2 Samuel 17
yer (YER) vs NAA
1 Ka̱ɗi te, uAhitofel là ûAbsalom pa̱, <<Re n yak onəm ìkalong pa̱ ìgba̱pchi ama̱n pa̱ pa̱rəm (12,000), na i wà nva̱ng aDawuda ká̱ ìzwam va̱ ta̱.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e me disporei e perseguirei Davi esta noite.
2 Mi ga mi ru na ká̱ ìkum ya uwa ká̱ nrwam achen ká̱ nchwan izər. Mi gba̱k na pa̱ gənggəng, kang nkpaktak onənəm ichəng. Mi gba̱l uponzhi ka̱ nkukwa,
2 Vou surpreendê-lo enquanto está cansado e desanimado. Farei com que entre em pânico e todo o povo que está com ele fugirá. Então matarei apenas o rei.
3 kang mi le ká̱ onəm a ɓu pa̱ kpaktak wa nva mi ga ká̱ ucharɗa̱p ka̱ nzhi aɓəɓar á. Irirì anəm pa̱ uzəng na ká̱ nkukwa mmaɓu kà̱ nrəram, aɓo onəm pa̱ kpaktak te, oza̱ á təm ká̱ ikángkáng.>>
3 Trarei todo o povo de volta para você, pois a volta de todos depende daquele a quem você procura matar. Assim, todo o povo estará em paz.
4 Te, ichən va̱ ta chàng ká̱ uAbsalom, ká̱ nkpaktak onəmgbak oga aIsa̱rila.
4 Este parecer agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 Ǹnyi te, uAbsalom là pa̱, <<O ɓa ká̱ uHushai, unəm oArki, na i fe iya̱m va̱ uza̱ i là ka̱ apal nnap va̱ ta̱.>>
5 Mas Absalão disse: — Chamem agora Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele tem a dizer.
6 UHushai ɓa chit te, uAbsalom là á na pa̱, <<Ichən va ta̱ uAhitofel na. I nəm wa nva̱ uza̱ là ɗò? A yà pa̱ inəm pa ka̱t, te wa là nji ɓu a yi.>>
6 Quando Husai chegou, Absalão lhe falou, dizendo: — O parecer de Aitofel é este. Vamos fazer o que ele falou? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 Te, uHushai na ama̱n ûAbsalom pa̱, <<Ichən va̱ uAhitofel na ka̱ awalang va̱ ta̱ te, a ɓyen ka̱t.
7 Então Husai disse a Absalão: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 U nyinyi pa̱ upo ɓu ká̱ onəm va̱ nzəng ka̱ na te, onunggwan ìkum olakchi ka̱t, kang oza̱ i nəm ìkum wa ìdaməng va mmá wur ivan kà̱ na. Upo ɓu unəm va nyi ashar ìkum pa̱ gənggəng, uza̱ i ya ká̱ nra nzəng ká̱ onəm ka̱t.
8 Husai continuou: — Você conhece o seu pai e os seus homens e sabe que são valentes e estão enfurecidos como a ursa no campo, roubada dos seus filhotes. Além disso, o seu pai é homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9 Ǹyangmata̱ te, uwa i yà ka̱ ashe ache aro ka̱t te, uwa i bwam ka̱ atak aro. A yà pa̱ ka̱ ìkum ngga nggəshi na byet kang mmá gba̱ng onəm ɓu pa̱ ɗa̱p te, unəm va̱ pa̱ kap a fe te, i là pa̱, <Mmá gba̱ng onəm aAbsalom chit pa̱ makmak.>
9 Eis que agora deve estar escondido em alguma caverna ou em outro lugar qualquer. E, se acontecer que você tenha algumas baixas no primeiro ataque, cada um que ouvir isso dirá que houve matança no povo que segue Absalão.
10 Iya̱m wa iva̱ ta i nak ununggwan va̱ kam ìgwak wa ìlir i le i sərak ká̱ ayər. Ka̱kul nkpaktak oIsa̱rila nyinyi pa̱ upo ɓu ununggwan uga nyi ìkum pa̱ gənggəng, kang onəm va̱ nzəng ká̱ na te, oga nkam ìgwak na kpa.
10 Então até o homem valente, cujo coração é como o coração de leão, com certeza irá desanimar, porque todo o Israel sabe que o seu pai é um herói e que os que estão com ele são homens valentes.
11 <<Ka̱kul nva̱ ta te, mmami kà̱ nna ichən pa̱, re mmá ɓut nkpaktak oIsa̱rila á ɓu, á ɓan ka̱ aDan a ga achu aBeyersheba. Ìyəl oza̱ i yà wa ashishiri aga anung ìwa, kang mmaɓu ká̱ ishi ɓu te, ɓu ləp mpyal ôza̱, ó ga atak ìkum.
11 Eu aconselho que, a toda pressa, se reúna em torno de você todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar, e que você mesmo os guie na batalha.
12 Te i ru na ká̱ ìkum ka̱ atak va pa̱ káp i yá na kà̱, kang i zəpchi na wa nva̱ ìmimyang i ra ka̱ mbin á. Uza̱ ká̱ onəm wò te, mí nre unəm uro ká̱ irirì ka̱t.
12 Então o atacaremos onde quer que se encontre e facilmente cairemos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra. E não ficará ele nem nenhum dos homens que estão com ele — nem um só!
13 A yà pa̱ uza̱ a chə́r a tar ìtong iro te, nkpaktak oIsa̱rila i ram asang, kang i dap akamsəlang ìtong va̱ ta i ga ká̱ ka̱ ashe aba̱nda̱m, i re ìpang iro ìɓwakan ka̱ apal ìwuwan ka̱t.>>
13 Se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel levará cordas àquela cidade e nós a arrastaremos até o ribeiro, até que lá não fique nem uma só pedrinha.
14 Te uAbsalom, ká̱ nkpaktak onəm oIsa̱rila là pa̱, <<Ichən va̱ uHushai, unəm oArki na te, a ɓyen ji aji aAhitofel ji.>> Ka̱kul uYawe a nak pa, na o vyap ichən inəna̱n aAhitofel, na ô ɓa ká̱ iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng ka̱ apal aAbsalom.
14 Então Absalão e todos os homens de Israel disseram: — O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o conselho de Aitofel. Acontece que o
15 Te, uHushai wong byet, ga là ônəm oga mpyal awop, oma uZadok ká̱ uAbiyata pa̱, <<Ichən va ta̱ uAhitofel na ûAbsalom ká̱ onəmgbak oIsa̱rila pa̱ mmá nəm, ǹnyi te, ichən va̱ n na te nna ta̱.
15 Então Husai disse aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: — Assim e assim Aitofel aconselhou a Absalão e aos anciãos de Israel, mas assim e assim aconselhei eu.
16 Ǹyangmata̱ te, ó nak nre a ga ûDawuda pa̱ kəlak pa̱, <Kang uza̱ a ra ka̱ anung Awang aUrdun ká̱ ìzwam va̱ ta̱ ka̱t. Ǹnyi te, uza̱ a ɗak a pa̱l agwong a tar nzam, a yà pa ka̱t te, mi zhì uponzhi ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na pa̱ kpaktak.> >>
16 Agora, pois, mandem depressa a seguinte mensagem a Davi: “Não passe esta noite nos vaus do deserto, mas atravesse logo o rio, para que não seja destruído o rei e todo o povo que com ele está.”
17 UJonatan ká̱ uAhimaz oma ka̱ nlok ka̱ atak mɓəl ndəng nro mi wor pa̱ aEn-Rogel. Mmá nak uyen uchar uzwal uro chit pa̱ uwa i ga i là nre ôza̱, kang oza̱ ǹnyi te, i ga i là nre va̱ ta ûponzhi uDawuda. Oza̱ i nəm pa le kang mmá ya oza̱ ka̱ ntar ka̱ ashe ìtong va̱ ta ka̱t.
17 Jônatas e Aimaás estavam em En-Rogel. Uma criada ia até lá e lhes passava informações, que eles depois transmitiam ao rei Davi. Eles não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Ǹnyi te, uyenza̱m uro ya oza̱, kang a ga là ûAbsalom. Te, uJonatan ká̱ uAhimaz chəng ga táng nzhi anəm uro ka̱ aBahurim. Uwa ká̱ ndəng nka̱pkà̱p ka̱ ashe agəla̱n nzhi wò, te oza̱ ɗòng ka̱ ashe ache ndəng nka̱pkà̱p va̱ ta, oza̱ bwam.
18 Mas um moço os viu e contou a Absalão. Então os dois partiram às pressas e entraram na casa de um homem, em Baurim, que tinha um poço no seu pátio, ao qual desceram.
19 Te, uchar anəm va̱ ta yar iya̱m kang a nàr ka̱ apal anung ndəng nka̱pkà̱p va̱ ta, te uza̱ nyáp ìkur ka̱ pəpal. Unəm uro nyi iya̱m iro ka̱ apəpal ka̱t.
19 A mulher desse homem pegou uma coberta, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grãos de cereais sobre ela. E assim ninguém suspeitou de nada.
20 Awalang va̱ onəm aAbsalom ɓa chu atak achar va̱ ta ka̱ nzhizhi te, oza̱ ɓəp na pa̱, <<UAhimaz ká̱ uJonatan che ya?>>
20 Quando os servos de Absalão chegaram àquela casa, perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? A mulher respondeu: — Já passaram o ribeiro. Eles saíram a procurá-los, mas não conseguiram achar. Então voltaram para Jerusalém.
21 Nva̱ng va̱ onəm aAbsalom ga chit te, uAhimaz ká̱ uJonatan fa ka̱ ashe ache ndəng nka̱pkà̱p va̱ ta, oza̱ ga atak aponzhi uDawuda, kang oza̱ là á na pa̱, <<Wong kəlak, na u pa̱l awang aUrdun, ka̱kul ichən va̱ ta̱ uAhitofel na ka̱ apal ishi ɓu.>>
21 Depois que eles foram embora, os dois logo saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Disseram: — Levantem-se e passem depressa as águas, porque assim e assim aconselhou Aitofel contra vocês.
22 Te uDawuda ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na wong, kang a pa̱ng Awang aUrdun. Atak wong pa̱ ô tan te, unəm uro yà ɓur ka̱ ashe oza̱ uvəngva̱ uwa pa̱l chit ka̱t.
22 Então Davi e todo o povo que estava com ele se levantaram e passaram o Jordão. Quando amanheceu, não havia um só que não tivesse passado o Jordão.
23 UAhitofel ya chit pa̱ mmá ka̱m ichən wò ka̱t te, uza̱ ɗa̱mshi aZhaki wò, uza̱ kyen le ga nzhi wò ka̱ mbin wò. Nva̱ng va̱ uza̱ ɗa̱mshi ashe nzhi wò gba̱l te, uza̱ zong ishi wò ká̱ asang, uza̱ kú, kang mmá li na ka̱ ashe awap apupo.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, preparou o jumento e foi para casa, na cidade em que morava. Pôs em ordem os seus negócios e se enforcou; morreu e foi sepultado na sepultura do seu pai.
24 Te, uDawuda ga aMahanayim, kang uAbsalom ká̱ nkpaktak onəm oIsa̱rila pa̱ng Awang aUrdun.
24 Davi chegou a Maanaim. Absalão, tendo passado o Jordão com todos os homens de Israel,
25 UAbsalom ka̱ kyer uAmasa chit pa̱ a yà uPonzhi oshozha ka̱ɗor aJowap. UAmasa te, uya aJeta ununggwan va fa ka̱ akum ìjili oIshmayil. Uchar aJeta te, uAbigel uya aNahash uwa ugənang ká̱ uZeruya unang aJowap á.
25 colocou Amasa no comando do exército, em lugar de Joabe. Amasa era filho de certo homem chamado Itra, o ismaelita, que era casado com Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 UAbsalom ká̱ onəm oIsa̱rila ləp apa̱k ka̱ mbin aGileyat.
26 E assim o povo de Israel e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Awalang va̱ uDawuda ɓa chu aMahanayim te, uShobi uya aNahash ununggwan, va̱ fa ka̱ aRaba oAmmon, ká̱ uMakir uya aAmiyel ununggwan va̱ fa ka̱ mbin aLo-Debar, kang ká̱ uBarzilayi unəm oga aGileyat va̱ fa ka̱ aRogelim,
27 Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 Oza̱ ɓa ka̱ oga iya̱m va̱ ta̱ ka̱ awo, oza̱ ɓa ká̱ oga ndakal nra, ká̱ ikpang, ká̱ ngbət. Oza̱ ɓa ká̱ ìzangzəng, ká̱ ibəshi, ká̱ mma̱k, ká̱ ikur iforfor, ká̱ aso, ká̱ aso njiman,
28 trouxeram camas, bacias e vasilhas de barro, além de trigo, cevada, farinha, grãos torrados, favas e lentilhas;
29 ká̱ mmàl irizhe, ka̱ mbyal iya̱m nkang nnəknək, ká̱ itam, ká̱ mbyal ina nnəknək. Oza̱ ɓa ká̱ oga iya̱m va̱ ta̱ ôza̱ pa̱ oza̱ a ri. Ka̱kul oza̱ nyinyi pa̱, uDawuda ká̱ onəm wò oma kà̱ nfe ká̱ ayang, ká̱ nrwam achen, ká̱ ndəng ngbà̱l, ka̱ ashe nzam.
29 também mel, coalhada, ovelhas e queijos de leite de vaca. Levaram isso a Davi e ao povo que estava com ele, para que comessem, porque disseram: “Este povo no deserto está faminto, cansado e sedento.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.