2 Samuel 17
yer (YER) vs ARA
1 Ka̱ɗi te, uAhitofel là ûAbsalom pa̱, <<Re n yak onəm ìkalong pa̱ ìgba̱pchi ama̱n pa̱ pa̱rəm (12,000), na i wà nva̱ng aDawuda ká̱ ìzwam va̱ ta̱.
1 Disse ainda Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me disporei, e perseguirei Davi esta noite.
2 Mi ga mi ru na ká̱ ìkum ya uwa ká̱ nrwam achen ká̱ nchwan izər. Mi gba̱k na pa̱ gənggəng, kang nkpaktak onənəm ichəng. Mi gba̱l uponzhi ka̱ nkukwa,
2 Assaltá-lo-ei, enquanto está cansado e frouxo de mãos; espantá-lo-ei; fugirá todo o povo que está com ele; então, matarei apenas o rei.
3 kang mi le ká̱ onəm a ɓu pa̱ kpaktak wa nva mi ga ká̱ ucharɗa̱p ka̱ nzhi aɓəɓar á. Irirì anəm pa̱ uzəng na ká̱ nkukwa mmaɓu kà̱ nrəram, aɓo onəm pa̱ kpaktak te, oza̱ á təm ká̱ ikángkáng.>>
3 Farei voltar a ti todo o povo; pois a volta de todos depende daquele a quem procuras matar; assim, todo o povo estará em paz.
4 Te, ichən va̱ ta chàng ká̱ uAbsalom, ká̱ nkpaktak onəmgbak oga aIsa̱rila.
4 O parecer agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 Ǹnyi te, uAbsalom là pa̱, <<O ɓa ká̱ uHushai, unəm oArki, na i fe iya̱m va̱ uza̱ i là ka̱ apal nnap va̱ ta̱.>>
5 Disse, porém, Absalão: Chamai, agora, a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele dirá.
6 UHushai ɓa chit te, uAbsalom là á na pa̱, <<Ichən va ta̱ uAhitofel na. I nəm wa nva̱ uza̱ là ɗò? A yà pa̱ inəm pa ka̱t, te wa là nji ɓu a yi.>>
6 Tendo Husai chegado a Absalão, este lhe falou, dizendo: Desta maneira falou Aitofel; faremos segundo a sua palavra? Se não, fala tu.
7 Te, uHushai na ama̱n ûAbsalom pa̱, <<Ichən va̱ uAhitofel na ka̱ awalang va̱ ta̱ te, a ɓyen ka̱t.
7 Então, disse Husai a Absalão: O conselho que deu Aitofel desta vez não é bom.
8 U nyinyi pa̱ upo ɓu ká̱ onəm va̱ nzəng ka̱ na te, onunggwan ìkum olakchi ka̱t, kang oza̱ i nəm ìkum wa ìdaməng va mmá wur ivan kà̱ na. Upo ɓu unəm va nyi ashar ìkum pa̱ gənggəng, uza̱ i ya ká̱ nra nzəng ká̱ onəm ka̱t.
8 Continuou Husai: Bem conheces teu pai e seus homens e sabes que são valentes e estão enfurecidos como a ursa no campo, roubada dos seus cachorros; também teu pai é homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9 Ǹyangmata̱ te, uwa i yà ka̱ ashe ache aro ka̱t te, uwa i bwam ka̱ atak aro. A yà pa̱ ka̱ ìkum ngga nggəshi na byet kang mmá gba̱ng onəm ɓu pa̱ ɗa̱p te, unəm va̱ pa̱ kap a fe te, i là pa̱, <Mmá gba̱ng onəm aAbsalom chit pa̱ makmak.>
9 Eis que, agora, estará de espreita nalguma cova ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo no primeiro ataque alguns dos teus, cada um que o ouvir dirá: Houve derrota no povo que segue a Absalão.
10 Iya̱m wa iva̱ ta i nak ununggwan va̱ kam ìgwak wa ìlir i le i sərak ká̱ ayər. Ka̱kul nkpaktak oIsa̱rila nyinyi pa̱ upo ɓu ununggwan uga nyi ìkum pa̱ gənggəng, kang onəm va̱ nzəng ká̱ na te, oga nkam ìgwak na kpa.
10 Então, até o homem valente, cujo coração é como o de leões, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é herói e que homens valentes são os que estão com ele.
11 <<Ka̱kul nva̱ ta te, mmami kà̱ nna ichən pa̱, re mmá ɓut nkpaktak oIsa̱rila á ɓu, á ɓan ka̱ aDan a ga achu aBeyersheba. Ìyəl oza̱ i yà wa ashishiri aga anung ìwa, kang mmaɓu ká̱ ishi ɓu te, ɓu ləp mpyal ôza̱, ó ga atak ìkum.
11 Eu, porém, aconselho que a toda pressa se reúna a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar; e que tu em pessoa vás no meio deles.
12 Te i ru na ká̱ ìkum ka̱ atak va pa̱ káp i yá na kà̱, kang i zəpchi na wa nva̱ ìmimyang i ra ka̱ mbin á. Uza̱ ká̱ onəm wò te, mí nre unəm uro ká̱ irirì ka̱t.
12 Então, iremos a ele em qualquer lugar em que se achar e facilmente cairemos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; ele não ficará, e nenhum dos homens que com ele estão, nem um só.
13 A yà pa̱ uza̱ a chə́r a tar ìtong iro te, nkpaktak oIsa̱rila i ram asang, kang i dap akamsəlang ìtong va̱ ta i ga ká̱ ka̱ ashe aba̱nda̱m, i re ìpang iro ìɓwakan ka̱ apal ìwuwan ka̱t.>>
13 Se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel levará cordas àquela cidade; e arrastá-la-emos até ao ribeiro, até que lá não se ache nem uma só pedrinha.
14 Te uAbsalom, ká̱ nkpaktak onəm oIsa̱rila là pa̱, <<Ichən va̱ uHushai, unəm oArki na te, a ɓyen ji aji aAhitofel ji.>> Ka̱kul uYawe a nak pa, na o vyap ichən inəna̱n aAhitofel, na ô ɓa ká̱ iya̱m iɓá̱ngɓa̱ng ka̱ apal aAbsalom.
14 Então, disseram Absalão e todos os homens de Israel: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o de Aitofel. Pois ordenara o Senhor que fosse dissipado o bom conselho de Aitofel, para que o mal sobreviesse contra Absalão.
15 Te, uHushai wong byet, ga là ônəm oga mpyal awop, oma uZadok ká̱ uAbiyata pa̱, <<Ichən va ta̱ uAhitofel na ûAbsalom ká̱ onəmgbak oIsa̱rila pa̱ mmá nəm, ǹnyi te, ichən va̱ n na te nna ta̱.
15 Disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém assim e assim aconselhei eu.
16 Ǹyangmata̱ te, ó nak nre a ga ûDawuda pa̱ kəlak pa̱, <Kang uza̱ a ra ka̱ anung Awang aUrdun ká̱ ìzwam va̱ ta̱ ka̱t. Ǹnyi te, uza̱ a ɗak a pa̱l agwong a tar nzam, a yà pa ka̱t te, mi zhì uponzhi ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na pa̱ kpaktak.> >>
16 Agora, pois, mandai avisar depressa a Davi, dizendo: Não passes esta noite nos vaus do deserto, mas passa, sem demora, ao outro lado, para que não seja destruído o rei e todo o povo que com ele está.
17 UJonatan ká̱ uAhimaz oma ka̱ nlok ka̱ atak mɓəl ndəng nro mi wor pa̱ aEn-Rogel. Mmá nak uyen uchar uzwal uro chit pa̱ uwa i ga i là nre ôza̱, kang oza̱ ǹnyi te, i ga i là nre va̱ ta ûponzhi uDawuda. Oza̱ i nəm pa le kang mmá ya oza̱ ka̱ ntar ka̱ ashe ìtong va̱ ta ka̱t.
17 Estavam Jônatas e Aimaás junto a En-Rogel; e uma criada lhes dava aviso, e eles iam e diziam ao rei Davi, porque não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Ǹnyi te, uyenza̱m uro ya oza̱, kang a ga là ûAbsalom. Te, uJonatan ká̱ uAhimaz chəng ga táng nzhi anəm uro ka̱ aBahurim. Uwa ká̱ ndəng nka̱pkà̱p ka̱ ashe agəla̱n nzhi wò, te oza̱ ɗòng ka̱ ashe ache ndəng nka̱pkà̱p va̱ ta, oza̱ bwam.
18 Viu-os, porém, um moço e avisou a Absalão; porém ambos partiram logo, apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, que tinha um poço no seu pátio, ao qual desceram.
19 Te, uchar anəm va̱ ta yar iya̱m kang a nàr ka̱ apal anung ndəng nka̱pkà̱p va̱ ta, te uza̱ nyáp ìkur ka̱ pəpal. Unəm uro nyi iya̱m iro ka̱ apəpal ka̱t.
19 A mulher desse homem tomou uma coberta, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grãos pilados de cereais sobre ela; assim, nada se soube.
20 Awalang va̱ onəm aAbsalom ɓa chu atak achar va̱ ta ka̱ nzhizhi te, oza̱ ɓəp na pa̱, <<UAhimaz ká̱ uJonatan che ya?>>
20 Chegando, pois, os servos de Absalão à mulher, àquela casa, disseram: Onde estão Aimaás e Jônatas? Respondeu-lhes a mulher: Já passaram o vau das águas. Havendo-os procurado, sem os achar, voltaram para Jerusalém.
21 Nva̱ng va̱ onəm aAbsalom ga chit te, uAhimaz ká̱ uJonatan fa ka̱ ashe ache ndəng nka̱pkà̱p va̱ ta, oza̱ ga atak aponzhi uDawuda, kang oza̱ là á na pa̱, <<Wong kəlak, na u pa̱l awang aUrdun, ka̱kul ichən va̱ ta̱ uAhitofel na ka̱ apal ishi ɓu.>>
21 Mal se retiraram, saíram logo os dois do poço, e foram dar aviso a Davi, e lhe disseram: Levantai-vos e passai depressa as águas, porque assim e assim aconselhou Aitofel contra vós outros.
22 Te uDawuda ká̱ nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na wong, kang a pa̱ng Awang aUrdun. Atak wong pa̱ ô tan te, unəm uro yà ɓur ka̱ ashe oza̱ uvəngva̱ uwa pa̱l chit ka̱t.
22 Então, Davi e todo o povo que com ele estava se levantaram e passaram o Jordão; quando amanheceu, já nem um só havia que não tivesse passado o Jordão.
23 UAhitofel ya chit pa̱ mmá ka̱m ichən wò ka̱t te, uza̱ ɗa̱mshi aZhaki wò, uza̱ kyen le ga nzhi wò ka̱ mbin wò. Nva̱ng va̱ uza̱ ɗa̱mshi ashe nzhi wò gba̱l te, uza̱ zong ishi wò ká̱ asang, uza̱ kú, kang mmá li na ka̱ ashe awap apupo.
23 Vendo, pois, Aitofel que não fora seguido o seu conselho, albardou o jumento, dispôs-se e foi para casa e para a sua cidade; pôs em ordem os seus negócios e se enforcou; morreu e foi sepultado na sepultura do seu pai.
24 Te, uDawuda ga aMahanayim, kang uAbsalom ká̱ nkpaktak onəm oIsa̱rila pa̱ng Awang aUrdun.
24 Davi chegou a Maanaim. Absalão, tendo passado o Jordão com todos os homens de Israel,
25 UAbsalom ka̱ kyer uAmasa chit pa̱ a yà uPonzhi oshozha ka̱ɗor aJowap. UAmasa te, uya aJeta ununggwan va fa ka̱ akum ìjili oIshmayil. Uchar aJeta te, uAbigel uya aNahash uwa ugənang ká̱ uZeruya unang aJowap á.
25 constituiu a Amasa em lugar de Joabe sobre o exército. Era Amasa filho de certo homem chamado Itra, o ismaelita, o qual se deitara com Abigail, filha de Naás, e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 UAbsalom ká̱ onəm oIsa̱rila ləp apa̱k ka̱ mbin aGileyat.
26 Israel, pois, e Absalão acamparam-se na terra de Gileade.
27 Awalang va̱ uDawuda ɓa chu aMahanayim te, uShobi uya aNahash ununggwan, va̱ fa ka̱ aRaba oAmmon, ká̱ uMakir uya aAmiyel ununggwan va̱ fa ka̱ mbin aLo-Debar, kang ká̱ uBarzilayi unəm oga aGileyat va̱ fa ka̱ aRogelim,
27 Tendo Davi chegado a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 Oza̱ ɓa ka̱ oga iya̱m va̱ ta̱ ka̱ awo, oza̱ ɓa ká̱ oga ndakal nra, ká̱ ikpang, ká̱ ngbət. Oza̱ ɓa ká̱ ìzangzəng, ká̱ ibəshi, ká̱ mma̱k, ká̱ ikur iforfor, ká̱ aso, ká̱ aso njiman,
28 tomaram camas, bacias e vasilhas de barro, trigo, cevada, farinha, grãos torrados, favas e lentilhas;
29 ká̱ mmàl irizhe, ka̱ mbyal iya̱m nkang nnəknək, ká̱ itam, ká̱ mbyal ina nnəknək. Oza̱ ɓa ká̱ oga iya̱m va̱ ta̱ ôza̱ pa̱ oza̱ a ri. Ka̱kul oza̱ nyinyi pa̱, uDawuda ká̱ onəm wò oma kà̱ nfe ká̱ ayang, ká̱ nrwam achen, ká̱ ndəng ngbà̱l, ka̱ ashe nzam.
29 também mel, coalhada, ovelhas e queijos de gado e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem, porque disseram: Este povo no deserto está faminto, cansado e sedento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.