Atos 14
yer (YER) vs VC
1 Ka̱ Ika̱niya te, uBulus ku uBarnaba ga nzhi Inan oYahudi. Oza̱ là nnap aYesu pa̱ gənggəng. A nak te, oYahudi ka̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t, na nnandər pa̱ makmak.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 OYahudi va̱ yan ka̱ nna nnandər te, oza̱ nok onəm va̱ oYahudi ka̱t, pa̱ oza̱ a vyap ntəm ogənan ka̱ ashe aKəristi.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 UBulus ku uBarnaba oza̱ təm ka̱ ta nra pa̱ makmak. Oza̱ ka̱ nla nnap-nlà Inan ónəm ka̱ ashe nkam-ìgwak ka̱ atak ichumchum aPonzhi-Yesu. Ka̱kul uza̱ nak ma nyi nnandər nnap-nlà wo ngga nnap nnəna̱n ka̱ atak iya̱m ichumchum iga nɗaktak va̱ uza̱ nəm ka̱ atak aBulus ku uBarnaba a.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Onəm oga atak va̱ ta oza̱ kap izər. Oro ma̱n ka̱ oYahudi, oro ma̱n ka̱ onəm oga nre aYesu kəristi va̱ ta.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Onəm va̱ oYahudi ka̱t, ka̱ oYahudi, ka̱ onəm ochumchum oza̱ gwang anung pa̱ o ɓək anung úBulus ku uBarnaba o *kwan oza̱ ká̱ ipán.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Oza̱ fe te, oza̱ chən ga itong aLika̱niya va aListəra ka̱ aDarba, ká̱ iván itong va̱ gang oza̱.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Ka̱ ta na oza̱ ga mpyal ka̱ nla nnap-nlà ngga nchang nfe ónəm.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Ka̱ aListəra te, unəm ro uwa ya uva ma mar na ashar kuku ka̱ na. Uza̱ nyi iya̱m va̱ mí wór pa̱ achen ka̱t.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 UBulus ka̱ nla nnap-nlà te, unəm va̱ ta gwong achwang pa̱ dakdak. UBulus dər na pa̱ ɗóng te, uza̱ ya pa̱ uwa ya ka̱ nna nnandər va kukur pa̱ ma tan na.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Te uBulus ləp achu pa̱, <<Won sat ga akul.>> Te unəm va̱ ta won ta byet ɓan nchen.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Onəm ya iya̱m va̱ uBulus nəm te, oza̱ won ka̱ achu nkpaktak oza̱ i là ka̱ ashe achu oza̱ pa̱, <<Akwam ka̱t. Iya̱m iwopwop à ɓa ayi ka̱ ashe izər wa onəm.>>
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Oza̱ pa aɗin úBarnaba pa̱ uZeyus. UBulus nnyi te, pa̱ uHamisa. Ka̱kul uwa unəm uga nla nnap oza̱.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Te uponzhi nnap awop aZapsa va atətak ka̱nun-asa̱l ìtong va̱ ta te, uza̱ ɓa ká̱ ina inunggwan, ka̱ azàn. Ka̱kul uza̱ ka̱ aɓo onəm ɗom pa̱ o pà óza̱.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Nva̱n va̱ onəm oga nre aYesu Kəristi va̱ ta̱ uBulus ka̱ uBarnaba fe iya̱m va̱ ta te, oza̱ kan ilukwán oza̱ ka̱ ashe nlak ìgwak. Oza̱ tar ka̱ ashe onəm i là nnap ka̱ achu pa̱,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 <<Iza̱ nak kan o nəm iya̱m wa iva̱ ta̱ yà? Mmayi onəm wa nji wo na kpa. I ɓa ka̱ nnap-nlà ngga nchang nfe awo pa̱ o ga̱ɓa̱n o ga ka̱ atak Inan uga Iriri va fa ka̱ apaɓur ka̱ apambin, ká̱ iwá ka̱ nkpaktak iya̱m va̱ ka̱ ashe oza̱. Na o re nnəm iya̱m ilakchi.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Ka̱ ashe nra ngga mpyal te, uza̱ re onəm nəm iya̱m va oza̱ ɗom.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Ka̱ nna kpa te, uza̱ kap ka̱ nnyam ishi wo ónəm ka̱sa̱l pa̱ ɗongɗong chit ka̱t. Ka̱kul uza̱ ka̱ nnyam nnap nnəna̱n wo. Uza̱ i na iva̱r va fa ka̱paɓur. Uza̱ i na iya̱m-nrì ka̱ atak oza̱. Uza̱ i na iya̱m-nrì ónəm i ri i yichi oza̱. Uza̱ i na nchang ìgwak awo kpa.>>
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Kap ka̱ nnap-nlà va̱ ta te, ngwar nlim kan oza̱ ɗa̱t oza̱ ka̱ mpà iya̱m pa̱ o wop oza̱ ka̱.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Te oYahudi ro fa ka̱ aAntakiya ka̱ aIkoniya ɓa. Oza̱ byèt nnap-nlà aBulus. Oza̱ là nnap óza̱ ka̱ nchang-anung. A nak te, ma kwan uBulus ká̱ ipán. Ma dap na ma mandar ka̱ nsəm ìtong. Nrəng oza̱ pa̱ uza̱ ku chit.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Nva̱n va̱ onəm áYesu kəristi gang na te, uza̱ won tar ashe ìtong. Ìpin fa kpa̱k te, uza̱ ga aDarba nzəng ku uBarnaba.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Oza̱ là nnap-nlà Inan ngga nchang nfe ka̱ atak va̱ ta. Oza̱ ya onəm pa̱ makmak va na nnandər ku uYesu. Te oza̱ le aListəra ka̱ aIkoniya, ka̱ Antakiya.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Oza̱ pak inok nkam onəm áYesu kəristi. Oza̱ i là óza̱ pa̱ oza̱ a tong a kam ka̱ ashe nna nnandər oza̱. Oza̱ là kpa pa̱ nzəng ka̱ mɓək anung kan mí tar ka̱ ashe iponzhi Inan.
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Te oza̱ kyep onəmgbak óza̱ ka̱ ashe nza̱ ikilisiya nggo. Ka̱ atak aduwa ka̱ ndan ishi ká̱ iya̱m-nrì na oza̱ nak oza̱ ka̱ ashe awo aPonzhi-Yesu va oza̱ na nnandər ka̱ na a.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Nva̱n va̱ oza̱ ra nggang chit ka̱ ashe mbin aPisidiya te, oza̱ ga chu mbin aPamfiliya.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Oza̱ là nnap-nlà aYesu ka̱ aPerga te, oza̱ ga Ataliya.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Oza̱ won ka̱ ta te, oza̱ tan agirgi ndəng oza̱ ga Antakiya. Atak va ta ma ka̱ nəm aduwa óza̱ pa̱ nnap nnəna̱n Inan a kpak oza̱ ka̱ ashe inok va̱ oza̱ gba̱l nnənəm ta̱ a.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Oza̱ chu te, oza̱ ɓut ikilisiya, oza̱ shal óza̱ nkpaktak iya̱m va̱ Inan nəm ka̱ atak nnəm inok ka̱ oza̱, ka̱ asa̱l va̱ Inan bol kpa ónəm va̱ oYahudi ka̱t, aga nna nnandər a.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Oza̱ təm ka̱ ta nzəng ka̱ onəm áYesu kəristi a ya nra yà pa̱ ɗa̱p.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.