Mateus 22
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NTLH
1 Ànə geŋ Jisòs nə tsok fa fe'lə wo gbʉ' mòk sə̀' də,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 <<Aco wo fʉhʉ gaŋ sə̀ mʉbu sə co bə ŋkum nəmòk nə̀ yi à fʉ̀hʉ gùu mo ye də bwìiŋ kə zʉ fa yi.
2 — O
3 Ànə geŋ yi tumsə lo ŋgàa fàak ye wèŋ də yà'a kə to və bʉ̀ʉ sə̀ yi to yà'wèŋ də a ta wo və sə. Wo kà yu awo və̀.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Yi tumsə fe'lə bwe ye mok sə̀mok də wo kə tsok bʉ̀ʉ sə də yi fʉ̀hʉ wes zʉzʉʉ ye laŋ. Də, <Mʉ̀ sʉə ndum mbòoŋ am nə ye mbòoŋ sə̀ mʉ̀ à ya' wo yà'a wèŋ nduk. Mʉ̀ gʉ̀ wes bum pwe'fo' laŋ, wo və nə kə zʉ.>
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Bʉ̀ʉ sə wèŋ kà mbɛŋ nə̀ mbɛŋ kom lok. Mòk bɛ' mandzə̀ ye lo nzuù yi, mòk lo mvwe' sèŋ bum ye.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Mok sə̀ wo bwehe cu sə wèŋ ko ŋgàa fàak ye sə, nə tʉksə wo, nə zə wo.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Ŋkum nə à jòk vɛ'ɛ kpʉ nə kpʉ, nə tum sojàa ye wèŋ kə zə bʉ̀ʉ sə̀ wo à zə bwìŋ sə. Sojàa ye sə wèŋ à tɛ̀ŋ və̀psə lak bʉ̀ʉ sə wèŋ sə̀'.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Fana yi dʉk bwe ye sə wèŋ də, <Mʉ̀ fʉ̀hʉ bum sə̀ mvwe' gùu sə laŋ. Megu də bʉ̀ʉ sə̀ mʉ̀ to wo sə ka bʉ̀ʉ sə̀ anə ye co mʉ̀ to wo sə yeŋ.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Ye də wèeŋ lo sə mandzə̀, ŋwə̀ nə̀ wèŋ yə lòoŋ, wèŋ to wo ŋgòvə̀ mvwe' gùu sə.>
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Bwe ye sə wèŋ à lòsə mandzə̀, nə to benə bʉ̀ʉ sə̀ wo yə pwe'. Bʉ̀ʉ sə̀ bə̀boŋ bə sə̀ bʉp wèŋ pwe' nduk. Ndap nə̀ wo à sə gʉ̀ gùu sə mbwa nə à rwiŋ vɛ'ɛ ŋkiŋ bə bwìŋ.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 <<Ŋkum nə à lòdə yi kʉk ja'a bʉ̀ʉ sə̀ wo və̀ sə fana yi ye ŋwə̀ nəmòk mbwa mò'fis nə̀ yi à ka cə̀ək sə̀ wo ni lògə̀ yà' mvwe' gù sə nitse'.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Yi fek nà' də, <Ŋge', wù yè va ŋkuŋ nə kə ni cum fɛŋ jì cə̀k gù ɛ?> Ŋgà' nə cum dədok, nə kà cù mùk.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Fana ŋkum nə to bʉ̀ʉ sə̀ wo sə fàk bohòyi, nə dʉk fa yà' də, <Wèeŋ ko kiŋ ŋwə̀ nè'e. Wèeŋ kiŋ tasə bo ye bə kùu ye pwe'fo', nə kə mak gesə lo yi mvwe' sə̀ ndzəm sə seŋ fo'. Bwìiŋ nə sə waŋ, nə sə zʉ nzòŋ fo'.> >>
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Jisòs mesə ncèp nə də, <<Yà'a mvə̀'nə̀ wo a to bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ fana nə cok fis jəŋ megu moòm jo.>>
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ànə geŋ fana bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ lo kə cum kwe', nə lap mandzə̀ də ya wo tam Jisòs bə dʉk.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Wo tum be'lə bʉ̀ʉ sə̀ wo fàkgə̀ bohòwo mok bə bʉ̀ʉ Heròwèŋ bohòJisòs anə. Wo kə dʉk yi də, <<Cicà, vès rì də wu ŋwə̀ nə̀ zìnə. Vès rì də wu yə'rə fagə̀ bwìŋ mandzə̀ Nwì bə zìnə, nə kà yusə̀ ŋwèe nə cèp sə̀ wəp, bʉ̀ʉsə̀ wu kà yòdə nè'e ŋwə̀ nə̀ ŋkʉ̀ʉŋ kè nə̀ jo àlɛ' tsərəgə̀.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Tsok-a ves yusə̀ wù tsəm yò. Lʉ̀ʉk vesùwèŋ sə tsə̀' də, a bə̀boŋ ŋgòlàk fa ŋkum Kaisà nə̀ mvwe' lak Rumà mbàam tas kè ka' ɛ?>>
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Wo à sə cèp yè'sə ŋga Jisòs rì wes yusə̀ wo sə lirə ca sə pwe' nə̀ pwe', fana yi fek yà'wèŋ də, <<Wèŋ ŋgàa tè'èŋkup, wèŋ sə də wèeŋ mumsə yè'sə ndà?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Wèeŋ jəŋ və fa a mʉ mbàm nə̀ wèeŋ làkgə̀ tas bə zeŋ nə è.>> Fana wo jəŋ və fa yi mbàm mòk. Nsàp mbàm bʉ̀ʉ Rumà wèŋ|src="hk00166c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="Mat. 22:19"
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Jisòs fek wo də, <<Wo còm naaŋ mʉnə mbàm nə yè'e liŋ ndà, nə ye mbwa yè'e sə̀' si ndà?>>
20 e ele perguntou:
21 Wo dʉk də, <<A sə̀ ŋkum Kaisà.>> Fana yi dʉk yà' də, <<Ye də wèeŋ lak fa Kaisà yusə̀ yà'a sə̀ ye, nə lak fa Nwì yusə̀ yà'a sə̀ Nwì.>>
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Wo ànə yuk vɛ'nə fana wo mərə vɛ'ɛ, nə bɛ' mandzə̀ àwo, nə lo dədok, nə me'rə tes yi fo'.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 À ye sə̀' nùmbu ànə, bʉ̀ʉ Sadusì mok wèŋ və bohòJisòs. Wo bòp bʉ̀ nə̀ wo dʉkgə̀ yàwo də kaco ŋwè lokok fe'lə mvwe' kpʉ yeŋ wèŋ.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Wo və kə fek yi də, <<Cicà, Musì à dʉk də, a ye-a ŋga ŋwè jə ŋwàŋwè, nə kpʉ ŋga bə nà' ka bwe tse' fana moma yee nə jəŋ tsoŋ ŋwà nə, ya bə nà'a dzə fa tə̀tà ye nə̀ yi kpʉ nə bwe.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Nə yeè nə də vès tse' bwema mok fɛŋ bwìŋ sàmba. Fana nə̀ mwè nə jəŋ ŋwàŋwè, nə kpʉ me'rə nà' ŋga bə nà' ka mwe tse'. Yi me'rə noŋsə lo fa moma ye ŋwà nə.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Fana nə̀ ba nə kpʉ sə̀' ŋga bə nà' ka mwe sə̀' tse'. Nə̀ tɛ' kpʉ sə̀' vɛ'nə tə̀tè kə dzeŋ bə nə̀ sàmba nə.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Wo ànə kpʉ wes pwe' fana ŋwà nə kpʉ ye sə sə̀'.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Nùmbu nə̀ bwìiŋ kə̀ lòkok mvwe' kpʉ kə dzèŋ nùu, ŋwà nə nə ye yè'sə ŋgwe ndà? Bʉsə̀ wo à tse' yi wo pwe'fo' laŋ.>>
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Jisòs dʉk fa wo də, <<Wèeŋ ŋgàa jòŋ. A bʉ̀ʉsə̀ wèŋ ka yusə̀ yà' cu ndzənə ŋwàk Nwì riŋ, nə kà ŋàaŋ Nwì sə̀' rì.
29 Jesus respondeu:
30 Yusə də mvə̀k nə̀ bʉ̀ʉ kpʉkpʉ nə lokok mvwe' kpʉ, wo nə ye co masinjàa Nwì mʉbu, ŋwə̀mbam bə ŋwàŋwèe nə kà gù mok cu fe'lə̀.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Bə nzak nə̀ ŋgòlòkok mvwe' kpʉ, wèŋ a ka yusə̀ Nwì à cèp bohòwèŋ yà'a taŋ à?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Yi à dʉk də, <Mʉ Nwì Abràham nə ye Nwì Azìk nə ye Nwì Jàkop>. Nwì à cèp vɛ'nə ŋga wo à kpʉ lòlaŋ. Yà'a sə nìtsə̀' də bʉ̀ʉ yè'sə cu fe'lə ŋwəm, njo nə̀ yi ka Nwì bʉ̀ kpʉkpʉ yeŋ, yi Nwì bʉ̀ʉ sə̀ wo cu ŋwəm. Yà'a mvwe' sə̀ wèeŋ bə jòŋ nə̀bʉp.>>
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Bʉ̀ʉ sə wèŋ ànə yuk bum yè'sə fana wo mərə fʉk nsàp yəyə'rə̀ ànə bʉ̀ə̀.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ ànə yuk də Jisòs lok bʉ̀ʉ Sadusì wèŋ cù co wo kà yusə̀ ŋgòcèp fe'lə tse' fana wo baaŋ yàwo sə mvwe' mò'fis.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Fana mòk mʉtsətsə'rəə wo nə̀ yi ŋwə̀ nə̀ yi rì lʉ̀k wùriŋ fek Jisòs nə yumok ŋgòmùmsə ja'a nà'.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Yi fek nà' də, <<Cicà, lʉ̀k nə̀ nà' gʉ gha' lʉ̀ʉk mok pwe'fo' yi yè'sə nə̀ fò?>>
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Yi dʉk fa nà' də, <<A nə̀ də, <Wù tse' ŋgòdzəm Tà Nwì yòbə ntʉm yòpwe'fo', dzəm yi bə yòŋsə̀ yòpwe'fo', nə dzəm yi bə ŋkərə̀ yòsə̀' pwe'fo' nà'a.>
37 Jesus respondeu:
38 Nè'e yè'e lʉ̀k nə̀ nà' gʉ càsə mok sə pwe'fo' nə ye nə̀ mantombì sə̀' zeŋ nə.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Lʉ̀k nə̀ ba nə̀ nà' gʉ càsə nə səsə sə̀' co mòk nə. Nà'a də, <Wu tse' ŋgòdzəm tsə moma yo co wù dzəm ni' yò.>
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Bum sə̀ lʉ̀ʉk mok sə cèep, nə ye bə bum sə̀ ŋgàa tsòhòbum Nwì wèŋ à sə cèp pwe'fo' yà' na mègù mʉŋkwɛ̀ɛŋ lʉ̀ʉk sə̀ ba yè'sə.>>
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Mvə̀'nə̀ bʉ̀ʉ Faràsi wèŋ sə à baaŋ tə malì ntòmvwe' mò'fis fana Jisòs fek wo yumok.
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Yi à fek wo də, <<Wèŋ tsərə bə ŋwə̀ nə̀ wo to liŋ ye də Ŋkum ŋgà gèm bwìŋ nà'a da? Wèŋ tsəm də yi mo ndà?>> Wo dʉk fa yi də, <<Yi ŋgwì bʉ̀ Devìd.>>
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Yi fek fe'lə yà' də, <<Nə ye va ŋkuŋ Devìd nə bə tu ye to bwi ŋwə̀ ènə də Tà ŋga yòŋsə̀ nə̀ Nwì nə à gʉ̀ yi ɛ?
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Devìd nə à cèp də,
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 A ye-a də Devìd nə sə to nà' də Tà, ye də aco yi ye bwi bohòDevìd anə mwe yè'sə valɛ?>>
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ŋwə̀ nə̀ mò'fis co yi cep fəsə fa nà' yumok à ka yeŋ. Ye jəŋ nùmbu ànə, nə lo mantombì, ŋwè kà co yi fek fe'lə yi yumok mok ghʉ̀sə ja'a lo' fʉ̀'.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.