2 Samuel 15
yer (YER) vs NVI
1 Kà̱ nva̱ngva̱ ta te uAbsalom yáp ipəri ká̱ akeke va ipəri i dap, uza̱ wa yà ká̱ onəm ìsəm pa̱ itukun va i chən ka̱ mpipyal á.
1 Algum tempo depois, Absalão adquiriu uma carruagem, cavalos e uma escolta de cinqüenta homens.
2 Uza̱ i wong ká̱ iɓotak i sat ka̱ anung asa̱l ga ntar ashe ìtong, a yà pa̱ unəm uro ɓa atak aponzhi ká̱ akwali aro te, uAbsalom i ga atətak i ɓəp na pa̱, << U fa ka̱ nza̱ ìtong yà?>> Unəm va̱ ta i na ama̱n pa̱, <<Uzwal ɓu ka̱ akum ìjili iro ka̱ ashe oIsa̱rila.>>
2 Ele se levantava cedo e ficava junto ao caminho que levava à porta da cidade. Sempre que alguém trazia uma causa para ser decidida pelo rei, Absalão o chamava e perguntava de que cidade vinha. A pessoa respondia que era de uma das tribos de Israel,
3 Te uAbsalom i là á na pa, <<Dər, nnap-nlà ɓu yar chàng kang ká̱ nnandər kpa, ǹnyi te, unəm uro yà uponzhi nak pa̱ a fe nnap-nlà ɓu ka̱t.>>
3 e Absalão dizia: "A sua causa é válida e legítima, mas não há nenhum representante do rei para ouvi-lo".
4 Uza̱ i là ka̱ kpa pa̱, <<Ká̱ yà pa̱ mmá nak mi pa̱ n nnap-akwali kà̱ mbin va̱ ta̱ te, ká̱ n nnap-akwali aga nnandər n̂kpaktak unəm va̱ i ɓa atak mi.>>
4 E Absalão acrescentava: "Quem me dera ser designado juiz desta terra! Todos os que tivessem uma causa ou uma questão legal viriam a mim, e eu lhe faria justiça".
5 A yà pa̱ unəm i ɓa i ɗom pa̱ ô kuchi ô re anung á na te, uAbsalom i yichi awo i kpan na i fəkchi na i mmá njang á na.
5 E sempre que alguém se aproximava dele para prostrar-se em sinal de respeito, Absalão estendia a mão, abraçava-o e beijava-o.
6 Ka̱ asa̱l va ta uAbsalom nəm ka̱ ôIsa̱rila va̱ i ɓa ka̱ atak aponzhi ka̱kul akwali á, wanta na uza̱ dap nnap-nnəm onəm oIsa̱rila ká̱ ga atətak.
6 Absalão agia assim com todos os israelitas que vinham pedir que o rei lhes fizesse justiça. Assim ele foi conquistando a lealdade dos homens de Israel.
7 Ka̱ nva̱ng izun pa̱ ineɗing te, uAbsalom là ûpo wò uponzhi pa̱, <<Wa ma̱n te wa re mi n ga aHebron na n yə́l nsar nnap-nlà mi va̱ n yar ûYawe á.
7 Ao final de quatro anos, Absalão disse ao rei: "Deixa-me ir a Hebrom para cumprir um voto que fiz ao Senhor.
8 Awalang va̱ uzwal ɓu ka̱ yà kà̱ ntəm ka̱ aGeshur ka̱ ashe aSuriya te, ká̱ n yar nsar nnap-nlà ûYawe pa̱, <Mi wop na ka̱ aHebron, a yà pa̱ uza̱ a le ká̱ mi ka̱ aUrushelima á.> >>
8 Quando o teu servo estava em Gesur, na Síria, fez este voto: Se o Senhor me permitir voltar a Jerusalém, prestarei culto a ele em Hebrom".
9 Uponzhi là á na pa̱, <<Ga ká̱ ikangkang.>> Te uza̱ wong ga aHebron.
9 "Vá em paz! ", disse o rei. E ele foi para Hebrom.
10 Te uAbsalom re onəm oga nre ká̱ ayi ga n̂kpaktak oga akum oIsa̱rila, pa̱ a là pa̱, <<Ká̱ nfe mɓur agbəshi na byet te, o là pa̱, <UAbsalom uwa uponzhi ka̱ aHebron.> >>
10 Absalão enviou secretamente mensageiros a todas as tribos de Israel, dizendo: "Assim que vocês ouvirem o som das trombetas, digam: Absalão é rei em Hebrom".
11 Onunggwan igba̱l pa̱ ìparəm ga nzəng ká̱ uAbsalom ova̱ fa ka̱ aUrushelima va uza̱ chál oza̱ chál. Onəm va̱ ta ga ká̱ ìgwak pa̱ izəng, oza̱ nyi iya̱m iro ka̱ ashe nrəng nnənap ka̱t.
11 Absalão levou duzentos homens de Jerusalém. Eles tinham sido convidados e nada sabiam nem suspeitavam do que estava acontecendo.
12 Awalang va̱ uAbsalom kà̱ ǹyichi oga nləfər te, uza̱ re nre ka̱ uAhitofel unəm oGilo, uzəngtəng ka̱ ashe onəm oga nna ichən ûDawuda pa̱ a ɓa ka̱ aGilo ìtutong. Wanta ngbar izər ga nfa iya̱mkak va̱ ta kám, kang onəm oga nyar nva̱ng aAbsalom ga mpyal ká̱ mmak.
12 Depois de oferecer sacrifícios, Absalão mandou chamar da cidade de Gilo Aitofel, que era de Gilo, conselheiro de Davi. A conspiração ganhou força, e cresceu o número dos que seguiam Absalão.
13 Te unəm uga nre uro ɓa atak aDawuda là á na pa̱, <<Igwak oIsa̱rila le chit ga ka̱ atak aAbsalom.>>
13 Então um mensageiro chegou e disse a Davi: "Os israelitas estão com Absalão! "
14 UDawuda là ônəm oga mpyal wò va̱ nzəng ka̱ na ka̱ ashe aUrushelima pa̱, <<I chəng, ka̱t te, uAbsalom i ɓa i gbá̱ng yi pa̱ kpaktak. I gha̱n i fa kang uza̱ a ɓa a mul yi, a nəm ìɓa̱ng a yi, kang ì gbá̱ng onəm ka̱ ashe ìtong pa̱ kpaktak ka̱t.>>
14 Então Davi disse aos conselheiros que estavam com ele em Jerusalém: "Vamos fugir; caso contrário não escaparemos de Absalão. Se não partirmos imediatamente ele nos alcançará, causará a nossa ruína e matará o povo à espada".
15 Onəm oga mpyal aponzhi na ama̱n pa̱, <<Ozwal ɓu i nəm nkpaktak iya̱m va̱ unəm uga nzhi yi i yàk pa̱ í nəm.>>
15 Os conselheiros do rei lhe responderam: "Teus servos estão dispostos a fazer tudo o que o rei, nosso senhor, decidir".
16 Uponzhi fa, kang nkpaktak onəm oga ashe nzhizhi yar nvəva̱ng, ǹnyi te, uza̱ re ochar va mí nak ka̱ ashe nzhi pa kùk pa̱ ogba̱pchi pa̱ à nak ishi ká̱ nzhi.
16 O rei partiu, seguido por todos os de sua família; deixou, porém, dez concubinas para tomarem conta do palácio.
17 Te uponzhi fa ká̱ nkpaktak onəm va̱ kà̱ nyar nvəva̱ng, kang oza̱ ɓa tong ka̱ nkur ìtong.
17 Assim, o rei partiu com todo o povo. Pararam na última casa da cidade,
18 Nkpaktak okparikpari ləp mpipyal, ká̱ nkpaktak oKereti ka̱ oPeleti, oma i pángchí uponzhi ka̱ nkpaktak oGiti va̱ igba̱l pa̱ ikpa̱ɗing, ova ka̱ yar nvəva̱ng ka̱ aGat ləp mpyal ûponzhi.
18 e todos os seus soldados marcharam, passando por ele: todos os queretitas e peletitas, e os seiscentos giteus que o acompanhavam desde Gate.
19 Uponzhi là ûItayi unəm oGiti pa̱, <<Sang kang ɓu ga nzəng ká̱ yi yà? Le na u təm ka̱ atak aponzhi upipe, ka̱kul mmaɓu unəmchən u chichər ka̱ mbin ɓu kang u ɓa.
19 O rei disse então a Itai, de Gate: "Por que você está indo conosco? Volte e fique com o novo rei, pois você é estrangeiro, um exilado de sua terra.
20 U ɓa ká̱ nlám. Kang n̂da ta̱ te mi nak ɓu pa̱ u ranggang nzəng ká̱ yi, nva̱ n na nnyi atak va̱ chit mmami kà̱ ngga kà̱ ka̱t ɗô? Le nva̱ng nzəng ka̱ owan ɓu. Re uYawe a nyám ikin ká̱ nnap nnəna̱n a ɓu.>>
20 Faz pouco tempo que você chegou. Como eu poderia fazê-lo acompanhar-me? Volte e leve consigo os seus irmãos. Que o Senhor o trate com bondade e fidelidade! "
21 Ǹnyi te, uItayi na ama̱n ûponzhi pa̱, <<Nva̱ uYawe uwa ká̱ irirì kang unəm uga nzhi mi uponzhi uwa yà ká̱ irirì te, nkpaktak atak va̱ unəm uga nzhi mi uponzhi i yà kà̱, ká̱ irirì ka̱t te ikú, te uzwal ɓu i yà ka̱ ta.>>
21 Itai, contudo, respondeu ao rei: "Juro pelo nome do Senhor e por tua vida que onde quer que o rei, meu senhor, esteja, ali estará o seu servo, para viver ou para morrer! "
22 Te uDawuda là ûItayi pa̱, <<Watar ga.>> Te uItayi unəm oGiti watar ká̱ nkpaktak oshozha wò ká̱ onəm oza̱ va̱ nzəng ká̱ na.
22 Então Davi disse a Itai: "Está bem, pode ir adiante". E Itai, o giteu, marchou, com todos os seus soldados e com as famílias que estavam com ele.
23 Nkpaktak onəm va̱ ya uponzhi kà̱ nwatar te, bà ayə́ng pa̱ gbá̱ngbá̱ng. Uponzhi ká̱ onəm wò pa̱ng nwangsang aKidron te, oza̱ kpan asa̱l ashe nzam mmaləng.
23 Todo o povo do lugar chorava em alta voz enquanto o exército passava. O rei atravessou o vale do Cedrom e todo o povo foi com ele em direção ao deserto.
24 Dər, uZadok uwa yà ka̱ ta kpa, ká̱ nkpaktak oLawi va̱ nzəng ka̱ na kà̱ nyar akwati aga nsar nnap-nlà Inan á. Oza̱ ɓa nak ka̱ mbin, kang uAbiyata yichi nləfər ka̱ ta, nkpaktak onəm fa watar re ìtong pa̱ chatchat kang.
24 Zadoque também estava lá, e com ele todos os levitas que carregavam a arca da aliança de Deus; Abiatar também estava lá. Puseram no chão a arca de Deus até que todo o povo saísse da cidade.
25 Te uponzhi là ûZadok pa̱, <<Le ká̱ akwati aga nsar nnap-nlà Inan ka̱ ashe ìtong. A yà pa̱ uYawe ya məmal ká̱ na te, uza̱ i le ká̱ mi pa̱ m ɓa n ya akwati aga nsar nnap-nlà Inan kà̱ɗi ká̱ atak ntətəm.
25 Então o rei disse a Zadoque: "Leve a arca de Deus de volta para a cidade. Se o Senhor mostrar benevolência a mim, ele me trará de volta e me deixará ver a arca e o lugar onde ela deve permanecer.
26 Ǹnyi te, a yà pa̱ uza̱ là pa̱, <N fe nchang ɓu ka̱t,> te mmami na ta̱, uza̱ a nəm ká mi iya̱m va̱ uza̱ ya məmal á.>>
26 Mas, se ele disser que já não sou do seu agrado, aqui estou! Faça ele comigo o que for de sua vontade".
27 Te uponzhi là ûZadok unəm uga mpyal awop kpa pa̱, <<Mmaɓu unəm uga nkpan ipir nnap. Le ga ashe ìtong ká̱ nnap nnəna̱n mi. Yar uyen ɓu uAhimaz ununggwan nzəng ká̱ ɓu ká̱ uJonatan uya uAbiyata ununggwan kpa. Mmaɓu ká̱ uAbiyata o le ká̱ ovan wó onunggwan.
27 Disse ainda o rei ao sacerdote Zadoque: "Fique alerta! Volte em paz para a cidade, você, Aimaás, seu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Mi lok ka̱ atak mpa̱l awang ka̱ ashe nzam mmaləng, mi ya nre ka̱ atak ɓu kang.>>
28 Junto às torrentes do deserto ficarei esperando notícias de vocês".
29 Te uZadok ká̱ uAbiyata yar akwati aga nsar nnap-nlà Inan le ká̱ ka̱ aUrushelima, kang oza̱ təm ka̱ ta.
29 Então Zadoque e Abiatar levaram a arca de Deus de volta para Jerusalém, e lá permaneceram.
30 Ǹnyi te, uDawuda ga mpyal ká̱ achen, uza̱ yà ká̱ akwap ka̱ ashar ka̱t, uza̱ gún ishi wò, uza̱ ka̱ nyə́ng nva̱ uza̱ ka̱ nkyen aɓam aZaitun. Nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na gún ishi oza̱, oza̱ ka̱ nyə́ng, oza̱ ka̱ nkyen aɓam.
30 Davi, porém, continuou subindo o monte das Oliveiras, caminhando e chorando, e com a cabeça coberta e os pés descalços. E todos os que iam com ele também tinham a cabeça coberta e subiam chorando.
31 Ǹyangmata̱ te, mmá là ûDawuda pa̱, <<UAhitofel unəm uga nna ichən a ɓu uwa yà uzəngtəng ka̱ ashe onəm oga ngwal iya̱m nzəng ká̱ uAbsalom.>> Te uDawuda nəm afar pa̱, <<ÁYawe, re ichən va̱ uAhitofel i na ûAbsalom te, a yà ichən ilakchi.>>
31 Quando informaram a Davi que Aitofel era um dos conspiradores que apoiavam Absalão, Davi orou: "Ó Senhor, transforma em loucura os conselhos de Aitofel".
32 Ka̱ awalang va̱ UDawuda kyen ɓa chu apal aɓam, ka̱ atak va̱ onəm i wop Inan ka̱ te, uHushai, unəm oga aArki ɓa gwang na ka̱ ta, ká̱ ìlukwan ikankan, kang ká̱ mbin ká̱ ishi.
32 Quando Davi chegou ao alto do monte, ao lugar onde o povo costumava adorar a Deus, veio ao seu encontro o arquita Husai, com a roupa rasgada e com terra sobre a cabeça.
33 UDawuda là a na pa̱, <<A ya pa̱ ɓu ga nzəng ká̱ mi te, ɓu ta̱l iɗək a mi.
33 E Davi lhe disse: "Não adianta você vir comigo.
34 Ǹnyi te, a ya pa̱ ɓu le, ɓu ga ashe ìtong, kang ɓu là ûAbsalom pa̱, <APonzhi, mi ya ukpari ɓu. Ka̱ ya te, mmami ukpari apo ɓu, kang ǹyangmata̱ te, mi ya ukpari ɓu,> te ɓu ka̱mshi mi ka̱ atak ɓəkchi ichən va̱ uAhitofel i ɓa ká̱ á.
34 Mas se voltar à cidade, poderá dizer a Absalão: ‘Estarei a teu serviço, ó rei. No passado estive a serviço de teu pai, mas agora estarei a teu serviço’. Assim você me ajudará, frustrando o conselho de Aitofel.
35 UZadok ká̱ uAbiyata onəm oga nshì iya̱m awop oma ya nzəng ká̱ ɓu ka̱t ɗò? Là oza̱ nkpaktak iya̱m va̱ u fe ka̱ ashe nzhi aPonzhi á.
35 Os sacerdotes Zadoque e Abiatar estarão lá com você. Informe-os do que você souber no palácio.
36 Ovan oza̱, uAhimaz uya aZadok ununggwan, ká̱ uJonatan uya aAbiyata ununggwan oma ka̱ ta nzəng ká̱ oza̱. Iya̱m va̱ wa fe pa̱ kpaktak te, wa re oza̱ ká̱ a ɓa a la a mi.>>
36 Também estão lá os dois filhos deles: Aimaás e Jônatas. Por meio deles me informe de tudo que você ouvir".
37 Te uHushai, ukpa aDawuda le ga aUrushelima, uza̱ ɓa chu mal dakdak ká̱ awalang va̱ uAbsalom ka̱ ntar ìtong va̱ ta ká̱ á.
37 Então Husai, amigo de Davi, chegou a Jerusalém quando Absalão estava entrando na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.