ka̱ ntəm ka̱wo ari itok iponzhi Inan.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 O dər apir anəm va̱ ka̱r ìgwak ká̱ nyang va̱ onəm oga nnəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng yang na, ná kan izər a rusok ká̱ wo ka̱t.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Ikum va̱ mmawó ka̱ nlung ka̱ nnap-mɓá̱ngɓa̱ng te, nna o yang nnap-mɓá̱ngɓa̱ng chit har nva̱ pa̱ o kú ka̱t.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Nnap nlà Inan ngga nkam onəm va̱ pa̱ Inan wór wo pa̱ ovan wò te, a kong ká̱ wo chit ɗò? Nna pa̱,
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Ka̱kul uPonzhi Inan i ɗyang ntan ɗyang ûnəm va pa̱ kpaktak uza̱ ka̱ mma̱n na.
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 O ka̱r ìgwak ka̱ mɓək anung ná ma ka̱ nɗyang ntan awo. Inan ka̱ nnəm ká̱ wo wa ovan wò. Nza̱ uyen pa̱ wat kan upupon i ɗyang ntan á na ka̱t yà?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 A yà pa̱ ma re wo pa ma tan wo ka̱t, wa nva nkpaktak onəm ka̱ ya te, ya mmawó ovan va ma nyi unəm va̱ mar oza̱ ka̱t. Ó yà ovan oga nzhi ka̱t.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Opon oga mmar yi i ɗyang ntan ayi te, í wá oza̱ wá. Chit te, a mal pa̱ i wá uPo yi uga aruhu nna a ji na i lár ka̱t ɗò?
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 OPo yi i ɗyang ntan ayi i ga ngwur ka̱t. Oza̱ i nəm wa nva oza̱ yà mà ka̱ oza̱. UPonzhi Inan te, uza̱ ka̱ nɗyang ntan ayi va mmayi na í yep mməmal. Uza̱ nəm pa ka̱kul na i yà ka̱ nnap-nnənəm va ɗom adak ka̱t.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Ǹyangmata̱ te, nɗyang ntàn i nəm wa nɗul, ka̱ i chang ka̱t. I nəm te, i ɓa ka̱ nra ìgwak ka̱ nnap nnəm ngga ntong onəna̱n ka̱ mpyal Inan ônəm va̱ ɗyang ntan va̱ ta ɗyang a.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Ka̱kul nva̱ ta̱ te, o gha̱p awo wo akuku ka̱ apal. O nak irəng wo a kam.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 O nak asa̱l wo a sat nzwan ka̱kul nchen wo. Nna chit te, unəm va̱ ugurum te, mɓan izəzər a lyanshin a le ka̱t. Ka̱ɗor nva̱ ta te, ma tan na.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 O ɗak ka̱ nzhing na o təm ntəm ikángkáng ka̱ onəm pa̱ kpaktak nzəng ka̱ ngbá̱ng ka̱ adak. Ka̱kul nzəng ka̱ ngbá̱ng ka̱ adak ka̱t te, asa̱l ro yà unəm i ya iponzhi Inan ka̱t.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 O nəm dakdak kan nya nnap nnəna̱n Inan a ma̱t wo ka̱t. O nəm dakdak kpa kan nɗul afu ro a pa ìjili ka̱ ashe wo ka̱t. I won i myak te, i ɓa ka̱ nɗaktak. I nak onəm pa̱ kyák i nəm nnap-mɓá̱ngɓa̱ng i vyap.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 O nəm dakdak kan o nəm mmai ka̱t. Kang o yang ngwa Inan wa aIshuwa va yap ká̱ inəmgbak wò ka̱kul iya̱m-nrì ka̱t.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 O nyinyi ka̱ nva̱ngva̱ uza̱ ɗom pa̱ o wur akup ka̱ nnap nnəna̱n va̱ ta te, ma yang á na. Ka̱kul uza̱ ya mbagar ngga nle nva̱n ka̱ nnap inəmgbak va̱ ta ka̱t. Uza̱ ram har ka̱ mbəl kan uza̱ ya ka̱t.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 O ɓa atak iya̱m va mí dudok ka̱t. Atak va ka̱ nsal ka̱ apər, ka̱t te a kpa̱r ɗin pa̱ bítbít, ka̱t te ǹyər,
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 ka̱t te mɓur agbəshi, ka̱t te nnap achu va har onəm oga nfife sak anung pa̱ kan ma là nnap va̱ ta ôza̱ a fe ka̱t.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Ka̱kul ayər ma̱t oza̱ ma̱t kà̱ nnap-mpakpak va̱ pa̱, <<Ko a yà pa̱ izhé a dok aɓam va̱ ta̱ te, mí kwan ká̱ ipáng i kú.>>
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Iya̱m va̱ ta nəm ayər ka̱ ndər byet har a nak te, uMusa là pa̱, <<Mmami ka̱ ntàn ka̱ ayər.>>
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 O ɓa aƁam aSiyona aga aUrushelima aga apaɓur jiwo. Atak Inan uga Iriri. O ɓa atak oma̱leka va ɓut ka̱ atak nnəm nchang izər oza̱ yə́l yà ka̱ nkun ka̱t.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Mɓut ovan gəshi va ka̱ ashe nchang ìgwak. Ma lir aɗin oza̱ chit ka̱ apaɓur. Atak Inan va uwa unəm uga nnap-akwali ônəm pa̱ kpaktak a. O ɓa atak aruhu onəm nəna̱n va ma nak chit tong onəm va yà ka̱ adak ro ka̱t.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Atak aYesu unəmsa̱l nsar nnap-nlà mpipye. O ɓa atak nchə̀r nshángsháng va i là nnap-nnəna̱n ji nchə̀r aHabila ji pa̱ makmak a.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 O nəm dakdak kang o yang nfe unəm va̱ ka̱ nla nnap ka̱t. Ka̱kul a yà pa̱ matmat te, oza̱ pətər ká̱ unəm va̱ won oza̱ ka̱ apambin ka̱t te, i yar sang kang í pətər ûnəm va̱ ka̱ ngwon yi ka̱ apaɓur kan mmayi ka̱ nyang yà?
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Kà̱ ya te, achuchu nak apambin yənggət. Ǹyangmata̱ te, uza̱ sar nnap-nlà chit pa̱, <<Mi ga nnak apambin i yənggət kà̱ɗi na chwat ka̱t. Mi yənggət apaɓur kpa.>>
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Nnap nlà va̱ pa̱, <<kà̱ɗi >> Te, a nyám chit pa̱ iya̱m va̱ pa̱ kpaktak ma fa ka̱ kang mí yənggət yənggət te, mí zəp i le. Iya̱m va̱ i yənggət ka̱t te, i tong ntong oza̱.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Ka̱kul nva̱ ta te, i ɗəngchi Inan ka̱kul uza̱ na iponzhi va a yi i yənggət ji wo ka̱t a. Ka̱kul nva̱ ta te, i wop Inan ká̱ apir awop va uza̱ i məma̱n ka̱ ka̱ ashe nra ká̱ ishi nzəng ká̱ ayər.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Ka̱kul Inan yi pa te, uza̱ apər aga nri atak.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.