Atos 7

yer (YER) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 UPonzhi onəm oga mpyal awop ɓəp uIstifanus pa̱, <<Iya̱m va̱ ma là ta̱ te, wanta na ɗò?>>
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Te uIstifanus là pa̱, <<Ógənang mi ka̱ opo mi, o gwong achwang o fe. UPonzhi Inan uga ichumchum nyám ishi wo úkəka yi uAbəraham ka̱ ashe mbin aMasipotamiya kan uza̱ re atak va̱ ta uza̱ ga aHaran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Inan ka̱ là á na pa̱, <Won re mbin ɓu ka̱ onal ɓu na u ga mbin va mi nyám aɓu.>
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 A nak te, uza̱ re mbin oza̱ onəm oga aKaldiya uza̱ ga təm ka̱ aHaran. Ka̱ nva̱n ikú apupon te, Inan won ka̱ na ka̱ ta ɓa ka̱ na ka̱ mbin va̱ mmawó ka̱ ntəm ka̱ ashishe ǹyangmata̱ a.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Inan na mbin va̱ ta̱ á na pa̱ njini ngga ipəpa̱n ka̱t. Ko Inan kpal mbin va̱ ta̱ ka̱ ashe ndon awo na á na ka̱t. Iya̱m va̱ Inan nəm te, uza̱ sar nnap-nlà pa̱ o na mbin va̱ ta̱ á na ka̱ akum ìjili jili oza̱ i təm ka̱ ashishe. Nna kap ka̱ nva̱ pa̱ uwa ka̱ ya ku uyen chit ka̱t a.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Iya̱m va̱ Inan là úIbərahim te, pa̱ onəm oga akum ìjili jili i tong onəmchən ka̱ ashe mbin va njo oza̱ ka̱t. Onəm oga mbin va̱ ta i nyám izwal óza̱. Oza̱ i nyan ka̱ oza̱ pa̱ zhalat zhalat i nəm izun igba̱l pa̱ ineɗən.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Inan là kpa pa̱ onəm va̱ i nyám izwal va̱ ta óza̱ te, ò nap akwali óza̱. Ka̱ nvəva̱ng te, oza̱ i re mbin va̱ ta i ɓa i wop wo ka̱ atak va̱ ta̱.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Inan là úIbərahim pa̱ uza̱ a pà ache. Mpà ache va i nyám nsar nnap-nlà va̱ ká̱ ishimshe oza̱ a. A nak te, ma mar uIshaku nəm nra pa̱ nna̱nne te, uAbəraham pà ache á na. UIshaku mar uYakup te, uza̱ nəm á na pa na kpa. UYakup mar okəka yi oga ogba̱pchi ama̱n pa̱ parəm va̱ te, uza̱ nəm óza̱ pa kpa.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 <<Okəka yi va̱ ta̱ ka̱kul pa̱ ìkpar aYusufu nəm oza̱ te, oza̱ kpán na oza̱ yap ka̱. Ma ga ka̱ na ka̱Masar.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 ká̱ nnà te, Inan ka̱mshishi ka̱ ashe nkpaktak nɗaktak va̱ ya na. Inan nak na ká̱ *izhan ka̱ mpyal aFirauna uga aMasar. (AFirauna pa te, aɗin iponzhi iga aMasar.) Uza̱ na aghan á na kpa. A nak te, uponzhi va̱ ta kyer na sat unəm uga nnəm ka̱ mbin aMasar ka̱ ashe nzhi iponzhi wo.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 <<A nəm te, ayan fa ka̱ ashe nkpaktak mbin aMasar ka̱ aKanana. A ɓa ka̱ mɓək anung ónəm pa̱ makmak. A nak te, okəka yi lan iya̱m-nrì.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 UYakup won fe pa̱ iya̱m-nrì na ya ka̱ aMasar te, uza̱ re okəka yi ga nram iya̱m-nrì ka̱ atak va̱ ta. Nggà oza̱ va̱ ta nggà nggà ngəshi.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Oza̱ le ga mpəpar te, uYusufu nyám ishi wo ógənang wo. A nak te, uFirauna nyi akum ìjili jili kpa.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Te uYusufu re nre ûpo wo uYakup pa̱ uza̱ a vang ka̱ nkpaktak onəm wo. Iyəl oza̱ onəm ìsəm pa̱ ifangshat ka̱ ama̱n pa̱ tukun.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Te uYakup won nzhi ga aMasar. Ka̱ ta na uza̱ kú. Okəka yi kú ka̱ ta na kpa.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Ma wur akúm oza̱ ma le ka̱ aShekem ma li ka̱ ashe awap va uAbəraham ka̱ yap ka̱ azurfa ka̱ atak ovan aHamor a.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 <<Ilum n-yəl nsar nnap-nlà va̱ Inan ka̱ yar úIbərahim ɓa dat chit ka̱ nchu te, onəm yi yəl ka̱ ashe mbin aMasar pa̱ makmak.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Nəm te, unəm ro va nyi iya̱m ro ka̱ apal ishi aYusufu ka̱t te, a ri iponzhi.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Uponzhi va̱ ta mam aghan aɓá̱ngɓa̱ng kò onəm yi. Uza̱ lam oza̱. Uza̱ nyan ka̱ okəka yi pa̱ zhalat zhalat, uza̱ nak mí swan ovanba̱k pa̱ kan a lár ka̱t.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ka̱ ashe nra va̱ ta te, ma mar uMusa. Uyen va̱ ta ɓyen pa̱ gənggəng. Ma kan na ka̱ nzhi apupon apye pa̱ shaɗən.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Te ma ga ma re na ka̱ ashe ǹzam wa aɗor mmandar na te, uya aFirauna uyen ɓyen ga vek na. Uza̱ yar na kan na wa ayen wo.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ma na nkpaktak nnyi ngga aMasar á na. Uza̱ sat unəm uga nnyi nnap-nlà ngga anung ka̱ nnəm nnap kpa.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 <<Ka̱ nva̱ngva̱ uMusa nəm izun chit ìsəm pa̱ ineɗən te, uza̱ yar ka̱ ashe ìgwak wo pa̱ o ga atak ogənan wo oIsa̱rila, na o ya apir mɓək anung va̱ oza̱ ka̱ ashishe.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Uza̱ ga te, uza̱ ga ya unəm uga aMasar ro ka̱ nnyan ku unəm uga aIsa̱rila. Uza̱ ka̱m ikukum har uza̱ pyát akəkat á na kpa ka̱ atak ngba̱l unəm uga aMasar va̱ ta.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Nrəng aMusa pa̱ apir nnap nnəm wo va̱ ta̱ i nak aghan i ga onəm wo oIsa̱rila pa̱ mmawó na Inan ka̱ nnəm inok ka̱, na o ka̱mshi oza̱. ká̱ nnà te, a ghan ga oza̱ ka̱t.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ìpin fa kpa̱k kà̱ɗi te, uMusa ɓa ya oIsa̱rila pa̱ oparəm ka̱ nlun ikum. Uza̱ ɗak pa̱ na o dan oza̱. Te uza̱ là óza̱ pa̱, <Ónəm va̱ ta̱, mmawó ogənan te, o nyi ka̱t ɗò? Sang kang o ɗom nnak aɓang ówan wo yà?>
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Te unəm va̱ ji nkam awan wo ji te, uza̱ da̱n uMusa le á na ka̱ cho. Uza̱ là á na kpa pa̱, <Uda nak ɓu unəm uga nnəm ichumchum ka̱ yi yà? Uda nak ɓu ka̱ nkat akwali ayi yà?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 U ɗom pa̱ u gba̱l mi wa nva ku u gba̱l unəm uga aMasar ka̱ nlam ɗò?>
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 UMusa fe nnap va̱ ta̱ wanta̱ te, uza̱ chər ga təm ka̱ mbin aMidiyan. Ka̱ ta na uza̱ mar ovan wo onunggwan pa̱ oparəm.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 <<Ka̱ nva̱n izun ìsəm pa̱ ineɗən te, umaleka ro fa nyám ishi wo úMusa ka̱ ashe aməlam apər aga nri iya-kun ro ka̱ ashe ǹzam aƁam aSinayi.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 UMusa ya te, a sat iya̱m iga nɗak na. Uza̱ sən ga dat na o dər te, uza̱ fe achu aPonzhi Inan pa̱,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 <Mmami na Inan okəka ɓu. Inan aIbərahim, ku uIshaku, ku uYakup.> Te izər ɓan ntan ku uMusa. Igwak kam na pa̱ uza̱ a dər apər va̱ ta lap ka̱t.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Te uPonzhi-Inan là á na pa̱, <Zəp akwap aga ashar ɓu. Ka̱kul atak va̱ u ta̱l ka̱ ta̱ te, atak yə́ryər.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 N ya mɓək anung va̱ ya mí na onəm mi ka̱Masar. N fe nɗum ká̱ izər-nrwa oza̱ fe. A nak te, n fər chit n vang pa̱ ń ka̱mshi oza̱. Ɓa na ń re ɓu u ga aMasar.>
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 <<UMusa va ta̱ oza̱ ka̱ yan ka̱ na oza̱ là á na pa̱, <Uda nak ɓu unəm uga nnəm ichumchum ka̱ yi yà? Uda nak ɓu ka̱ nkat akwali ayi yà?> Te uwa Inan re nre ka̱ na ta̱l unəm uga nnəm ichumchum ka̱ oza̱. Uwa kpa unəm uga nka̱mshi oza̱. Inan na inok úMusa ka̱ atak nre umaleka wò va nyám ishi wo úMusa ka̱ ashe iya-kun iga nri apər va̱ a.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 UMusa uwa fa ka̱ oza̱ ka̱ ashe mbin aMasar nva̱ngva̱ uza̱ nəm iya̱m-chumchum iga nɗaktak pa̱ ɗongɗong chit ka̱ ashe aMasar ká̱ Iwa Irəzan a. Uza̱ nəm iya̱m pa̱ ɗongɗong kpa ka̱ ashe anyin har izun ìsəm pa̱ ineɗən.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 UMusa va ta̱ ka̱ là óIsa̱rila pa̱, <Inan i ga nre nre awo ku unəm uga nka̱m nre ka̱tətak uva uzəntən ka̱ ashe wo wa nva̱ uza̱ re nre ka̱ mi a.>
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 UMusa ka̱ ya ka̱ ashe onəm Inan ka̱ ashe anyin nzəng ka̱ okəka yi ku umaleka va̱ ka̱ là nnap ka̱ na ka̱ apal aɓam aSinayi. Uwa kpa ka̱m nnap-nlà ngga iriri ka̱ atak Inan a na ayi.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Ka̱ nna kpa te, okəka yi yan ka̱ nkpak nnap nnəm á na. Oza̱ yan ka̱ na le ka̱ na re, oza̱ na igwák oza̱ ka̱ nnap nle mbin aMasar.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Oza̱ là úHaruna pa̱, <Nəm iyá̱m-ngwop ayi va oza̱ i lim mpyal ayi. Ka̱kul uMusa va̱ fa ka̱ yi ka̱ ashe mbin aMasar te, i nyi iya̱m va̱ ya na ka̱t.>
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Ka̱ ashe nra va ta na oza̱ lá ichər iya-na. Oza̱ pà iya̱m oza̱ wop ichər va̱ ta ka̱. Oza̱ nəm nchang-izər ngga nna ichumchum íya̱m va awo oza̱ a nəm a.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Ka̱kul nva̱ ta te, Inan ga̱ɓa̱n asəm na óza̱. Uza̱ re oza̱ ka̱ ngwop iya̱m iga apaɓur wa izhán wa nva ma lir ka̱ ashe atakarda onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan pa̱,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Ko pa̱ ɗa̱p aghal aMolek va mí ka̱ ka̱ awa te, nna o yar o ra nggang ka̱, o wop awop ka̱ ashishe.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 <<Matmat te, okəka yi oma ka̱ ya ka̱ aghal aga awa va nyám pa̱ Inan nzəng ka̱ oza̱ ka̱ ashe anyin. Ma ka̱ aghal va̱ ta wa nva ma là úMusa. Aghal va̱ ta pa̱ səlak wa nva uMusa ka̱ ya ká̱ iwu.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Okəka yi ka̱ ashe nra aYoshuwa te, oma ka̱ ya ka̱ aghal va̱ ta. Aghal va oza̱ kəkam a. Oza̱ ɓa tar ka̱ ka̱ ashe mbin va̱ Inan ɓak onəm oga ashishe fa le óza̱. Aghal va̱ ta nná ka̱ ya har ɓa chu nra aDawuda
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 va Inan fe nchang fe ka̱ na. Uza̱ chál Inan pa̱ uza̱ a ma̱n awo u me nzhi nra á na. Uza̱ va Inan aYakubu a.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 ká̱ nnà te, uSolomon a won a me nzhi va̱ ta íNan.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ka̱ nna kpa te, uPonzhi-Inan va ji pa̱ kpaktak te, uza̱ i təm ka̱ ashe nzhí va onəm a me ka̱t. wantana uYeshayah unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ là pa̱,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 <Inan là pa̱,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Ka̱ ashe ichumchum mi na n nəm nkpaktak iya̱m va̱ ta̱ ka̱t ɗò?>
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 <<Ónəm oga nkak ishi oga anung igwák itwattwat. Achwang wo kpəkpa̱ng kpa. O ɗongɗong ka̱ okəka wo ka̱t. Pa̱ ɗəkər mmawó ka̱ nlyat izər o yang nnap aRuhu-Nəna̱n.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Ka̱ ashe nkpaktak onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan te, nza̱ uzəngtəng ka̱ ashe oza̱ okəka wo na idumdum á na ka̱t yà? Onəm oga nla nnáp mɓa Anəm-Nəna̱n va̱ ta̱ te, oza̱ gba̱ng oza̱. Uwa ǹyangmata̱ o mwàn na o gba̱l.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Mmawo na o ka̱m nnap-mpakpak aMusa va̱ oma̱leka a ɓa ka̱. Ka̱ nna kpa te, o kpak ka̱t.>>
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Onəm-chumchum oYahudi fe wanta̱ te, a ra̱m oza̱ pa̱ zhalat zhalat. Oza̱ məmchi anung oza̱ i kyen ká̱ inyin ka̱kul ìgwak lak oza̱.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 UIstifanus jiwo te, aRuhu-Nəna̱n yəl na. Uza̱ pak iwu i dər apaɓur, uza̱ ya ichumchum Inan va ɓyen pa̱ gənggəng, ku uYesu təm ka̱wo ari Inan.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Te uza̱ là pa̱, <<Dər kan, mmami ka̱ nya apaɓur bol. N ya uYesu Kəristi təm ka̱wo ari Inan.>>
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Te oza̱ won ka̱ ngham achu pa̱ gba̱ngba̱n. Oza̱ zwan achwang oza̱ ká̱ ifán ka̱kul kan o fe iya̱m va̱ uza̱ ka̱ nləla ka̱t. Oza̱ ɓa ka̱nun-zəntən oza̱ ɓa gún na.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Oza̱ fa ka̱ na ka̱ nsəm nzhi. Ma kwan na ká̱ ipán. Onəm va̱ ka̱ là iya̱m va̱ oza̱ nyi ka̱ apal ishishi te, oza̱ zəp ilukwán oza̱ nak úyenza̱m ro aɗiɗin pa̱ uShawulu pa̱ a panchi óza̱.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Te oza̱ pak inok nkwan uIstifanus ká̱ ipán. Uza̱ nnyi te, ka̱ ya ka̱ nchal Inan pa̱, <<ÁPonzhi-Inan ka̱m aruhu mi.>>
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Te uza̱ ɓəram ka̱ mbin uza̱ là nnap ka̱ achu akámkám pa̱, <<ÁPonzhi-Inan, kan nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta̱ a təm óza̱ ká̱ ishi ka̱t.>> Ka̱ nva̱ngva̱ uza̱ gba̱l ka̱ nnap-nlà va̱ ta̱ te, uza̱ ru ka̱ mbin ku.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.