1 Samuel 30
yer (YER) vs ARA
1 Ka̱ nva̱ngva̱ uDawuda ká̱ onunggwan wò ɓa chu aZiklak kà̱ nra ngga nshatɗing te, oza̱ ya oAmalek ru aNegep ká̱ aZiklak chit ká̱ ìkum. Oza̱ pwak aZiklak pa̱ chatchat,
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens, ao terceiro dia, a Ziclague, já os amalequitas tinham dado com ímpeto contra o Sul e Ziclague e a esta, ferido e queimado;
2 kang oza̱ wur ochar ká̱ nkpaktak onəm va̱ ka̱ ashe ìtong va̱ ta, ovan ká̱ onəmgbak. Oza̱ gbá̱l unəm uro ka̱t, ǹnyi te, oza̱ wur oza̱ ga ká̱.
2 tinham levado cativas as mulheres que lá se achavam, porém a ninguém mataram, nem pequenos nem grandes; tão somente os levaram consigo e foram seu caminho.
3 Awalang va̱ uDawuda ká̱ onəm wò chu aZiklak te, oza̱ ya mmá pwak ìtong va̱ ta chit, kang mmá wur ochar oza̱ ká̱ ovan ochar, ká̱ ovan onunggwan oza̱ chit ka̱ ìkum.
3 Davi e os seus homens vieram à cidade, e ei-la queimada, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas eram levados cativos.
4 Te uDawuda nzəng ká̱ onəm wò yə́ng pa̱ gənggəng, oza̱ ga lang ìkam iga ayə́ng.
4 Então, Davi e o povo que se achava com ele ergueram a voz e choraram, até não terem mais forças para chorar.
5 Mmá ka̱ wur ochar aDawuda oga oparəm uAhinoyam uga aJezerel ká̱ uAbigel uwa uɓəɓar ka̱ yà uNabal unəm uga aKarmel á.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas: Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
6 UDawuda yà ka̱ ashe nɗaktak pa̱ gənggəng, ka̱kul onəm kà̱ nlà pa̱ ó gwan na ká̱ ipang, ka̱kul udanggo ka̱ ashe nlak ìgwak, nva̱ oza̱ lang ovan oza̱ onunggwan ká̱ ochar. Ǹnyi te, uDawuda da̱r nkàm ka̱ atak aYawe Inan wò.
6 Davi muito se angustiou, pois o povo falava de apedrejá-lo, porque todos estavam em amargura, cada um por causa de seus filhos e de suas filhas; porém Davi se reanimou no Senhor , seu Deus.
7 Te uDawuda là ûAbiyatar unəm uga mpyal awop uyen nunggwan aAhimelek pa̱, <<Ɓa ká̱ ìlukwan ìkwoksok á mi.>> Kang uAbiyatar ɓa ká̱ á na,
7 Disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me aqui a estola sacerdotal. E Abiatar a trouxe a Davi.
8 kang uDawuda ɓəp uYawe pa̱, <<M ɓàk nva̱ng onəm va̱ ta̱ ɓa ru yi ká̱ ìkum ɗò? Mi ɓàn oza̱ ɓàn ɗò?>>
8 Então, consultou Davi ao Senhor , dizendo: Perseguirei eu o bando? Alcançá-lo-ei? Respondeu-lhe o Senhor : Persegue-o, porque, de fato, o alcançarás e tudo libertarás.
9 UDawuda ká̱ onunggwan wò ìgba̱l pa̱ ìkpa̱ɗing va̱ nzəng ká̱ na ru asa̱l ngga, kang oza̱ ɓa chu awang aBesor te, oro tong ka̱ta.
9 Partiu, pois, Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde os retardatários ficaram.
10 Onəm ìgba̱l pa̱ ìparəm ɓa bəlak mpa̱ng awang ma̱t oza̱, ǹnyi te, uDawuda ká̱ onəm ìgba̱l pa̱ ìneɗing ga mpyal ká̱ mɓàk oza̱.
10 Davi, porém, e quatrocentos homens continuaram a perseguição, pois que duzentos ficaram atrás, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 Onəm aDawuda ga ya unəm uga aMasar uro ka̱ ashe nzam, kang oza̱ ɓa ká̱ na ka̱ atak aDawuda. Oza̱ na ndəng á na ká̱ iya̱m-nrì pa̱ á ri,
11 Acharam no campo um homem egípcio e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão, e comeu, e deram-lhe a beber água.
12 oza̱ na awar ìpipyan iɓitɓit á na ká̱ awar ìba̱ngba̱ng iɓitɓit pa̱ ìparəm. Nva̱ngva̱ uza̱ ri te, nnap nnənəm ɓa, ka̱kul nra pa̱ ishatɗing uwa ri iya̱m iro ka̱t te wa iya̱m iro chit ka̱t ìzwam ká̱ alum.
12 Deram-lhe também um pedaço de pasta de figos secos e dois cachos de passas, e comeu; recobrou, então, o alento, pois havia três dias e três noites que não comia pão, nem bebia água.
13 UDawuda ɓəp na pa̱, <<Uda unəm uga nzhi ɓu yà? U fa ka̱ che yà?>>
13 Então, lhe perguntou Davi: De quem és tu e de onde vens? Respondeu o moço egípcio: Sou servo de um amalequita, e meu senhor me deixou aqui, porque adoeci há três dias.
14 I ru aNegep aga aKeret ká̱ ìkum, ká̱ aNegep aga mbin aYahuda, ká̱ aNegep aga mbin aKalep. Kang í pwak aZiklak kpa.>>
14 Nós demos com ímpeto contra o lado sul dos queretitas, contra o território de Judá e contra o lado sul de Calebe e pusemos fogo em Ziclague.
15 UDawuda ɓəp na pa̱, <<Ɓu məma̱n ɓu ga ká̱ mi ka̱ atak onəm ìkum va̱ ta ɗò?>>
15 Disse-lhe Davi: Poderias, descendo, guiar-me a esse bando? Respondeu-lhe: Jura-me, por Deus, que me não matarás, nem me entregarás nas mãos de meu senhor, e descerei e te guiarei a esse bando.
16 Uza̱ ga ká̱ uDawuda ka̱ atak oza̱, kang uza̱ ya oza̱ pəl chit ka̱ ashe agbagba, oza̱ ka̱ nri ká̱ ngwa ka̱ ngba̱p nza̱m ká̱ nchang izər ka̱kul nkpaktak iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum va̱ oza̱ wur ka̱ mbin aFilisti ká̱ mbin aYahuda á.
16 E, descendo, o guiou. Eis que estavam espalhados sobre toda a região, comendo, bebendo e fazendo festa por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 UDawuda ru oza̱ ká̱ ìkum ká̱ arurong va̱ ta ga chu arurong aga ìpin ìkpa̱kkpa̱k. Unəm uro yà lár ka̱t, ya ovan nza̱m oro ìgba̱l pa̱ ìneɗing ova chəng ka̱ apal oga alakəmi oza̱ chwat.
17 Feriu-os Davi, desde o crepúsculo vespertino até à tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, senão só quatrocentos moços que, montados em camelos, fugiram.
18 UDawuda vyat nkpaktak iya̱m va̱ oAmalek wur, nzəng ká̱ ochar wò va̱ pa̱ oparəm.
18 Assim, Davi salvou tudo quanto haviam tomado os amalequitas; também salvou as suas duas mulheres.
19 Iya̱m iro yà lar ka̱t, iɓwakan ka̱t te ichumchum, ovan onunggwan ka̱t te ovan ochar. UDawuda le ká̱ nkpaktak iya̱m va̱ oAmalek wur ká̱ ìkum.
19 Não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem os filhos, nem as filhas, nem o despojo, nada do que lhes haviam tomado: tudo Davi tornou a trazer.
20 Uza̱ wur nkpaktak itam ká̱ iɓəl, ina ká̱ alakəmi oAmalek nak kà̱ mpyal iji oza̱ kang onənəm wà nggatək iya̱m nkang va̱ ta nzəng ká̱ iji oza̱, i là pa̱, <<Iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum aDawuda nna ta̱.>>
20 Também tomou Davi todas as ovelhas e o gado, e o levaram diante de Davi e diziam: Este é o despojo de Davi.
21 Te uDawuda le atak onunggwan oga igba̱l pa̱ ìparəm ova̱ ka̱ bəlak chit, achen ma̱t oza̱ kang mmá ka̱ re ka̱ nva̱ng ka̱ awang aBesor. Oza̱ fa pa̱ ó gwang uDawuda ká̱ onəm va̱ nzəng ká̱ na. Nva̱ngva̱ uDawuda ká̱ onəm wò ɓa chu te, a re anung ôza̱.
21 Chegando Davi aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não o puderam seguir e ficaram no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; Davi, aproximando-se destes, os saudou cordialmente.
22 Ǹnyi te, nkpaktak onəm onga ká̱ onəm olakchilakchi ka̱ ashe onəm aDawuda là pa̱, << Ka̱kul oza̱ ga nzəng ká̱ yi ka̱t te, i yà ká̱ nkap iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum nzəng ká̱ oza̱ ka̱t. Ká̱ nna te, nza̱ unəm nggo a yar uchar wò ká̱ ovan wò na á ga.>>
22 Então, todos os maus e filhos de Belial, dentre os homens que tinham ido com Davi, responderam e disseram: Visto que não foram conosco, não lhes daremos do despojo que salvamos; cada um, porém, leve sua mulher e seus filhos e se vá embora.
23 Ǹnyi te, uDawuda na ama̱n ôza̱ pa̱, <<Pa ka̱t, ogənang mi, kang o nəm pa ká̱ iya̱m va̱ uYawe na á yi ka̱t. Uza̱ kpak yi kang à na okpa ìkum yi chit ka̱ ashe awo yi, ova̱ ɓa ru yi ká̱ ìkum á.
23 Porém Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor , que nos guardou e entregou às nossas mãos o bando que contra nós vinha.
24 Uda i gwong achwang ka̱ iya̱m va̱ ta̱ mmawó ka̱ nləla yà? Unəm va̱ gà ìkum ká̱ unəm va̱ təm mpángchí ayì te, mí kap iya̱m nkár.>>
24 Quem vos daria ouvidos nisso? Porque qual é a parte dos que desceram à peleja, tal será a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes iguais.
25 Á ɓàn ka̱ n̂da va̱ ta ɓa chu n̂da va̱ ta̱, uDawuda nak iya̱m va̱ ta sat nnap mpakpak ká̱ nnap nnəm ka̱ ashe oIsa̱rila.
25 E assim, desde aquele dia em diante, foi isso estabelecido por estatuto e direito em Israel, até ao dia de hoje.
26 Awalang va̱ uDawuda chu aZiklak te, uza̱ re ǹre ka̱ iya̱m iga ngwur ka̱ atak ìkum iro ônəm oga mpyal oYahuda, ova okpəkpa, uza̱ là pa̱, <<Imwa nata̱ ka̱kul wó, í wur ka̱ atak okpa ìkum aYawe.>>
26 Chegando Davi a Ziclague, enviou do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis para vós outros um presente do despojo dos inimigos do Senhor :
27 Uza̱ re ǹre ká̱ imwa va̱ ta ônəm oga mpyal oga itong va̱ ta̱, aBetel, ká̱ aRamot Negep, ká̱ aJatir,
27 aos de Betel, aos de Ramote do Neguebe, aos de Jatir,
28 ká̱ aAroya, ká̱ aSipmot, ká̱ aEshtemowa,
28 aos de Aroer, aos de Sifmote, aos de Estemoa,
29 ká̱ aRakal, ká̱ oga itong oJeramel, ká̱ itong oKeni,
29 aos de Racal, aos que estavam nas cidades dos jerameelitas e nas cidades dos queneus,
30 ká̱ aHorma, ká̱ aBor Ashan, ká̱ aAtak,
30 aos de Horma, aos de Borasã, aos de Atace,
31 ká̱ aHebron ká̱ nkpaktak aɓoshi oga atak va̱ uDawuda ká̱ onəm wò chen kà̱.
31 aos de Hebrom e a todos os lugares em que andara Davi, ele e os seus homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.