Atos 21

yer (YER) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ là ayi chit pa̱ i chu ká̱ ikángkáng na i ɗom mpətar owan yi ka̱t te, i tan agirgi ndəng i ga nzwan i ga i chu aKos. Ìpin fa kpa̱k te, i chu aRodus. I won ka̱ ta te, i ga aPatara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ka̱ ta te, i ya agirgi ndəng aro achumchum va ka̱ ngga aFinikiya. Te i tan i ga.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 I ɓa i chu aKuburus i ya ndachi. Agirgi yi watar ka̱ nkwandal kwandal i ga aSuriya. I ɓa i ta̱l ka̱Taya. Ka̱kul ka̱ ta na mí fən ká̱ iya̱m va̱ agirgi va̱ ta yar.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 I ram atak onəm áYesu kəristi oga atak va̱ ta i təm nzəng ka̱ oza̱ nra pa̱ nfanshat. Ka̱ atak ichumchum aRuhu oza̱ chál uBulus pa̱ kan uza̱ a ga aUrushelima ka̱t.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 ká̱ nnà te, alum ɓa rwam ngga te, i re oza̱ i tan agirgi ndəng i ga mpyal ka̱ achen yi. Nkpaktak onəm oga nna nnandər ka̱ uYesu, ka̱ ochar oza̱, ka̱ ovan oza̱ fa nzəng ka̱ yi ka̱ ashe ìtong va̱ ta na o re yi. Ka̱ apal amimiri aga anung iwa i ɓəram i nəm aduwa.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Nva̱ng va̱ oza̱ là ayi chit pa̱ i chu ká̱ ikángkáng te, i tan agirgi. Te oza̱ le nzhi.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 I won ka̱Taya te, i ɓa i chu aTalamayas. I re anung ógənang oga atak va̱ ta i ra nra pa̱ nzəng.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Ìpin fa kpa̱k te, i ɓa i chu aKaisariya. I ga i təm ka̱ nzhi aFilibus unəm uga nla nnap-nlà Inan ngga nchang nfe. Uza̱ uzəntən ka̱ ashe onəm oga ofanshat va̱ Inan ka̱ yak oza̱ ka̱ aUrushelima a.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Uwa ya ka̱ ovan pa̱ oneɗən va oma vang chit ka̱t. Oza̱ i ka̱m nnap ka̱ atak Inan i là ónəm.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 I təm chit ka̱ ta ya nra pa̱ ɗa̱p te, unəm ro uga *nka̱m nre ka̱ atak Inan aɗiɗin pa̱ uAgabus ɓa ka̱ aYahudiya.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Uza̱ ɓa atak yi yar iya̱m iga nkpán aɗək aBulus. Uza̱ ran ashar wo ka̱ awo kpa te, uza̱ là pa̱, <<ARuhu-Nəna̱n là pa̱, <Ka̱sa̱l va ta̱ oYahudi oga aUrushelima i ran unəm uga iya̱m iga nkpán aɗək va̱ ta̱. Oza̱ i na na ka̱ ashe awo onəm va̱ oYahudi ka̱t.> >>
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 I fe iya̱m va̱ ta̱ te, mmayi ka̱ onəm va̱ ka̱ ta te, i chál uBulus pa̱ kan a ɓa a ga aUrushelima ka̱t.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Te uza̱ là pa̱, <<Sang kang o nak ìgwak i lak mi ka̱ atak ayən wo va̱ ta̱ yà? Pa̱ ma ran mi te, iya̱m ro ka̱ atak mi ka̱t. A yà pa̱ mi ku ka̱ aUrushelima ka̱kul aɗin aPonzhi-Yesu te, n təm chit kan mi lok.>>
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Uza̱ ma̱t te, i re na ka̱. I là á na pa̱, <<Iya̱m va Inan ɗom te, re uza̱ a nəm.>>
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Ka̱ nva̱n nra pa̱ ɗa̱p te, i kwap iya̱m yi i ga aUrushelima.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Onəm áYesu kəristi oro oga aKaisariya ɓa ga nzəng ka̱ yi. Oza̱ ga ka̱ yi ka̱ nzhi aManason atak va pa̱ i ga ntəm ka̱ a. Uza̱ unəm uga aKuburus. Uza̱ ka̱m nnap aYesu chit gba̱ng nva̱n.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 I chu aUrushelima te, ogənan ka̱m yi ka̱ nchang ìgwak.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ìpin fa kpa̱k te, uBulus ka̱ aɓo yi ga atak aYakubu u. Nkpaktak onəmgbak ikilisiya oma ka̱ ta.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 UBulus re anung óza̱. Uza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ Inan nəm ónəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ atak nnəm inok ká̱ wo.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Oza̱ fe iya̱m va̱ ta te, oza̱ na aɗəngchi íNan. Te oza̱ là úBulus pa̱, <<Ágənang, u yiya oYahudi oga nna nnandər ku uYesu iyəl oza̱ ikalong ka̱ apal asəm ikalong. Nkpaktak oza̱ ka̱ nkpak nnap-mpakpak aMusa ka̱ nzhin.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ma là óza̱ pa̱ ɓu ɗyang ńkpaktak oYahudi oga ntəm ka̱ ashe onəm-nəmnəm pa̱ kan oza̱ a kpak nnap-mpakpak aMusa ka̱t. Pa̱ kan oza̱ a pà ache óvan oza̱ ka̱t. Pa̱ kan oza̱ a kpak nnap yi mmatmat ka̱t.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Chit te, iza̱ i nəm yà? Ka̱kul nkpak pa̱ oza̱ a fe pa̱ u ɓa chit.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Ka̱kul nva̱ ta te, nəm iya̱m va̱ í là aɓu. Nna i ya ka̱ onəm ro pa̱ oneɗən ka̱ ta̱ va yar nsar nnap-nlà íNan.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ga nzəng ka̱ oza̱ na ma nal wo wa nva ma pak. Wa mwa iya̱m va̱ mal pa̱ oza̱ a mwa kan oza̱ i ya asa̱l aga nkpán ishi. Nna chit te, nkpaktak onəm i nyi pa̱ iya̱m va̱ ma là ka̱ apal ishi ɓu te, nnandər ka̱t. Ka̱kul mmaɓu ká̱ ishi ɓu ka̱ nkpak iya̱m va̱ nnap-mpakpak là.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Onəm oga nna nnandər ku uYesu va̱ oYahudi ka̱t te, i lir óza̱ chit iya̱m va̱ i là pa̱ oza̱ a nəm. Pa̱ kan oza̱ a ri iya̱m va̱ ma pa îchər. Kan oza̱ a ri nchə̀r, ka̱t te izhé iya̱m va̱ ma pà nchəchər fa ka̱t. Kan oza̱ a nəm mmai ka̱ ochar ka̱t.>>
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Ìpin fa kpa̱k te, uBulus ga nzəng ka̱ onəm va̱ ta oza̱ ga nal izər wa nva ma pak. Te uza̱ ga tar Nzhi Inan nchumchum na o là ónəm ilum va̱ o gba̱l ka̱ nnàl izər va̱ ta. Ilum va mí na iya̱m inana ka̱kul a nza̱ uzəngtəng oza̱ nggo a.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Nra pa̱ nfangshat va̱ ta dat chit ka̱ nkur te, oYahudi ro va ɓa ka̱ aAsiya te, oza̱ ya uBulus ka̱ ashe Nzhi Inan nchumchum. Te oza̱ nok nggatək, nak nnap nnəm oza̱ won. A nak te, ma kpán uBulus.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Oza̱ i gham achu pa̱, <<Ónəm oga aIsa̱rila, o ka̱mshi yi. Unəm va̱ ta̱ atak va kpaktak uza̱ i wòl ka̱ te, i ɗyang iya̱m ónəm i byèt akum yi, ka̱ nnap-mpakpak yi, ka̱ Nzhi Inan nchumchum va̱ ta̱. Nna ta chwat ka̱t. Uza̱ ɓa tan ka̱ oHeleni ka̱ ashe Nzhi va̱ ta̱. Uza̱ ɓa ka̱ adak chit ka̱ ashe atak yə́ryər va̱ ta̱.>>
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ka̱kul oza̱ ka̱ ya uTurofimus unəm uga Afisa nzəng ka̱ na chit ka̱ ashe ìtong. Te oza̱ nak pa̱ uBulus tar nzəng ka̱ na ka̱ ashe Nzhi Inan nchumchum.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Atak bá ka̱ ashe ìtong va̱ ta. Onəm chən ɓa ɓut. Oza̱ kpán uBulus dap na fa agbai ka̱. Te oza̱ gún oga anung-asa̱l pa̱ kəlak.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Oza̱ ka̱ nɗak pa̱ o gba̱l na te, a ga chu achwang aponzhi oshozha oRoma uga atak va̱ ta pa̱ nkpaktak ashe ìtong zwar chit.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Uza̱ kpa̱k oshozha ka̱ onəm ochumchum oza̱ pa̱ kəlak uza̱ ga atak nggatək va̱ ta. Oza̱ ya uponzhi oshozha va̱ ta ka̱ onəm wo te, oza̱ re nnə́m uBulus.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Uponzhi oshozha va̱ ta sən ɓa dat kpán uBulus. Uza̱ là pa̱ ma ran uBulus ka̱ nzwar pa̱ mparəm. Te uza̱ ɓəp pa̱ uBulus uda ya, ká̱ iya̱m va̱ uza̱ nəm a?
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Oro ka̱ ashe nggatək va̱ ta i gham achu i là pa̱ uza̱ nəm nyang. Oro pa̱ uza̱ nəm nyang. Uponzhi oshozha va̱ ta kur nnyi nnandər nandər ka̱t, ka̱kul achu va̱ ma ka̱ ngham a. A nak te, uza̱ là pa̱ ma ga ku uBulus ka̱baraki oshozha.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 UBulus chu atak va̱ mí kikyen kan mí tar ashe te, onəm ma̱t pa̱ o gba̱l na. A nak te, oshozha yar na nyaryar kan uza̱ tar ashe.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Nggatək va̱ ɓa te, a ma̱t ka̱ ngham achu pa̱, <<Ma gba̱l na. Ma gba̱l na.>>
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Ma dat ka̱ ntar ku uBulus ka̱ ashe te, uza̱ ɓəp uponzhi oshozha va̱ ta pa̱, <<Ɓu məma̱n mi là nnap ka̱ ɓu ɗò?>> Unəm va̱ ta là á na pa̱, <<U fe achu iHeleni fe sa?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Mmaɓu unəm uga aMasar va ɓa ka̱ ngwong nnap nnəm ka̱ ashe nra ngga mpyal, a nak onəm oga iya̱m-ɓa̱n ikalong pa̱ ineɗəng yar nvəva̱ng oza̱ tan anyin ka̱t ɗò?>>
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 UBulus là pa̱, <<Mmami uYahudi va fa ka̱Tarsus ka̱ ashe mbin aKilikiya. Atak va aɓwakan ka̱t a. Mmami ka̱ nchal ɓu pa̱ u re mi ń là nnap ka̱ onəm.>>
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Unəm va̱ ta ma̱n á na te, uBulus ta̱l ka̱ apal atak va̱ ta nəm awo ónəm pa̱ oza̱ a ma̱n ka̱ anung. Oza̱ ma̱ng chit pa̱ kwák te, uza̱ là óza̱ ka̱ ashe achu onəm oga akum ìjili aIbərahim.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.