Romanos 7

Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC

VC Versão Católica

¹ Bwema am wèŋ, mʉ̀ də wèŋ rì tse' bə nzak lʉ̀k vɛ'ɛ bə̀boŋni, də lʉ̀ʉk sə tse' mègù fàk bohòŋwè ŋga yi cu ntòŋwəm; ka vɛ'nə yeŋ à?

¹ Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?

² A fʉhʉ ja'a na yà' bə nzak gù ɛ̀. A ye-a ŋga ŋwàŋwè lògù fana lʉ̀k kotse' yi, də mvə̀'nə̀ ndu ye cu ŋwəm fana yi nə sə cum megu bə nà'. A ye-a ŋga ndu ye nə kpʉ fana ye də lʉ̀ʉk sə kà yi mok kotse' fe'lə̀.

² Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.

³ Ye də a ye-a ŋga ŋwà ànə lò-a bohòŋwə̀ mòk nə̀ zok ŋga ndu ye nə cu ntòfo' fana wo nə dʉk də yi sə ko nto. A ye-a ŋga ndu ye nə kpʉ laŋ fana ye də lʉ̀k kà yi mok ko. Yi lò-a, nə kə jəŋ fe'lə ndu mòk ye də yi ka nto ko.

³ Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.

⁴ Bwema am wèŋ, yà' mègù bohòwèŋ bə nzak lʉ̀k sə̀' vɛ'nə. Lʉ̀k ka weŋ kotse' bʉ̀ʉsə̀ wèŋ a kpʉ weŋ Jisòs Krɛst wèŋ laŋ. A yà'sə ŋga'a də, wèŋ tse' mok ndu nə̀ fi nə̀ yi Jisos Krɛst, nə̀ Nwì a lòkoksə yi mvwe' kpʉ də ya vesùwèeŋ zəm nto'o sə̀ yà' tse' fàk bohòNwì.

⁴ Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.

⁵ Ghà nə̀ vesùwèŋ à sə cu to ntòncu nə̀ ni' avèes dzəmgə̀ nà'a fana lʉ̀ʉk sə à sə fimsə mis də a sə gʉ bum sə̀ vesùwèŋ à sə gʉ̀ yà'sə, fana yà' sə zəm nto'o sə̀ a kpʉ.

⁵ De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.

⁶ Ŋga'a fana, wo a fìŋ mè'rə fis ves bohòlʉ̀ʉk sə mok laŋ. Vesùwèŋ a kpʉ laŋ fana yusə̀ yà' à sə koho tse'gə̀ ves mantombì fa' sə ka ŋga'a mok yeŋ. Kà də a sə fak bohòNwì bə mandzə̀ nə̀ zəm nə̀ lʉ̀k à sə tse' nà' yi nà'a mok dʉk. A sə fàk bohòyi mok bə mandzə̀ nə̀ fi nə̀ Yòŋsə̀ Nwì sə nìtsə̀' fa ves nà' mok yi.

⁶ Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.

⁷ Ye də a sə cèp yè'sə də yà? A cèp yè'sə də lʉ̀ʉk sə yusə̀ bʉp à? Hai' yà' ka vɛ'nə yeŋ lok fʉk. Yusə̀ mʉ̀ sə dʉk sə də, lʉ̀k a gʉ̀ mʉ yi ŋkuŋ mʉ̀ rì bʉp. Lʉ̀k à ka-a də yi dʉk də, <<Kà yu ŋwə̀ mòk wa>> dʉk, bwɛ̀rɛ də mʉ̀ à ka də ŋgòwa yu ŋwə̀ mòok bʉp riŋ.

⁷ Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.

⁸ Ncèp ànə à gʉ̀ yi ŋkuŋ fana bʉp tse' ŋga'a mandzə̀ nə̀ ŋgògʉ̀ mʉ, mʉ̀ sə waŋ kɛ'ca bum bwìŋ nduk, nduk. A ye-a də lʉ̀ʉk bʉ̀ə̀, ye də bʉp kpʉ sə̀ laŋ.

⁸ Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.

⁹ Mvə̀k mòk à ye to nə̀ mʉ̀ à sə cu yu am co lʉ̀ʉk bʉ̀ə̀. Mʉ̀ ànə geŋ də mʉ riŋ ŋga'a kə lʉ̀ʉk sə̀ Nwì sə fana bʉp lokok, mʉ̀ kpʉ.

⁹ Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,

¹⁰ Lʉ̀ʉk sə̀ Nwì à fa yà' də ya bwìŋ tse' lùŋ bə zeŋ sə à jə və̀ fa mʉ yàm-e kə kpʉ.

¹⁰ e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.

¹¹ Bʉp à cà ndzənə lʉ̀ʉk sə, nə borə mʉ, mʉ̀ gʉ̀ bʉp. Yà'a mvə̀'nə̀ bʉp à jə və̀ fa mʉ kpʉ sə.

¹¹ Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.

¹² A zìnə də lʉ̀ʉk sə rərɛŋ, nə ye yusə̀ yà' sə cèp sə pwe'fo' sə̀' rərɛŋ anə. Yà'a rərəŋ nə ye bə̀boŋ sə̀'.

¹² Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...

¹³ A yè'sə də yumok sə̀ yà'a bə̀boŋ a jə və̀ fa mʉ kpʉ à? Hai', à ka kpʉ lʉ̀k jə və, à jə və̀ yi bʉp. Bʉp à jə və̀ kpʉ nə ma nə̀ ndzə mvwe' lʉ̀ʉk sə̀ yà' à ye yusə̀ bə̀boŋ sə. Yè'sə à ye vɛ'nə də ya vesùwèeŋ ye riŋ tsə'rə yu nə̀ wo to yi də bʉp nə. Yà'a mvəsə̀ lʉ̀ʉk Nwì a nìtsə̀' yà' jəja mvə̀'nə̀ bʉp, bʉp vɛ'ɛ wùriŋ nə casə sə.

¹³ Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.

¹⁴ A rì də lʉ̀ʉk sə yàwo yumok sə̀ ma nə̀ bohòyòŋsə̀ fana mʉ̀ ye megu yàm ŋwə̀ nə̀ mʉ kà dʉk Nwì yukgə̀, nə̀ bʉp kohotse' mʉ yi.

¹⁴ Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.

¹⁵ Mʉ̀ ka nsàp ncu nə̀ mʉ̀ cu riŋ, bʉ̀ʉsə̀ mʉ kà yusə̀ mʉ̀ dzəm də mʉ gʉ sə gʉ̀gə̀. Yà' sə kə tesə megu də mʉ̀ sə gʉ̀ mègù yusə̀ mʉ̀ sə bɛ̀ŋ də mʉ kà yà' gʉ̀ sə.

¹⁵ Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.

¹⁶ A ye-a də mʉ̀ sə gʉ̀ bʉp, ŋga mʉ̀ sə dzəm sə ntʉʉ̀ mʉ̀ ŋgògʉ̀ lɛ bə̀boŋ fana mʉ̀ rì də lʉ̀ʉk yusə̀ bə̀boŋ.

¹⁶ E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.

¹⁷ Fana ye də, sə kà bʉp yà'sə mok mʉ̀ gʉ̀, sə gʉ̀ yà'sə mok bʉp nə̀ yi cu ndzə ni'ì mʉ̀ nə.

¹⁷ Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.

¹⁸ Bʉsə̀ mʉ̀ rì də yumok sə̀ bə̀boŋ ka ndzə ni'ì mʉ̀ nə̀ mʉ ŋwè wà ènə yeŋ. A vɛ'nə bʉ̀ʉsə̀ mʉ̀ dzəm ŋgògʉ̀ yusə̀ yà'a bə̀boŋ laŋ, nə kà yà' gʉ̀ to.

¹⁸ Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.

¹⁹ Mʉ kà yusə̀ bə̀boŋ sə̀ mʉ̀ dzəm ŋgògʉ̀ʉ sə gʉ̀gə̀. Mʉ̀ sə gʉ ŋga'a kə bum sə̀ bʉp sə̀ mʉ̀ ka dzəm ŋgògʉ̀ yà' dzəm sə.

¹⁹ Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.

²⁰ Fana a ye-a ŋga mʉ̀ sə gʉ̀ bum sə̀ mʉ̀ sə kà dzəm də mʉ gʉ yà' dzəm sə fana, ye də sə kà yà' yà'sə mok mʉ̀ gʉ̀. Sə gʉ̀ yà' bʉp nə̀ yi cu ndzə ni'ì mʉ̀ nə.

²⁰ Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.

²¹ Fana mʉ̀ yə də yà'a mvə̀'nə̀ bum bʉ̀ʉŋgə̀, də mʉ̀ sə dzəm ŋgògʉ̀ bə̀boŋ, bʉp sə nooŋ kok megu sə̀' fo'.

²¹ Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.

²² Mʉ̀ sə dzəm ŋgòbɛ' lòlʉ̀ʉk sə̀ Nwì sə, sə ntʉʉ̀ mʉ̀;

²² Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.

²³ fana yumok cum mali bohòmʉ̀ anə sə̀' sə̀ yà' sə lʉ̀ bə lʉ̀ʉk sə̀ ŋkərə̀ àm sə dzəm də yà'a bə̀boŋ sə. Yà' sə kotse' mʉ, nə sə gʉ mʉ ŋgòye mali ŋkwɛ̀ŋ bohòbʉp nə̀ yi cu ndzə ni'ì mʉ̀ nə.

²³ Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.

²⁴ Yè'sə yà vɛ'nə ŋkərə̀ bisə mʉ ɛ. Aco kə fis gɛsə mʉ sə mvwe' nsàp ni' nə̀ nà' sə sə̀ jə lòmʉ mvwe' kpʉ ènə ndà pip.

²⁴ Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...

²⁵ A kwasə Nwì bʉ̀ʉsə̀ yi a caŋsə gɛsə vesùwèŋ fo' ndzə bohòTà àvès Jisòs Krɛst.

²⁵ Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →