Atos 13
yer (YER) vs NTLH
1 Ka̱ ashe ikilisiya iga Antakiya te, onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ onəm oga nɗyang iya̱m oma ya. Oma uBarnaba, ka̱ uSiman va mí wór na pa̱ unəm va uLəbər, ka̱ uLukiya unəm uga aKurane, ka̱ uManayin va rup ka̱ ashe nzhi aHirudus uga nnəm ka̱ ngba̱k mbin iponzhi, ka̱ aShawulu.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Oza̱ ka̱ ngwop Inan nzəng ka̱ ndan ishi oza̱ ká̱ iya̱m-nrì te, aRuhu-Nəna̱n là pa̱, <<O gar uBarnaba ka̱ uShawulu á mi ka̱kul inok va n wór oza̱ ka̱ a.>>
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 A le te, oza̱ dan ishi oza̱ ká̱ iya̱m-nrì, oza̱ nəm aduwa te, oza̱ nak awo óza̱ ká̱ ishi, oza̱ re oza̱ pa̱ a ga a ranggang a là nnap-nlà Inan.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Onəm oga oparəm va̱ ta̱ va aRuhu-Nəna̱n a re oza̱ te, oza̱ ga aSalukiya. Oza̱ tan agirgi ndəng ka̱ ta oza̱ ga aKuburus.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Oza̱ ɓa chu aSalamis te, oza̱ là nnap-nlà Inan ka̱ ashe nzhí Inan oYahudi. UYohana-Markus uwa ya nzəng ka̱ oza̱, i ka̱mshi oza̱ ká̱ inok.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Oza̱ ra nggang ka̱ ashe nkpaktak mbin va̱ ta nva ndəng gang ka̱ ashe har oza̱ ga chu aBafusa. Oza̱ ɓa ya unəm ro ka̱ ta uga nva̱k iva̱k. Uza̱ i nap akwam kpa pa̱ mmawó unəm uga nla nnap va ma *ka̱m ka̱ atak Inan. Uza̱ uYahudi. Aɗiɗin pa̱ uBar-Joshuwa.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Uza̱ pa te, unəm uga nyar nva̱n aSarjiya-Bulus unəm uga nnəm ka̱ atak va̱ ta. USarjiya unəm utantan. Te unəm uchumchum va̱ ta wór uBarnaba ka̱ aShawulu. Uza̱ ɗom pa̱ oza̱ a là nnap Inan awo.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 UBar-Joshuwa unəm uga nva̱k iva̱k va̱ aɗiɗin ká̱ iHeleni pa̱ uIlimas te, a byèt nnap-nlà aBarnabas ka̱ aShawulu. Uza̱ ɗom pa̱ kan unəm uchumchum va̱ ta a na nnandər ka̱t.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 UShawulu va mí wór na pa̱ uBulus te, aRuhu-Nəna̱n yəl na. Uza̱ dər unəm uga iva̱k va̱ ta pa̱ ɗon te,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 uza̱ là á na pa̱, <<Mmaɓu unəm una. Mmaɓu uya aShetan. Mmaɓu unəm uga nyang nnap iya̱m va pa̱ kpaktak inəna̱n a. Ntàn onəm nzəng ka̱ mmwar oza̱ nna chwat u nyi. Ɓu re nvyap asa̱l Inan aga nsat nzwan ka̱t ɗò?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Nnyam-ntan Inan ka̱ nvan ka̱ apal ishi ɓu. Ɓu ga nfo. Ɓu ya alum ka̱t i ya nra pa̱ ɗa̱p kan.>> Ta byet te, inanən ka̱ afa̱p gún na uza̱ ya atak ka̱t. Uza̱ nəm inok nram unəm ro pa̱ a dap wo.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Unəm uchumchum va̱ ta ya iya̱m va̱ fa ta̱ te, uza̱ na nnandər ku uPonzhi-Yesu. Nɗyang ka̱ apal ishi aPonzhi-Yesu sat iya̱m iga nɗak na.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 UBulus ka̱ owan wo re aBafusa tan agirgi ndəng ga aPerga ka̱ mbin aPamfiliya. Ka̱ ta na uYohana re oza̱ le aUrushelima.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Oza̱ won ka̱ ta ka̱ ashar ga Antakiya ka̱ ashe mbin aPisidiya. Ka̱ alum njul te, oza̱ ga nzhi Inan ga tan təm.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Nva̱n va̱ ma kun chit ka̱ ashe nnap-mpakpak aMusa ka̱ atakarda onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan te, onəm oga nnəm ichumchum ka̱ nzhi Inan va̱ ta re nre óza̱ pa̱, <<Ógənang a yà pa̱ na o ya ka̱ nnap-nlà ro ngga nkam onəm te, o là.>>
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 UBulus won sat. Uza̱ nəm awo pa̱ ma ma̱n ka̱ anung. Te uza̱ là pa̱, <<Ógənang mi oIsa̱rila ka̱ mmawó va̱ oYahudi ka̱t kan ka̱ nra ayər Inan a. O gwong achwang.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Inan oIsa̱rila va ta̱ yak okəka yi ka̱ ashe nra va̱ oza̱ ka̱ ya onəmchən ka̱ ashe mbin va̱ ta, uza̱ nak oza̱ ta̱l akum achumchum ka̱ ashe mbin aMasar. Uza̱ fa ka̱ oza̱ ka̱Masar ka̱ ashe ichumchum wo imakmak.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Uza̱ yar nka̱r-ìgwak ka̱ oza̱ ka̱ ashe anyin har izun ìsəm pa̱ ineɗən.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Inan zhì oga akum ìjili pa̱ ifangshat ka̱ ashe mbin aKanana, uza̱ na mbin va̱ ta óza̱ na a ta̱l iya̱m-kup oza̱ har a nəm izun igba̱l pa̱ ineɗən ká̱ ìsəm pa̱ ìtukun.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ka̱ nvəva̱ng te, uza̱ kyep onəm oga nnap-akwali óza̱ a ɓa kùr ku uSamwela unəm uga nka̱m nre ka̱ atak Inan.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Onəm chál pa̱ Inan a na uponzhi óza̱ te, uza̱ kyer uSaul óza̱, uya aKish unəm uga akum ìjili aBenjamin. Uza̱ nəm iponzhi wo izun ìsəm pa̱ ineɗən.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Uza̱ tur uSaul le te, uza̱ nak uDawuda uponzhi oza̱. Iya̱m va ta̱ uza̱ là ka̱ apal ishishi. Pa̱, <UDauda uya aJesi uwa ìgwak mi ma̱n ka̱. Uwa i nəm nkpaktak iya̱m va̱ mi là á na a.>
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ka̱kum-jili anəm va ta Inan ɓa ku Unəm uga Nka̱m-shi óIsa̱rila wa nva uza̱ yar nsar nnap-nlà.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Kan mí nyi uYesu Kəristi ka̱ mban te, uYohana là ńkpaktak oIsa̱rila pa̱ oza̱ a re nnap-mɓá̱ngɓa̱ng na ma nəm abaptisima óza̱.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 UYohana dat ka̱ ngba̱l inok wo te, uza̱ là pa̱, <O rən pa̱ mmami uda yà? Mmami na unəm va̱ ka̱t. Uwa ka̱ mɓa ka̱ nva̱n mi. N kur pa̱ na n fən ka̱ asang akukwap ka̱t.>
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 <<Ógənang va akum ìjili aIbərahim ka̱ onəm va̱ oYahudi ka̱t kan o ra ayər Inan ra a. Ma là nnap-nlà ngga nya nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet ka̱kul yi na.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Onəm oga aUrushelima ka̱ onəm ochumchum oza̱ nyi na ka̱t. Oza̱ kpán ìpir nnàp nlà onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan va̱ oza̱ ka̱ nkukun nza̱ alum njul nggo ka̱t. Oza̱ nak nnap-nlà onəm Inan va̱ ta̱ yəl chit, nna nva̱ oza̱ gəl akwali á na a.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Oza̱ ya na ka̱ mpat ro ka̱t. Ka̱ nna kpa te, oza̱ chál uBilatus pa̱ ma gba̱l na.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Oza̱ nak nkpaktak iya̱m va̱ nnap-nlà Inan là ka̱ apal ishishi yəl chit te, oza̱ fər ka̱ akúkúm ka̱ apal akun ikú, oza̱ li na ka̱ ashe awap aga ipang.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ka̱ nna kpa te, Inan won ka̱ na ka̱ atak ikú.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Nra pa̱ nkyak uwa ya ka̱ nnyam ishi wo ónəm va̱ vang aUrushelima nzəng ka̱ na ka̱ mbin aGalili. Oma nyangmata̱ tong chit onəm oga nla ónəm iya̱m va̱ oza̱ nyi ka̱ apal ishishi a.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 I ɓa ka̱ nnap ngga nchang nfe awo. Nna pa̱ nsar nnap-nlà va̱ Inan yar ókəka yi te,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 uza̱ yəl ayi chit, mmayi va ovan oza̱ a. Nna nva̱ uza̱ won ku uYesu ka̱ atak ikú wa nva ma lir ka̱ ashe Nnap-nshì Awop (aZabura) aga aparəm pa̱,
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ka̱pal-ishi ngwuwon ka̱ atak ikú kan pa̱ uza̱ i mwan lap ka̱t te, iya̱m va ta̱ nnap-nlà Inan là. Pa̱,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ka̱kul atak ro ləla kpa pa̱,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 <<UDauda te, nva̱ngva̱ uza̱ nəm inok ka̱kul onəm oga ashe nra wò wa nva Inan ɗom te, uza̱ ku, ma li na nzəng ka̱ okəka wò. Akúkúm mwan.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Unəm va̱ Inan won ka̱ na jiwo ka̱ atak ikú te, akúkúm mwan ka̱t.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Ka̱kul nva̱ ta te, ógənang, o nyi pa̱ ka̱kul anəm va ta kan ma ka̱ nla nnap nyar nnap-mɓá̱ngɓa̱ng wo.
38 — ausente —
39 Ka̱ atətak na kpa unəm va kpaktak na nnandər ka̱ na te, uza̱ ta̱l unəna̱n chit ka̱ mpyal Inan. Iya̱m va nnap-mpakpak aMusa kur nnənəm únəm ka̱t a.
39 — ausente —
40 Ka̱kul nva̱ ta te, o nəm pa̱ dakdak le kan iya̱m va̱ onəm oga nka̱m nre ka̱ atak Inan ka̱ lir te, a təm ka̱ apal ishi wo ka̱t.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Nna pa̱,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 UBulus ku uBarnaba ka̱ nfa ka̱ ashe nzhi Inan te, onəm chál oza̱ pa̱ alum aga njul ngga mɓa te, oza̱ a là nnap va̱ ta óza̱ kà̱ɗi.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Onəm lyan chit te, oYahudi pa̱ kyak ka̱ onəm oga ntan ka̱ ashe nnap ngwa Inan oYahudi gà atak aBulus ku uBarnaba. Oza̱ là nnap óza̱ ngga nkam ìgwak pa̱ oza̱ a təm ka̱ ashe nnap nnəna̱n Inan.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Alum ga njul ɓa chu te, ìjili onəm kən ka̱ ashe ìtong ɓa nzhi Inan ka̱kul nfe nnap-nlà Inan ka̱ atak oBulus.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Nva̱n va̱ oYahudi ya onəm ɓut a ga watar nkak te, ìkpar nəm oza̱. Oza̱ byèt iya̱m va̱ uBulus ka̱ nləla. Oza̱ pwat oza̱.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Te uBulus ku uBarnaba là nnap, ka̱ nkam-ìgwak pa̱, <<Mmawo na mà pa̱ ma là nnap Inan awo a. Kan o yan ka̱ chit te, o nyám chit pa̱ o kur nka̱m imwa iriri iga mbyet mbyet va̱ ta̱ ka̱t. Te ya i ga ka̱ atak aɓo onəm.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Ka̱kul wa nnà ta uPonzhi-Yesu là ayi pa̱, <N nak ɓu pa̱ na u sat atak atántàn ka̱ atak aɓo onəm. Na u sat unəm uga ngga ka̱ nnap nka̱mshi ngga iriri iga mbyet mbyet âpambin pa̱ kpaktak.> >>
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Onəm va̱ oYahudi ka̱t kan oza̱ fe wanta̱ te, ìgwak chàng oza̱. Oza̱ ka̱m nnap-nlà Inan ka̱ aɗəngchi. Onəm va̱ Inan sok oza̱ chit ká̱ iriri iga mbyet mbyet te, oza̱ na nnandər.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Nnap nlà Inan lyanshin pa̱ kpá ka̱ ashe mbin va̱ ta.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 OYahudi nok ochar ochumchum ro oga atak va̱ ta̱ oga ngwa Inan oYahudi, ka̱ onəmgbak. Oza̱ nak ma na idumdum úBulus ká̱ uBarnaba. Ma wa oza̱ fa ka̱ ashe mbin va̱ ta.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Oza̱ nnyi te, oza̱ kən mɓwan ngga ashar oza̱ na a nyám óza̱ pa̱ iya̱m va a ya oza̱ te, oza̱ i yən ká̱ ishi oza̱. Oza̱ fa ga aIkoniya.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Onəm áYesu kəristi oza̱ fe nchang pa̱ makmak. ARuhu-Nəna̱n yəl oza̱ kpa.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.