Atos 7

yer (YER) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 UPonzhi onəm oga mpyal awop ɓəp uIstifanus pa̱, <<Iya̱m va̱ ma là ta̱ te, wanta na ɗò?>>
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Te uIstifanus là pa̱, <<Ógənang mi ka̱ opo mi, o gwong achwang o fe. UPonzhi Inan uga ichumchum nyám ishi wo úkəka yi uAbəraham ka̱ ashe mbin aMasipotamiya kan uza̱ re atak va̱ ta uza̱ ga aHaran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Inan ka̱ là á na pa̱, <Won re mbin ɓu ka̱ onal ɓu na u ga mbin va mi nyám aɓu.>
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 A nak te, uza̱ re mbin oza̱ onəm oga aKaldiya uza̱ ga təm ka̱ aHaran. Ka̱ nva̱n ikú apupon te, Inan won ka̱ na ka̱ ta ɓa ka̱ na ka̱ mbin va̱ mmawó ka̱ ntəm ka̱ ashishe ǹyangmata̱ a.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Inan na mbin va̱ ta̱ á na pa̱ njini ngga ipəpa̱n ka̱t. Ko Inan kpal mbin va̱ ta̱ ka̱ ashe ndon awo na á na ka̱t. Iya̱m va̱ Inan nəm te, uza̱ sar nnap-nlà pa̱ o na mbin va̱ ta̱ á na ka̱ akum ìjili jili oza̱ i təm ka̱ ashishe. Nna kap ka̱ nva̱ pa̱ uwa ka̱ ya ku uyen chit ka̱t a.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Iya̱m va̱ Inan là úIbərahim te, pa̱ onəm oga akum ìjili jili i tong onəmchən ka̱ ashe mbin va njo oza̱ ka̱t. Onəm oga mbin va̱ ta i nyám izwal óza̱. Oza̱ i nyan ka̱ oza̱ pa̱ zhalat zhalat i nəm izun igba̱l pa̱ ineɗən.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Inan là kpa pa̱ onəm va̱ i nyám izwal va̱ ta óza̱ te, ò nap akwali óza̱. Ka̱ nvəva̱ng te, oza̱ i re mbin va̱ ta i ɓa i wop wo ka̱ atak va̱ ta̱.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Inan là úIbərahim pa̱ uza̱ a pà ache. Mpà ache va i nyám nsar nnap-nlà va̱ ká̱ ishimshe oza̱ a. A nak te, ma mar uIshaku nəm nra pa̱ nna̱nne te, uAbəraham pà ache á na. UIshaku mar uYakup te, uza̱ nəm á na pa na kpa. UYakup mar okəka yi oga ogba̱pchi ama̱n pa̱ parəm va̱ te, uza̱ nəm óza̱ pa kpa.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 <<Okəka yi va̱ ta̱ ka̱kul pa̱ ìkpar aYusufu nəm oza̱ te, oza̱ kpán na oza̱ yap ka̱. Ma ga ka̱ na ka̱Masar.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 ká̱ nnà te, Inan ka̱mshishi ka̱ ashe nkpaktak nɗaktak va̱ ya na. Inan nak na ká̱ *izhan ka̱ mpyal aFirauna uga aMasar. (AFirauna pa te, aɗin iponzhi iga aMasar.) Uza̱ na aghan á na kpa. A nak te, uponzhi va̱ ta kyer na sat unəm uga nnəm ka̱ mbin aMasar ka̱ ashe nzhi iponzhi wo.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 <<A nəm te, ayan fa ka̱ ashe nkpaktak mbin aMasar ka̱ aKanana. A ɓa ka̱ mɓək anung ónəm pa̱ makmak. A nak te, okəka yi lan iya̱m-nrì.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 UYakup won fe pa̱ iya̱m-nrì na ya ka̱ aMasar te, uza̱ re okəka yi ga nram iya̱m-nrì ka̱ atak va̱ ta. Nggà oza̱ va̱ ta nggà nggà ngəshi.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Oza̱ le ga mpəpar te, uYusufu nyám ishi wo ógənang wo. A nak te, uFirauna nyi akum ìjili jili kpa.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Te uYusufu re nre ûpo wo uYakup pa̱ uza̱ a vang ka̱ nkpaktak onəm wo. Iyəl oza̱ onəm ìsəm pa̱ ifangshat ka̱ ama̱n pa̱ tukun.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Te uYakup won nzhi ga aMasar. Ka̱ ta na uza̱ kú. Okəka yi kú ka̱ ta na kpa.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ma wur akúm oza̱ ma le ka̱ aShekem ma li ka̱ ashe awap va uAbəraham ka̱ yap ka̱ azurfa ka̱ atak ovan aHamor a.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 <<Ilum n-yəl nsar nnap-nlà va̱ Inan ka̱ yar úIbərahim ɓa dat chit ka̱ nchu te, onəm yi yəl ka̱ ashe mbin aMasar pa̱ makmak.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Nəm te, unəm ro va nyi iya̱m ro ka̱ apal ishi aYusufu ka̱t te, a ri iponzhi.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Uponzhi va̱ ta mam aghan aɓá̱ngɓa̱ng kò onəm yi. Uza̱ lam oza̱. Uza̱ nyan ka̱ okəka yi pa̱ zhalat zhalat, uza̱ nak mí swan ovanba̱k pa̱ kan a lár ka̱t.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Ka̱ ashe nra va̱ ta te, ma mar uMusa. Uyen va̱ ta ɓyen pa̱ gənggəng. Ma kan na ka̱ nzhi apupon apye pa̱ shaɗən.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Te ma ga ma re na ka̱ ashe ǹzam wa aɗor mmandar na te, uya aFirauna uyen ɓyen ga vek na. Uza̱ yar na kan na wa ayen wo.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ma na nkpaktak nnyi ngga aMasar á na. Uza̱ sat unəm uga nnyi nnap-nlà ngga anung ka̱ nnəm nnap kpa.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 <<Ka̱ nva̱ngva̱ uMusa nəm izun chit ìsəm pa̱ ineɗən te, uza̱ yar ka̱ ashe ìgwak wo pa̱ o ga atak ogənan wo oIsa̱rila, na o ya apir mɓək anung va̱ oza̱ ka̱ ashishe.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Uza̱ ga te, uza̱ ga ya unəm uga aMasar ro ka̱ nnyan ku unəm uga aIsa̱rila. Uza̱ ka̱m ikukum har uza̱ pyát akəkat á na kpa ka̱ atak ngba̱l unəm uga aMasar va̱ ta.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Nrəng aMusa pa̱ apir nnap nnəm wo va̱ ta̱ i nak aghan i ga onəm wo oIsa̱rila pa̱ mmawó na Inan ka̱ nnəm inok ka̱, na o ka̱mshi oza̱. ká̱ nnà te, a ghan ga oza̱ ka̱t.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ìpin fa kpa̱k kà̱ɗi te, uMusa ɓa ya oIsa̱rila pa̱ oparəm ka̱ nlun ikum. Uza̱ ɗak pa̱ na o dan oza̱. Te uza̱ là óza̱ pa̱, <Ónəm va̱ ta̱, mmawó ogənan te, o nyi ka̱t ɗò? Sang kang o ɗom nnak aɓang ówan wo yà?>
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Te unəm va̱ ji nkam awan wo ji te, uza̱ da̱n uMusa le á na ka̱ cho. Uza̱ là á na kpa pa̱, <Uda nak ɓu unəm uga nnəm ichumchum ka̱ yi yà? Uda nak ɓu ka̱ nkat akwali ayi yà?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 U ɗom pa̱ u gba̱l mi wa nva ku u gba̱l unəm uga aMasar ka̱ nlam ɗò?>
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 UMusa fe nnap va̱ ta̱ wanta̱ te, uza̱ chər ga təm ka̱ mbin aMidiyan. Ka̱ ta na uza̱ mar ovan wo onunggwan pa̱ oparəm.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 <<Ka̱ nva̱n izun ìsəm pa̱ ineɗən te, umaleka ro fa nyám ishi wo úMusa ka̱ ashe aməlam apər aga nri iya-kun ro ka̱ ashe ǹzam aƁam aSinayi.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 UMusa ya te, a sat iya̱m iga nɗak na. Uza̱ sən ga dat na o dər te, uza̱ fe achu aPonzhi Inan pa̱,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 <Mmami na Inan okəka ɓu. Inan aIbərahim, ku uIshaku, ku uYakup.> Te izər ɓan ntan ku uMusa. Igwak kam na pa̱ uza̱ a dər apər va̱ ta lap ka̱t.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Te uPonzhi-Inan là á na pa̱, <Zəp akwap aga ashar ɓu. Ka̱kul atak va̱ u ta̱l ka̱ ta̱ te, atak yə́ryər.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 N ya mɓək anung va̱ ya mí na onəm mi ka̱Masar. N fe nɗum ká̱ izər-nrwa oza̱ fe. A nak te, n fər chit n vang pa̱ ń ka̱mshi oza̱. Ɓa na ń re ɓu u ga aMasar.>
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 <<UMusa va ta̱ oza̱ ka̱ yan ka̱ na oza̱ là á na pa̱, <Uda nak ɓu unəm uga nnəm ichumchum ka̱ yi yà? Uda nak ɓu ka̱ nkat akwali ayi yà?> Te uwa Inan re nre ka̱ na ta̱l unəm uga nnəm ichumchum ka̱ oza̱. Uwa kpa unəm uga nka̱mshi oza̱. Inan na inok úMusa ka̱ atak nre umaleka wò va nyám ishi wo úMusa ka̱ ashe iya-kun iga nri apər va̱ a.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 UMusa uwa fa ka̱ oza̱ ka̱ ashe mbin aMasar nva̱ngva̱ uza̱ nəm iya̱m-chumchum iga nɗaktak pa̱ ɗongɗong chit ka̱ ashe aMasar ká̱ Iwa Irəzan a. Uza̱ nəm iya̱m pa̱ ɗongɗong kpa ka̱ ashe anyin har izun ìsəm pa̱ ineɗən.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 UMusa va ta̱ ka̱ là óIsa̱rila pa̱, <Inan i ga nre nre awo ku unəm uga nka̱m nre ka̱tətak uva uzəntən ka̱ ashe wo wa nva̱ uza̱ re nre ka̱ mi a.>
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 UMusa ka̱ ya ka̱ ashe onəm Inan ka̱ ashe anyin nzəng ka̱ okəka yi ku umaleka va̱ ka̱ là nnap ka̱ na ka̱ apal aɓam aSinayi. Uwa kpa ka̱m nnap-nlà ngga iriri ka̱ atak Inan a na ayi.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Ka̱ nna kpa te, okəka yi yan ka̱ nkpak nnap nnəm á na. Oza̱ yan ka̱ na le ka̱ na re, oza̱ na igwák oza̱ ka̱ nnap nle mbin aMasar.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Oza̱ là úHaruna pa̱, <Nəm iyá̱m-ngwop ayi va oza̱ i lim mpyal ayi. Ka̱kul uMusa va̱ fa ka̱ yi ka̱ ashe mbin aMasar te, i nyi iya̱m va̱ ya na ka̱t.>
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Ka̱ ashe nra va ta na oza̱ lá ichər iya-na. Oza̱ pà iya̱m oza̱ wop ichər va̱ ta ka̱. Oza̱ nəm nchang-izər ngga nna ichumchum íya̱m va awo oza̱ a nəm a.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Ka̱kul nva̱ ta te, Inan ga̱ɓa̱n asəm na óza̱. Uza̱ re oza̱ ka̱ ngwop iya̱m iga apaɓur wa izhán wa nva ma lir ka̱ ashe atakarda onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan pa̱,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Ko pa̱ ɗa̱p aghal aMolek va mí ka̱ ka̱ awa te, nna o yar o ra nggang ka̱, o wop awop ka̱ ashishe.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 <<Matmat te, okəka yi oma ka̱ ya ka̱ aghal aga awa va nyám pa̱ Inan nzəng ka̱ oza̱ ka̱ ashe anyin. Ma ka̱ aghal va̱ ta wa nva ma là úMusa. Aghal va̱ ta pa̱ səlak wa nva uMusa ka̱ ya ká̱ iwu.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Okəka yi ka̱ ashe nra aYoshuwa te, oma ka̱ ya ka̱ aghal va̱ ta. Aghal va oza̱ kəkam a. Oza̱ ɓa tar ka̱ ka̱ ashe mbin va̱ Inan ɓak onəm oga ashishe fa le óza̱. Aghal va̱ ta nná ka̱ ya har ɓa chu nra aDawuda
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 va Inan fe nchang fe ka̱ na. Uza̱ chál Inan pa̱ uza̱ a ma̱n awo u me nzhi nra á na. Uza̱ va Inan aYakubu a.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 ká̱ nnà te, uSolomon a won a me nzhi va̱ ta íNan.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Ka̱ nna kpa te, uPonzhi-Inan va ji pa̱ kpaktak te, uza̱ i təm ka̱ ashe nzhí va onəm a me ka̱t. wantana uYeshayah unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ là pa̱,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 <Inan là pa̱,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Ka̱ ashe ichumchum mi na n nəm nkpaktak iya̱m va̱ ta̱ ka̱t ɗò?>
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 <<Ónəm oga nkak ishi oga anung igwák itwattwat. Achwang wo kpəkpa̱ng kpa. O ɗongɗong ka̱ okəka wo ka̱t. Pa̱ ɗəkər mmawó ka̱ nlyat izər o yang nnap aRuhu-Nəna̱n.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Ka̱ ashe nkpaktak onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan te, nza̱ uzəngtəng ka̱ ashe oza̱ okəka wo na idumdum á na ka̱t yà? Onəm oga nla nnáp mɓa Anəm-Nəna̱n va̱ ta̱ te, oza̱ gba̱ng oza̱. Uwa ǹyangmata̱ o mwàn na o gba̱l.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Mmawo na o ka̱m nnap-mpakpak aMusa va̱ oma̱leka a ɓa ka̱. Ka̱ nna kpa te, o kpak ka̱t.>>
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Onəm-chumchum oYahudi fe wanta̱ te, a ra̱m oza̱ pa̱ zhalat zhalat. Oza̱ məmchi anung oza̱ i kyen ká̱ inyin ka̱kul ìgwak lak oza̱.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 UIstifanus jiwo te, aRuhu-Nəna̱n yəl na. Uza̱ pak iwu i dər apaɓur, uza̱ ya ichumchum Inan va ɓyen pa̱ gənggəng, ku uYesu təm ka̱wo ari Inan.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Te uza̱ là pa̱, <<Dər kan, mmami ka̱ nya apaɓur bol. N ya uYesu Kəristi təm ka̱wo ari Inan.>>
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Te oza̱ won ka̱ ngham achu pa̱ gba̱ngba̱n. Oza̱ zwan achwang oza̱ ká̱ ifán ka̱kul kan o fe iya̱m va̱ uza̱ ka̱ nləla ka̱t. Oza̱ ɓa ka̱nun-zəntən oza̱ ɓa gún na.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Oza̱ fa ka̱ na ka̱ nsəm nzhi. Ma kwan na ká̱ ipán. Onəm va̱ ka̱ là iya̱m va̱ oza̱ nyi ka̱ apal ishishi te, oza̱ zəp ilukwán oza̱ nak úyenza̱m ro aɗiɗin pa̱ uShawulu pa̱ a panchi óza̱.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Te oza̱ pak inok nkwan uIstifanus ká̱ ipán. Uza̱ nnyi te, ka̱ ya ka̱ nchal Inan pa̱, <<ÁPonzhi-Inan ka̱m aruhu mi.>>
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Te uza̱ ɓəram ka̱ mbin uza̱ là nnap ka̱ achu akámkám pa̱, <<ÁPonzhi-Inan, kan nnap-mɓá̱ngɓa̱ng va̱ ta̱ a təm óza̱ ká̱ ishi ka̱t.>> Ka̱ nva̱ngva̱ uza̱ gba̱l ka̱ nnap-nlà va̱ ta̱ te, uza̱ ru ka̱ mbin ku.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.