1 Samuel 30
yer (YER) vs NVT
1 Ka̱ nva̱ngva̱ uDawuda ká̱ onunggwan wò ɓa chu aZiklak kà̱ nra ngga nshatɗing te, oza̱ ya oAmalek ru aNegep ká̱ aZiklak chit ká̱ ìkum. Oza̱ pwak aZiklak pa̱ chatchat,
1 Três dias depois, quando Davi e seus homens chegaram à cidade de Ziclague, viram que os amalequitas haviam invadido o Neguebe e atacado Ziclague; tinham destruído e queimado a cidade.
2 kang oza̱ wur ochar ká̱ nkpaktak onəm va̱ ka̱ ashe ìtong va̱ ta, ovan ká̱ onəmgbak. Oza̱ gbá̱l unəm uro ka̱t, ǹnyi te, oza̱ wur oza̱ ga ká̱.
2 Não mataram ninguém, mas tomaram como prisioneiros as mulheres, as crianças e os demais e foram embora.
3 Awalang va̱ uDawuda ká̱ onəm wò chu aZiklak te, oza̱ ya mmá pwak ìtong va̱ ta chit, kang mmá wur ochar oza̱ ká̱ ovan ochar, ká̱ ovan onunggwan oza̱ chit ka̱ ìkum.
3 Quando Davi e seus homens viram a cidade queimada e se deram conta do que havia acontecido com suas mulheres, seus filhos e suas filhas,
4 Te uDawuda nzəng ká̱ onəm wò yə́ng pa̱ gənggəng, oza̱ ga lang ìkam iga ayə́ng.
4 lamentaram e choraram em alta voz até não aguentar mais.
5 Mmá ka̱ wur ochar aDawuda oga oparəm uAhinoyam uga aJezerel ká̱ uAbigel uwa uɓəɓar ka̱ yà uNabal unəm uga aKarmel á.
5 As duas esposas de Davi, Ainoã, de Jezreel, e Abigail, viúva de Nabal, do Carmelo, estavam entre os que foram capturados.
6 UDawuda yà ka̱ ashe nɗaktak pa̱ gənggəng, ka̱kul onəm kà̱ nlà pa̱ ó gwan na ká̱ ipang, ka̱kul udanggo ka̱ ashe nlak ìgwak, nva̱ oza̱ lang ovan oza̱ onunggwan ká̱ ochar. Ǹnyi te, uDawuda da̱r nkàm ka̱ atak aYawe Inan wò.
6 Davi ficou muito aflito, pois os homens estavam amargurados por terem perdido seus filhos e suas filhas e começaram a falar em apedrejá-lo. Mas Davi encontrou forças no S enhor , seu Deus.
7 Te uDawuda là ûAbiyatar unəm uga mpyal awop uyen nunggwan aAhimelek pa̱, <<Ɓa ká̱ ìlukwan ìkwoksok á mi.>> Kang uAbiyatar ɓa ká̱ á na,
7 Então disse ao sacerdote Abiatar: “Traga o colete sacerdotal!”, e Abiatar, filho de Aimeleque, o trouxe.
8 kang uDawuda ɓəp uYawe pa̱, <<M ɓàk nva̱ng onəm va̱ ta̱ ɓa ru yi ká̱ ìkum ɗò? Mi ɓàn oza̱ ɓàn ɗò?>>
8 Davi perguntou ao S enhor : “Devo perseguir esse bando de saqueadores? Conseguirei apanhá-los?”. E o S
9 UDawuda ká̱ onunggwan wò ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing va̱ nzəng ká̱ na ru asa̱l ngga, kang oza̱ ɓa chu awang aBesor te, oro tong ka̱ta.
9 Davi e os seiscentos homens partiram e chegaram ao ribeiro de Besor, onde ficaram alguns deles.
10 Onəm ìgba̱l pa̱ ìparəm ɓa bəlak mpa̱ng awang ma̱t oza̱, ǹnyi te, uDawuda ká̱ onəm ìgba̱l pa̱ ìneɗing ga mpyal ká̱ mɓàk oza̱.
10 Duzentos dos homens estavam exaustos demais para atravessar o ribeiro, e Davi continuou a perseguição com quatrocentos homens.
11 Onəm aDawuda ga ya unəm uga aMasar uro ka̱ ashe nzam, kang oza̱ ɓa ká̱ na ka̱ atak aDawuda. Oza̱ na ndəng á na ká̱ iya̱m-nrì pa̱ á ri,
11 No caminho, encontraram um rapaz egípcio num campo e o levaram até Davi. Deram-lhe um pouco de pão para comer e água para beber.
12 oza̱ na awar ìpipyan iɓitɓit á na ká̱ awar ìba̱ngba̱ng iɓitɓit pa̱ ìparəm. Nva̱ngva̱ uza̱ ri te, nnap nnənəm ɓa, ka̱kul nra pa̱ ishatɗing uwa ri iya̱m iro ka̱t te wa iya̱m iro chit ka̱t ìzwam ká̱ alum.
12 Também lhe deram um pedaço de bolo de figo e dois bolos de passas, pois fazia três dias e três noites que não comia nem bebia nada. Em pouco tempo, recuperou as forças.
13 UDawuda ɓəp na pa̱, <<Uda unəm uga nzhi ɓu yà? U fa ka̱ che yà?>>
13 Davi lhe perguntou: “A quem você pertence e de onde veio?”. “Sou egípcio, escravo de um amalequita”, respondeu ele. “Meu senhor me abandonou três dias atrás porque fiquei doente.
14 I ru aNegep aga aKeret ká̱ ìkum, ká̱ aNegep aga mbin aYahuda, ká̱ aNegep aga mbin aKalep. Kang í pwak aZiklak kpa.>>
14 Estávamos voltando de um ataque aos queretitas, no Neguebe, ao território de Judá e à terra de Calebe, e tínhamos queimado Ziclague.”
15 UDawuda ɓəp na pa̱, <<Ɓu məma̱n ɓu ga ká̱ mi ka̱ atak onəm ìkum va̱ ta ɗò?>>
15 “Você pode me levar até esse bando de saqueadores?”, perguntou Davi. O rapaz respondeu: “Se o senhor jurar por Deus que não me matará nem me entregará ao meu senhor, eu o levarei até eles”.
16 Uza̱ ga ká̱ uDawuda ka̱ atak oza̱, kang uza̱ ya oza̱ pəl chit ka̱ ashe agbagba, oza̱ ka̱ nri ká̱ ngwa ka̱ ngba̱p nza̱m ká̱ nchang izər ka̱kul nkpaktak iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum va̱ oza̱ wur ka̱ mbin aFilisti ká̱ mbin aYahuda á.
16 O rapaz o levou até os amalequitas. Estavam espalhados pelos campos, comendo, bebendo e festejando por causa da grande quantidade de bens que haviam tomado da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 UDawuda ru oza̱ ká̱ ìkum ká̱ arurong va̱ ta ga chu arurong aga ìpin ìkpa̱kkpa̱k. Unəm uro yà lár ka̱t, ya ovan nza̱m oro ìgba̱l pa̱ ìneɗing ova chəng ka̱ apal oga alakəmi oza̱ chwat.
17 Davi e seus homens massacraram os amalequitas, atacando-os durante toda a noite e todo o dia seguinte, até o entardecer. Nenhum deles escapou, exceto quatrocentos rapazes que fugiram montados em camelos.
18 UDawuda vyat nkpaktak iya̱m va̱ oAmalek wur, nzəng ká̱ ochar wò va̱ pa̱ oparəm.
18 Davi recuperou tudo que os amalequitas haviam tomado e resgatou suas duas esposas.
19 Iya̱m iro yà lar ka̱t, iɓwakan ka̱t te ichumchum, ovan onunggwan ka̱t te ovan ochar. UDawuda le ká̱ nkpaktak iya̱m va̱ oAmalek wur ká̱ ìkum.
19 Não faltava coisa alguma: nem pequena nem grande, nem filho nem filha, nem qualquer outra coisa que havia sido tomada. Davi trouxe tudo de volta.
20 Uza̱ wur nkpaktak itam ká̱ iɓəl, ina ká̱ alakəmi oAmalek nak kà̱ mpyal iji oza̱ kang onənəm wà nggatək iya̱m nkang va̱ ta nzəng ká̱ iji oza̱, i là pa̱, <<Iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum aDawuda nna ta̱.>>
20 Também recuperou todos os rebanhos, e seus companheiros os levaram à frente dos outros animais. “Este despojo pertence a Davi!”, disseram.
21 Te uDawuda le atak onunggwan oga igba̱l pa̱ ìparəm ova̱ ka̱ bəlak chit, achen ma̱t oza̱ kang mmá ka̱ re ka̱ nva̱ng ka̱ awang aBesor. Oza̱ fa pa̱ ó gwang uDawuda ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na. Nva̱ngva̱ uDawuda ká̱ onəm wò ɓa chu te, a re anung ôza̱.
21 Então Davi voltou ao ribeiro de Besor, onde estavam os duzentos homens que tinham sido deixados para trás porque estavam exaustos demais para acompanhá-los. Saíram ao encontro de Davi e seus companheiros, e ele os cumprimentou com alegria.
22 Ǹnyi te, nkpaktak onəm onga ká̱ onəm olakchilakchi ka̱ ashe onəm aDawuda là pa̱, << Ka̱kul oza̱ ga nzəng ká̱ yi ka̱t te, i yà ká̱ nkap iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum nzəng ká̱ oza̱ ka̱t. Ká̱ nna te, nza̱ unəm nggo a yar uchar wò ká̱ ovan wò na á ga.>>
22 Contudo, entre os que tinham acompanhado Davi havia alguns homens perversos que disseram: “Como eles não foram conosco, não devem receber nada dos despojos que recuperamos. Devolvam as esposas e os filhos deles e mandem todos embora”.
23 Ǹnyi te, uDawuda na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Pa ka̱t, ogənang mi, kang o nəm pa ká̱ iya̱m va̱ uYawe na á yi ka̱t. Uza̱ kpak yi kang à na okpa ìkum yi chit ka̱ ashe awo yi, ova̱ ɓa ru yi ká̱ ìkum á.
23 Davi, porém, disse: “Não, meus irmãos! Não sejam egoístas com aquilo que o S enhor nos deu. Ele nos guardou e nos ajudou a derrotar o bando de saqueadores que nos atacou.
24 Uda i gwong achwang ka̱ iya̱m va̱ ta̱ mmawó ka̱ nləla yà? Unəm va̱ gà ìkum ká̱ unəm va̱ təm mpángchí ayì te, mí kap iya̱m nkár.>>
24 Quem lhes dará ouvidos quando falam desse modo? Dividiremos igualmente entre os que foram à batalha e os que guardaram a bagagem”.
25 Á ɓàn ka̱ n̂da va̱ ta ɓa chu n̂da va̱ ta̱, uDawuda nak iya̱m va̱ ta sat nnap mpakpak ká̱ nnap nnəm ka̱ ashe oIsa̱rila.
25 A partir daquele dia, Davi fez disso decreto e estatuto em Israel, e assim é até hoje.
26 Awalang va̱ uDawuda chu aZiklak te, uza̱ re ǹre ka̱ iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum iro ônəm oga mpyal oYahuda, ova okpəkpa, uza̱ là pa̱, <<Imwa nata̱ ka̱kul wó, í wur ka̱ atak okpa ìkum aYawe.>>
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte dos despojos aos líderes de Judá, que eram seus amigos. Disse: “Eis um presente para vocês, tirado dos inimigos do S enhor !”.
27 Uza̱ re ǹre ká̱ imwa va̱ ta ônəm oga mpyal oga itong va̱ ta̱, aBetel, ká̱ aRamot Negep, ká̱ aJatir,
27 Os presentes foram enviados ao povo das seguintes cidades: Betel, Ramote do Neguebe, Jatir,
28 ká̱ aAroya, ká̱ aSipmot, ká̱ aEshtemowa,
28 Aroer, Sifmote, Estemoa,
29 ká̱ aRakal, ká̱ oga itong oJeramel, ká̱ itong oKeni,
29 Racal, as cidades dos jerameelitas e as cidades dos queneus,
30 ká̱ aHorma, ká̱ aBor Ashan, ká̱ aAtak,
30 Hormá, Borasã, Atace,
31 ká̱ aHebron ká̱ nkpaktak aɓoshi oga atak va̱ uDawuda ká̱ onəm wò chen kà̱.
31 Hebrom e todos os outros lugares por onde Davi e seus homens haviam passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.