Romanos 4
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs VC
1 Vesùwèeŋ cep ja'a na bə nzak Abràham nə̀ yi à ye tàcici àvès bʉ̀ʉ Jus wèŋ nà'a nɛ̀.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abràham nə ànə bʉʉŋ-a kə̀kʉrə̀ bʉ̀ʉ yumok sə̀ yi à gʉ̀ʉ, ye də yi tse' yumok co yi kumŋgùŋ bʉ̀ʉ zeŋ yo. Mègù kə də Abràham nə à ka yumok nə̀ co yi kumŋgùŋ bʉ̀ʉ zeŋ mantombìi Nwì tse'.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ŋwàk Nwì sə cèp ye də yà? Nà' sə cèp də vɛ', <<Abràham à dzəm yusə̀ Nwì à cèep, ànə geŋ Nwì jəŋ yi co ŋwə̀ nə̀ yi kə̀kʉrə̀.>>
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 A ye-a ŋga ŋwè fàk yumok, wo lak yi mbàam sə̀ yà' a sə̀ ye, bʉ̀ʉsə̀ yi gʉ̀ fàk. Mbàam yà'sə ka sə̀ də wo fa yi yà' wà yeŋ, a sə̀ yi fàk yà' yi.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Yà' ye sə̀' də yi gʉ̀gə̀ ŋgàa gʉ̀ bʉp wèŋ yəəŋ kə̀kʉrə̀. A ye-a ŋga ŋwə̀ mòk ka ye yumok fak, nə fa megu ntʉm nə̀ nje bohòNwì, fana ye də Nwìi nə jəŋ yi də yi kə̀kʉrə̀ njo nə̀ nà' a fa ntʉm ye bohòyi.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Devìd à dzəm sə̀' də a zìnə də, ŋwə̀ nə̀ Nwì jə yi də yi kə̀kʉrə̀ ŋga ŋgə̀ŋgàŋ ka yumok sə̀ co Nwì jəŋ yi vɛ'nə bʉ̀ʉ zeŋ gʉ fana ŋwə̀ ànə tse' rɛŋsi anə zìnə.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Yusə̀ yi à cèp sə dʉk də,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 A rɛŋsi bohòŋwə̀ nə̀ Tàa nə kà yi co ŋwə̀ nə̀ bʉp mok jə fe'lə̀.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Aco a fek mali də, tse' mègù nsàp rɛŋsi ènə bʉ̀ʉ sə̀ wo a kom fa wo tu kè bʉ̀ʉ sə̀ wo a ka yàwo kom sə̀' ɛ? Vesùwèŋ cèp càsə mè fa' laŋ də, Nwì ànə jəŋ Abràham də nà'a kə̀kʉrə̀ bʉ̀ʉsə̀ nà' à dzəm yusə̀ yi à cèep.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ghà nə̀ Nwì ànə jəŋ Abràham də nà'a kə̀kʉrə̀ yà'sə, ànə ye ŋga wo kom fa yi nə tu laŋ à? Hai', ànə ye ŋga wo ka yi ntòkom fa.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ànə geŋ wo kom fa yi tu sə maŋkwɛ̀ŋ, yà' ye mok co ŋgwè ŋgònìtsə̀' də Nwì à jə Abràham co nà'a kə̀kʉrə̀ laŋ bʉ̀ʉsə̀ nà' à dzəm yusə̀ yi à cèep. Yà'a mvwe' sə̀ Abràham nə yi tɛ̀' bohòndàaŋwè pwe' nə̀ nà' dzəm tse' bohòNwì ŋga wo ka yi tu kom fa, fana Nwì jəŋ ŋwə̀ ànə də yi kə̀kʉrə̀ mʉ lìsə̀ yi.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Yi sə̀' tɛ̀' bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo a kom fa wo tu wèŋ pwe'fo', ŋga ye-a də wo sə yù kùu Abràham nə, nə sə dzəm tse' bohòNwì mvə̀'nə̀ yi à dzəm to mantombì ŋga wo ka yi tu ntòkom fa yà'a na.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Nwì ànə kak fa Abràham bə ŋgwì bʉ̀ ye dʉk də, yi nə fa nzeŋgòŋ nə pwe' ndzə bohòyà'wèŋ. Nwì ànə kak fa yi yè'sə, à ka bʉ̀ʉsə̀ də yi nə à sə nòŋsə lʉ̀ʉk sə yeŋ. Yi à kàk fa nà' bʉ̀ʉsə̀ Abràham ànə dzəm tse' yusə̀ yi ànə cep fana yi ye mok ŋwə̀ nə̀ yi yəyərə̀ mʉlisə̀ Nwì.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 A ye-a də bʉ̀ʉ sə̀ wo sə nòŋsə lʉ̀ʉk sə wèeŋ nə̀ kə̀ tse' bum sə̀ Nwì à kàk sə wo fana ye də ŋgòdzəm tse' bohòNwìi yu wà, nə ye sə̀' də yusə̀ Nwì à kàk sə yà' ka fàk tse'.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Yusə̀ aco lʉ̀k gʉ to sə, a ŋgògʉ̀ Nwì yi jok. Megu də wo à ka-a lʉ̀ʉk sə gʉ, bwɛ̀rɛ ŋwè kà lʉ̀k sə̀' bʉpsə̀ yuk.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ye də kə̀kàk ènə bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo dzəm tse' bohòNwì. A vɛ'nə ya yà'a rɛɛŋ də Nwì sə fa ves kə̀kà' ènə bə bòvə̀m nə̀ nje, nə ye sə̀' də yi sə fa yà' bohòŋgwì bʉ̀ Abràham nə lòoŋ. Ka də yi fa mègù bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo sə nòŋsə lʉ̀k wèŋ yeŋ, yi sə fa bʉ̀ʉ sə̀ wo dzəm tse' bohòyi pwe' mvə̀'nə̀ Abràham à dzəm. A zìnə də Abràham nə tɛ̀' àvès pwe'fo' yi.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Yà' mègù mvə̀'nə̀ wo à còm nòŋsə yà' ndzənə ŋwàk Nwì yà'a də, Nwì à dʉk də, <<Mʉ̀ gʉ̀ wu, də wu ye tɛ̀' bohòlak ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.>> Ye də Abràhaam tɛ̀' àvès mantombìi Nwì yi. Nwì nə̀ Abràham a dzəm bohòyi ènə, yi fagə̀ yòŋsə̀ bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo à kpʉ laŋ yi. Yi togə̀ bum sə̀ yà' ka ntòye co də yà'a ye vɛ'nə laŋ.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Bum sə̀ Nwì à kàk sə à sə yəəŋ co də yà'a nə kà fàk fana Abràham sə dzəm mali Nwì fo', nə sə naaŋ mali tu bohònà'. Ànə geŋ yi kə ye tɛ̀' bohòlak ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ anə. Yà' à mègù mvə̀'nə̀ wo à còm yà' ndzənə ŋwàk Nwì sə də, <<Ŋgwì bʉ̀ yòo nə̀ yam ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.>>
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 À ye yè'sə ŋga Abràhaam mok co lùumŋgòŋ ŋkʉ̀ mò'fis vɛ'ɛ. Yi riŋ də yi kʉəp mègù ye mok kpʉ, nə riŋ sə̀' də ŋgwe ye Sàra ŋwà nə̀ yi kà mwe dzəgə̀. Bum yà'sə lòoŋ à ka dzədzəm ye nə kum lok.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Yi à sə kà mərə̀, nə kà ŋgòtsərə yusə̀ Nwì à kà' də nà'a nə̀ gʉ̀ sə sə̀' teŋsə̀. Yi à sə kùksə Nwì, nə gʉŋ ghaha bə dzədzəm ye nə ghaha.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Yi à rì tse' vɛ'ɛ pap də Nwìi nə gʉ tsoŋ li yusə̀ nà' a kàk sə.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Nwì ànə jəŋ yi də yi kə̀kʉrə̀ mʉlisə̀ yi bʉ̀ʉ nsàp dzədzəm ye ènə.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Yusə̀ wo à còm də Nwì à jə yi də yi kə̀kʉrə̀ yà'sə, yà' sə kà mvə̀'nə̀ Nwì à gʉ̀ megu bohòyi nìtsə̀'.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Yà' sə nìtsə̀' fa vesùwèŋ mvə̀'nə̀ Nwìi nə̀ gʉ̀ bohòvesùwèŋ sə̀' vɛ'nə, ŋga ye-a də vesùwèeŋ dzəm-a də Nwì à lòkoksə Tà Jisòs Krɛst àvès nə mvwe' kpʉ na.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jisòs nə, Nwì à tumsə yi də ya yi kpʉ bʉ̀ʉ bʉp avès, nə lokoksə yi mvwe' kpʉ sə̀mok də ya vesùwèeŋ tse' mandzə̀ nə̀ ŋgòye kə̀kʉrə̀.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.