Atos 21
yer (YER) vs NAA
1 Ka̱ nva̱ngva̱ oza̱ là ayi chit pa̱ i chu ká̱ ikángkáng na i ɗom mpətar owan yi ka̱t te, i tan agirgi ndəng i ga nzwan i ga i chu aKos. Ìpin fa kpa̱k te, i chu aRodus. I won ka̱ ta te, i ga aPatara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ka̱ ta te, i ya agirgi ndəng aro achumchum va ka̱ ngga aFinikiya. Te i tan i ga.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 I ɓa i chu aKuburus i ya ndachi. Agirgi yi watar ka̱ nkwandal kwandal i ga aSuriya. I ɓa i ta̱l ka̱Taya. Ka̱kul ka̱ ta na mí fən ká̱ iya̱m va̱ agirgi va̱ ta yar.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 I ram atak onəm áYesu kəristi oga atak va̱ ta i təm nzəng ka̱ oza̱ nra pa̱ nfanshat. Ka̱ atak ichumchum aRuhu oza̱ chál uBulus pa̱ kan uza̱ a ga aUrushelima ka̱t.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 ká̱ nnà te, alum ɓa rwam ngga te, i re oza̱ i tan agirgi ndəng i ga mpyal ka̱ achen yi. Nkpaktak onəm oga nna nnandər ka̱ uYesu, ka̱ ochar oza̱, ka̱ ovan oza̱ fa nzəng ka̱ yi ka̱ ashe ìtong va̱ ta na o re yi. Ka̱ apal amimiri aga anung iwa i ɓəram i nəm aduwa.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Nva̱ng va̱ oza̱ là ayi chit pa̱ i chu ká̱ ikángkáng te, i tan agirgi. Te oza̱ le nzhi.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 I won ka̱Taya te, i ɓa i chu aTalamayas. I re anung ógənang oga atak va̱ ta i ra nra pa̱ nzəng.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ìpin fa kpa̱k te, i ɓa i chu aKaisariya. I ga i təm ka̱ nzhi aFilibus unəm uga nla nnap-nlà Inan ngga nchang nfe. Uza̱ uzəntən ka̱ ashe onəm oga ofanshat va̱ Inan ka̱ yak oza̱ ka̱ aUrushelima a.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Uwa ya ka̱ ovan pa̱ oneɗən va oma vang chit ka̱t. Oza̱ i ka̱m nnap ka̱ atak Inan i là ónəm.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 I təm chit ka̱ ta ya nra pa̱ ɗa̱p te, unəm ro uga *nka̱m nre ka̱ atak Inan aɗiɗin pa̱ uAgabus ɓa ka̱ aYahudiya.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Uza̱ ɓa atak yi yar iya̱m iga nkpán aɗək aBulus. Uza̱ ran ashar wo ka̱ awo kpa te, uza̱ là pa̱, <<ARuhu-Nəna̱n là pa̱, <Ka̱sa̱l va ta̱ oYahudi oga aUrushelima i ran unəm uga iya̱m iga nkpán aɗək va̱ ta̱. Oza̱ i na na ka̱ ashe awo onəm va̱ oYahudi ka̱t.> >>
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 I fe iya̱m va̱ ta̱ te, mmayi ka̱ onəm va̱ ka̱ ta te, i chál uBulus pa̱ kan a ɓa a ga aUrushelima ka̱t.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Te uza̱ là pa̱, <<Sang kang o nak ìgwak i lak mi ka̱ atak ayən wo va̱ ta̱ yà? Pa̱ ma ran mi te, iya̱m ro ka̱ atak mi ka̱t. A yà pa̱ mi ku ka̱ aUrushelima ka̱kul aɗin aPonzhi-Yesu te, n təm chit kan mi lok.>>
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Uza̱ ma̱t te, i re na ka̱. I là á na pa̱, <<Iya̱m va Inan ɗom te, re uza̱ a nəm.>>
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ka̱ nva̱n nra pa̱ ɗa̱p te, i kwap iya̱m yi i ga aUrushelima.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Onəm áYesu kəristi oro oga aKaisariya ɓa ga nzəng ka̱ yi. Oza̱ ga ka̱ yi ka̱ nzhi aManason atak va pa̱ i ga ntəm ka̱ a. Uza̱ unəm uga aKuburus. Uza̱ ka̱m nnap aYesu chit gba̱ng nva̱n.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 I chu aUrushelima te, ogənan ka̱m yi ka̱ nchang ìgwak.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ìpin fa kpa̱k te, uBulus ka̱ aɓo yi ga atak aYakubu u. Nkpaktak onəmgbak ikilisiya oma ka̱ ta.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 UBulus re anung óza̱. Uza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ Inan nəm ónəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ atak nnəm inok ká̱ wo.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Oza̱ fe iya̱m va̱ ta te, oza̱ na aɗəngchi íNan. Te oza̱ là úBulus pa̱, <<Ágənang, u yiya oYahudi oga nna nnandər ku uYesu iyəl oza̱ ikalong ka̱ apal asəm ikalong. Nkpaktak oza̱ ka̱ nkpak nnap-mpakpak aMusa ka̱ nzhin.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ma là óza̱ pa̱ ɓu ɗyang ńkpaktak oYahudi oga ntəm ka̱ ashe onəm-nəmnəm pa̱ kan oza̱ a kpak nnap-mpakpak aMusa ka̱t. Pa̱ kan oza̱ a pà ache óvan oza̱ ka̱t. Pa̱ kan oza̱ a kpak nnap yi mmatmat ka̱t.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Chit te, iza̱ i nəm yà? Ka̱kul nkpak pa̱ oza̱ a fe pa̱ u ɓa chit.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Ka̱kul nva̱ ta te, nəm iya̱m va̱ í là aɓu. Nna i ya ka̱ onəm ro pa̱ oneɗən ka̱ ta̱ va yar nsar nnap-nlà íNan.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Ga nzəng ka̱ oza̱ na ma nal wo wa nva ma pak. Wa mwa iya̱m va̱ mal pa̱ oza̱ a mwa kan oza̱ i ya asa̱l aga nkpán ishi. Nna chit te, nkpaktak onəm i nyi pa̱ iya̱m va̱ ma là ka̱ apal ishi ɓu te, nnandər ka̱t. Ka̱kul mmaɓu ká̱ ishi ɓu ka̱ nkpak iya̱m va̱ nnap-mpakpak là.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Onəm oga nna nnandər ku uYesu va̱ oYahudi ka̱t te, i lir óza̱ chit iya̱m va̱ i là pa̱ oza̱ a nəm. Pa̱ kan oza̱ a ri iya̱m va̱ ma pa îchər. Kan oza̱ a ri nchə̀r, ka̱t te izhé iya̱m va̱ ma pà nchəchər fa ka̱t. Kan oza̱ a nəm mmai ka̱ ochar ka̱t.>>
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Ìpin fa kpa̱k te, uBulus ga nzəng ka̱ onəm va̱ ta oza̱ ga nal izər wa nva ma pak. Te uza̱ ga tar Nzhi Inan nchumchum na o là ónəm ilum va̱ o gba̱l ka̱ nnàl izər va̱ ta. Ilum va mí na iya̱m inana ka̱kul a nza̱ uzəngtəng oza̱ nggo a.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Nra pa̱ nfangshat va̱ ta dat chit ka̱ nkur te, oYahudi ro va ɓa ka̱ aAsiya te, oza̱ ya uBulus ka̱ ashe Nzhi Inan nchumchum. Te oza̱ nok nggatək, nak nnap nnəm oza̱ won. A nak te, ma kpán uBulus.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Oza̱ i gham achu pa̱, <<Ónəm oga aIsa̱rila, o ka̱mshi yi. Unəm va̱ ta̱ atak va kpaktak uza̱ i wòl ka̱ te, i ɗyang iya̱m ónəm i byèt akum yi, ka̱ nnap-mpakpak yi, ka̱ Nzhi Inan nchumchum va̱ ta̱. Nna ta chwat ka̱t. Uza̱ ɓa tan ka̱ oHeleni ka̱ ashe Nzhi va̱ ta̱. Uza̱ ɓa ka̱ adak chit ka̱ ashe atak yə́ryər va̱ ta̱.>>
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ka̱kul oza̱ ka̱ ya uTurofimus unəm uga Afisa nzəng ka̱ na chit ka̱ ashe ìtong. Te oza̱ nak pa̱ uBulus tar nzəng ka̱ na ka̱ ashe Nzhi Inan nchumchum.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Atak bá ka̱ ashe ìtong va̱ ta. Onəm chən ɓa ɓut. Oza̱ kpán uBulus dap na fa agbai ka̱. Te oza̱ gún oga anung-asa̱l pa̱ kəlak.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Oza̱ ka̱ nɗak pa̱ o gba̱l na te, a ga chu achwang aponzhi oshozha oRoma uga atak va̱ ta pa̱ nkpaktak ashe ìtong zwar chit.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Uza̱ kpa̱k oshozha ka̱ onəm ochumchum oza̱ pa̱ kəlak uza̱ ga atak nggatək va̱ ta. Oza̱ ya uponzhi oshozha va̱ ta ka̱ onəm wo te, oza̱ re nnə́m uBulus.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Uponzhi oshozha va̱ ta sən ɓa dat kpán uBulus. Uza̱ là pa̱ ma ran uBulus ka̱ nzwar pa̱ mparəm. Te uza̱ ɓəp pa̱ uBulus uda ya, ká̱ iya̱m va̱ uza̱ nəm a?
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Oro ka̱ ashe nggatək va̱ ta i gham achu i là pa̱ uza̱ nəm nyang. Oro pa̱ uza̱ nəm nyang. Uponzhi oshozha va̱ ta kur nnyi nnandər nandər ka̱t, ka̱kul achu va̱ ma ka̱ ngham a. A nak te, uza̱ là pa̱ ma ga ku uBulus ka̱baraki oshozha.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 UBulus chu atak va̱ mí kikyen kan mí tar ashe te, onəm ma̱t pa̱ o gba̱l na. A nak te, oshozha yar na nyaryar kan uza̱ tar ashe.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Nggatək va̱ ɓa te, a ma̱t ka̱ ngham achu pa̱, <<Ma gba̱l na. Ma gba̱l na.>>
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Ma dat ka̱ ntar ku uBulus ka̱ ashe te, uza̱ ɓəp uponzhi oshozha va̱ ta pa̱, <<Ɓu məma̱n mi là nnap ka̱ ɓu ɗò?>> Unəm va̱ ta là á na pa̱, <<U fe achu iHeleni fe sa?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Mmaɓu unəm uga aMasar va ɓa ka̱ ngwong nnap nnəm ka̱ ashe nra ngga mpyal, a nak onəm oga iya̱m-ɓa̱n ikalong pa̱ ineɗəng yar nvəva̱ng oza̱ tan anyin ka̱t ɗò?>>
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 UBulus là pa̱, <<Mmami uYahudi va fa ka̱Tarsus ka̱ ashe mbin aKilikiya. Atak va aɓwakan ka̱t a. Mmami ka̱ nchal ɓu pa̱ u re mi ń là nnap ka̱ onəm.>>
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Unəm va̱ ta ma̱n á na te, uBulus ta̱l ka̱ apal atak va̱ ta nəm awo ónəm pa̱ oza̱ a ma̱n ka̱ anung. Oza̱ ma̱ng chit pa̱ kwák te, uza̱ là óza̱ ka̱ ashe achu onəm oga akum ìjili aIbərahim.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.