2 Samuel 15
yer (YER) vs ACF
1 Kà̱ nva̱ngva̱ ta te uAbsalom yáp ipəri ká̱ akeke va ipəri i dap, uza̱ wa yà ká̱ onəm ìsəm pa̱ itukun va i chən ka̱ mpipyal á.
1 E aconteceu depois disto que Absalão fez aparelhar carros e cavalos, e cinqüenta homens que corressem adiante dele.
2 Uza̱ i wong ká̱ iɓotak i sat ka̱ anung asa̱l ga ntar ashe ìtong, a yà pa̱ unəm uro ɓa atak aponzhi ká̱ akwali aro te, uAbsalom i ga atətak i ɓəp na pa̱, << U fa ka̱ nza̱ ìtong yà?>> Unəm va̱ ta i na ama̱n pa̱, <<Uzwal ɓu ka̱ akum ìjili iro ka̱ ashe oIsa̱rila.>>
2 Também Absalão se levantou pela manhã, e parava a um lado do caminho da porta. E sucedia que a todo o homem que tinha alguma demanda para vir ao rei a juízo, o chamava Absalão a si, e lhe dizia: De que cidade és tu? E, dizendo ele: De uma das tribos de Israel é teu servo;
3 Te uAbsalom i là á na pa, <<Dər, nnap-nlà ɓu yar chàng kang ká̱ nnandər kpa, ǹnyi te, unəm uro yà uponzhi nak pa̱ a fe nnap-nlà ɓu ka̱t.>>
3 Então Absalão lhe dizia: Olha, os teus negócios são bons e retos, porém não tens quem te ouça da parte do rei.
4 Uza̱ i là ka̱ kpa pa̱, <<Ká̱ yà pa̱ mmá nak mi pa̱ n nnap-akwali kà̱ mbin va̱ ta̱ te, ká̱ n nnap-akwali aga nnandər n̂kpaktak unəm va̱ i ɓa atak mi.>>
4 Dizia mais Absalão: Ah, quem me dera ser juiz na terra, para que viesse a mim todo o homem que tivesse demanda ou questão, para que lhe fizesse justiça!
5 A yà pa̱ unəm i ɓa i ɗom pa̱ ô kuchi ô re anung á na te, uAbsalom i yichi awo i kpan na i fəkchi na i mmá njang á na.
5 Sucedia também que, quando alguém se chegava a ele para se inclinar diante dele, ele estendia a sua mão, e pegava dele, e o beijava.
6 Ka̱ asa̱l va ta uAbsalom nəm ka̱ ôIsa̱rila va̱ i ɓa ka̱ atak aponzhi ka̱kul akwali á, wanta na uza̱ dap nnap-nnəm onəm oIsa̱rila ká̱ ga atətak.
6 E desta maneira fazia Absalão a todo o Israel que vinha ao rei para juízo; assim furtava Absalão o coração dos homens de Israel.
7 Ka̱ nva̱ng izun pa̱ ineɗing te, uAbsalom là ûpo wò uponzhi pa̱, <<Wa ma̱n te wa re mi n ga aHebron na n yə́l nsar nnap-nlà mi va̱ n yar ûYawe á.
7 Aconteceu, pois, ao cabo de quarenta anos, que Absalão disse ao rei: Deixa-me ir pagar em Hebrom o meu voto que fiz ao Senhor.
8 Awalang va̱ uzwal ɓu ka̱ yà kà̱ ntəm ka̱ aGeshur ka̱ ashe aSuriya te, ká̱ n yar nsar nnap-nlà ûYawe pa̱, <Mi wop na ka̱ aHebron, a yà pa̱ uza̱ a le ká̱ mi ka̱ aUrushelima á.> >>
8 Porque, morando eu em Gesur, na Síria, fez o teu servo um voto, dizendo: Se o Senhor outra vez me fizer tornar a Jerusalém, servirei ao Senhor.
9 Uponzhi là á na pa̱, <<Ga ká̱ ikangkang.>> Te uza̱ wong ga aHebron.
9 Então lhe disse o rei: Vai em paz. Levantou-se, pois, e foi para Hebrom.
10 Te uAbsalom re onəm oga nre ká̱ ayi ga n̂kpaktak oga akum oIsa̱rila, pa̱ a là pa̱, <<Ká̱ nfe mɓur agbəshi na byet te, o là pa̱, <UAbsalom uwa uponzhi ka̱ aHebron.> >>
10 E enviou Absalão espias por todas as tribos de Israel, dizendo: Quando ouvirdes o som das trombetas, direis: Absalão reina em Hebrom.
11 Onunggwan igba̱l pa̱ ìparəm ga nzəng ká̱ uAbsalom ova̱ fa ka̱ aUrushelima va uza̱ chál oza̱ chál. Onəm va̱ ta ga ká̱ ìgwak pa̱ izəng, oza̱ nyi iya̱m iro ka̱ ashe nrəng nnənap ka̱t.
11 E de Jerusalém foram com Absalão duzentos homens convidados, porém iam na sua simplicidade, porque nada sabiam daquele negócio.
12 Awalang va̱ uAbsalom kà̱ ǹyichi oga nləfər te, uza̱ re nre ka̱ uAhitofel unəm oGilo, uzəngtəng ka̱ ashe onəm oga nna ichən ûDawuda pa̱ a ɓa ka̱ aGilo ìtutong. Wanta ngbar izər ga nfa iya̱mkak va̱ ta kám, kang onəm oga nyar nva̱ng aAbsalom ga mpyal ká̱ mmak.
12 Também Absalão mandou vir Aitofel, o gilonita, do conselho de Davi, à sua cidade de Giló, estando ele oferecendo os seus sacrifícios; e a conjuração se fortificava, e vinha o povo, e ia crescendo com Absalão.
13 Te unəm uga nre uro ɓa atak aDawuda là á na pa̱, <<Igwak oIsa̱rila le chit ga ka̱ atak aAbsalom.>>
13 Então veio um mensageiro a Davi, dizendo: O coração de cada um em Israel segue a Absalão.
14 UDawuda là ônəm oga mpyal wò va̱ nzəng ka̱ na ka̱ ashe aUrushelima pa̱, <<I chəng, ka̱t te, uAbsalom i ɓa i gbá̱ng yi pa̱ kpaktak. I gha̱n i fa kang uza̱ a ɓa a mul yi, a nəm ìɓa̱ng a yi, kang ì gbá̱ng onəm ka̱ ashe ìtong pa̱ kpaktak ka̱t.>>
14 Disse, pois, Davi a todos os seus servos que estavam com ele em Jerusalém: Levantai-vos, e fujamos, porque não poderíamos escapar diante de Absalão. Dai-vos pressa a caminhar, para que porventura não se apresse ele, e nos alcance, e lance sobre nós algum mal, e fira a cidade a fio de espada.
15 Onəm oga mpyal aponzhi na ama̱n pa̱, <<Ozwal ɓu i nəm nkpaktak iya̱m va̱ unəm uga nzhi yi i yàk pa̱ í nəm.>>
15 Então os servos do rei disseram ao rei: Eis aqui os teus servos, para tudo quanto determinar o rei, nosso senhor.
16 Uponzhi fa, kang nkpaktak onəm oga ashe nzhizhi yar nvəva̱ng, ǹnyi te, uza̱ re ochar va mí nak ka̱ ashe nzhi pa kùk pa̱ ogba̱pchi pa̱ à nak ishi ká̱ nzhi.
16 E saiu o rei, com toda a sua casa, a pé; deixou, porém, o rei dez mulheres concubinas, para guardarem a casa.
17 Te uponzhi fa ká̱ nkpaktak onəm va̱ kà̱ nyar nvəva̱ng, kang oza̱ ɓa tong ka̱ nkur ìtong.
17 Tendo, pois, saído o rei com todo o povo a pé, pararam num lugar distante.
18 Nkpaktak okparikpari ləp mpipyal, ká̱ nkpaktak oKereti ka̱ oPeleti, oma i pángchí uponzhi ka̱ nkpaktak oGiti va̱ igba̱l pa̱ ikpa̱ɗing, ova ka̱ yar nvəva̱ng ka̱ aGat ləp mpyal ûponzhi.
18 E todos os seus servos iam a seu lado, como também todos os quereteus e todos os peleteus; e todos os giteus, seiscentos homens que vieram de Gate a pé, caminhavam diante do rei.
19 Uponzhi là ûItayi unəm oGiti pa̱, <<Sang kang ɓu ga nzəng ká̱ yi yà? Le na u təm ka̱ atak aponzhi upipe, ka̱kul mmaɓu unəmchən u chichər ka̱ mbin ɓu kang u ɓa.
19 Disse, pois, o rei a Itai, o giteu: Por que irias tu também conosco? Volta-te, e fica-te com o rei, porque és estrangeiro, e também desterrado de teu lugar.
20 U ɓa ká̱ nlám. Kang n̂da ta̱ te mi nak ɓu pa̱ u ranggang nzəng ká̱ yi, nva̱ n na nnyi atak va̱ chit mmami kà̱ ngga kà̱ ka̱t ɗô? Le nva̱ng nzəng ka̱ owan ɓu. Re uYawe a nyám ikin ká̱ nnap nnəna̱n a ɓu.>>
20 Ontem vieste, e te levaria eu hoje conosco a caminhar? Pois eu vou para onde puder ir; volta, pois, e torna a levar teus irmãos contigo, com beneficência e fidelidade.
21 Ǹnyi te, uItayi na ama̱n ûponzhi pa̱, <<Nva̱ uYawe uwa ká̱ irirì kang unəm uga nzhi mi uponzhi uwa yà ká̱ irirì te, nkpaktak atak va̱ unəm uga nzhi mi uponzhi i yà kà̱, ká̱ irirì ka̱t te ikú, te uzwal ɓu i yà ka̱ ta.>>
21 Respondeu, porém, Itai ao rei, e disse: Vive o SENHOR, e vive o rei meu senhor, que no lugar em que estiver o rei meu senhor, seja para morte seja para vida, aí certamente estará também o teu servidor.
22 Te uDawuda là ûItayi pa̱, <<Watar ga.>> Te uItayi unəm oGiti watar ká̱ nkpaktak oshozha wò ká̱ onəm oza̱ va̱ nzəng ká̱ na.
22 Então Davi disse a Itai: Vem, pois, e passa adiante. Assim passou Itai, o giteu, e todos os seus homens, e todas as crianças que havia com ele.
23 Nkpaktak onəm va̱ ya uponzhi kà̱ nwatar te, bà ayə́ng pa̱ gbá̱ngbá̱ng. Uponzhi ká̱ onəm wò pa̱ng nwangsang aKidron te, oza̱ kpan asa̱l ashe nzam mmaləng.
23 E toda a terra chorava a grandes vozes, passando todo o povo; também o rei passou o ribeiro de Cedrom, e passou todo o povo na direção do caminho do deserto.
24 Dər, uZadok uwa yà ka̱ ta kpa, ká̱ nkpaktak oLawi va̱ nzəng ka̱ na kà̱ nyar akwati aga nsar nnap-nlà Inan á. Oza̱ ɓa nak ka̱ mbin, kang uAbiyata yichi nləfər ka̱ ta, nkpaktak onəm fa watar re ìtong pa̱ chatchat kang.
24 Eis que também Zadoque ali estava, e com ele todos os levitas que levavam a arca da aliança de Deus; e puseram ali a arca de Deus, e subiu Abiatar, até que todo o povo acabou de passar da cidade.
25 Te uponzhi là ûZadok pa̱, <<Le ká̱ akwati aga nsar nnap-nlà Inan ka̱ ashe ìtong. A yà pa̱ uYawe ya məmal ká̱ na te, uza̱ i le ká̱ mi pa̱ m ɓa n ya akwati aga nsar nnap-nlà Inan kà̱ɗi ká̱ atak ntətəm.
25 Então disse o rei a Zadoque: Torna a levar a arca de Deus à cidade; que, se achar graça nos olhos do Senhor, ele me tornará a trazer para lá e me deixará ver a ela e a sua habitação.
26 Ǹnyi te, a yà pa̱ uza̱ là pa̱, <N fe nchang ɓu ka̱t,> te mmami na ta̱, uza̱ a nəm ká mi iya̱m va̱ uza̱ ya məmal á.>>
26 Se, porém, disser assim: Não tenho prazer em ti; eis-me aqui, faça de mim como parecer bem aos seus olhos.
27 Te uponzhi là ûZadok unəm uga mpyal awop kpa pa̱, <<Mmaɓu unəm uga nkpan ipir nnap. Le ga ashe ìtong ká̱ nnap nnəna̱n mi. Yar uyen ɓu uAhimaz ununggwan nzəng ká̱ ɓu ká̱ uJonatan uya uAbiyata ununggwan kpa. Mmaɓu ká̱ uAbiyata o le ká̱ ovan wó onunggwan.
27 Disse mais o rei a Zadoque, o sacerdote: Não és tu porventura vidente? Torna, pois, em paz para a cidade, e convosco também vossos dois filhos, Aimaás, teu filho, e Jônatas, filho de Abiatar.
28 Mi lok ka̱ atak mpa̱l awang ka̱ ashe nzam mmaləng, mi ya nre ka̱ atak ɓu kang.>>
28 Olhai que me demorarei nas campinas do deserto até que tenha notícias vossas.
29 Te uZadok ká̱ uAbiyata yar akwati aga nsar nnap-nlà Inan le ká̱ ka̱ aUrushelima, kang oza̱ təm ka̱ ta.
29 Zadoque, pois, e Abiatar, tornaram a levar para Jerusalém a arca de Deus; e ficaram ali.
30 Ǹnyi te, uDawuda ga mpyal ká̱ achen, uza̱ yà ká̱ akwap ka̱ ashar ka̱t, uza̱ gún ishi wò, uza̱ ka̱ nyə́ng nva̱ uza̱ ka̱ nkyen aɓam aZaitun. Nkpaktak onəm va̱ nzəng ká̱ na gún ishi oza̱, oza̱ ka̱ nyə́ng, oza̱ ka̱ nkyen aɓam.
30 E seguiu Davi pela encosta do monte das Oliveiras, subindo e chorando, e com a cabeça coberta; e caminhava com os pés descalços; e todo o povo que ia com ele cobria cada um a sua cabeça, e subiam chorando sem cessar.
31 Ǹyangmata̱ te, mmá là ûDawuda pa̱, <<UAhitofel unəm uga nna ichən a ɓu uwa yà uzəngtəng ka̱ ashe onəm oga ngwal iya̱m nzəng ká̱ uAbsalom.>> Te uDawuda nəm afar pa̱, <<ÁYawe, re ichən va̱ uAhitofel i na ûAbsalom te, a yà ichən ilakchi.>>
31 Então fizeram saber a Davi, dizendo: Também Aitofel está entre os que se conjuraram com Absalão. Pelo que disse Davi: Ó Senhor, peço-te que torne em loucura o conselho de Aitofel.
32 Ka̱ awalang va̱ UDawuda kyen ɓa chu apal aɓam, ka̱ atak va̱ onəm i wop Inan ka̱ te, uHushai, unəm oga aArki ɓa gwang na ka̱ ta, ká̱ ìlukwan ikankan, kang ká̱ mbin ká̱ ishi.
32 E aconteceu que, chegando Davi ao cume, para adorar ali a Deus, eis que Husai, o arquita, veio encontrar-se com ele com a roupa rasgada e terra sobre a cabeça.
33 UDawuda là a na pa̱, <<A ya pa̱ ɓu ga nzəng ká̱ mi te, ɓu ta̱l iɗək a mi.
33 E disse-lhe Davi: Se passares comigo, ser-me-ás pesado.
34 Ǹnyi te, a ya pa̱ ɓu le, ɓu ga ashe ìtong, kang ɓu là ûAbsalom pa̱, <APonzhi, mi ya ukpari ɓu. Ka̱ ya te, mmami ukpari apo ɓu, kang ǹyangmata̱ te, mi ya ukpari ɓu,> te ɓu ka̱mshi mi ka̱ atak ɓəkchi ichən va̱ uAhitofel i ɓa ká̱ á.
34 Porém se voltares para a cidade, e disseres a Absalão: Eu serei, ó rei, teu servo; bem fui antes servo de teu pai, mas agora serei teu servo; dissipar-me-ás então o conselho de Aitofel.
35 UZadok ká̱ uAbiyata onəm oga nshì iya̱m awop oma ya nzəng ká̱ ɓu ka̱t ɗò? Là oza̱ nkpaktak iya̱m va̱ u fe ka̱ ashe nzhi aPonzhi á.
35 E não estão ali contigo Zadoque e Abiatar, sacerdotes? E será que todas as coisas que ouvires da casa do rei, farás saber a Zadoque, e a Abiatar, sacerdotes.
36 Ovan oza̱, uAhimaz uya aZadok ununggwan, ká̱ uJonatan uya aAbiyata ununggwan oma ka̱ ta nzəng ká̱ oza̱. Iya̱m va̱ wa fe pa̱ kpaktak te, wa re oza̱ ká̱ a ɓa a la a mi.>>
36 Eis que estão também ali com eles seus dois filhos, Aimaás filho de Zadoque, e Jônatas filho de Abiatar; pela mão deles aviso me mandareis, de todas as coisas que ouvirdes.
37 Te uHushai, ukpa aDawuda le ga aUrushelima, uza̱ ɓa chu mal dakdak ká̱ awalang va̱ uAbsalom ka̱ ntar ìtong va̱ ta ká̱ á.
37 Husai, pois, amigo de Davi, veio para a cidade; e Absalão entrou em Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.