Atos 12
yer (YER) vs VC
1 Ka̱ ashe nra va̱ ta te, uPonzhi-Hirudus ɓan nsam ka̱ onəm oga ngwa uYesu chit.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Uza̱ nak ma gba̱l aYakubu ugənang aYohana ka̱ ndokchi.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Uza̱ ya pa̱ iya̱m va̱ ta chəchan ka̱ oYahudi te, uza̱ nak ma kpán uBiturus kpa. Iya̱m va̱ ta̱ ka̱ ashe nra va mí ri nzəngkəng ngga nya ka̱ *ayist ka̱t a.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Ma kpán na te, uza̱ kuk na ka̱ ashe nzhi ikan. Oshozha pa̱ oneɗən neɗən kan i panchi na. Oza̱ i pa̱n izər nva̱n pa̱ nneɗing ka̱ ashe ilum pa̱ izən. Uza̱ kuk na pa̱ Alum Ngantal a watar kan o nap akwali á na ka̱ mpyal onəm.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ma kuk uBiturus ka̱ ashe nzhi ikan te, ikilisiya kap ka̱ nchal Inan ka̱ nzhin ka̱kukul ka̱t.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ká̱ ìzwam va̱ atak i fa i tan kan uHirudus i nap akwali te, uBiturus ka̱ nra nda ká̱ ishimshe oshozha pa̱ oparəm. Ma ran na ka̱ nzwar pa̱ mparəm. Oshozha ka̱ ya pa̱ oparəm ka̱ ntong i panchi anung-asa̱l.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Te umaleka ɓa mul atak ka̱ nfa. Atak ghan ka̱ ashe nzhi ikan va̱ ta. Uza̱ ɓa ləp uBiturus kulyaklyak yenda̱l na là á na pa̱, <<Won pa̱ kəlak.>> Te nzwar ngga awo aBiturus zuk ka̱ mbin.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Uza̱ là úBiturus pa̱, <<Mwak ilukwán ɓu ka̱ akwap ɓu.>> UBiturus nəm wa nva ma là á na te, uza̱ là á na kà̱ɗi pa̱, <<Gal iya̱m iga ndan izər ɓu pa̱ dakdak na u yar nva̱n mi.>>
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 UBiturus fa ka̱ nvəva̱ng. Ka̱ nna kpa te, uza̱ nyi pa̱ iya̱m va̱ unəm uga nre va̱ ta ka̱ nnənəm te, nchwatchwat ka̱t. Uza̱ rən pa̱ mmawó ka̱ nya iya̱m ka̱ ashe alár.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Oza̱ ɓa watar onəm oga mpanchi atak oga ngəshi. Oza̱ ɓa watar opəpar kpa. Te oza̱ ɓa chu anung-asa̱l ga nfa ngga ashe ìtong va ma kuk anungún ka̱ acham a. Te anung-atak va̱ ta bol óza̱ ká̱ ishi wo. Oza̱ tan chen ga chu nkur asa̱l ro te, umaleka va̱ ta ga iya̱m wo. UBiturus ya na lap ka̱t.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Ka̱ nva̱ngva̱ nnap nnəm aBiturus ɓut te, aghan ga na ka̱ nnap va̱ ta. Te uza̱ là pa̱, <<Nna ta̱ kan n nyi pa̱ Inan a re unəm ga nre wo pa̱ a ka̱mshi mi n fa ka̱ ashe awo aHirudus ka̱ nkpaktak iya̱m ina va̱ oYahudi ɗom pa̱ a ya mi a.>>
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Uza̱ nyi chit pa te, uza̱ ga nzhi aMaryamu unan aYohana uwa mí wór na pa̱ uMarkus kpa a. Onəm ɓut ka̱ ta pa̱ makmak ka̱ nchal Inan.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 UBiturus ɓa kpap anung nkəlan te, uyenchar ro aɗiɗin pa̱ uRuɗa fa pa̱ na u nyi pa̱ uda yà?
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Uza̱ nyi ichu aBiturus chit te, uza̱ chər le ga nva̱n ka̱ ashe nchang ìgwak pa̱ makmak. Uza̱ ɗak kà̱ mbol anung-asa̱l ka̱t. Uza̱ ga là pa̱, <<UBiturus uwa ya ka̱ agbai.>>
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Oza̱ là úyenchar va̱ ta pa̱, <<Ishi ɓu ɓut dakdak ka̱t.>> Ka̱ nna uyenchar va̱ ta ma̱t pa̱ uBiturus uwa ya ka̱ agbai nnandər. Te oza̱ là pa̱, <<Ya umaleka aBiturus a ɓa.>>
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 UBiturus ma̱t ka̱ nkpap anung nkəlan. Oza̱ ɓa bol te, oza̱ ya na. Iya̱m va̱ ta sat iga nɗak oza̱ pa̱ makmak.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 UBiturus nəm awo óza̱ pa̱ oza̱ a ma̱n ka̱ anung pa̱ kwák. Te uza̱ shal óza̱ asa̱l va̱ uPonzhi-Yesu fa ká̱ wo ka̱ ashe nzhi ikan. Uza̱ là óza̱ pa̱, <<O là iya̱m va̱ ta̱ úYakubu ka̱ aɓoshi ogənan.>> Te uza̱ re oza̱ uza̱ ga atak-kak.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Atak tan te, nzwar nchumchum won ká̱ ishimshe oshozha va̱ ta pa̱ uBiturus won wòl san yà?
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 UHirudus nak pa̱ ma ram na. Oza̱ ya na ka̱t te, uza̱ kat onəm oga mpanchi atak va̱ ta pa̱ dakdak. Uza̱ ya ipipir ka̱t te, uza̱ là pa̱ ma gba̱ng oza̱. Te uza̱ re ashe aYahudiya uza̱ ga aKaisariya ga təm ka̱ ta nəm nra nəm pa̱ ɗa̱p.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 UHirudus pa te, ìgwak ka̱ nlak na ka̱ onəm oga aTaya ka̱ aSaidon. Te oza̱ gwang ishi na o ga o chál na. Oza̱ tan ashishar ka̱ atak nla úBəlastas ukpari aponzhi va uza̱ ma̱n ka̱ na ma̱n. Oza̱ chál pa̱ ntəm ikangkang a ya ká̱ ishimshe oza̱ ka̱ uponzhi. Ka̱kul oza̱ i ya iya̱m-nrì ka̱ mbin aHirudus na.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Akul va̱ uponzhi nak ka̱kul nya oza̱ ɓa chu te, uHirudus sham ìlukwan iponzhi wo ɓa kyen təm ka̱ apal itok iponzhi. Te uza̱ là nnap ónəm.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Onəm gham achu pa̱, <<Ichu va̱ ta̱ ija anəm ka̱t, iji Inan.>>
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ta byet te, umaleka ɓa ləp na ka̱ arwa. Ka̱kul uza̱ na ichumchum íNan ka̱t. Ifən ri na uza̱ ku.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Nnap nlà Inan jiwo te, a ga mpyal ka̱ mmyak.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 UBarnaba ka̱ uShawulu ga yichi nre va̱ chit te, oza̱ re aUrushelima le Antakiya nzəng ku uYohana va mí wór na pa̱ uMarkus a.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.